Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Festival Con Los Chicos Buenos Aires

Weer naar Nederland

05:38, 23/7/2009 .. 0 comments .. Link

De laatste 2 maanden zijn vnl. gevuld met afsluitende onderzoeken voor de stichting Tango por los Chicos maar ook voor stichting World Music Box. Er resten alleen nog een paar afsluitende administratieve zaken.

De benefietconcerten die in april plaats hebben gevonden waren een succes waarbij we een mooi bedrag op hebben kunnen halen voor stiching Tango por los Chicos. De filmpjes zijn te zien op You Tube(en mijn account is Chantallie1988)

Ondertussen zijn eind juni Huub en mijn ouders gearriveerd zodat ze tijdens de bezigheden in het weeshuis van Hogares aanwezig konden zijn. Deze waren op 4 juli en de kinderen hebben een leuke dag gehad. We hebben veel spullen voor ze meegenomen waaronder veel speelgoed waar ze zeer gelukkig mee waren. Foto's hiervan kun je vinden op mijn hyves, filmpjes volgen nog.

We zijn natuurlijk ook wat leuke dingen gaan ondernemen in de afgelopen weken. 5 juli zijn we vertrokken voor een 3 daagse trip naar de watervallen van Iquazu. We sliepen aan de Braziliaanse kant waardoor we weer veel stempels in onze paspoorten verzameld hebben. In elke restaurant en hotel hebben we suikerzakjes voor Ome Willy verzameld(inside joke) en Ome Willy was dus goed vertegenwoordigd. Vooral mijn pappie was erg enthousiast hierover en liep dus met zijn zakken vol suikerzakjes. Oh ja, de watervallen zelf natuurlijk: Deze waren zeer de moeite waard, vooral om deze te bezoeken samen met dokter Bibber(inside joke). Uitleg: Dokter Bibber is de bijnaam voor Ron Remie, welke bang was om nat te worden tijdens de boottocht onder de watervallen door, waarbij iedereen tot op de onderbroek zeiknat werd. Dokter Bibber zat met zijn poncho strakgetrokken over zijn hoofd in de boot en alleen zijn bril was zichtbaar. Dit belette hem niet om toch zeiknat te worden al was het net iets minder erg dan de rest haha. Foto's zijn weer te vinden op hyves van mijzelf als ook van Huub. Noemenswaardig was nog wel onze helicoptervlucht boven de watervallen, een echte aanrader als je daar bent, zeker als je net als ik ook voorin mag zitten!

Nadat mijn ouders waren vertrokken na 10 dagen ben ik samen met Huub nog naar de Perito Moreno gletsjer afgereisd in El Calafate. Nou ja afgereisd, bijna dood aangekomen... Onze vlucht ging via Ushaia, het meest zuidelijke gedeelte van de bewoonde wereld(ook wel vuurland genoemd) waar ons vliegtuig door het slecht weer(de zon scheen, maar veel turbulentie, het voelde alsof het vliegtuig uit elkaar ging vallen) uit moest wijken naar een ander vliegveld(de hoofdstad van de betreffende provincie, waar 2 mensen en een paardenkop wonen). Daarna was het nog een half uur vliegen naar El Calafate waar we een hotel hadden. Van daaruit ging de excursie naar de gletsjer welke zeker de moeite waard was, maar ook niet meer dan dat. De gids vertelde dat we ons voor moesten bereiden op een spectaculair uitzicht na de volgende bocht, waarop wij tegen elkaar zeiden: Is dit alles? hahaha. Tis wel mooi, maar staat de hele tijd stil, dus je bent nogal snel uitgekeken, de omgeving was zeker zoveel de moeite waard als de gletsjer zelf, totdat er ineens een ijsbrok afbreekt met veel kabaal. Dit was wel interessant vooral om op tijd te zijn met foto's maken en filmen lol.

Afgelopen dagen zijn we, wederom met het vliegtuig, afgereisd naar Trelew, waarna we doorgereisd zijn naar Puerto Madryn. Dit moet je echt een keer gezien hebben, hier zwemmen de walvissen op een meter of 20 afstand van de kust voor je neus. Nee, niet 1, maar zeker een paar honderd. Daarnaast kun je op een strand zeehonden en zeeolifanten vinden(ws. zeekoeien in het Nederlands), op een paar meter afstand(zolang je niet te dichtbij komt anders rennen ze weg). Op een ander strand kon je zeeleeuwen vinden welke je kon zien vanaf een soort balkon. Al deze beesten leven dus in het wild. Wel een tip als je wil gaan kijken: De zeehonden en zeeleeuwen ed zijn er het hele jaar, zij het op verschillende locaties en met verschillden familieleden, maar de walvissen zijn alleen te vinden tussen juni en december, met de meeste kans tussen 15 juli en 15 september(dus de periode waarin wij er waren) van januari t/m mei zijn ze er iig niet want dan moeten ze zich voleten in Antartica(ja, idd net voorbij Ushaia!!)

Vandaag hebben we souvenirs geshopped, dus pa en ma, Bernarda en Jo, Femke, Esther, Oma, Imke, Ilse, Janine, Jolanda en Kelly, ze komen eraan! Jullie kunnen vast gaan raden.

Morgen onze koffers pakken en vrijdag vertrekken we met British Airways en gaan we via Sao Paulo naar London en vervolgens naar Brussel waar ons pap en mam ons op komen halen.'s Avonds Chinees eten in Drunen en zondag eindelijk weer kroketten!! hahaha

Groetjes en tot snel allemaal!

Chantal



Montevideo en boekenwinkels

03:10, 8/3/2009 .. 0 comments .. Link

Vrijdag met Huub naar Montevideo in Uruguay geweest. Via deze trip kun je zien wat een onzin de visum aanvragen zijn. Een stempel dat je uit Argentinie bent, een stempel dat je in Uruguay bent en met terugkomst weer een stempel dat je uit Uruguay bent en weer een nieuwe stempel van Argentinie waardoor je weer 90 dagen mag blijven. Deze kan ik dan weer verlengen voor 1 keer zodat ik lang genoeg kan blijven om het project af te werken. Maar mocht je ooit nog langer willen blijven, dan is 1 keer in de 3 maanden een tripje naar Uruguay genoeg. Je reinste bureaucratie dus.

Montevideo zelf was overigens ook geweldig om mee te maken. Huub had voor alles 1e klas geboekt dus we hebben relaxed gereisd. Eerst een uur varen met een catamaran naar Colonia en toen nog 2,5 uur rijden met de bus. Met de terugweg hadden we een rechtstreekse Catamaran terug naar Buenos Aires wat 3 uur varen was in een relaxte stoel met hapjes en champagne. De stad zelf is heel rustig, wel meer vervallen nog dan Buenos Aires, maar een echte tangostad. Het verschil met Buenos Aires is dat er in Montevideo wel een strand is met een boulevard en we zijn dan ook allebei flink verkleurd in die uurtjes dat we er zijn geweest. Wederom een kerkhof bezocht en ja Mam, ook daar was het een doodse bedoeling en er zat weinig leven in. Verder het centrum van de stad bezocht en via een aantal terrasjes weer teruggelopen naar de haven waar we weer moesten vertrekken. Het was een lange dag, want we moesten al om 7:45 s'ochtends in de haven zijn, wat natuurlijk erg vroeg is voor muzikanten en we waren pas weer na middernacht terug in Buenos Aires.

Vandaag zijn we naar wat boekwinkels in Buenos Aires gegaan omdat ik nog een paar (engelstalige) boeken wilde hebben gewoon om tussendoor wat te kunnen lezen. Wel vreemd, de meeste winkels in BA zijn op zaterdag tot middernacht open, maar we waren om 13:33 bij een boekenwinkel die alleen maar Engelstalige boeken verkocht en die was om 13:30 al gesloten! Maar we zijn daarna terecht gekomen bij de grootste boekwinkel( Ateneo Grand Splendid) van Zuid-Amerika en deze was inderdaad heel erg groot en mooi. Hiervoor is een oud theater gebruikt die helemaal omgebouwd is tot boekenwinkel maar het theatergedeelte is toch blijven bestaan. De boeken staan dus uitgestald waar vroeger het publiek zat, dus ook op het balkon en dergelijke. Het podium is tegenwoordig het eetcafe van de winkel, waar je heerlijke salades kunt eten en op je gemak met een drankje(lees cocktail oid) een boek kunt lezen. Hier heb ik gelukkig een aantal leuke boeken kunnen vinden voor mezelf. Ook maar gelijk een paar spaanse kinderboeken over de 3 musketiers en hoe kan het ook anders Harry Potter deel 3 gekocht zodat ik ook met mijn spaans bezig kan zijn.

Daarna nog even naar La Boca geweest, maar helaas begon het op dat moment te regenen en onweren en degene die al eens in zuid-amerika zijn geweest weten dan wel hoe hard het ineens kan regenen. Oftewel de straten staan in 2 minuten helemaal blank en daar kun je dan net zo goed gaan zwemmen. Ondertussen maar wat gedronken inclusief een mini tango show en in de shops heeft Huub heel veel hoeden gepast, maar geen van alle stonden mooi met zon groot hoofd(omdat ze dus allemaal te klein waren), dus hij heeft er geen gekocht. Wel hebben we weer 2 magneten voor onze koelkast verzameling(die hadden we ook al 1 van Montevideo).

We zijn nog naar Abasto(shoppingmall) geweest om te zoeken naar een cd voor Ko van Amalia Rodriquez welke we ook 1 gevonden hebben, dus Ko hij komt er aan. Ook nog een dvd voor Esther gevonden, de dubbel dvd van High School Musical 3, The Graduation, maar wel zonder nederlandse subtitels he Esther! Maar is goed om je Engels te oefenen. Ik heb ook nog een Mate potje incl. rietje gekocht, dit is de typisch Argentijnse(zuid-amerikaans) manier van thee(soort van) drinken. Het wordt van yerba kruiden "gemaakt" die je los in het potje gooit met warm water eroverheen. Ze zeggen dat er erg veel cafeine inzit en dat dit ook veel door studenten gebruikt wordt als ze veel moeten studeren. Maar eigenlijk drinkt iedereen het de hele dag door, je ziet het zelfs in het verkeer.

Als laatste vandaag nog gegeten bij Bar Uriarte, wat echt verschrikkelijk goed was. Mooi restaurant aan de binnenkant, goede serveersters(die zelfs engels spraken) en heel lekker eten in goede proporties. Je kwam binnen langs de keuken dus je kon meteen zien hoe het er daar aan toe gaat.

Morgen gaat Huub helaas weer naar huis en ga ik daarna weer hard aan het werk voor de projecten. Maar gelukkig kunnen we elkaar elke dag spreken op de skype oid. Dit is ook wel nodig, want we werken natuurlijk ook voor een gedeelte samen aan dit project.

De foto's van deze verhalen volgen de komende week, dus houdt de pagina in de gaten.

Groeten uit warm Argentinie,

Chantal



Pijnlijke voeten in Buenos Aires

20:15, 3/3/2009 .. 1 comments .. Link

Inmiddels al weer bijna 2 maanden in Buenos Aires en alles komt een beetje moeizaam opgang omdat ze hier nogal een erge manana manana manier van werken hebben en ik moet steeds maar afwachten en hopen dat de betreffende mensen reageren op mijn mail en telefoontjes/smsjes. Zelfs het bezichtigen van de projecten is er nog niet van gekomen omdat dat ook steeds verderop geschoven wordt. Zelfs mijn gastvrouwe Renata vindt dat de mensen zelfs voor Argentijnse begrippen mij maar een beetje laten wachten en dat ze me allang uit hadden kunnen nodigen om dan tussendoor maar alvast een van hun milongas te bezoeken. Ze vindt het vreemd dat ze over het algemeen niet eens op een mailtje kunnen reageren. Maar ik laat de moed niet zakken en ga zelf met de meeste dingen aan de slag en ga er niet meer op zitten wachten. Ik ben nu dan ook bezig met het in kaart brengen en bezoeken van dansscholen en muziekscholen om het festival te kunnen laten slagen, tenslotte doen we het ook allemaal voor de arme kinderen in Buenos Aires en die zijn er genoeg, want die liggen/hangen zon beetje op elke straathoek.

Op dit moment is Huub op visite voor een dag of 10. Dit is de kans om alle bezienswaardigheden af te gaan en vandaag hebben we dan ook veel gelopen wat de nodige zere voeten opleverde. Niet op de laatste plaats omdat ze hier geen normaal trottoir hebben. Ze hebben het wel, maar de gaten erin zijn zo groot en alles is zo ongelijk dat je nergens normaal kunt lopen. Als je dan een normaal stuk hebt, hebben ze er bomen overheen laten groeien zodat je nog over de straat moet.

We zijn vandaag allereerst naar de migratiedienst geweest om te kijken of we, met alle papieren die we in Nederland al hebben moeten regelen, mijn verblijf konden verlengen tot eind juli. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en eigenlijk moesten we nog meer papieren gaan regelen, totdat de betreffende medewerken van de migratiedienst door liet schemeren dat het ook anders kon. We gaan daarvoor komdende vrijdag een dagje naar Montevideo(Uruguay), waardoor ik een nieuwe stempel krijg bij terugkeer in Argentinie en daarop 3 maanden kan blijven. Na die 3 maanden kan ik deze stempel nog eens 3 maanden laten verlengen, waardoor het probleem is opgelost. Hadden we de papieren ook wel thuis kunnen laten, want dat is ook verloren moeite geweest. Heb je een internationaal formulier, zou je het alsnog ook in het spaans moeten laten vertalen voor je er iets mee kunt. Daarbij had ik ook nog een formulier omtrent goed gedrag van Nederland, deze zou je dan ook nog eens in Argentinie aan moeten vragen. Over bureaucratie gesproken! Ze vragen erom om de regels te buigen op deze manier. Maar we vinden het niet erg, een dagje Uruguay is ook niet weg, tis maar aan de overkant van de rivier, dus zo gebeurt.

Vandaag ook in hartje centrum Buenos Aires geweest bij de Obelisk op Avenida 9 de julio. Het is daar ook helemaal niet druk :-( Er loopt dan ook maar een 8 baans snelweg doorheen en zon beetje alle straten komen daar samen. (de foto's volgen zo snel mogelijk, dus houdt de site in de gaten)

Vandaaruit een beetje downtown bezichtigd en geeindigd bij Cementerio Recoleta, een stad in de stad, maar dan van graven, waar ook het graf van Eva Peron Duarte(Evita) is.

Nu even met moede voeten omhoog en dan straks lekker ergens eten.

De rest van de week gaan we samen nog verder onderzoek doen voor het project en mijn schoolopdrachten en dan nog 1 dag naar Montevideo dus.

Een drukke week dus, maar ook wel hard nodig.

Het weer blijft hier goed, altijd zeker boven de 25 graden, wel regelmatig regen maar iig warmer dan in dat koude Nederland.

Groetjes,

Chantal



Eindelijk in Argentinie

15:30, 13/1/2009 .. 7 comments .. Link

Na uren in het vliegtuig en 3 uur vertraging kwam ik dan toch eindelijk in Argentinie aan. Mn "ophaal service" stond al te wachten en ik had zin om eindelijk naar La casa de Renata te gaan. Toch deed er zich weer een ander probleem voor... 1 van mn koffers was vermist. Na 1 uur in de rij gestaan te hebben kreeg ik te horen dat deze in Londen blijven staan en dat hij de volgende dag zou aankomen. Dan zouden ze hem bij mijn accomodatie afzetten. Zo gezegt, zo gedaan, Ik ging op zoek naar Alfio, de zoon van Renata, en die zette mij netjes bij de Casa af.

Zaterdag, de dag dat eindelijk mijn koffer zou aankomen met daarin een flinke aanvulling van mijn kleding, al mn schoenen, schoolboeken, mn laptop-adapter en mn videocamera. Maar nee... de koffer kwam niet. Dus Renata belde voor mij naar het vliegveld die zeiden dat hij nu in Sao Paulo was blijven staan en dat hij op zondag aan zou komen. Weer geen koffer dus. Ondertussen leerde ik de buurt een beetje kennen (supermarkt met welgeteld 2 gangen) en had ik vrij weinig meer te doen dan lezen en een beetje rondhangen. Maar gelukkig zou de volgende dag mijn koffer er zijn.

Zondag, de dag dat eindelijk mijn koffer zou aankomen. Renata vertelde me dat, wanneer mn koffer aangekomen was, we even naar een plaatselijk "festival" konden gaan dat elke zondag plaatsvond. Dit festival hield in dat een groot deel van de lokale bevolking van de buurt afstroomde naar het park waar een groepje musicanten sambas, chacareras en andere soorten traditionele muziek uit Buenos Aires en andere landen (waar de immigranten die hier wonen vandaan komen) speelde. Ik vond het een goed idee en omdat toch mijn koffer zou aankomen zou ik er een leuke video van kunnen maken zodat iedereen daar ook kan meegenieten. Maar je raad het al, de koffer kwam niet en weer belde Renata op waar hij was. Deze keer was hij vanaf Sao Paulo naar een andere bestemming gevlogen (geen idee waarheen) en weer teruggekomen naar Sao Paulo. Hij zou om 1u smiddags de volgende dag in Buenos Aires aankomen en dan zouden ze bellen over hoe laat ze hem kwamen brengen. Nog steeds niks dus. Daarom leende ik een paar schoenen die Renata van een vriendin had gekregen voor zulke omstandigheden en we gingen naar het "park-festival". Daar stond een heel plein met allerlei soorten mensen die met zn allen aan het dansen waren. Sommige van hen waren erg goed terwijl andere nauwelijks de stappen kenden, maar dat maakte niet uit omdat het een feest was voor het plezier van iedereen. Zelfs kinderen van rond een jaar of 8 konden de dansen meedoen, maar ook erg oude mensen die hun armen nauwelijks konden optillen deden mee. Het was erg appart om te zien, maar ook erg leuk. Die avond had ik wel 2 flinke blaren op mn voeten van de schoenen (ze liepen verschrikkelijk) en dat was wat minder, maar het festival was erg leuk. Vooral ook omdat het alleen de lokale bevolking was en dat er, op mij na, geen buitenlanders of toeristen waren.

Maandag, de dag dat eindelijk mijn koffer zou aankomen. En de dag dat ik opeens al mn leesboeken (waren er maar 2, maar 1 ervan was erg dik) uitgelezen had en ik dus vanaf een uur of 12 niets te doen meer had dan op mn koffer wachten. Gelukkig zouden ze om 1 u bellen... maar nee geen telefoontje van het vliegveld. Ook wij konden nog niet bellen want dat kon pas vanaf half 3. Om kwart voor 3 belde het vliegveld zelf om te zeggen dat..... mn koffer rond 5u half 6 gebracht zou worden. Eindelijk zouden mn spullen komen en kon ik mn laptop eindelijk gebruiken, want dat dat niet kon vond ik toch eigenlijk wel het irritantste. Om kwart voor 6 kwam toen eindelijk mn koffer aan die ik meteen uitpakte. Een kwartier later had ik mn laptop al aangezet om te kijken of er nog belangrijke berichten waren en s pap en mam waren meteen al op skype te vinden (maar mn webcam ligt nog in Nederland... slim he).
Dus dat waren mijn spannende (UHUM) dagen tot nu toe. Hopelijk, nu ik mijn koffer heb, kan ik wat meer gaan doen dan wachten en rondhangen en eindelijk eens wat gaan beleven.

Veel groetjes aan iedereen daar, en ik houd jullie op de hoogte!
x Chantal



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links

Scattando Music & Events
Tango por los Chicos
World Music Box
Festival con los Chicos
Chantal Remie

Categories


Recent Entries

Weer naar Nederland
Montevideo en boekenwinkels
Pijnlijke voeten in Buenos Aires
Eindelijk in Argentinie

Friends

scattando
Hosting door HQ ICT Systeembeheer