Jaja, wat vliegt de tijd. Ik ben nu 17 weken jong en heb er al een vakantie naar Portugal op zitten. Fantastisch is het daar! Ik heb heerlijk van de rust genoten en heb wel 7 uur achter elkaar geslapen. Terug in Utrecht en zeker op het kinderdagverblijf was dat wel even wennen. Voor de vakantie heb ik een paar wendagen gehad op het kinderdagverblijf en nu ga ik 3 dagen: maandag en woensdag naar de Dolfijnen op Bijnkershoek en dinsdag naar Toermalijn. Een hoop nieuwe vrienden en nog interessanter speelgoed heb ik er daardoor bij gekregen. Inmiddels ben ik lekker gegroeid en heb wat spek op de billen. De eerste maanden heb ik mijn ouders wat laten schrikken. Dan groeide ik maar 35 gram per week. Toen moest ik met pappa en mamma naar het ziekenhuis. Daar werd van alles getest zoals allergieen, maar er kwam niks uit. Misschien kwam het door mijn  darmen of omdat ik overdag bijna niet sliep. Na 8 weken, net voor de vakantie,  had ik er wel genoeg van en ben ik me voorbeeldig gaan gedragen: lekker slapen, weinig huilen en veel lachen. Pappa en mamma noemen me nu een giebelkontje. Ik kan al echt schaterlachen. Ook ben ik al heel sterk. Ik trek gewoon de beertjes en spiegeltjes van het activity center af. Nu is het Pinksteren en ben ik met mamma op stap geweest naar oma in Ommen en asperges eten met de jaarclub bij Maaike. Pappa is namelijk met opa Wapenaar in Frankrijk een rally rijden. Gisteravond heb ik met mamma een goed gesprek gehad. Ik vroeg me af of ze me goed begreep, maar ze praatte wel terug. Nu maar mijn best doen om een nog grotere kletskous dan mijn moeder te worden. 

Het is alweer een tijdje geleden, maar hier is weer een update. Het valt op dat het tellen langzaam ovegaat van weken naar maanden. Alweer op weg naar de 2 maanden...

Vorig weekend gezellig met de familie Wapenaar naar het Dick Bruna huis geweest en Fleur bleek een echt museum kind, want ze is nog nooit zo stil geweest. Diezelfde avond voor het eerst uit eten met de familie en dat is allemaal rustig verlopen.

Vorige week helaas afscheid moet nemen van tante Wendela, want die is weer terug naar Canada. We zullen haar missen, want ze was een steun op onrustige dagen.

Het volgende vooruitzicht is de vakantie naar Portugal in april, voor het eerst met het gezinnetje op vakantie....

Afgelopen week mocht Fleur voor het eerst op (mini)reis met de auto naar Vlaardingen en Tholen. Wij zijn op bezoek geweest bij de overgrootouders van Fleur en de verjaardag van oom Bart-Jan gevierd.

En zoals vele kinderen vind ook Fleur het fijn in de auto, want waar ze de afgelopen tijd nogal onrustig was en huilerig, in de auto was ze stil en lag ze te slapen als een roosje. Dat wordt dus vaker een stukje rijden....

Verder is Tante Wendela over uit Canada om haar tante verantwoordelijkheden te vervullen en het moet gezegd worden ze heeft een rustgevende uitstraling op Fleur, want elke keer als Wendela bij Fleur komt kijken wordt ze rustig. Jammer dat deze tante niet wat dichterbij woont... 

Na een schrijven van pappa, nu een bericht van mamma over de tweede week.

Deze begon goed met een lach, nota bene na de hielprik. Eerst dacht ik nog dat het een stuiptrekje was, maar ’s avonds toen Robert thuis kwam zag die hem ook. Dat is zo ontroerend!

Maandag was ook de laatste dag met kraamverzorgster Mirjam. Mamma zal haar ook zeker missen!

Op woensdag voor het eerst met pappa in de reiswieg boodschappen gedaan en daarna nog een eerste wandeling met mamma erbij. Ook de dagen daarna lekker buiten gewandeld. Van de buitenlucht slaapt ze  reuze goed!

Ze begint behoorlijk te groeien; de eerste kleertjes zijn al te klein. Gelukkig krijgt ze van de kraamvisite veel nieuws erbij.

De onrustige nachten van de eerste week lijken voorbij, alhoewel ze overdag nog behoorlijk levendig kan zijn. Soms helpt (nog) een voeding en soms een beetje tuttelen op de bank. Ze houdt ervan verwend te worden. En dat heeft ze van geen vreemde!

Hallo vrienden en familie,

Wat leuk om jullie berichtjes te lezen in mijn gastenboek. Dank jullie wel!

Ik ben vandaag een week oud geworden en mijn ouders zijn apetrots. Ik lees van iedereen dat de tijd zo snel voorbij gaat en inderdaad de eerste week is erg snel voorbij gegaan.

Vandaag is kraamverzorgster Mirjam voor het laatst geweest om mama en mij te begeleiden. Daarnaast heb ik vandaag een hielprik gehad en de gehoortest succesvol doorstaan.

Groetjes,

Fleur