Zelf doen

18:03 - 3/9/2006

Allen Carr

17:25 - 10/8/2006

Wolken

Ter herinnering aan H.

23:13 - 8/6/2006

Gemalen poppenstront

Strakblauw wil ik het morgen hebben!
Ik loop eigenlijk lichtelijk met mijn ziel onder de arm. Het zou erg prettig zijn als de lucht binnen nu en 24 uur nou eindelijk eens echt zou klaren. Het regent wel steeds en ook flitst en knettert en dondert het met een al bijna vertrouwde regelmaat, maar opklaren ho maar! Zodra de ene bui is gevallen vult de lucht zich alweer met een paar joekels van nieuwe donderwolken en je kunt je klok er haast op gelijk zetten wanneer de volgende dikke druppels uit de lucht zullen komen zetten.

Iek is deze week vrij van school. En morgen geeft ze haar kinderfeestje. Al de hele week doen we alles "tussen de buien door". Even snel de kapotgestormde schuttingdeur repareren voordat het zometeen weer begint te hozen. Even vlug een rikkepaaltje schuin de grond in slaan om de schutting te stutten voordat de storm er straks opnieuw met windkracht 8 tegenaan beukt (en de boel misschien echt plat gaat) Even gauw op de fiets naar de stad om nog wat laatste dingetjes voor Ieks feestje aan te schaffen...

Feestje? Feestje?!! Met dit weer???? En met uitsluitend buitenaktiviteiten op de agenda??? Dat wordt lachen, jongens! Maar Iek wil van geen afzeggen weten en van indoor-alternatieven al helemaal niet. "We zijn toch niet van gesponnen suiker of gemalen poppenstront, mam?" (Rarara hoe komt ze aan haar bizarre uitdrukkingsvaardigheid?) Nee, we zijn niet van gesponnen suiker en ook niet van gemalen poppenstront. Maar we hebben wel haren en kleren die zeiknat kunnen regenen en humeuren die daar onder te lijden kunnen krijgen...

Geheel tegen mijn pessimistische natuur in hebben we desondanks en in samenspraak met de feestcommissie besloten het partijtje morgen hoe dan ook gewoon door te laten gaan en er maar het beste van te hopen. Dat valt niet mee als je, zoals ik, zelfs bij een strakblauwe lucht al buien ziet hangen...

18:54 - 25/5/2006

Goegelen

18:24 - 20/5/2006

Gekke plant

Dit is 'm nou...

onze gekke plant...

Vorig jaar kwamen er midden in de zomer, op een nog kaal plekje in onze nieuwe tuin, ineens allemaal groene puntjes boven de grond. Zoals een hosta na z'n winterslaap weer begint te groeien eigenlijk. Maar hosta's laten hun groene puntjes al in het vroege voorjaar zien, niet pas midden in de zomer... Bovendien leken de bladeren van deze spontaan opgekomen midzomerplant na enig doorgroeien in geen velden of wegen meer op de bladeren van hosta. Ze glanzen als de bladeren van een kamerplant, zijn sierlijk gekruld en hebben een heel bijzondere tekening.

De hele winter bleef de plant groen.

Toen de hosta's dit voorjaar hun groene kopjes weer opstaken, begon ook onze gekke plant als kool te groeien. Het ene blad na het andere komt er nog steeds bij. En nu ineens krijgt hij ook een soort lichtgele kelken, met binnenin die kelken zo'n piep. Ik weet niet hoe zo'n ding heet. Maar erger is dat ik niet weet hoe de plant zelf heet! En dat niemand dat lijkt te weten. Ik heb 'm nu maar op een tuinforum gegooid. Hopelijk is er iemand die deze plant herkent en die me er meer over kan vertellen...

Ik ben namelijk zeer benieuwd wat ik verder nog van deze bizarre plant kan verwachten. Want sinds hij die kelken heeft verspreidt hij een geur waar je -zelfs als je een sterke maag hebt- nog onpasselijk van zou worden! Niet te harden wat een ruft! De geur houdt het midden tussen open teenrot en camembert waar de maden nog net niet uit lopen. Een woeste geurmelange van overjarig zweet en een vergeten was die minstens een week in de machine is blijven liggen. De plant is dus bij uitstek geschikt voor de liefhebber van een geurtuin of geurterras! Helaas zal het lief'lijk riekende bloemen- of kruidenparfum van andere geurende beplanting volledig wegvallen tegen de stank van deze viezerd.

Ja, het zal mij echt benieuwen wat dit voor 'n plant is!

21:33 - 15/5/2006

Ontpopt

Ziet er in elk geval vrolijk uit!
In deze meivakantie was Iek jarig. Ze zei al een half jaar dat ze "bijna acht" was, dus ze keek er duidelijk erg naar uit om acht te zijn. En nu is ze dan acht. "Echt acht." Niet meer bijna.

Mede dankzij het mooie lenteweer, de lekkere taarten, het komen & gaan van kinderrijke (want vakantie) verjaarsvisite en de vele leuke kadootjes die ze kreeg, was het voor haar een fantastische dag. Zelf voelde ik me naderhand vooral nogal afgepeigerd en uitgewoond, maar daar heeft zo'n achtjarige natuurlijk geen enkele boodschap aan. Het was Haar Dag en daar maak je een feest van. Daar ga je niet over lopen zeiken. Doe ik dus ook niet.

Nu moet er nog een kinderfeestje. Ja, dat moet! Want vorig jaar werd het almaar uitgesteld en is het er dus uiteindelijk in het geheel niet van gekomen. Dat verhaaltje van "Wat in het vat zit verzuurt niet" dat gaat bij ons nooit op. Wat wij in het vat stampen blijft in het vat. Voorgoed en definitief en permanent. 't Komt never-nooit het vat meer uit en verzuurt dus wel degelijk! Maar dat zal ons dit jaar niet nog eens gebeuren. De plannen zijn al gesmeed. Ze hoeven alleen nog te worden uitgevoerd...

En natuurlijk moet er na de vakantie op school nog getrakteerd... Niet dat dat er vorig jaar, net als het kinderfeestje, ook bij in is geschoten. Dat niet. Maar toen hebben we ons er (eerlijk is eerlijk) wel erg makkelijk vanaf gemaakt. Dat werden dertig zakjes chips. Uit van die grote uitdeel-zakken. Nee, dan dit jaar! Dit jaar trakteert Iek op hele crea-bea balistovlindertjes!

De zooi voor haar traktatie op school hadden we al tijdenlang in huis. Gekleurd karton, gekleurde pijpenragers, dubbelzijdig tape, drie soorten balisto. Ook was al 'n fikse poos duidelijk wat we ermee zouden gaan doen: het moesten vlinders worden. Een poosje koesterde ik de stille hoop dat de vellen karton, de ragers en de repen zich spontaan tot vlinders zouden gaan ontpoppen. Of dat iemand anders dan ik er vlinders van zou willen maken. Maar helaas lag alles vandaag nog steeds niet-ontpopt in de kast.

Gelukkig waren de omstandigheden vanmiddag optimaal om de boel eens lekker te zitten ontpoppen. In de tuin, in het lentezonnetje, met een gekoeld wit wijntje onder handbereik, was het knippen en krullen eigenlijk zo gedaan. Iek signeerde iedere vlinder hoogstpersoonlijk en later op de avond hebben we de reepjes nog op de vlinders geplakt. Nu zitten er dertig vlinders in een mand om maandag mee naar school te nemen.

Volgend jaar weer zakjes chips?

01:52 - 6/5/2006

Van m'n stokkie

Toen ik Otjes bekkie opentrok schrok ik me de tering! Over de hele breedte van haar verhemelte was een houten sate-prikker zichtbaar, maar het einde ervan was niet in zicht! 't Beestje krijste het uit toen ik met m'n vingers diep in haar bekkie het begin van de sate-prikker vastpakte. Op dat moment dacht ik niet na, kon ik niet nadenken. Ik dacht alleen: "Dit moet eruit! Eruit! Eruit!" En ik trok. En toen ineens stond ik zo -hatseflats- met driekwart sate-prikker in m'n hand. Otje's bekkie bloedde als een rund. Zeker de helft van het stokje zat ook onder het bloed... Ik ging haast zelf van m'n eigen stokje...

Even was ik bang dat het resterende stukje prikker in Otje was achtergebleven, maar dat stukje kauwstaaf heb ik gelukkig onder de bank terug gevonden. Otje ligt nu al uren in haar mandje bij de kachel en verkeert in een soort coma. Ik vraag me af of de punt van de prikker via haar verhemelte vitale delen geraakt kan hebben...

23:49 - 1/4/2006

Wie het eerst komt...

                 die het eerst maalt?

18:53 - 11/3/2006

Plastic?

Ik zie toch ook 'n hoop andere materialen...

20:24 - 3/3/2006

Natuurlijk: 'n plastic piano!

01:18 - 27/2/2006

De komkommerviewmaster

Voor een frisse blik!

11:46 - 26/2/2006

Maskerdagje

13:31 - 24/2/2006

Onbedoeld Anne Geddes

Moet ze er ook maar niet zo bij gaan liggen!
Ik ben persoonlijk niet zo'n Anne Geddes fan. Ken je Anne Geddes niet? Ahh, vast wel! Dat is zij van haar van die "ahhhhh-wat-lief-en-zo-bijzonder!"- babyfoto's. Je ziet haar werk afgebeeld op kaarten, op posters, op babykleertjes, op horloges, tasjes, inpakpapier, tja, waarop eigenlijk niet?! Ze fotografeert baby's in alle soorten en maten en dan bij voorkeur in een niet-vanzelfsprekende entourage, zoals in een fruitschaal, op een bedje van sla, in het hart van een bloemkool, tja, waarin eigenlijk niet?

Nou, ze fotografeert ze bijvoorbeeld niet in een winkelmandje vol voordeelverpakkingen maandverband en inlegkruisjes. Niet in een bierkrat, niet in een wijnfust en ook niet in een zuurkoolvat. Niet in een container vol bouwafval. Niet liggend onder een openstaande motorkap. Maar laten we eerlijk zijn: een in een krant gewikkelde baby in een oudpapier-bak; dat oogt toch ook niet schattig en vertederend?! Dat oogt op z'n zachtst gezegd alarmerend. Bij zo'n plaatje zou je je (terecht!) kunnen afvragen of de ouders van die baby wel sporen. Om over zo'n fotograaf maar helemaal te zwijgen...

Maar waarom mensen zich dat dan niet afvragen bij het zien van een baby in een theepot, een bloempot, een schelp, een uitgeholde pompoen of in en bokaal vol vla, dat is mij dan weer duister. Je kunt mij niet wijsmaken dat die baby's daar spontaan zijn ingekropen of dat baby's de natuurlijke behoefte voelen om nou eens lekker een tukkie te gaan liggen doen in een gepelde ui.

Het is allemaal zo in scene gezet om effect te sorteren! En daar hou ik dus niet van. Ik houd van spontaan. Van per toeval. Maar toen Otje zich vandaag net lekker in een plantenbak lag te nestelen rende ik toch mooi wel acuut naar boven om mijn cameraatje te halen... En ik bedacht me:  Ik vind foto's van baby's in theepotten gekunsteld, maar als mijn eigen kat zich inkuilt in een varen dan vind ik dat ineens o-zo schattig en de moeite van het vastleggen waard. Is dat niet een beetje hypocriet???

09:13 - 10/2/2006

IJs varia

IJs1

IJs2

IJs3

IJs4

13:00 - 27/1/2006

Lekker geliflaft!

Gemarineerde ansjovisjes
Gebakken kerriegarnalen
Gekookte mosselen
Knofolijven

08:58 - 22/1/2006

De wondere werken van Herman Brusselmans

Een kleine greep uit Hermans omvangrijke oeuvre... 
Een willekeurige opsomming van titels uit het omvangrijke oeuvre van schrijver Herman Brusselmans geeft een aardige kijk in de boeiende onderwerpen waarover Herman al jarenlang schrijft en schrijft en schrijft en hopelijk nog heel lang schrijven blijft!

Heden ben ik nuchter,
Zijn er kanalen in Aalst?,
Dagboek van een vermoeide egoist,
Het mooie kotsende meisje,
Plotseling gebeurde er niets (gebundelde versie van de werken Ex-schrijver, Ex-minnaar en Ex-drummer),
Het einde van mensen in 1967,
Logica voor idioten,
Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn,
Mijn hoofd loopt om,
Vrouwen met een IQ,
De kus in de nacht,
Heilige schrik,
Uitgeverij Guggenheimer,
Pitface,
De droogte,
Vergeef mij de liefde,
De man die werk vond
en nog veel en veel meer.

Herman schreef tot op heden meer dan veertig boeken bij elkaar en daarvan heb ik met mijn bescheiden collectie van zesentwintig echte Brusselmansen slechts een kleine greep in mijn bezit.

Onlangs las ik het in 2005 verschenen meesterwerk Het spook van Toetegaai. Ook weer een fantastisch boek van de aan de lopende band producerende Vlaamse auteur. Helaas is het me nog nooit gelukt mijn fascinatie voor de werken van Herman Brusselmans op anderen over te brengen en dat zal me ook hier niet lukken. Jammer.

10:24 - 14/1/2006

Kisses for me, save all your kisses for me...

Veruit de veiligste kussen!
Nog zo'n bijkomstigheid van de jaarwisseling: het dilemma van het wel-of-niet-zoenen. Wat mij betreft wordt er bij voorkeur niet gezoend. Handen schudden en daarbij "De beste wensen!" uitspreken, dat volstaat voor mij persoonlijk wel. Gelukkig viel het voor mij dit jaar met het nieuwjaarsgezoen heel erg mee. Dat is dan weer het voordeel van nog maar kort ergens wonen en nog maar kort ergens werken.

Nee, dan een gedenkwaardige eerste werkdag in het nieuwe jaar bij een voormalig werkgever! Die dag zal ik niet licht vergeten! Ieder "Gelukkig nieuwjaar!"' ging  gepaard met drie luchtkussen; de fameuze cheek-to-cheek zoenerij. Nou heb ik toevallig een gezichtshuid die niet veel hebben kan. Als m'n wangen in contact komen met iets anders dan mijn eigen hypo-allergene smeersels dan kan dat bij mij -op z'n zachtst gezegd- nogal heftige reacties teweeg brengen. Na een uurtje intensief wangcontact met mijn rijkelijk van allerhande dagcreme, aftershave en na-het-scheren-balsem voorziene collegae, zwol mijn gezicht dan ook als een idiootje op! Gierende jeuk, knalrooie vlekken en meteen de kop van een nijlpaard! Dat bleef niet onopgemerkt...Ik werd al rap naar huis gestuurd, alwaar ik de hele verdere dag met verkoelende en verzachtende compressen in de weer ben geweest.

Vandaar dus dat ik liever handen schud.

19:21 - 3/1/2006

Pleidooi voor een collectief "Oooh"- en "Aahhhh"-moment

En het is nog maar middag!
De kruitdampen kringelen al sinds vanochtend vroeg je neus in zodra je je kop maar even uit het raam steekt en de straat is nu al vergeven van de drabbige vergane vuurwerk-shit. En dat is dan alleen nog maar van de buurkinderen...

Ook het carbid-schieten heeft hier inmiddels weer zijn oorverdovende aanvang genomen. Ik weet niet of dat iets van alle streken is, maar hier staat oudjaarsdag in elk geval steevast in het teken van de carbid-schiet. Er wordt dan zoveel mogelijk carbid in lege melkbussen tot ontploffing gebracht en de knallen die je daarvan krijgt zijn echt gigantisch! Er zijn allerlei normeringen voor verzonnen. Zoveel decibel is nog acceptabel. Maar daar houdt natuurlijk niemand zich aan. Een fervent cabidschieter zal het worst wezen wat het vastgestelde maximaal toelaatbare aantal decibel voor zijn knallerij is. Er geldt maar 1 voorschrift: zo hard mogelijk!

En dan nog zo'n fijn streekgebruik rondom oud&nieuw... Het "slepp'n"... Wat er maar aan losse dingen rond je huis staat; het wordt in de nacht van 31 december op 1 januari weggesleept. Meestal niet ver. Een paar huizen verderop kun je de volgende dag je spullen doorgaans wel weer terugvinden. Maar weg is je spul wel. En het hangt een beetje van de kwaliteit van het voor jongeren georganiseerde vermaak af of er veel wordt "geslepp't" of niet. Is er verder voor de jeugd niks te beleven, dan trekken ze massaal de woonwijken in en halen alles wat los en vast zit van je erf. Om het voor de gezelligheid gewoon lekker elders neer te pleuren. Tja, wat daar de lol van is???

Maar goed. Ik had het er vanmiddag maar druk mee. Ik heb helaas nog steeds geen schutting en geen schuurtje, maar gelukkig wel heel aardige buren, die me kwamen vertellen dat het wel raadzaam was als ik alles zoveel mogelijk binnen zou zetten. Ja, ook de bloempotten, de vogelhuisjes, de tuinbankjes, het overige tuinmeubilair en ja, ook de vuilcontainers, juist de vuilcontainers! Zowel die voor groente-, fruit- en tuinafval, als die voor restafval. Allebei! Want dat zijn heeeeeeel gewilde sleep-objecten. Ik heb de burenraad maar ter harte genomen en heb alles zoveel mogelijk binnen gezet. Veel zooi mocht ik ook bij hen kwijt, omdat zij wel afsluitbare tuinen hebben. Dus mijn tuinboedel staat nu verdeeld te wezen over de bijkeuken, het halletje, de tuin van de buren links en de tuin van de buren rechts en de buren daar weer naast. En wat er nu nog in mijn tuin te verslepen valt mag voor mijn part rechtstreeks naar de grofvuilstortplaats worden gesleept! Daar ga ik echt morgen niet achteraan als het weg blijkt te zijn!

Voor Otje is het helemaal een off-day. Het beest is compleet gestresst. D'r vacht is zo statisch als ik weet niet wat en als je haar aanraakt krijg je een electrische schok. Zo zielig! Doe toch lekker zoals in Frankrijk: toeter om twaalf uur een paar keer als je dan toevallig net in je auto zit en steek al dat vuurwerkgeld collectief  in 1 professioneel vuurwerkspektakel, zoals de Fransen doen op "quatorze juillet". Niks niet Pietje Puk met z'n zevenknallers, Trutje Trampel met d'r sputterkaarsen. Gewoon collectief en mooi! Maak er een volks-evenement van dat hooguit een half uur duurt. Dat iedereen even gezamenlijk z'n  "Ooooh"- en "Aahhhhhhh"-moment beleeft en klaar!

Morgen hebben we ook deze ellende weer voor een heel jaar gehad. Lang leve de troostrijke gedachten!

16:23 - 31/12/2005

Uit het vet?

Otje is alvast 'n koek&zopie kraam begonnen!
Ik zou het wel leuk vinden als het nog even flink bleef winteren. Wanneer hebben we voor het laatst op natuurijs geschaatst? 'n Jaar of drie geleden alweer, als ik me niet vergis. Waar zijn onze schaatsen eigenlijk gebleven? Ik mis -sinds de verhuizing- nog steeds regelmatig ineens spullen die ik in het vorige huis blindelings wist te vinden. Maar dat is dan meteen het enige minpuntje van onze verhuizing. Die schaatsen vinden we ook wel weer terug. En ach, er ligt nog niet eens ijs. Er hangt alleen her en der een miniatuur-ijspegel aan vensterbank en dakgoot...

09:42 - 28/12/2005