Jazeker wel. Alleen stukjes schrijven dat komt er even niet van.

En eigenlijk heb ik genoeg stof tot schrijven. na Oostenrijk heb ik iedere dag gefietst en regelmatig was er iets waarvan ik dacht, dat moet ik even opschrijven. Sommige zaken kunnen op zich wel even wachten, en er was ook wel wat te mopperen. Vooral over het fietspad langs de A12 bijvoorbeeld, maar dan denk ik, mopperen is zo makkelijk en eigenlijk ook helemaal niet leuk. Toch moet er wat gemopperd worden, maar dat zal ik in een volgend blogje wel doen. Vandaag had ik weer eens een bijzondere ontmoeting met een vogel.
Eigenlijk komt het best vaak voor dat ik iets meemaak met een vogel, dacht ik vanavond. toch het is te bijzonder om niet te melden.

Op weg naar huis vanavond zag ik een grote vogel in de berm zitten. op het moment dat hij mij opmerkte vloog hij op. eigenlijk wilde hij mijn kant op, maar dat kon niet. ik fietste daar namelijk. De vogel koos eieren voor zijn geld en bleef rechtdoor vliegen en dat was dus naast mij. en echt vlak naast me, net te ver om 'm aan te kunnen raken, maar er zat slechts een greppeltje tussen. Het was een uil. Werkelijk fantastisch om naast een uil te fietsen. Hoe vaak krijg je nou de kans om dat mee te maken?
En ik heb het gewoon weer meegemaakt.
Hij zal 30-40 meter naast me gevlogen hebben en maakte toen snel een landing in het weiland. zo kwam hij wel van mij af. 
Natuurlijk had de uil helemaal niets van mij te vrezen, maar weet dat beest veel. Hij heeft mij wel een enorm plezier gedaan door zich aan mij te laten zien, en dat van zo dichtbij.

Van het fietsen in Oostenrijk krijg ik een speciaal gevoel, maar datzelfde gevoel krijg ik van dit soort momenten. ik besef me dat ik een geluksvogel ben, dat ik zo veel kan fietsen dat ik dit soort kleine maar oh zulke mooie momenten mee kan maken.

foto:http://manuscripten.skynetblogs.be/tag/uil