Toen ik dinsdagochtend de honden uitliet, was het wel koud en nat, maar niet bijzonders. toen ik vervolgens nog geen 45 minuten later op de fiets zat lag er aan het einde van de straat een scholier op het fietspad. ik had zelf nog niet direct in de gaten dat het glad was, en vermaande norsig de grote groep scholieren dat ze niet met z'n allen op het fietspad moesten staan. 

Een klein stukje verder zet ik vlak na een bocht aan en ik voel mijn achterkant wegglijden. -gloep- uitkijken dus. ik moet dan een klein stukje omhoog en daar was het nog gladder. Waar kwam dat opeens vandaan. Binnen de komende 3 kilometer moest ik 4 keer EHBO verrichten. in no time bevroren de wegen. Dat was een aparte ervaring. ik was te ver weg om terug te keren en bovendien was het achter mij nu zeker weten spekglad. Er zat dus nietsa anders op dan door te fietsen en hop en dat het beter zou worden. Dat werd het dan ook wel, maar pas toen ik bijna in Den Haag was.

Verder was het niet zo bijzonder deze week. Vrijdag werd het droog en toen ik naar huis fietste was het nog licht.  Laatst maakte iemand een grappig bedoelde opmerking dat ik wel wat vaak een zonsopgang fotografeer als ik op de fiets zit. Het was nu echter helder en avond en nog enigszins licht. Dat bracht me op een idee om degene van de zonsopgang opmerking ten dienste te zijn. Om mijn spontaan opgekomen plan te voltrekken heb ik wel enigszins vrij uitzicht nodig.

 Ik had twee opties, of naar de Rotte of het ATB baantje bij Zoetermeer op. Omdat ik niet goed in kon schatten hoe snel het donker zou worden, was ik bang dat ik te laat bij de Rotte zou zijn.  En dus koos ik voor Zoetermeer. Bovendien had ik de MTB bij me, dus dat kwam goed uit. Eenmaal aangekomen klom ik het hoogste heuveltje op, hier kon ik wel goed merken dat er achterop de MTB een wegband zit. beetje glibberen hier en daar, in de modder maar toen ik bovnestond... viel het me bar tegen.  foto gemaakt met de telefoon omdat ik bij wijze van uitzondering geen camera bij me had en vervolgens met grootlicht op de heuvel weer af.


Voor zit wel een terreinwaardige band en die ploegde als een soort van schoepenrad de modder los en dat vloog in brokken om de oren. Leuke ervaring. Eenmaal benden en net de hoek om zag ik dat ik hier een veel betere zonsondergang kon fotograferen en aldus gedaan.
Tevreden met dit resultaat fietste ik naar huis.  Komende week gaat het echt vriezen dus ik ben benieuwd wat die week gaat brengen.