Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Huis-, tuin- & keukenbelevenissen

Zelf doen

Waarom zelf doen?

Al anderhalve maand staan hier twee maagdelijk witte doeken (beide 1.00 x 1.00 meter) te wachten om door mij beschilderd te worden.

En dan loop je op een rommelmarkt tegen een stilleven aan in dikke klodders prachtig glanzende olieverf voor de fameuze habbekrats...

Waarom nog iets zelf doen?

17:03 - 3/9/2006


Allen Carr

Jemig.
Allen Carr heeft longkanker.
Lees ik net.
'k Ben er stil van.

Mijn vader is op 19 juni op 66-jarige leeftijd volkomen onverwacht in zijn slaap overleden. Daarna heb ik hier niet meer gepost. De lol is er vanaf nu mijn vader er niet meer is om mij te lezen. Hij zei het nooit, dat hij mijn stukjes las: hij liet het merken. Grappige recensies uit verschillende kranten die hij me stuurde na mijn stukje over HB. Of (aan mijn tuintafel met een bak koffie): "Is dat soms die 'gekke plant'?" Nu zal mijn vader nooit meer reageren. Nergens op. Ook niet op mijn stukjes.

Mijn vader heeft z'n leven lang gerookt. Zware shag. En is altijd bang geweest voor de gevolgen van zijn slechte gewoonte. Tig keer heeft hij geprobeerd het roken op te geven. Met nicotinepleisters, cold turkey, met Zyban, met behulp van de boeken van Allen Carr... Niks hielp. Hij hield het nooit langer vol dan een paar maanden. Meestal begon hij weer door voor mijn moeder sjaggies te draaien en ze ook voor haar op te steken ("Alleen maar dat eerste trekje...")

Ik weet niet of mijn vaders hart acuut stilstond als gevolg van zijn leefgewoonten. Dat weet niemand. Maar dat roken de kans op hart- en vaatziekten vergroot, dat weten we allemaal, dat weet iedereen. En een acute hartstilstand, dat is toch in feite ook een hartziekte?! De meest onmiddellijke, onverbiddellijke en ultieme hartziekte die je maar kunt bedenken, lijkt mij... Maar wel volkomen in strijd met de waarschuwende tekst op de pakjes shag en sigaretten over een langzame en pijnlijke dood... Dat dan weer wel.

Hoe dan ook. Ik ben er na mijn vaders dood acuut mee gestopt. Met roken. Al voor de 3e keer in twintig jaar roken hoor (ik ben 38), maar hopelijk is het nu voorgoed. Ik ben er wel zo klaar mee, met dat duffe gerook! Toen ik zwanger was van Iek tot en met de eerste borstvoedingsmaanden heb ik spontaan niet gerookt. Kostte me totaal geen moeite. 'k Vond het gewoon vies, zoals ik ook koffie en alcohol ineens vies vond. Anderhalf jaar was ik er toen van af, maar 1 klein trekje van een toevallige roker in mijn buurt maakte me weer helemaal verknocht...

Van 2003 tot 2004 heb ik ook een heel jaar niet gerookt, in eerste instantie middels nicotineplak (pleisters, de eerste 10 weken). Ik kwam in dat jaar ruim 15 kilo aan en hoe hard ik daarna ook weer rookte: die extra kilo's bleven...

Het kan me nu echt niet meer schelen. Al kom ik nu nog eens 15 kilo aan! (Oeps. Dan zou ik 'n overgewicht hebben van zo'n 30 kilo... Misschien toch wel wat al te gortig...?!) Maar nee. Maakt me echt niet uit! Ik heb niet het gevoel dat ik nu bezig ben met een zoveelste stop-poging... Ik BEN gestopt. Ik rook niet meer. Punt en el. Ik wil het gewoon niet meer, nu niet, nooit meer!!! Kappen met die hap.

Tot op heden hou ik het prima vol. Ik wil dat dat zo blijft. En willen is kunnen, zeggen ze toch?!

Jemig. dat Allen Carr nu longkanker heeft...
Ik schiet vol als ik naar mijn beduimelde exemplaren van  "Stoppen met roken" en "Het kleine boekje van stoppen met roken" kijk. Mijn vader heeft ze tig keer van me geleend...



16:25 - 10/8/2006


Wolken

Ter herinnering aan H.

22:13 - 8/6/2006


Gemalen poppenstront

Strakblauw wil ik het morgen hebben!
Ik loop eigenlijk lichtelijk met mijn ziel onder de arm. Het zou erg prettig zijn als de lucht binnen nu en 24 uur nou eindelijk eens echt zou klaren. Het regent wel steeds en ook flitst en knettert en dondert het met een al bijna vertrouwde regelmaat, maar opklaren ho maar! Zodra de ene bui is gevallen vult de lucht zich alweer met een paar joekels van nieuwe donderwolken en je kunt je klok er haast op gelijk zetten wanneer de volgende dikke druppels uit de lucht zullen komen zetten.

Iek is deze week vrij van school. En morgen geeft ze haar kinderfeestje. Al de hele week doen we alles "tussen de buien door". Even snel de kapotgestormde schuttingdeur repareren voordat het zometeen weer begint te hozen. Even vlug een rikkepaaltje schuin de grond in slaan om de schutting te stutten voordat de storm er straks opnieuw met windkracht 8 tegenaan beukt (en de boel misschien echt plat gaat) Even gauw op de fiets naar de stad om nog wat laatste dingetjes voor Ieks feestje aan te schaffen...


Feestje? Feestje?!! Met dit weer???? En met uitsluitend buitenaktiviteiten op de agenda??? Dat wordt lachen, jongens! Maar Iek wil van geen afzeggen weten en van indoor-alternatieven al helemaal niet. "We zijn toch niet van gesponnen suiker of gemalen poppenstront, mam?" (Rarara hoe komt ze aan haar bizarre uitdrukkingsvaardigheid?) Nee, we zijn niet van gesponnen suiker en ook niet van gemalen poppenstront. Maar we hebben wel haren en kleren die zeiknat kunnen regenen en humeuren die daar onder te lijden kunnen krijgen...


Geheel tegen mijn pessimistische natuur in hebben we desondanks en in samenspraak met de feestcommissie besloten het partijtje morgen hoe dan ook gewoon door te laten gaan en er maar het beste van te hopen. Dat valt niet mee als je, zoals ik, zelfs bij een strakblauwe lucht al buien ziet hangen...

17:54 - 25/5/2006


Goegelen

In no time had ik antwoord op mijn op een willekeurig tuinforum geplaatste plantvraag en wist ik welk vlees ik in de kuip, cq welke gekke plant ik in de border heb: een aronskelk uit Italie. De door mij nogal plastisch beschreven gore ruft die de plant verspreidt werd door de meer profi-tuinliefhebber beschreven als een typische "aasgeur". Klinkt wel wat netter dan de meur van open teenrot. Maar ach, 't komt in feite op hetzelfde neer en waarom weet ik niet, maar dan heb ik toch altijd weer een voorliefde voor de wat grovere manier van uitdrukken...

Inmiddels weet ik niet goed meer wie mij al dan niet nog steeds of allang niet meer met enige regelmaat leest. Als je bijvoorbeeld alleen al zoiets stoms als "gekke plant" googelt, kom je ook hier bij mij terecht. Wel een raar idee dat de titelkeuze van mijn stukjes dus ook mij volkomen onbekende lezers kan trekken. Misschien moet ik toch die reageer-functie 'ns gaan activeren...

17:24 - 20/5/2006


Gekke plant

Dit is 'm nou...

onze gekke plant...

Vorig jaar kwamen er midden in de zomer, op een nog kaal plekje in onze nieuwe tuin, ineens allemaal groene puntjes boven de grond. Zoals een hosta na z'n winterslaap weer begint te groeien eigenlijk. Maar hosta's laten hun groene puntjes al in het vroege voorjaar zien, niet pas midden in de zomer... Bovendien leken de bladeren van deze spontaan opgekomen midzomerplant na enig doorgroeien in geen velden of wegen meer op de bladeren van hosta. Ze glanzen als de bladeren van een kamerplant, zijn sierlijk gekruld en hebben een heel bijzondere tekening.


De hele winter bleef de plant groen.


Toen de hosta's dit voorjaar hun groene kopjes weer opstaken, begon ook onze gekke plant als kool te groeien. Het ene blad na het andere komt er nog steeds bij. En nu ineens krijgt hij ook een soort lichtgele kelken, met binnenin die kelken zo'n piep. Ik weet niet hoe zo'n ding heet. Maar erger is dat ik niet weet hoe de plant zelf heet! En dat niemand dat lijkt te weten. Ik heb 'm nu maar op een tuinforum gegooid. Hopelijk is er iemand die deze plant herkent en die me er meer over kan vertellen...


Ik ben namelijk zeer benieuwd wat ik verder nog van deze bizarre plant kan verwachten. Want sinds hij die kelken heeft verspreidt hij een geur waar je -zelfs als je een sterke maag hebt- nog onpasselijk van zou worden! Niet te harden wat een ruft! De geur houdt het midden tussen open teenrot en camembert waar de maden nog net niet uit lopen. Een woeste geurmelange van overjarig zweet en een vergeten was die minstens een week in de machine is blijven liggen. De plant is dus bij uitstek geschikt voor de liefhebber van een geurtuin of geurterras! Helaas zal het lief'lijk riekende bloemen- of kruidenparfum van andere geurende beplanting volledig wegvallen tegen de stank van deze viezerd.


Ja, het zal mij echt benieuwen wat dit voor 'n plant is!

20:33 - 15/5/2006


Ontpopt

Ziet er in elk geval vrolijk uit!
In deze meivakantie was Iek jarig. Ze zei al een half jaar dat ze "bijna acht" was, dus ze keek er duidelijk erg naar uit om acht te zijn. En nu is ze dan acht. "Echt acht." Niet meer bijna.


Mede dankzij het mooie lenteweer, de lekkere taarten, het komen & gaan van kinderrijke (want vakantie) verjaarsvisite en de vele leuke kadootjes die ze kreeg, was het voor haar een fantastische dag. Zelf voelde ik me naderhand vooral nogal afgepeigerd en uitgewoond, maar daar heeft zo'n achtjarige natuurlijk geen enkele boodschap aan. Het was Haar Dag en daar maak je een feest van. Daar ga je niet over lopen zeiken. Doe ik dus ook niet.


Nu moet er nog een kinderfeestje. Ja, dat moet! Want vorig jaar werd het almaar uitgesteld en is het er dus uiteindelijk in het geheel niet van gekomen. Dat verhaaltje van "Wat in het vat zit verzuurt niet" dat gaat bij ons nooit op. Wat wij in het vat stampen blijft in het vat. Voorgoed en definitief en permanent. 't Komt never-nooit het vat meer uit en verzuurt dus wel degelijk! Maar dat zal ons dit jaar niet nog eens gebeuren. De plannen zijn al gesmeed. Ze hoeven alleen nog te worden uitgevoerd...


En natuurlijk moet er na de vakantie op school nog getrakteerd... Niet dat dat er vorig jaar, net als het kinderfeestje, ook bij in is geschoten. Dat niet. Maar toen hebben we ons er (eerlijk is eerlijk) wel erg makkelijk vanaf gemaakt. Dat werden dertig zakjes chips. Uit van die grote uitdeel-zakken. Nee, dan dit jaar! Dit jaar trakteert Iek op hele crea-bea balistovlindertjes!


De zooi voor haar traktatie op school hadden we al tijdenlang in huis. Gekleurd karton, gekleurde pijpenragers, dubbelzijdig tape, drie soorten balisto. Ook was al 'n fikse poos duidelijk wat we ermee zouden gaan doen: het moesten vlinders worden. Een poosje koesterde ik de stille hoop dat de vellen karton, de ragers en de repen zich spontaan tot vlinders zouden gaan ontpoppen. Of dat iemand anders dan ik er vlinders van zou willen maken. Maar helaas lag alles vandaag nog steeds niet-ontpopt in de kast.


Gelukkig waren de omstandigheden vanmiddag optimaal om de boel eens lekker te zitten ontpoppen. In de tuin, in het lentezonnetje, met een gekoeld wit wijntje onder handbereik, was het knippen en krullen eigenlijk zo gedaan. Iek signeerde iedere vlinder hoogstpersoonlijk en later op de avond hebben we de reepjes nog op de vlinders geplakt. Nu zitten er dertig vlinders in een mand om maandag mee naar school te nemen.

Volgend jaar weer zakjes chips?

00:52 - 6/5/2006


Van m'n stokkie

Vanochtend ging ik vroeg de deur uit. Ik had afspraken, dingen te doen. Begin van de middag kwam ik weer thuis. Otje (onze kat) zat als een opgeblazen pompoen met hangend hoofd op de leuning van de bank. Op mijn begroeting reageerde ze met een luidkeelse jammer-mauw. Helaas ging tijdens dit klaaglijk keel-geroffel prompt de telefoon en het was al gauw minstens een kwartier later toen ik de verbinding verbrak en me bedacht dat Otje er toch wel heel erg raar bij hing... Glazige ogen, kopje nog steeds omlaag, nog steeds onnatuurlijk opgepompt en haar ademhaling ging als een razende tekeer... Toen ik haar riep kwam er weer zo'n diepe keel-brul. Toen pas zag ik dat haar tongetje ook continu uit haar mond stak. Otje hing gewoon algeheel voor pampus.


Toen ik Otjes bekkie opentrok schrok ik me de tering! Over de hele breedte van haar verhemelte was een houten sate-prikker zichtbaar, maar het einde ervan was niet in zicht! 't Beestje krijste het uit toen ik met m'n vingers diep in haar bekkie het begin van de sate-prikker vastpakte. Op dat moment dacht ik niet na, kon ik niet nadenken. Ik dacht alleen: "Dit moet eruit! Eruit! Eruit!" En ik trok. En toen ineens stond ik zo -hatseflats- met driekwart sate-prikker in m'n hand. Otje's bekkie bloedde als een rund. Zeker de helft van het stokje zat ook onder het bloed... Ik ging haast zelf van m'n eigen stokje...


Even was ik bang dat het resterende stukje prikker in Otje was achtergebleven, maar dat stukje kauwstaaf heb ik gelukkig onder de bank terug gevonden. Otje ligt nu al uren in haar mandje bij de kachel en verkeert in een soort coma. Ik vraag me af of de punt van de prikker via haar verhemelte vitale delen geraakt kan hebben...

22:49 - 1/4/2006


Wie het eerst komt...

                 die het eerst maalt?

18:53 - 11/3/2006


Plastic?


Ik zie toch ook 'n hoop andere materialen...

20:24 - 3/3/2006


Natuurlijk: 'n plastic piano!

Ben er zomaar pardoes tegenaan gelopen. Tijdens het wegbrengen van het oud papier. Bij onze lokale Kringloop. Een piano! Voor maar 45 euri! Niet om aan te zien zo lelijk, maar wel: Oooooooh, wat klinkt "Boer er ligt een kip in 't water" er prachtig op! Zo warm! Zo vol! Zo melodieus! En dan De Vlooienmars... Te paard zeg! Wat een klankkleur! Wat een timbre!... Ik was acuut verkocht. En de piano ook. Voor 50 euro wassie "mine", inclusief brengen!

Uiteraard zat ik op de fiets terug naar huis al te bedenken: "Ja, hij is dan wel klein. Tenminste; voor een piano. Maar waar in godesnaam laat ik het ding????" Daar had ik natuurlijk ter plekke nog niet over nagedacht. Dat soort rationele processen komen bij mij pas wat later op gang. Doorgaans te laat. (En toch noem ik mezelf hardnekkig "niet impulsief"...)

Nou. Hoe klein mijn kersvers aangeschafte piano ook moge zijn: ik heb er stiekem helemaal geen plek voor!

En toen begon ik natuurlijk een hoopvol google-festijn... Het grote Je-weet-maar-nooit. Wie weet heb je de slag van je leven geslagen, Franka! Met je heuse "Lindner"...

Op Marktplaats trof ik al diverse piano's aan van hetzelfde merk. Wat een geruststelling! (Yesss! Het is een piano van een bestaand merk!) Hihi, maar toen dat achtergrondartikeltje........... Wel een mooi verhaal, dat wel!

Na WO II wilde de Haagse pianohandel Rippen tegemoet komen aan de grote vraag naar goedkope piano's. De Lindner werd in productie gebracht. Barrel-piano's die nog geen 175 kilo per stuk wogen, zodat ze spotgoedkoop te transporteren waren. De ham-productie van deze goedkope Lindner-piano's vond plaats in Shannon, Ierland. Ze bestaan voor het overgrote deel uit triplex en plastic en worden daarom ook wel "the plastic piano" genoemd...

Gelet op mijn dwangmatige interieur-reshuffles lijkt zo'n lichtgewicht piano voor mij juist uitermate geschikt! En het leuke van maar 45 euro is dat beschilderen in bijvoorbeeld tijgerprint of sprookjesdessin niet veel aan zo'n piano kan verknallen. Ik ga in de komende tijd mijn Lindner-pianootje met liefde bespelen en met nog meer liefde lekker uitbundig oppimpen!!!

01:18 - 27/2/2006


De komkommerviewmaster

Voor een frisse blik!

11:46 - 26/2/2006


Maskerdagje

M'n dochter is zeven (zelf zegt ze "Bijna acht!") en hoewel ze een jongensachtig meisje is en een polderkees in hart en nieren, begint ze tot mijn stomme verbazing toch stiekem ook interesse te ontwikkelen voor 'typische vrouwendingetjes'... We wipten vandaag even binnen bij 'n grote health & beauty toko. Zo'n zaak waar een geluidswal van panfluiten op je afkomt en je tegen de walm van geurkaarsjes, kruidenbrouwsels, alle mogelijke soorten thee, wierook en etherische olie aanloopt.

M'n dochters aandacht werd meteen getrokken door een grenenhouten schap vol biologisch-dynamische verzorgingsproducten en ze slaakte zuchtend een verlangen uit waar mijn oren ter plekke van begonnen te klapperen: "Mam! Zullen we morgen een maskerdagje doen?!"

Huhh?! Een maskerdagje??? Van wie heeft ze dat? Wat bedoelt ze daarmee? Nadere navraag leverde in eerste instantie alleen een "Nou gewoon" op. Maar met dit standaardantwoord van een zevenjarige neem ik natuurlijk geen genoegen! "Zullen we morgen onze hoofden vol creme smeren en komkommers en theezakjes op onze ogen leggen en dan op de bank gaan liggen met allemaal lekkere dingen erbij zoals Taksi en paprikachips???" Ooooh, oke. Aha. Dus DAT bedoel je met een maskerdagje?!

Ik ben de beroerdste niet en daarbij: Ik kan zelf ook wel zo'n 'maskerdagje' gebruiken, dus kochten we twee zakjes honing-vitamine gezichtsmasker (geschikt voor alle huidtypen) en een kaneelstok (voor acute consumptie, niet voor ons maskerdagje...)

Maar er moest volgens mijn dochter absoluut ook een komkommer worden aangeschaft. "Dat hoort! Voor op je ogen!" Dus na de beauty & health-winkel doken we ook nog even de supermarkt in voor een komkommer. We stonden in een mega-rij van tientallen weekendboodschappers en natuurlijk liet niemand ons eventjes voor voor die ene lullige komkommer... Temidden van vermoeid uit hun ogen kijkende andere wachtenden stonden we samen braaf te kijken naar hoe traag onze komkommer (ingeklemd tussen twee "volgende klant-staafjes") zijn weg vervolgde naar het scannende kassameisje. Ineens zei mijn dochter op vol volume: "Maar mam, dan moeten we wel dikke plakken van die komkommer op onze ogen doen, anders kan je er dwars doorheen kijken!"  Alle vermoeide gezichten om ons heen braken lachend open in volle grijnzen. Zo zie je maar dat plakjes komkommer op je ogen op voorhand al heilzaam werken! Ik verheug me op ons maskerdagje!

13:31 - 24/2/2006


Onbedoeld Anne Geddes


Moet ze er ook maar niet zo bij gaan liggen!
Ik ben persoonlijk niet zo'n Anne Geddes fan. Ken je Anne Geddes niet? Ahh, vast wel! Dat is zij van haar van die "ahhhhh-wat-lief-en-zo-bijzonder!"- babyfoto's. Je ziet haar werk afgebeeld op kaarten, op posters, op babykleertjes, op horloges, tasjes, inpakpapier, tja, waarop eigenlijk niet?! Ze fotografeert baby's in alle soorten en maten en dan bij voorkeur in een niet-vanzelfsprekende entourage, zoals in een fruitschaal, op een bedje van sla, in het hart van een bloemkool, tja, waarin eigenlijk niet?


Nou, ze fotografeert ze bijvoorbeeld niet in een winkelmandje vol voordeelverpakkingen maandverband en inlegkruisjes. Niet in een bierkrat, niet in een wijnfust en ook niet in een zuurkoolvat. Niet in een container vol bouwafval. Niet liggend onder een openstaande motorkap. Maar laten we eerlijk zijn: een in een krant gewikkelde baby in een oudpapier-bak; dat oogt toch ook niet schattig en vertederend?! Dat oogt op z'n zachtst gezegd alarmerend. Bij zo'n plaatje zou je je (terecht!) kunnen afvragen of de ouders van die baby wel sporen. Om over zo'n fotograaf maar helemaal te zwijgen...


Maar waarom mensen zich dat dan niet afvragen bij het zien van een baby in een theepot, een bloempot, een schelp, een uitgeholde pompoen of in en bokaal vol vla, dat is mij dan weer duister. Je kunt mij niet wijsmaken dat die baby's daar spontaan zijn ingekropen of dat baby's de natuurlijke behoefte voelen om nou eens lekker een tukkie te gaan liggen doen in een gepelde ui.


Het is allemaal zo in scene gezet om effect te sorteren! En daar hou ik dus niet van. Ik houd van spontaan. Van per toeval. Maar toen Otje zich vandaag net lekker in een plantenbak lag te nestelen rende ik toch mooi wel acuut naar boven om mijn cameraatje te halen... En ik bedacht me:  Ik vind foto's van baby's in theepotten gekunsteld, maar als mijn eigen kat zich inkuilt in een varen dan vind ik dat ineens o-zo schattig en de moeite van het vastleggen waard. Is dat niet een beetje hypocriet???

09:13 - 10/2/2006


IJs varia

IJs1


IJs2


IJs3


IJs4

13:00 - 27/1/2006


Lekker geliflaft!

Gemarineerde ansjovisjes
Gebakken kerriegarnalen
Gekookte mosselen
Knofolijven

08:58 - 22/1/2006


De wondere werken van Herman Brusselmans

Een kleine greep uit Hermans omvangrijke oeuvre... 
Een willekeurige opsomming van titels uit het omvangrijke oeuvre van schrijver Herman Brusselmans geeft een aardige kijk in de boeiende onderwerpen waarover Herman al jarenlang schrijft en schrijft en schrijft en hopelijk nog heel lang schrijven blijft!


Heden ben ik nuchter,
Zijn er kanalen in Aalst?,
Dagboek van een vermoeide egoist,
Het mooie kotsende meisje,
Plotseling gebeurde er niets (gebundelde versie van de werken Ex-schrijver, Ex-minnaar en Ex-drummer),
Het einde van mensen in 1967,
Logica voor idioten,
Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn,
Mijn hoofd loopt om,
Vrouwen met een IQ,
De kus in de nacht,
Heilige schrik,
Uitgeverij Guggenheimer,
Pitface,
De droogte,
Vergeef mij de liefde,
De man die werk vond
en nog veel en veel meer.


Herman schreef tot op heden meer dan veertig boeken bij elkaar en daarvan heb ik met mijn bescheiden collectie van zesentwintig echte Brusselmansen slechts een kleine greep in mijn bezit.


Onlangs las ik het in 2005 verschenen meesterwerk Het spook van Toetegaai. Ook weer een fantastisch boek van de aan de lopende band producerende Vlaamse auteur. Helaas is het me nog nooit gelukt mijn fascinatie voor de werken van Herman Brusselmans op anderen over te brengen en dat zal me ook hier niet lukken. Jammer.

10:24 - 14/1/2006


Kisses for me, save all your kisses for me...

Veruit de veiligste kussen!
Nog zo'n bijkomstigheid van de jaarwisseling: het dilemma van het wel-of-niet-zoenen. Wat mij betreft wordt er bij voorkeur niet gezoend. Handen schudden en daarbij "De beste wensen!" uitspreken, dat volstaat voor mij persoonlijk wel. Gelukkig viel het voor mij dit jaar met het nieuwjaarsgezoen heel erg mee. Dat is dan weer het voordeel van nog maar kort ergens wonen en nog maar kort ergens werken.

Nee, dan een gedenkwaardige eerste werkdag in het nieuwe jaar bij een voormalig werkgever! Die dag zal ik niet licht vergeten! Ieder "Gelukkig nieuwjaar!"' ging  gepaard met drie luchtkussen; de fameuze cheek-to-cheek zoenerij. Nou heb ik toevallig een gezichtshuid die niet veel hebben kan. Als m'n wangen in contact komen met iets anders dan mijn eigen hypo-allergene smeersels dan kan dat bij mij -op z'n zachtst gezegd- nogal heftige reacties teweeg brengen. Na een uurtje intensief wangcontact met mijn rijkelijk van allerhande dagcreme, aftershave en na-het-scheren-balsem voorziene collegae, zwol mijn gezicht dan ook als een idiootje op! Gierende jeuk, knalrooie vlekken en meteen de kop van een nijlpaard! Dat bleef niet onopgemerkt...Ik werd al rap naar huis gestuurd, alwaar ik de hele verdere dag met verkoelende en verzachtende compressen in de weer ben geweest.


Vandaar dus dat ik liever handen schud.

19:21 - 3/1/2006


Pleidooi voor een collectief "Oooh"- en "Aahhhh"-moment

En het is nog maar middag!
De kruitdampen kringelen al sinds vanochtend vroeg je neus in zodra je je kop maar even uit het raam steekt en de straat is nu al vergeven van de drabbige vergane vuurwerk-shit. En dat is dan alleen nog maar van de buurkinderen...


Ook het carbid-schieten heeft hier inmiddels weer zijn oorverdovende aanvang genomen. Ik weet niet of dat iets van alle streken is, maar hier staat oudjaarsdag in elk geval steevast in het teken van de carbid-schiet. Er wordt dan zoveel mogelijk carbid in lege melkbussen tot ontploffing gebracht en de knallen die je daarvan krijgt zijn echt gigantisch! Er zijn allerlei normeringen voor verzonnen. Zoveel decibel is nog acceptabel. Maar daar houdt natuurlijk niemand zich aan. Een fervent cabidschieter zal het worst wezen wat het vastgestelde maximaal toelaatbare aantal decibel voor zijn knallerij is. Er geldt maar 1 voorschrift: zo hard mogelijk!

En dan nog zo'n fijn streekgebruik rondom oud&nieuw... Het "slepp'n"... Wat er maar aan losse dingen rond je huis staat; het wordt in de nacht van 31 december op 1 januari weggesleept. Meestal niet ver. Een paar huizen verderop kun je de volgende dag je spullen doorgaans wel weer terugvinden. Maar weg is je spul wel. En het hangt een beetje van de kwaliteit van het voor jongeren georganiseerde vermaak af of er veel wordt "geslepp't" of niet. Is er verder voor de jeugd niks te beleven, dan trekken ze massaal de woonwijken in en halen alles wat los en vast zit van je erf. Om het voor de gezelligheid gewoon lekker elders neer te pleuren. Tja, wat daar de lol van is???


Maar goed. Ik had het er vanmiddag maar druk mee. Ik heb helaas nog steeds geen schutting en geen schuurtje, maar gelukkig wel heel aardige buren, die me kwamen vertellen dat het wel raadzaam was als ik alles zoveel mogelijk binnen zou zetten. Ja, ook de bloempotten, de vogelhuisjes, de tuinbankjes, het overige tuinmeubilair en ja, ook de vuilcontainers, juist de vuilcontainers! Zowel die voor groente-, fruit- en tuinafval, als die voor restafval. Allebei! Want dat zijn heeeeeeel gewilde sleep-objecten. Ik heb de burenraad maar ter harte genomen en heb alles zoveel mogelijk binnen gezet. Veel zooi mocht ik ook bij hen kwijt, omdat zij wel afsluitbare tuinen hebben. Dus mijn tuinboedel staat nu verdeeld te wezen over de bijkeuken, het halletje, de tuin van de buren links en de tuin van de buren rechts en de buren daar weer naast. En wat er nu nog in mijn tuin te verslepen valt mag voor mijn part rechtstreeks naar de grofvuilstortplaats worden gesleept! Daar ga ik echt morgen niet achteraan als het weg blijkt te zijn!


Voor Otje is het helemaal een off-day. Het beest is compleet gestresst. D'r vacht is zo statisch als ik weet niet wat en als je haar aanraakt krijg je een electrische schok. Zo zielig! Doe toch lekker zoals in Frankrijk: toeter om twaalf uur een paar keer als je dan toevallig net in je auto zit en steek al dat vuurwerkgeld collectief  in 1 professioneel vuurwerkspektakel, zoals de Fransen doen op "quatorze juillet". Niks niet Pietje Puk met z'n zevenknallers, Trutje Trampel met d'r sputterkaarsen. Gewoon collectief en mooi! Maak er een volks-evenement van dat hooguit een half uur duurt. Dat iedereen even gezamenlijk z'n  "Ooooh"- en "Aahhhhhhh"-moment beleeft en klaar!


Morgen hebben we ook deze ellende weer voor een heel jaar gehad. Lang leve de troostrijke gedachten!

16:23 - 31/12/2005


Uit het vet?

Otje is alvast 'n koek&zopie kraam begonnen!
Ik zou het wel leuk vinden als het nog even flink bleef winteren. Wanneer hebben we voor het laatst op natuurijs geschaatst? 'n Jaar of drie geleden alweer, als ik me niet vergis. Waar zijn onze schaatsen eigenlijk gebleven? Ik mis -sinds de verhuizing- nog steeds regelmatig ineens spullen die ik in het vorige huis blindelings wist te vinden. Maar dat is dan meteen het enige minpuntje van onze verhuizing. Die schaatsen vinden we ook wel weer terug. En ach, er ligt nog niet eens ijs. Er hangt alleen her en der een miniatuur-ijspegel aan vensterbank en dakgoot...

09:42 - 28/12/2005


Last Page Next Page
Welkom!
Welkom op mijn weblog. Hier geen spannende verhalen, geen wereldnieuws, geen interessante verhandelingen die de mensheid wakker zullen schudden. Ik schrijf hier over wat ik mee maak, over wat me bezighoudt, wat me raakt, ontroert, verbaast, verontrust. Dat zullen negen van de tien keer weinig spectaculaire dingen zijn, maar ik zeg altijd maar zo: Waar je betekenis aan geeft heeft betekenis! En als jij het leuk vindt om mij te lezen: prima!
Home
Archief
Fragmentaria
- Zelf doen
- Allen Carr
- Wolken
- Gemalen poppenstront
- Goegelen
Hosting door HQ ICT Systeembeheer