Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Begin

Posted on 28/4/2014 at 12:48 - 0 Comments - Post Comment - Link

Vanmorgen kwam het idee op bloggen ineens op.  

Ik schrijf wel vaker. Vaak voor mezelf. Maar familie vrienden weten vaak niet goed wat er in mij of ons omgaat. 

Vind het moeilijk om goed me gevoel te verwoorden. En dat terwijl ik een echte prater ben ;-)

We staan aan het begin van een emotionele achtbaan. Waar terleurstellingen, hoop, verdriet elkaar nog sneller zullen afwisselen. 

De eigenlijke reden dat ik deze blog start, is dat ik dit adres kan geven aan familie en vrienden. Misschien vinden zei het ook wel lastig hoe ze ons moeten steunen in dit traject. Of hoe ze ons moeten steunen. 

Het is lastig. Lastig voor ons, lastig voor onze omgeving. Door onze onzekerheid kunnen we misschien de verkeerde conclusies trekken. Iets wat onuitgesproken blijft, heel verkeerd kan 

aflopen. Waar geen goed of fout in zal bestaan, maar toch verkeerd word beoordeeld.

We hopen al 3 jaar op een wonder. Een kind wat uit onze liefde voor elkaar is voortgekomen. Helaas mag dit nog niet zo zijn.

Vorig jaar zijn we volop in de mmm terecht gekomen. Waarin ik veel respect heb gekregen voor mijn vriend. 2 Ziekenhuizen verder, nu ingeschreven bij nr 3!

Geduld, hoop houden, vertrouwen, doorzetten, positief blijven, deze competenties moet je zeker in bezit hebben. En plannen en organiseren!!  

We wachten nu op een afspraak voor onze intake gesprek voor icsi. Onze enige mogelijkheid om samen een kindje te mogen krijgen. Natuurlijk mooi dat de wetenschap dit ons kan bieden. Maar tegelijkertijd ook confronterend, dat je maar 3x een poging krijgt (vergoed).

Moet je voorstellen dat je je maar 3x in je leven een kans krijgt om een kind te krijgen. 

Tuurlijk zijn er wonderverhalen. De kapster van tante A heeft ook in het traject gezeten, nadat ze alles hadden geprobeerd hadden ze besloten om vervolgens samen verder te gaan en na 4 jaar spontaan zwanger geworden. Natuurlijk geweldig voor die vrouw. Maar hoe heeft ze zich de afgelopen jaren gevoeld? Hoe voelde ze zich als ze de test omowit bleef. En hoe was het binnen de relatie tussen haar en haar man? En misschien wel het belangrijkste, wanneer heeft ze geaccepteerd dat ze kinderloos zou blijven? Of bleef ze stiekem hoop houden? Deze vragen en antwoorden worden niet of nauwelijks besproken. Ze heeft een kind. Dus de rest is vergeten?  

Misschien schrijf ik het verwijtend, zo bedoel ik het niet. Het is fijn op welke manier om te zien, dat mensen je een hart onder de riem willen steken. Maar toch voel ik een angst, zodra je hardop zegt, misschien lukt het wel nooit! 

Misschien heeft de kapster het zelf ook verdrongen. Ze heeft een kind en wil de nare periode misschien het liefst zo snel mogelijk vergeten.  Maar in die periode, voelde ze hetzelfde als wat wij nu voelen. En dan merk je op een bepaald moment hoe moeilijk mensen het vinden om er mee om te gaan. 

Vandaar dit blog. Zodat je kunt lezen, dat het meer is dan een behandeling of pogingen. Het is een emotionele achtbaan. Waar je soms door goed bedoelde adviezen, flink uit de bocht kan vliegen!!

 

 

 


Hosting door HQ ICT Systeembeheer