Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Een blog over fietsen naar het werk, voor het werk of op de racefiets voor de ontspanning.

[ Home ] [ Profile ] [ Archives ] [ Friends ]

ritten..


[ 09:52 ] [ 21/6/2015 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

hoe wordt ik prutser af?

Omdat na 2 of 3 ritjes de MTB destijds in de schuur belande ging ik 'm gebruiken voor woon-werk verkeer in de winter.

Een jaar later ging ik er samen met wat fietsvrienden eens mee een recreatef mtb rondje rijden en weer wat later ging ik er toertochten mee rijden. En dat beviel me eigenlijk wel goed.

De MTB is leuk als afwisseling. Maar... waar ik tijdens toertochten op de rechte stukken als een stoomlocomotief alles en iedereen voorbijstuif wordt ik even hard weer ingehaald zodra er een bocht opdoemt, een klimmetje is of een wat technische afdaling in de route zit.


Ik had graag eens een NTFU fietsfit training gedaan, maar dat is een aantal weekenden achter elkaar en dat is helaas geen mogelijkheid voor mij. En toen kwam ik MTB Challenge tegen.


Een ochtendje flink oefenen en de basics aangeleerd krijgen. Dus opgegeven en met fietsmaat Mark naar Apeldoorn afgereisd. En het was absoluut de moeite waard. bochtentechniek, balanceren, remmen en klimmen. Ik had er echt wel veel aan.  En het was nog een leuke ochtend. Dat ik met mijn 12 jaar oude MTB de oudste fiets van het stel had... ach, dat kon mij niet zoveel schelen.. het bleek ook tijdens deze training een prima ding!

 


[ 21:35 ] [ 16/9/2014 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Lekker crossen...

Als ik met mijn dochters een rondje fiets komen we wel eens langs een veldje waar de goudse fietsclub in de winter traint voor veldrijden.

De meiden vonden het dan leuk om met de stadsfiets daar over heen te crossen. Daarom via Marktplaats een paar BMX'en gekocht en een beetje opgeknapt.

Ze zijn er erg blij mee en na een 45 minuuten op dat crossbaantje hebben ze ook echt lekker gesport.

 

Tijd voor een filmpje dus!

 


[ 08:15 ] [ 6/9/2014 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

testritje

Voor alles is een eerste keer, dus ook voor ritjes met een nieuwe fiets. 


Ook heb ik een nieuwe camera en die moest ook goed geprobeerd worden. Mooi moment om die twee te combineren!

 

Jammer genoeg heeft of youtube of MovieMaker de kwaliteit nogal teruggehaald, maar ach.. mag de pret niet drukken.


[ 05:24 ] [ 26/8/2014 ] [ 1 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Na de stilte...

Het regelmatige bloggen is er even bij ingeschoten de laatste tijd.


Grote gebeurtenissen in mijn leven scheiding en baan kwijt, zorgde ervoor dat de prioriteiten ergens anders lagen dan bij blogjes schrijven. Maar langzamerhand begint het leven weer een beetje normaal te worden. Hoog tijd dus voor weer eens een stukje.

 

Want ook op fietsgebied gebeurde er best wel het een en ander. Zo is er inmiddels een nieuwe woon-werkroute, want er is een nieuwe baan. 

Deze route heeft wel een nadeel. Hij is een stuk drukker, kent veel verkerslichten en er zit veel langzaam verkeer. Dat laatse is gevaarlijk en dat bleek eneige tijd geleden wel. Voor mij fietse een Whats-appende student. hij slingerde van links naar rechts. Bellen leek mij geen goede optie want dat zou zeker tot gevolg hebben dat hij zich om zou draaien en nog verder naar links zou gaan. En hij zat al aardig aan de verkeerde kant van de streep.  Ik besloot dus om nog even flink aan te zetten en hem snel te passeren. op dat moment ging ik al 35. Ik zet dus vol aan en op dat moment schiet mijn ketting er af. Alle energie die dan normaal zorgt dat je vooruit gaat kan dan nergens meer heen. het gevolg... ik smak meteen tegen de grond, neem de fietser in mijn val mee en het werd heel even zwart...


De fiets is dusdaning zwaar beschadigd dat die niet meer veilig in te zetten is... en zo zet ik 'm maar weg.

 


Maar ja... inmiddels zijn alle wonden geheeld, en is het seizoen al weer in aantocht. over anderhalve maand starten de MTB toertochten weer. Ik had zelf al wat zitten speuren, en de prijzen van de onderdelen is opgeteld, maar los daarvan moest er toch echt een fietsenmaker naar de fiets kijken. Dus de Fietsenmaker maar eens geconsulteerd en de uitkomst was zoals ik dacht.  Economisch total-loss....

Het arbeidsloon zou men maximeren op 119 euro, maar de onderdelen dat tikt nog ff lekker aan.  Nou wist ik bij een andere fietsenmaker een occasion te staan die minder koste dan de reparatie + arbeidsloon, enige nadeel was wel dat het een Fully is en dat is voor mij eerder een nadeel dan een voordeel.  Maar toch maar gaan kijken.  

Gezien, en mooie MTB, gewoon 26" natuurlijk maar dat is mij best. Eigenlijk beter want dan kon ik in ieder geval mijn wielset en voorvork van de gecrashede MTB nog gebruiken. die zijn namelijk nog geen jaar oud.  Proefritje gemaakt van paar km.  Die fietsenmaker zit in Zoetermeer en daar hebben ze de eigenaardige gewoonte om wasbordjes in de fietspaden te leggen, maar dat kwam me nu eigenlijk wel goed uit. en met een fully kan je dus gewoon Fullspeed over zo'n wasbord heen. Dat is wel geinig. Dat voordeel heb je dus ook in de bossen hier in Nederland.  Ik was er eigenlijk wel over te spreken.  wat leeftijd betreft denk ik dat ze elkaar niet veel ontlopen maar betere groep, en dat schakelt en remt toch echt wel een flink stuk beter, mooiere afmontage. Wel zware wielen, maar ik had toch nog een setje liggen... en weinig gebruikt.

Dus. De oude MTB gaat in een hoekje en mag zijn wielset afstaan aan de nieuwe. en waarschijnlijk binnenkort ook de voorvork, want ik mis een lockout.

Vanavond snel de cassette overgezet en de wielset compleet met banden (2.1 i.p.c 1.9 breed) gewisseld en een paar fatsoenlijke SPD-combi pedalen er op gezet. morgenochtend maar eens een testparcoursje uitzoeken....  

Zoals gekocht:

specialized rockshopper XC photo Foto0403_zpsf705d1af.jpg

En met andere pedalen en wielen... Klaar voor een eerste ritje.

specialized rockshopper XC photo Foto0405_zps9b56034c.jpg

 


[ 21:24 ] [ 23/8/2014 ] [ 1 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

ploeteren!

 

waarschuwing buienradar photo Screenshot_2014-02-09-06-19-35_zpsehimml4e.png

 

Vanochtend was eigenlijk het plan om met een stel wedstrijdrenners mee te trainen. De hele nacht ging de wind buiten flink tekeer en ook vancohtend was het nog niet heel veel minder. Het leek mij een slecht plan om met een waarschuwing voor harde windstoten in een groep van ongeveer 20 man te gaan fietsen. Een flinke windstoot en je doet zo een stap opzij. en voor je het weet neem je zo de hele groep mee tegen de vlakte. Ook werd er regen voorspeld en tijdens het uitlaten van de honden begon het ook al wat te regenen. Toch wilde ik gaan fietsen want dat plan had ik nou eenmaal opgevat. Ik pakte de MTB omdat daar nog iets van bescherming op zit. Bovendien... de wind was dermate fors dat ik me voor wat betreft de gemiddelde snelheid geen illusies hoefde te maken. Het zou gewoon rustig trappen worden.

Dacht ik.

Op de heenweg had ik de wind in de rug en dat fietste wel heel makkelijk door. Zo makkelijk dat ik me ook wel een klein beetje zorgen maakte om het moment dat ik om zou draaien. En terecht! Want de wind die er stond was wel heel fors.
Allemensen! Wat was ik blij dat ik mij vooraf al had voorgenomen om rustig te fietsen. Het waren 62 km's en daarvan had ik er gewoon 31 tegen.  in totaal geen mega-afstand dus, maar wat inspanning betreft voelde het haast zwaarder dan een berg op fietsen.

 

 

 


[ 19:38 ] [ 9/2/2014 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

het gevoel van fietsen

Onder een dergelijk titel zou prima een stukje kunnen passen over zadelpijn, of over de wind in je haren, als je geen helm zou dragen, of over droge lippen. of koude vingers, of...

 

Maar nee, ik ga het over iets anders hebben.

Vorige week zwiepte ik een paar nieuwe banden om de hoepels van de MTB. Banden met Bart Brentjens DNA. Dat leek me wel gepast omdat de MTB ee Superior is en dat is dan ook toevallig nog het merk waar zijn team op fietst.  De banden samen met de wielen hadden nu hetzelfde gewicht als voorheen alleen de banden. Dus: een speciale compound, een speciaal profiel, lichter.. Ik keek vol verwachting uit naar de eerste rit. En die stelde me niet teleur! dat scheelde gewoon 3 km/u met de oude banden. Wow! en nog twee ritjes bevestigde dit gevoel. Want er stond wind en die had ik zeker niet mee. Maar toen kwam er een rit waarbij ik de wind vol tegen had. En die liet gelijk de illusie die ik de dagen daarvoor had opgedaan wegwaaien. Vol ploeterend ging ik in het geheel niet sneller als voorheen.  Had mijn gevoel me nou toch bedrogen?


Vandaag ging ik er ook weer op uit. De afgelopen tijd heb ik steeds mijn Titanium racer zorgvuldig verplaatst en met rust gelaten. Zonde om met die fiets op pad te gaan als de wegen vies zijn dus de racekilometers werden de afgelopen periode steeds met de woon-werk racer gemaakt. maar ik had er zo'n zin in om op mijn "zondagse" fiets er op uit te gaan. het was immers zondag. En vanaf de eerste trap voelde het goed. Er stond een rustig duurritje op de planning van ongeveer 80 km. Maaar wat was dat nou?  zodra ik op mijn zadel ging zitten kraakte de zadelbrug. Dat deed wel even fors afbreuk aan het gevoel. maar het geluid verdween. En vanaf dat moment was het genieten. Wat is deze fiets toch heerlijk om mee te rijden! schijnbaar moeiteloos trap ik mijn kiilomoters... totdat ik de wind tegen krijg. Haha, maar nu moet ik dan wel wat moeite doen, maar niet zo als bij bij de MTB van de week. Toch vraag ik me wel af of het gevoel dat het allemaal net even makkelijker gaat niet stiekem tussen de oren zit.

 

Maar ach... wat kan mij het schelen! Het voelt goed en daar gaat het om!

 

 


[ 18:48 ] [ 2/2/2014 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Krampachtig duurritje

Zondagmiddag, mooi weer, tijd voor eens een rustig duurritje.

Onderweg naar hoofddorp stond ik laatst in de file een beetje opzij te kijken en zag iets waarvan ik dacht dat het een fietspad was. Waarom fiets ik hier eigenlijk nooit dacht ik. Vandaag was het mooi weer, dus 1 deel van de route die ik wilde fietsen stond al vast.
Er stond weinig wind, dus het leek mij een mooie kans om te proberen zo constant mogelijk te rijden. Het liep anders...

Bij Bodegraven bleek het fietspad onaangekondigd verdwenen, en de omleiding strande in het weiland. Ik kwam daar ook een jogster tegen tie net zo verbaasd was als ik.  toen maar tussen de auto's. Richting Alphen aan den Rijn kon ik weer lekker doorrijden. vervolgens richting Ter aar, ook prima. en toen kwam ik bij Woubrugge en wilde ik het fietspad op wat ik gezien had. Dat was dus geen fietspad. nou ja, geen probleem. richting Leimuiden, was ook via het alternatief een prima route. af en toe voelde ikwel een steek in mijn buik. Maar dat was steeds maar kort.  Na een kilometer of 60 veranderde de steek in de buik in kramp en hoe! er zat niets anders op dan rustig door te fietsen maar het maakte het moeilijk om mijn eerdere tempo vol te houden. tot overmaat van ramp kwam ik toen ik om leiden heen wilde fietsen toch in Leiden zelf uit waar het koopzondag was. de zon scheen vol in mijn gezicht en dat maakte een beetje tempo maken ook lastig. Getver.. wat begon als een lekker ritje begon nu heel vervelend te worden. ik kreeg het koud en de kramp werd alleen mar erger.


na 91km was ik weer thuis. en ik was er blij mee.  dit keer niet zo lekker gefietst dus.

 

 


[ 19:15 ] [ 12/1/2014 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

De Poldertoerist in de blubber

Met je laarzen in de blubber staan. Bij ons op het werk wil dat zeggen dat je zelf uit het veld komt. De laatste tijd ga ik zelf wat vaker het veld in . Ook om ervaring op te doen. Maar niet zakelijk. Nee... met de fiets. 

Zo heb ik vorige week wat tips en tricks geleerd van een fietsmaat en vandaag wilde ik zelf even wat gaan proberen. Ik was namelijk verplicht vrij.  Het leek mij een mooi oment om eens een rondje Texel te gaan doen, of de route in het Zwolse bos. want die kende ik enigszins en daarbij... ik wlde ook graag wat kilometers maken. En het weer vroeg eigenlijk om een beetje beschutting in het bos. 

 

Maar toch... ik bedacht me. Want op 15km afstand van huis begint de Meer en Woude route en die heeft nogal wat offroad stukken. En dus GPXje voor dezekerheid van internet gehaald en op de MTB gepsrongen. Ik werd niet teleurgesteld. Wat een leuke route is dit. We goed de ogen openhouden want de MTB bordjes staan soms echt even uit het zicht en de track geeft vooral het verharde gedeelte aan. Volgens de beschrijving zou je 30% onverhard kunnen rijden en ik heb echt veel meer onverhard gereden. Op de MTB baan in Zoetermeer heb ik nog even wat gespeeld en vanaf daar de route weer vervolgd.

Ik had mij goed aangekleed. regenjack, overschoenen, en ondaks de verwachte wind toch ook maar de rainlegs, de vrige keer dat ik lang in deze omstandigheden was gaan buitenspelen had ik een dag later spierpijn en ik denk vanwege te koude spieren. Anyway, het leek allemaal goed uit te pakken. De voeten bleven redelijk droog En verder werd ik vooral heel erg vies. Echt heel erg vies. 

Sommige stukken waren vanwege het natte weer eigenlijk niet begaanbaar, zoals het gedeelte langs de A4 richting de Vlietlanden.. Daar ging ik op een gegeven moment zover de blubber in dat ik echt niet op de fiets kon blijven zitten. Haastig stapte ik af en... zakte tot mijn enkels in de modder en het water... tot zover mijn nog enigszins droge voeten. Nou ja... als je dat eenmaal hebt gehad dan kan het je voor de rest ook niet meer schelen. en dus... de Poldertoerist hij ploegde voort en had in zijn uppie de nodige lol!

navigeren richting startpunt

Boven: Navigeren naar het startpunt

Onder: Heel hollandse wegblokkade:

roadblock

startpunt

Boven: Startpunt

Onder: Zoeterwoude in de regen:

 

Zoeterwoude inde Regen

Oppassen! een pad van palken met aan twee kanten water. Glibberig!

klein uitstapje naast de route. Uitkijken Gladde balken!

Het is al snel duidelijk dit gaat een modderig ritje worden!

modderpad

langs de Noord AA

Boven: Langs de Noord AA

Onder: Paarden op de MTB baan Zoetermeer

paarden

nat

zoetermeer

Boven en onder: Moeilijk voor te stellen dat je hier gewoon in Zoetermeer bent!

zoetermeer MTB track

ruiterpad?

Onder: Richting de A4: Blubber

richting de A4 Blubber

Derrie

Boven en onder: Getsiederrie Derie aan mijn derrie

Derrie!

onderweg


[ 22:04 ] [ 27/12/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

de tegenwind... hoe het ging

Ik had er naar uitgekeken. Het NK tegenwind. tegen een dikke wind in trappen. Toevallig een van mijn specialiteiten. maar ik had me vergist in iets.


Namelijk dat het van veel meer mensen een specialiteit is. Maar ook, dat je het parcours, hoe simpel ook eigenlijk moet verkennen. En... dat fietsen op een fiets die je niet kent en welke ook je maat niet is ook niet meevalt.

Allemaal excuses natuurlijk. feit is dat het me gewoon niet gelukt is. Je hebt tijdens het fietsen geen idee wat je tijd is, wat je snelheid is en hoe je het doet in vergelijking tot anderen. O.K. ik haalde twee fietsers in, dus dan krijg je wel het gevoel snel te gaan, maar dat was dus niet zo.  nou ja... 1 schrale troost. ik zat nog in de voorste helft van het peloton. Volgend jaar doe ik weer mee, ik weet nu wat ik kan verwachten en ik kan in ieder geval een PR gaan zetten.


[ 11:56 ] [ 25/12/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Hoera! we krijgen tegenwind!

Gisteravond om precies 21:29 uur en 10 seconden ontving ik de verlossende mail. Ik mag zondag starten bij het allereerste NK tegenwindfietsen!

 

Als kind fietste ik op mijn groene Poly 8 al als een bezetene door de buurt, ik wist dat dat ooit ergens goed voor zou zijn en dat moment is dus morgen!

Poly8: bron rijwiel.net

Poly 8

Al die jaren van intensieve trainging welke reeds begonnen in mijn kinderjaren en zich later voortzetten op andere legendarische fietsen zoals de Gazelle Top20 en de Union Extra om er maar eens een paar te noemen kunnen nu eindelijk eens hun nut gaan bewijzen.

De afgelopen weken was ik al veel op mijn stadsfiets te ontdekken. ik probeerde kleding uit en schoenen. Staan op de pedalen werkt dat op een stadsfiets en zo ja voor hoe lang? Menig wielrenner keek verbaasd als hij mij opeens in zijn kielzog had zitten.  En zodra je ze inhaalde zag je mijn fiets onderzoeken of het geen E-bike was. maar E-bikes fietsen niet met een dynamo die langs je voorwiel giert. Thuisgekomen las ik natuurlijk uit het boek "Winnie de Pooh en de Waaidag" want je moet natuurlijk helemaal niets aan het toeval overlaten.

waaidag

Kortom ik heb er zin in! ik heb mij geprepareerd tot een kanshebber! Maar er zijn nog 199 andere kanshebbers. Dus we zullen zien!

Valt er nog wat te winnen dan? jazeker een gazelle E-bike. ehh huh wat? zult u denken. Daar moet jij toch niets van hebben? En dat klopt. Als, ja mensen, Als ik al win dan schenk ik de E-bike direct aan de stiching ALS. ALS is namelijk een spierziekte waar je binnen een paar jaar na openbaring 100% zeker aan zal overlijden. Spieren verliezen gedurende die tijd steeds meer aan kracht. Er komt dus een tijd dat fietsers niet meer kunnen fietsen omdat ze er de kracht niet meer voor hebben. En heel wrang, ook dat is een korte periode totdat het helemaal niet meer kan. Een E-bike kan dan tijdelijk uitkomst bieden. Mocht het mij dus lukken om als snelste de tegenwind te overwinnen, dan mag de hoofdprijs een doorgeeffiets worden voor de Stchting ALS.

Dus... wat rest nu? Morgenochtend op tijd wakker worden om om 8.00 uur mijn startnummer op te kunnen halen En dan ga ik trappen alsof mijn leven er van afhangt.


[ 08:33 ] [ 14/12/2013 ] [ 2 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

25km in collbert met 4 graden

Maandag Rapportagedag. Dat is standaard een dag waarbij ik langer door moet werken om iedereen tevreden te houden. Een thuiswerkplek laat nog steeds op zich wachten dus helaas kan ik dit werk nie tmee naar huis nemen.  de rest van de week ben ik veel buiten de deur ben en eigenlijk iedereen op dinsdag wel zijn rapportjes wil hebben. Even doorhalen dus.

Als laatste loop ik de afdeling af en ga naar de verdieping waar de kleedruimte zit. ik hou mijn pasje voor de lezer en deze knippert een paar keer vrolijk, maar dat is het dan ook. ik klop. niemand... ik ga naar de andere etages. niemand en.. ik kan ook mijn eigen etage niet meer op. Ik tweet wat, bel een paar mensen en wacht tot de beveiliging komt. die komt echter niet. en ik kan niet bij mijn fietsspullen. Tja wat dan...

Dan maar in mijn collbertje en met nette schoenen op de racer. dat is niet fijn. het is buiten inmiddels 4 graden koud genoeg voor een paar hele frisse vingers. omdat ik ook een rugzak op heb zit mijn collbertje relatief strak en dat is gunsitg voor de warmte. nu is het een kwestie van de juist mix vinden tussen een cadans om het warm te krijgen, een snelheid om toch zo snel mogelijk de kou uit te zijn, maar ook niet te snel omdat de rijwind het koudste van alles is.  Ik kan verklappen dat, dat niet gelukt is. ik had het niet steenkoud, maar warm was anders.

het leven van een woon-werkfietser gaat soms niet over rozen...

 

 

 


[ 21:39 ] [ 2/12/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Utrechtse Heuvelrugtocht, mijn eerste MTB toertocht

Sinds de regenrit hieronder zijn er best al weer heel wat km's onder de wielen van de MTB doorgegelen, onder nieuwe wielen zelfs. En die wielen, nou 1 daarvan, zit dan weer vast in een nieuwe voorvork. ik trap op nieuwe pedalen en ook de Vbrakes zijn vervangen door iets betere. kortom, de fiets kan weer even mee!

Merkbaar lekkeder fietste ik door het weer tijdens Code rood, beetje wennen voor de rit van vandaag. Want het was me al vaker gevraagd of ik eens meeging met een veldrijtoertoch of MTB toertocht, en nu tegen de laatste ker dat het gevraagd werd heb ik ja gezegd.  Nou vind ik mijzelf niet zo'n beste MTB'er, ik duik soms wel een bos in of pak een MTB parcourtje maar dat is meestal alleen of soms met een paar anderen, maar dat is toch wat anders dan met een paar 1000 man tegelijkertijd het bos in.

De mannen met wie ik ging reden op 19érs of op Cyclocrossers. Dat is niet zonder reden, want zijn doen dit ook nog in (club)competitie verband. Ik had mijzelf voorgenomen om hun tempo niet koste wat kost te volgen, wetende dat er dan ook flink ingehaald zou moeten worden en daar had ik niet zo'n zin in.

Onderweg naar Driebergen zagen we al heel veel auto's met MTB's achterop of in de auto. Het was mij wel duidelijk dat dit een populaire toertocht is.


Nadat ik mijn NTFU kaart had laten scannen ontving ik een stuurbordje. Scan&go werkte makkelijk want ik moest nu nog op de anderen wachten. Het was in file het terein af, tot zover nog altijd een gewone toertocht, ook de eerste km's waren zoals bij iedere toertocht. Maar eenmaal in het bos werd het al snel anders. Het was duidelijk waar het de andere mannen om te doen was, in recordtijd het parcourtje ronden. het leek mij onverstandig om er in hetzelfde tempo achteraan te gaan en dus ging iik in mijn eigen tempo fietsen. Er was van een van de mannen nog een vader mee die wel wat terreinvaardiger was dan dat ik ben, maar die op de rechte stukken duidelijk een lager tempo fietste en zo kwamen wij elkaar regelmatig tegen.

Waar ik vooral ernstig aan moest wennen is dat als het zo druk is, je slecht ziet waar je fietst. de stukken dat ik vrij baan had ging ik ook gelijk veel sneller!  1 keer ging ik nog onderuit, toen ik een stel veel snellere fietsers wat ruitme wilde geven. ik kwam daardoor vol in de blubber met de fiets en vervolgens ging het heuvelaf. Heuvelaf door de blubber is moeilijk sturen, en bijna had ik het gered toen ik nog een mossige boomstronk tegen kwam. Toen kon ik het niet meer redden. het lukte me nog om snel uit te klikken en zo verloor ik wel mijn fiets maar bleef ik zelf aardig ongedeerd. Snel de fiets weer opgepakt, een stel andere fietsers voorbij laten gaan en er achteraan. omdat ik nu toch wat achterstand goed wilde maken, gooide ik het gas er op.  Na toch een flink aantal inhaalmanouvres had ik op een gegeven moment (voor de kenners op het stuk langs de snelweg) vrij baan. ik ging er even echt voor maar had niet verwacht dat er daar een stukje was wat als schans dienst kon doen:-) dat was nog een behoorlijke sprong :-)

Uiteindelijk kwam ik weer tegelijkertijd met de vader van een van de mannen aan bij het clubhuis annex startpunt waar de anderen net koffie hadden besteld. en zo stond ik direct na afloop al aan een geurig bakkie.

Al met al, erg leuk,  ik denk dat ik het wel vaker zal gaan doen, maar dan misschien toch een iets minder massale toertocht. Eerst nog wat oefenen.:-)

 


[ 16:17 ] [ 17/11/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Na zonneschijn komt de MTB

We kunnen kort zijn over het weer de afgelopen periode. Het was gewoon mooi. punt.

Maar aan alles komt een eind, dus ook aan het mooie weer. afgelopen donderdag kwam mijn nieuwe regenjack en dat was precies op tijd.

Vrijdag zag het er slecht uit en in vol ornaat vertrok ik richting werk. De bui was voor me, duielijk want d eweg was kleddernet, en rechts van me, maar niet boven me. Als ik eenmaal op de fiets zit ben ik te beroerd om te stopppen en wat uit of aan te trekken dus ik fietste verder.

Bijna bij kantoor kreeg ik toch nog de bui boven me en hoe! Prima weer om mijn nieuwe jack te testen. toen ik het uittrok geen condens dus echt een prima aankoop.

Nou is zo'n ritje naar kantoor op de MTB wel een ritje op de MTB maar geen MTB rit. Snapt u? omdat er voor vandaag ook een enorme plens water was opgegeven leek het mij wel een aardig plan om met de MTB richting het parcours in Zoetermeer te gaan. Na het uitlaten van de honden was ik echter al tot op mijn sokken nat en ik begon mij te bedenken. zoals het een twtitteraar betaamt gooide ik mijn gedachte er in de vorm van een tweet uit en reageerde mijn buurman dat hij wel de MTB klaar ging maken voor een rondje. De plannen werden samengevoegd en zo vertrokken we samen voor een rondje richting Zoetermeer.

Vanaf de Geerweg gingen we onverhard en de bordjes volgen. Het vele water had de zandstrook goed te pakken gehad. er stond enorm veel water of blubber. op een gegeven moment ging ik door een plas en stond gelijk tot boven de krank in het water. Als ik al geen natte voeten had, dan had ik zu nu! Er waren een paar bordjes weg, maar het was best leuk om dit stuk eens onverhard te doen. Eenmaal bij de MTB baan volgende we ook de brodjes. Het parcours was vanwege de regen echt wel uitdagend. dat de vering van mijn voorvoork na afgelopen winter een veerweg heeft van 0mm heeft maakt afdalen ook spannend. DAt mijn remmen het opgaven hielp daar ook aardig aan mee. Het maakte het een leuke rit. dat wel. er was nog een andere fietser op het Parcours aanwezig en we kwamen elkaar op de top van een heuveltje tegen. tijdens een klein praatje keek hij wat meewaring naar mijn fiets. Geen klikpedalen, ene roestige voorvoork en dito v-brakes. Geen materiaal voor een zichzelf respecterende MTB'er gelukkig ben ik dat dan ook niet. het gaat mij gewoon om de fun en dat geeft de fiets mij meer dan genoeg. Een beetje TLC kan er wel tegenaan, maar dat krijgt ie ook binnenkort.

Hoe dan ook na slechts 45km in 2 uurtjes fietsen kwamen we drijfnat weer terug. Ik vond het wel een geslaagde missie.

MTB zoetermeer photo BWdbUWzIMAE96Dn_zpscf3bca22.jpg


[ 18:51 ] [ 13/10/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Cycle for Hope

9 maanden geleden begon ik aan een project wat afgelopen weekend tot ontknoping kwam.

 

Cycle for Hope. 1200km rondom Nederland in een 48uur durende Estafette.

En nu fiets ik altijd al wel veel, maar toch heb ik heel gericht getraind om CFH tot een goed einde te brengen. En met succes! geen centje pijn.

Dat je in 48 uur maar 5 uur slaapt... ok. dat breekt je wel op, maar zodra je weer op de fiets zit.... Gaan!

wij waren op 2 na laatst startende team. omdat de andere teams een veel lagere snelheid hadden opgegeven dan ze daadwerkelijk fietsen liepen die vet op hun schema's in. wij niet. wij bleven op schema, wat erg jammer was want zo kom je iedere keer op een wisselpunt aan waar alles al verlaten is... stempelen ging nog net, maar in Assen was zelfs de catering al weg. ander nadeel was dat wij routes in het donker reden die andere overdag reden. En reken maar dat dat een verschil maakt. er zaten echt wel een stel hele verstopte weggetjes tussen. en daar fiets je in het donker zo voorbij. dan zie je dat je track niet meer klopt maar ben je zo weer 10 minuten aan het zoeken voordat je wel de juiste afslag hebt.En als je dat drie keer moet doen... Al met al wel wat verbeterpunten gezien. maar goed het was dan ook pas de 2e keer dat ze dit deden en het was nu wel een flink stuk groter dan vorig jaar.  Toch heb ik er wel van genoten. Gewoon lekker fietsen. Lachen maar ook mopperen op elkaar. hoort er allemaal bij.

Leukste ritje vond ik eigenlijk in het donker op vrijdagavond door het centrum van Groningen met 30 per uur slingeren tussen het uigaanspubliek. Vrienden zullen we daar wel niet gemaakt hebben vrees ik.

. Oh ja.. en de Cauberg heeft mij ook verrast. net toen ik dacht dat het zou beginnen was het alweer klaar. wat een klein klimmetje is dat zeg. what is all the fuss about?


En ik kan er een heel verhaal over schrijven, maar waarom zou ik.... ik had natuurlijk de camera in mijn achterzak zitten!

 

 


[ 19:56 ] [ 12/9/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Standplaats Liginiac (Limosin Frankrijk)

3 weken Frankrijk dit jaar. Frankrijk het is niet mijn favoriete vakantieland, maar ik heb de keuze niet gemaakt. Plek en Camping zijn dit jaar door Mevrouw de Poldertoerist gekozen.

Nou weet ik best dat “vlak” een relatief begrip is in Frankrijk, maar een eerste verkenning via Google o.a. lijkt niet echt grote uitdagingen te laten zien. Dat bleek echter een misvatting. Deze omgeving is heerlijk om te fietsen!

 

Verkenning

De eerste paar ritten gebruik eigenlijk altijd om de omgeving een beetje te leren kennen. Hoe lopen de wegen, in wat voor staat verkeren ze, zijn er uit gepeilde routes te vinden, dat soort zaken.

En ik hou ook mijn ogen goed open bij de eerste ritjes met de auto. En zo werd de eerste verkennende fietsrit dezelfde rit als die met de auto naar de supermarkt. Liginac-Ydes en weer terug. Een ambitieuze eerste rit zo bleek.

 

Want over deze 50 km kreeg ik gelijk 1100 klimmende meters voor mijn kiezen. en... een afdaling over een toch wel erg slechte weg. Sommige stukken schiet je opeens volledig onder bomen door en dan is het verschil tussen schaduw en gaten wel erg moeilijk te zien. Later in de week bedacht ik me dat ik ook een meekleurende zonnebril bij me had en dat fietste een stuk prettiger op die stukken.

Het was 36 graden en in tegenstelling tot wat ik dacht keolde het 's middags niet heel erg af. Het zweet gutste van mijn lijf af. De eerste klim is toch altijd weer wennen. Het hartritme op een acceptabel niveau de cadans snel genoeg en toch ook nog een beetje snelheid maken. Het ging eigenlijk wonderbaarlijk goed, maar de klim loopt best land door. Iedere keer als je denkt dat je er bent dan ben je er nog niet.

 

De volgende dagen vulde ik met variaties op deze route geen enkele rit kwam onder de 700 klimmende meters en... afgezien van het feit dat ik een keer net lekker vaart begon te maken en in een bocht gewoon in een dikke laag grind terecht kwam, waren de wegen goed te doen.

 

Op de Camping waren meerdere fietsers maar het bleek lastig om bij hen aansluiting te vinden. Jammer. En keer ben ik met een door de camping georganiseerder fietstoch meegeweest. Dat was voor mij echter een heel recreatief rondje. Geen probleem, het was wel gezellig. En door bij ieder bultje toch vol naar boven te klimmen kon ik toch mijn energie nog een beetje kwijt.

 

Het leukste rondje was misschien wel van liginac naar Serandon, naar Champagnac les mines, het dorpje dat eigenlijk altijd lijkt te slapen. Naar Ydes en dan naar Bort les Orges. Vanaf daar krijg je 3,5 km 8% voor je kiezen, maar zo voelde het niet. Pittig doorfietsen maar goed te doen en met een mooi uitzicht over de Dordogne.

Het is me gelukt om iedere dag een route te rijden die niet volledig gelijk was aan die van de dag ervoor En dat in 3 weken tijd en altijd met hetzelfde startpunt. Dan kun je gerust zeggen dat deze omgeving zeer geschikt is om te fietsen. Er zijn ook diverse uitgepeilde routes. hoewel... Neem zeker een GPS mee als je, je daar op de weg aan wilt wagen. want ik ben er maar 1 tegen gekomen die van begin tot einde gepeild was,en juist die had het niet nodig :-)

 

 

fiatclubnederland's limosin album on Photobucket

[ 19:28 ] [ 13/8/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

De eerste paar honderd kilometer titanium zitten er op

Gilbertson Allure

Tijd dus om de balans een beetje op te maken.

Het eerste echte ritje gaf niet het gevoel dat ik misschien gehoopt had. Waarom dat was kon ik niet zo goed thuisbrengen. Het fietste allemaal wel makkelijk, maar mijn "oude" racer voelde eigenlijk veel directer. Wel viel me op dat het schakelen met de Dura Ace toch wel weer een sprongetje is in vergelijking tot de Ultegra.

1 dag later lag ik ziek op bed.

Dat kwam niet door de fiets natuurlijk, maar het verklaarde wel waarom het een dag eerder allemaal niet zo super aanvoelde. Ik bleef overigens 8 dagen ziek en toen ik daarna weer op de fiets sprong was het nog steeds niet helemaal over en was mijn conditie echt wel een flink stuk achterop geraakt, Mij zal je nooit meer horen over de mannen die in de tour ziek worden en dan afstappen. Langzaamaan begon ik wel meer gevoel met de Gilbertson te krijgen. Inmiddels ben ik volledig hersteld en gebruik ik de oude fiets voor woon-werk verkeer. Dat bevalt me overigens prima, maar daarover een andere keer meer.

Als ik overstap van de oude fiets naar de nieuwe dan merk ik toch wel dat het wel een nieuwere fiets is en dat de fiets eigenlijk ook veel beter bij mij past. ik fiets meer ontspannen, en trap zelfs iets eenvoudiger een hogere snelheid. maar het gekke is dat het op de Carbon fiets allemaal iets sensationeler voelt.
De Gilbertson geeft me wel het gevoel dat ik er de hele dag op door zou kunnen fietsen en dat is een gevoel dat ik met de Hoogeveen (Giant TCR) niet (meer) had.

Ik lees wel eens verhalen van mensen die na 1 keer fietsen zeggen voor mij nooit meer wat anders. Ik wilde gewoon heel graag een fiets van Titanium omdat ik het mooi materiaal vind. Maar ik merk wel dat deze fiets, steeds meer ga waarderen naarmate ik meer kilometers ik maak.

Wie bovenstaande leest en denkt dat ik niet tevreden ben, die heeft het mis. ik ben echt superblij met deze fiets. en omdat ik de eerste ritten niet fit was hebben we samen een wat slechte start gemaakt. Maar wat ook blijkt is dat de Giant TCR gewoon een heel erg goede fiets is.

Leuk al die praatjes... waar blijven de plaatjes? hier zijn er nog een paar:

Gilbertson Allure

Gilbertson Allure

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ik krijg overigens echt heel erg veel complimenten over de fiets. Het is een beetje als met de reclame van de Fiat Uno uit de jaren 80: De auto waar je tot vervelends aan toe mee gefeliciteerd wordt.

Mooiste compliment vond ik overigens van een cycle for hope teammaat. Mooie fiets, man! Staat je goed!

en zo voelt het ook!

 


[ 21:14 ] [ 23/6/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

2e Twitterrit GroeneHarDRacers

Afgelopen week ontstond spontaan het idee om dit weekend van een gezamenlijke training een twitterritje te maken. Zo gezegd zo gedaan. En hoewel er via Twitter nog best wel wat mensen reageerden bleef het vanochtend toch wel lang stil op de carpoolplaats. Maar uiteindelijk vertrokken we dan toch met een klein groepje voor een rondje van 100km.

 

Het was de bedoeling om het hele rondje ongeveer 30km/u te fietsen. Helaas was dat voor sommigen wel moeilijk. dus al rap ging het Tempo naar 34 km/u of meer en toen er ee scooter voorbij kwam ging het hele pelotonnetje daar met 47km/u achteraan. Dat was wel een moment dat ik goed kon merken net toch zeker 8 dagen niet lekker geweest te zijn. mijn hartslag schoot de hoogte in en ik besloot het spul maar even te laten gaan.

Bij Zoetermeer nam ik iedereen even mee over het geasfalteerde gedeelte van het MTB parcours. Daar zit een heuveltje in die 12% aantikt. En hoewel daar door iedereen een beetje lacherig over gedaan werd (het was ook als een geintje bedoeld) had iedereen toch het lichtste verzet opgezocht!

 

Al met al een geinig rondje met elkaar en zeker voor herhaling vatbaar. 

 


[ 21:45 ] [ 8/6/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

De eerste kilometers

De eerste kilometers met de Gilbertson zitten er op, kan ik daarmee al iets zeggen over hoe de fiets bevalt?  Moeilijk, maar de eerste ervaringen delen kan natuurlijk wel.


De fiets zit in ieder geval als gegoten. Je kunt goed merken dat het afstellen de nodige tijd in beslag heeft genomen. verder gaat alles heel erg soepel, vanzelfsprekend. En daar moest ik toch even aan wennen.

 

De allereerste rit die ik maakte was een dag voordat ik met koort en buikklachten op bed belande. Dan ben je dus al niet echt fit en dan haal je ook niet uit je fiets wat er in zit. maar bij de ritjes die ik deze week gemaakt heb ging dat al een stuk beter.  Maar waar ik dan aan moest wennen? 

Titanium heeft de naam comfortabel te zijn, maar waar je dat dan aan merkt, blijft eigenlijk altijd een beetje onduidelijk. Het grootste verschil wat ik nu merk t.o.v. de carbon Hoogeveen/Giant is bijvoorbeeld bij het versnellen. Als je op de Carbon tcr even flink aanzet heb je echt het gevoel de fiets onder je weg te duwen. Dat geeft altijd wel een gevoel van snelheid dat gevoel heb je op deze fiets nou helemaal niet. Daar was ik eigenlijk een beetje teleurgesteld over. totdat ik de teller op de fiets zette en in cijfertjes zag wat ik eigenlijk deed. En ik heb nu ook een rondje met een fietsmaar gereden en ook dat bevestigde de cijfertjes. De krachten worden echt meer dan uitstekend overgebracht De versnelling is minstens zo sterk als op de andere fiets, maar het voelt alleen anders. Ik vind het moeilijk te beschrijven.

Nog steeds ben ik niet superfit, maar inmiddels vind ik dat de fiets toch wel super is.  Als ik het nu moet beschrijven dan zeg ik: De Hoogeveen(Giant tcr) is een soort van Abarth maar de Gilbertson een Masserati.

 

 


[ 05:12 ] [ 6/6/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Een komen en gaan

Na 3,5 jaar op de Jan Janssen werd het tijd voor een verse woon-werk-fiets net als dat je na verloop van tijd bij dagelijks gebruik ook nar een andere auto gaat kijken.
De afgelopen periode ben ik er achter gekomen dat ik bij goed weer het liefste op mijn racefiets naar werk fiets en in de winter bij voorkeur de MTB pak.  Bij wat rondkijken kwam ik er eigenlijk op uit dat ik bij voorkeur een randoneeur zou kopen. Een goede randoneur kost echter bijna net zoveel als een nieuwe racefiets en waarom dan geen nieuwe racefiets en de oude aanpassen aan woon-werk?

Na wat overleg met mevrouw de Poldertoerist gebeurde het laatste maar wat er als nieuwe racefiets kwam, dat had ik enige tijd geleden toch echt niet voor mogelijk gehouden.




[ 21:28 ] [ 28/5/2013 ] [ 3 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Hosting door HQ ICT Systeembeheer