25/1/2011 - Trendbreuken voor duurzame mobiliteit!

Duurzaamheid is hot en alles wat daarmee te maken heeft niet minder. Duurzame mobiliteit is een belangrijk aspect van dit grootse thema. Er worden talloze initiatieven ontwikkeld, er ontstaat een serieuzer netwerk en de buzz blijft hangen! Dat zijn positieve ontwikkelingen, alleen wel met veel onzekerheid, positief kritisch kijken is daarom ons devies.

Het is te makkelijk om te roepen dat deze onzekere processen niet goed gaan Maar waarom niet stoppen met roepen en beginnen met ambiëren? Die ambitie begint met de onzekerheid te accepteren om van daaruit de energie en beweging van dit thema te versnellen en te versterken.

In september van dit jaar nam Twynstra Gudde deel aan de Ecomobielbeurs. Het overgrote deel van de deelnemers lieten de laatste ontwikkelingen zien op gebied van elektrisch vervoer. Ik vind het zeer opvallend dat het brede thema ‘duurzame mobiliteit’ zo beperkt wordt ingevuld. Behalve opvallend is het ook merkwaardig. Want is elektrisch vervoer wel het antwoord? Of een enkele schakel in een groter antwoord? En op welke vraag is dat het antwoord dan? We kunnen ons afvragen of het duurzaam is als we over 10 jaar allemaal met een elektrische auto in de file staan.

Ik zie duurzame mobiliteit liever als een toekomstbestendig en fijnmazig systeem waarin verschillende mobiliteitsvormen (in kwaliteit en snelheid) naadloos op elkaar aansluiten. Het systeem dat integraal steeds verder ontwikkeld kan worden. En die, Vooral daarin zit het toekomstbestendige opgesloten.

Zo kijkende, ben ik enigszins verbaasd over de rol van de overheid. Daar waar zij in de breedte ontwikkeling zou moeten stimuleren en aanjagen, gaat zij voor ‘elektrisch’ en staat klaar met subsidies van vele miljoenen. En dat terwijl de voornaamste focus van bijvoorbeeld het Ministerie van Infrastructuur en Milieu bij infrastructuur, het optimaliseren van bestaande modaliteiten en het aanjagen van groenere doch oude alternatieven ligt.

Ik vraag me af of innovatiekracht, slechts ingezet ten behoeve van een sneller en beter netwerk, tot duurzaamheid leidt op de lange termijn. En of subsidies de enige stimulans mogen zijn voor innovatie.

Laten we mobiliteit eens in het perspectief van de toekomst plaatsen om vandaag te weten met welke oplossinggerichte ontwikkelingen we nu kunnen starten. Hoe ziet de wereld er uit in de toekomst en welke oplossingen willen we dan hebben? Aan welke eisen moet mobiliteit dan voldoen? Als we die antwoorden hebben wordt duidelijk welke acties we vandaag kunnen nemen. En laten we het huidige systeem voorlopig als een gegeven zien en onze aandacht richten op de lange termijn. Dan ontstaat er ruimte voor trendbreuken.

Het ontwikkelen van een duurzaam mobiliteitssysteem is immers niet een lange, rechte lijn. Maar een integraal programma waarvan nieuwe modaliteiten, nieuwe technologieën en gedragsverandering deel uitmaken. Met aan de basis een duidelijke visie waarbij de toekomst naar het nu gehaald wordt. En waar volop geëxperimenteerd kan worden met innovaties en ontwikkelingen, zowel technologisch als in gedrag. De kansen zijn legio!

11/1/2011 - Kansen voor duurzame mobiliteit!

2011 starten we met vele positieve signalen.... Bedrijven trekken weer aan, de bouw gaat wat in de lift door het verwachte aantrekken van de bouw van huizen.... En bijna alle banken voorspellen voor 2011 een prachtig beleggingsjaar... Dat is toch mooi, al die positieve signalen?

Ben ik nou te cynisch aan het worden, of schetsen anderen het te rooskleurig? Ik vond het FD bericht wel typisch. Eerst een opsomming van banken die het beleggingsjaar 2011 als lovend betitelen. Maar daarna komt er een kritische expert aan het woord, en die verwoord precies mijn gevoel: Er zijn misschien signalen dat het beter gaat. Maar alle oorzaken van de crisis zijn nog volop aanwezig in de markt. Kortom, kan de recessie écht voorbij zijn als we er niet van geleerd hebben van de fouten en op oude voet verder gaan?

Ik vraag het me sterk af. Ik heb weinig echte zelfreflectie gezien in de industrie die de recessie hebben aangejaagd. Banken hebben hun bonusbeleid misschien wel wat aangepast, maar vooral onder druk van overheid & maatschappij. Of er echt geleerd is van de fouten en of diepe zelfreflectie heeft plaatsgevonden, vraag ik me erg af.

Helaas lijkt ook de politiek vooral in oude beelden te blijven hangen. Het nieuwe kabinet lijkt misschien slagvaardig te zijn, maar doet dit wel op erg conservatieve manier. Ik zie weinig ruimte voor vernieuwing en innovatie, maar veel geld voor de oude oplossingen.

Zonde, want de geschiedenis heeft aangeduid dat juist een crisis / recessie kan zorgen voor échte trendbreuken. Maar de thema’s zoals duurzaamheid, nieuwe vormen van energie en vanuit een échte visie politiek bedrijven, zie ik toch niet terugkomen.

Een goed voorbeeld is het ministerie van Infrastructuur & Milieu (IenM, en samenvoeging van voormalig VenW en VROM). De focus ligt de komende jaren in het aanleggen van nieuwe infrastructuur, en dan vooral sneller & beter. Natuurlijk heeft de overheid zich de afgelopen jaren hier sterk in ontwikkeld, en ook daarin kan je veel innovatie zien.

Echter, er is weinig ruimte om te kijken naar kansen om het in de toekomst anders en vooral béter te gaan doen. Bijvoorbeeld door eens na te denken over een duurzaam integraal mobiliteitssysteem, waarbij er gezocht wordt naar een combinatie van oude modaliteiten én nieuwe kansen.

De nieuwe trends zoals elektrisch rijden worden vanuit IenM uitgeplaatst naar ELI. Echter, dit biedt ook wel een mooie kans. Vanuit IenM is het moeilijk gebleken om tot trendbreuken te komen. Dit is toch veels te sterk sectorgericht georganiseerd. Dus misschien biedt het ook wel een kans om dit juist vanuit een ander gezichtspunt, én minder vanuit de sector, te organiseren.

Laat ook ik 2011 positief starten! Ondanks dat ik denk dat we binnen aanzienlijke tijd in een veel hardere recessie vallen, omdat er niet echt geleerd is van de oorsprong van de huidige, is er een lichtpunt voor duurzame mobiliteit.

Ik hoop dat er vanuit ELI op een meer lerende en open manier naar de ontwikkeling van duurzame mobiliteit gekeken durft te worden. Ik zie legio kansen om op een open manier toch zakelijk en effectief te kunnen leren en ontwikkelen. Ik draag mijn steentje in ieder geval graag bij!

11/1/2011 - Toch maar bloggen......

Of het nou een goed voornemen is... of een teken dat ik een nieuw medium zoek om van de zijlijn mee te schreeuwen, ik weet het niet.

Over het algemeen ben ik niet zo digitaal en multimedia achtig. Mijn blackberry gaat s' avonds en in het weekend gewoon uit,  twitter is zelfs mij te schreeuwerig en ik hou van echte boeken en kranten....

Toch heb ik steeds sterker de behoefte om te reflecteren op gebeurtenissen, te grappen over dagelijkse dingen uit de praktijk maar vooral ook om mijn visie op sommige vraagstukken te uiten. Hierbij loopt professioneel en privé volledig door elkaar. En omdat ik zelf te langdradig ben voor twitter, dan maar via een blog....

Verwacht hier niet te veel uitgedachte theorieën, of net geredigeerde stukjes (let vooral niet op de spelfouten en dubbele zinnen ;-). Het zullen vooral reflecties zijn op thema's die mij bezig houden. Dit gaat vooral over actuele politiek-bestuurlijke vraagstukken, thema's zoals duurzaamheid, vernieuwing etc, waar ik mij zowel privé als professioneel mee bezig houdt!

We zullen wel zien waar het eindigt!