Samson en Gert zongen het al: mooi! de wereld is mooi, zo mooi zo mooi, zo bibaboeba vreeslijk mooi.

En je kan van die pratende hond zeggen wat je wil, maar hij heeft natuurlijk gewoon gelijk.  Want ik heb het al zo vaak geschreven dat je op de fiets geniet van de wereld om je heen. in mist, op een mooie zomeravond, tijdens storm, vrieskou etc.

zo ook vanochtend weer. terwijl het voor me nog nacht leek zag ik  de verkeersborden hier en daar roodachtig oplichten. toen ik even over mijn schouder keek, zag ik dat achter mij de zon opkwam. En hoe! eigenlijk krijg ik daar nooit genoeg van. En zeg nou zelf: er is toch geen een zonsopgang hetzelfde?

Die zonsopgang moest natuurlijk ook even op de gevoelige chip, dus snel in mijn tas gegrabbeld en het cameraatje gepakt.
En daar stond ik dan op de hoek van een T-splitsing met mijn cameraatje in de hand om een foto te maken. Nu rijden op de weg de autos doorgaans lekker door. maar kennelijk vertrouwde de mensen het niet want ik denk uit angst dat ik daar helemaal niet stond om een zonsopgang te fotograferen maar bezig was met een snelheidscontrolle ofzo. Omdat ik graag iedereen van dienst ben heb ik de flits aangezet een een paar keer geflitst. Dat was voor de kwaliteit van de foto's niet heel bevorderlijk overigens. maar gelukkig kon ik een paar goede foto's maken waar de auto's niet heel storend op te zien zijn.


Voldaan sprong ik weer op de fiets. Die foto's waren in de pocket(camera)

En dat zal je natuurlijk altijd zien,  heb je extra snel gefietst om de verloren fototijd in te halen, stuit je op een wegversperring....