De Regen slaat tegen de ramen en de vijver stroomt inmiddels bijna over. De kinderen zijn druk in de weer met hun speelgoed en hebben daar geen hulp bij nodig. Mevrouw de Poldertoerist is een lekker stuk gaan wandelen met de honden. En terecht. Het is immers Hondenweer.

Tijdens de afgelopen vakantie had ik een aantal keer mijn videocameraatje bij me. Voornamelijk gebruik ik dit compacte apparaatje om wat foto's te schieten, maar ik heb er toch ook een paar filmpjes mee gedraaid.
Ik had daar nog niets mee gedaan en het leek me nu dus wel een geschikt moment om daar verandering in te brengen.

Het is geen filmpje geworden met spectaculaire afdalingen.of een onmenselijke klim naar een vergelegen col. Op die momenten heb ik namelijk mijn handen aan mijn stuur nodig. Zo'n goede fietser ben ik nou ook weer niet. En vanwege het slechte wegdek in Frankrijk moest er ook nog heel wat beeld uit omdat je daar echt wagenziek van wordt. Wat overbleef zijn 8 minuten die me gelijk doen vergeten dat ik de Fransen niet zo aardig vind en dat het de helft van de tijd regende. ook dat ik me veel verveelde omdat de kinderen het zo goed naar hun zin hadden op de camping. 

In deze 8 minuten film die gemaakt zijn tijdens diverse fietstochten zitten heel veel momenten dat ik het echt uitstekend naar mijn zin heb gehad. Het is jammer dat als je alleen fietst dat je het nooit echt kan delen, maar op deze manier toch wel een beetje.

Nog even over de Fransen. Wat zij wel heel goed doen is je als fietser ruimte geven.  Ik ben in deze vakantie op hoge snelheid drie keer rakelings gepasseerd. dat was in alle drie de gevallen een Nederlander. De Fransen rijden als gekken, behalve als er een fietser in de buurt is: (vaak) Knippertje uit en breed passeren. Da's dan toch beter dan die Nederlandse automobilisten aldaar, die lijken wel gek!