De Zon, de herfstkleuren, de bergen het is een gouden combinatie!
Gisteren fietste ik een stuk van de Golbergradweg. Die fietsroute kon ik oppakken echt op een steenworp afstand van ons appartement. Vandaag ben ik ook nog even gaan trappen. Ik ben zo blij dat de fiets toch mee is gegaan. Afgesproken is om het fietsen zeer beperkt te houden, we zijn hier met het gezin. Geen lange tochten dus, maar gewoon ongeveer een uurtje of twee op de pedalen. Ondertussen hou ik mijn ogen goed open of ik ergens een goed begin zie voor een wandeling.
Vandaag fietste ik dus een stuk van de Goldbergradweg maar dan tegengesteld aan wat ik gisteren deed. het stuk van gisteren was mij eigenlijk al deels bekend, het stuk van vandaag niet. Vanuit Rauris ging ik richting Wörth. Braaf volgde ik de bordjes, en wat ik zag was werkelijk adembenemend. het fietspad lag helemaal vrij van de weg. Helaas was een heel groot gedeelte onverhard. Prima voor ATBers of toerfietsers, maar voor de racer was het gewoon echt niet geschikt. Lekkebandenspul! Ik had de Garmin op de fiets en die bewees hier zijn nut. het fietspad was gelukkig wel ingetekend en ik zag dat het verderop een aftakking kende richting een autoweg. die ging trouwens op het zicht de hoogte in en daar had ik best zin in.
Het asfalt voelde weldadig onder de banden. En gelijk ging ik volgas. Dat was niet zo slim want het ging toch omhoog en mijn hartslag ging ook direct de hoogte in. Zo zou ik er niet komen. Even gestopt. Hartslag omlaag en vervolgens rustig peddelend verder. Al snel had ik een prettige cadans te pakken en fietste ik bijna ongemerkt de hoogtemeters erbij.  De omgeving zag er inmiddels heel anders uit en kende hier en daar beslist een woeste aanblik.  Graag was ik nog verder gefietst maar dat was de afspraak niet. Rustig draaide ik mij om en fietste weer terug. Dat ik daarvoor nog best aardig geklommen had, merkte ik goed aan de snelheid. het was dat ik een keer af moest remmen voor een veerooster en een vrachtwagen, maar anders was de topsnelheid dik boven de 70km/h uitgekomen. Dat was beduidend sneller dan de auto's die daar reden.

Tevreden dook ik met het gezin het zwembad in, met uitzicht op de berg waar ik net naar toe was gereden. Het leven is mooi!