Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Dichter bij de hemel kom ik niet

Klaar......af.

{ 13:33, 28/5/2013 } { 0 comments } { Link }
Net de laatste boodschappen gedaan en kan zeggen: ik ben er klaar voor! Laatste week kon ik dat nog niet zeggen, na de Elfstedentocht op tweede Pinksterdag had de griep me geveld. Wat begon met een keel als schuurpapier eindigde rillend in bed met koorts boven de 40 graden. Enigste lichtpuntje wat ik hierin zag was dat het beter toen kon komen als nu. Dus gewoon naar je lichaam luisteren, had geen keus want kon me ogen geen eens open houden, en uitzieken. Gelukkig ben ik altijd kort maar hevig ziek en knapte ik vrijdag snel op. Zaterdag de sportschool in om te kijken wat me lichaam doet als het zich inspant met een uur spinning. Het enige wat er gebeurde was dat ik enorm veel zweet verloor en dat was het enige. Tijd voor een buiten rit zondag dacht ik. Hiervoor ben ik naar Culemborg gegaan om met de plaatselijke wielerclub WTC mee te rijden. Rustig in het peloton weer ritme krijgen en kracht op doen lekker uit de wind. In het begin was me hartslag nog erg hoog en voelde me benen aan als Brinta. Maar kilometer na kilometer kwam het gevoel weer terug en voelde ik me sterker worden. Zelfs zo goed dat ik met Jeroen en Herman een sprint ben aangegaan “viaduct op” en kan zeggen dat beviel me goed! Als laatste voorbereiding gisteren (maandag) de cirkel rond gemaakt. Mijn eerste voorbereiding voor de tocht was in de sportschool en mijn laatste moest dat ook zijn. Al was het maar omdat het lekker aanvoelt tussen de oren. Het trainen op een fiets zit erop, klaar voor vertrek…… Nog geen af, want de koffer is nu nog geen eens gepakt en hij moet vanavond de ploegleiders bus in. En dat terwijl de wasmachine nog draait van de trainingen afgelopen weekend. Wel nu alle boodschappen binnen zoals repen snelle Jelle, muesli repen en een nieuw pak Brinta voor het ontbijt. Daar zitten lekker veel koolhydraten in, op het stukje croissant wat je bij de meeste Franse ontbijtjes krijgt gaat het niet lukken. Zelfs fles wasmiddel gaat er mee, zoveel fietskleding heb ik niet dus zal bij aankomst snel een soppie moeten maken om de boel weer schoon te krijgen. Helaas is me neus nog niet helemaal schoon geweest na de griep, dus ook maar Otrivin mee om de verstopte neus ook weer te “vinden”. En op advies van Jacqueline Echinaforce gehaald zodat het immuunsysteem de weerstand van me lichaam kan verhogen. Op de verpakking staat zelfs: versnelt het herstel na ziekte. En nu…..helemaal klaar en mogen we voor mij gaan.

11 stedentocht

{ 09:33, 21/5/2013 } { 0 comments } { Link }
Geen ijs maar toch het gevoel, wat een prachtig evenement was het gisteren. Ondanks het koude, natte weer hebben de Friese Elfsteden er een waar feestje van gemaakt voor de vele vele vele fietsers. Dweilorkesten bij alle bruggetjes waar normaal de schaatsers onderdoor gaan en wij, fietsers, in dit geval er overheen. Ik weet n iet of het van de kou was maar het kippenvel groeide op me arm tot boven het maainiveau . Dat maakte het vroege opstaan meer als goed. Het is natuurlijk niet normaal om de wekker op tweede pinksterdag te zetten om 04:00 uur, een ieder zou zich nog drie keer omdraaien. Maar voor ons was het een mooie gelegenheid om voor het eerst in onze wielercarrière de 200km grens te doorbreken. Wat ik heb mogen vernemen, ben nog maar een groentje in het peloton, is dat de profs met etappes boven de 200 niet echt lekker vinden en zelden rijden. Keurig een lift gekregen naar de carpool van Vinkeveen, thnx moppie voor deze slinger midden in de nacht, waar me VriendenVan me verder meenemen naar Bolsward. Met enige vertraging, omdat de stoelgang bij vele nog niet wilde lukken op het vroege uur, gingen we op weg. Onderweg al veel auto’s met fietsen op en in de auto tegenkomende besefte ik dat het wel een heel groots evenement is en ik er eigenlijk nog nooit van gehoord had. De tocht wordt toch al sinds1912 georganiseerd. Sedert 1947 is er sprake van een onafgebroken reeks, met uitzondering van de tocht van 2001, die in verband met de MKZ-crisis moest worden afgelast. In het pinksterweekend van 25 t/m 28 mei 2012 is het 100-jarig jubileum gevierd. Tijdens de jubileumbijeenkomst maakte de commissaris van de Koningin in Fryslân bekend dat aan de stichting de Koninklijke Erepenning is toegekend. Eenmaal aangekomen naar de start waar me gelijk duidelijk werd dat we niet alleen waren. De deelnemers worden in Bolsward gestart in 23 groepen van ruim 600 fietsers. De eerste groep vertrekt 's morgens om 5 uur precies. Daarna wordt om de 8 minuten een volgende groep gestart. De laatste groep (groep 23) start om 7.56 uur. Aangezien we allemaal verschillende starttijden hadden hebben we zelf een Christelijke tijd afgesproken om te starten. Uiteindelijk waren we om half acht door de start aan de route begonnen. Aan de start wordt medewerking verleend door een drietal muziekkorpsen, het stadsdraaiorgel Omke Romke en de Boalserter Skotsploech. Zij brengen de fietsers naar de eerste controlepost, waar kan worden begonnen aan de 235 km. lange tocht langs de Elf Friese Steden.Tot 24.00 uur hebben de deelnemers de gelegenheid om zich in Bolsward af te melden bij de finishcontrole. Wij waren net binnen de 9 uur binnen, om 16:20 reden we onder het finishdoek door. Snel naar de auto, nat (lees zeiknat), vies en erg koud kwamen daar aan om snel omkleden en naar huis te gaan voor een warme douche. Me sokken in de koffer kon je uitwringen en in me schoenen kon je het water zien staan. Wat regen in de laatste 70km al niet kan doen. Eenmaal thuis heerlijk onder de warme straal gestaan waar je weer een ander mens van wordt. Bord met eten verdween als sneeuw voor de zon, de verloren 5.000 calorieën van de dag een beetje goed makend. En daarna? Ik moet eerlijk bekennen, zou het niet (meer) weten want het licht ging spontaan uit. Maar ik had het voor geen goud willen missen! Jeroen Kools, Marc Mommer, Herman Veldhuizen en Johan Verweij bedankt voor deze super dag met jullie. Ik kijk er naar uit om aan de Heldentocht te beginnen donderdag 30 mei.

Het begint te kriebelen

{ 10:24, 14/5/2013 } { 0 comments } { Link }
Het komt nu wel erg hard dichterbij die donderdag 30 mei, als ik eraan denk fladderen de vlinders in me buik. Zenuwachtig? Nee dat niet, noem het meer (gezonde) spanning en zin om te vertrekken. Wel ben ik bang dat ik dingen vergeet, heb ik inmiddels alles op me lijstje staan wat mee moet. Ik hoop het wel want het lijstje is inmiddels je af, en een volwassen lijst geworden. Gezien de weersverwachtingen, ’s nachts nog beneden 0 en enorm veel kans op een buitje, hebben we veel spullen nodig. Iedere rijder heeft buiten zijn gewone koffer een aparte box in de volgauto waarin de spullen voor onderweg liggen. Er moeten dus keuzes gemaakt worden want ook zo’n box is een keer vol. Het trainen gaat nog steeds gewoon door, kilometers maken en dat het liefste berg op. Je kan me dan ook regelmatig in de omgeving van Nijmegen/ Groesbeek en Rhenen/Wageningen vinden voor de hoogtemeters daar. Gelukkig gaat het me steeds makkelijker af, de voorbereiding gaat dan toch de vruchten afwerpen. Een dingetje zal wel het eten worden. In het koersboekje van Alpe d’HuZes kwam ik een stukje tegen dat rijders die 6x de Alpe beklimmen ongeveer 8.000 kilocalorieën gebruiken, eens kijken hoe we dat onderweg kunnen bij eten (lees hier een stukje over op: http://vriendenculemborgklopt.nl/wist-u-dat-klimmen-in-de-bergen/) Om met genoeg brandstof op pad te gaan ga ik vanaf morgen koolhydraten stapelen, dat wil zeggen iedere dag voldoende koolhydraten eten dat ik met een overvolle motor ga beginnen. Ze raden aan om daar twee weken van te voren mee te beginnen, zodat de tank niet na de eerste dag leeg is. Wat een geluk dat ik gek op pasta ben zeg! De fiets krijgt op dit moment zijn laatste aanpassing, de tandwielen voor zijn bij de tandarts die er een paar tanden uit haalt. Minder tanden wil zeggen dat we lichter de berg op kunnen en dat is weer meegenomen. Als het goed is kan ik me stalen ros donderdag weer ophalen zodat ik 2de pinksterdag de Elfstedentocht kan trainen met me nieuwe verzet. 2de pinksterdag staat een tocht van ongeveer 240 km te wachten. Dat gaat voor alle Vrienden Van de eerste keer worden dat er over de 200 km gekoerst gaat worden, dat schijnt zelfs voor de profs een dingetje te zijn. We gaan het mee maken kan me er nog even geen voorstelling van maken. Voordeel is wel dat het vlakke kilometers zijn maar in Friesland zal wel de wind een pestkop zijn. Onderweg naar Frankrijk zal ik me blog dagelijks bij houden, ook word er een blog bijgehouden namens de Vrienden Van. Deze is te vinden op onze website: www.vriendenculemborgklopt.nl hier zal nog veel meer informatie te vinden zijn. Facebook geeft de meeste geheimen prijs, blijf op de hoogte door “vind ik leuk” aan te vinken www.facebook.com/vriendenvantck

Goedgekeurd.

{ 07:33, 9/4/2013 } { 0 comments } { Link }
Nu ik de digitale pen weer op pak bedenk ik mezelf dat het best lang geleden is dat ik mijn blog heb bijgehouden. En er zijn toch best wel, een paar, interessante dingen gebeurd. Dat we trouw drie keer in de week de spinningles volgen is oud nieuws, hoewel de zaterdag sessie in de sportschool nu ruimte moet maken voor een buiten training. Eindelijk ziet het er naar uit dat we in de korte broek kunnen gaan trainen buiten. Tot nu toe zit de muts (letterlijk en figuurlijk) onder de helm, zijn de (winter)handschoenen nog aan en de lange broek bedekt mijn witte melk flessen. Maar even terug naar de chronologische volgorde van het geen er allemaal wel gebeurd is naast de (eigen) trainingsritjes in en om Mijdrecht. Misschien toch even vermeldenswaardig dat je zelfs tijdens een trainingsritje gewoon kan verdwalen. Meestal kijk ik naar de wind welke richting ik op fiets, zo ook toen ik me rondje rond het water van Aalsmeer ging doen. Een echte ronde plan ik niet, kijk onderweg naar de bordjes en denk hé dat ziet er leuk uit zo ook tijdens me ronde Aalsmeer. Het ging al fout toen ik in het begin de wind in de rug had, tjonge wat ging dat lekker voor de wind maar er komt dan toch een moment dat je afslaat en tegen de wind in verder moet. Raar genoeg kreeg ik de wind na een poosje wederom in de rug maar was afslaan niet mogelijk. De naambordjes van de dorpen om me heen kwamen me ook steeds minder bekend voor, tot ik Leiden in reed en het tot me door drong dat ik wel erg aan het dwalen ben geweest. En dat als je een klein rondje wil gaan fietsen….. De verplichte sportkeuring zit er ook op, iedereen moet zich laten keuren om een start bewijs te krijgen. Nu ben ik vaker gekeurd maar nog nooit zo uitgebreid en de laatste keer was lang geleden. Dus toch een beetje spanning, hoewel je je gezonder voelt als je ooit gedaan hebt. Eerst de weegschaal op, eerste moment van de waarheid, maar zowaar klopte hun weegschaal redelijk met die van ons thuis en stapte ik redelijk trots van de schaal af omdat mijn streefgewicht aardig in zicht komt. Dan komen meteen de plakkers op mijn body voor het hartfilmpje, eerst in rust en daarna tijdens inspanning. Gelukkig zal alles er helemaal goed uit en was het eindoordeel dat mijn conditie boven gemiddeld is en zelfs mijn hb klimt boven de “normale” waarde. Nu moet de fiets nog in een betere conditie, mijn achter cassette heeft te weinig tanden. Op de vlakke weg hier is dat geen enkel probleem maar om te gaan klimmen moeten er serieus tanden bij. Tot nu toe reed ik met 11/21 en ga naar een 12/30 om makkelijker boven te kunnen komen. Mocht dit straks niet voldoende blijken tijdens de trainingen dan passen we de voorbladen nog aan maar eerst hier mee testen cq trainen. Natuurlijk wachten we met het omzetten van de cassette net even te lang en komt de tourrit Veenendaal – Veenendaal steeds dichter bij maar afgelopen vrijdag kon ik de fiets kant en klaar ophalen om zaterdag de tourtocht te rijden. Ach een strakke planning is ook een planning toch? En ik kan je nu vertellen dat het maar goed is dat mijn cassette er tandjes bij heeft gekregen, wat maakt een tandje meer of minder enorm veel uit zeg! Tijdens de vele klimmen van de tourtocht Veenendaal – Veenendaal heb ik dat enorm ervaren, ook dat er voor toch kleinere bladen op moeten. De kilometer lange klimmen die we afgelopen zaterdag voor de kiezen kregen was het geen probleem echter zijn de klimmen straks naar de Alpe geen kilometer lang maar vele kilometers lang. Blijf tussendoor op de hoogte door de facebook pagina van Vrienden Van te "liken". Hier houden we straks, onderweg naar Frankrijk, een ieder ook op de hoogte van alle info. De facebook pagina is te vinden op: https://www.facebook.com/vriendenvanTCK

Wind als vijand

{ 14:49, 17/3/2013 } { 0 comments } { Link }
Moe maar voldaan achter mijn pc om jullie te updaten. Moe want vanmorgen een enorm gevecht met de wind gehad. De planning om vanmorgen (zondagmorgen) met elkaar te gaan fietsen is zaterdag middag afgeblazen omdat het te slecht weer zou zijn. Toen de whatsapp binnen kwam op me telefoon werd ik even een klein kind, zowaar een pruillip! Het alleen trainen valt zwaar en dit zou de eerste tocht samen met mijn mede helden worden en ja daar kan ik als een klein kind naar uitkijken. Maar goed de beslissing was genomen en daar doe je dan niets meer aan. Hoewel gewoon zelf je fiets pakken en er op uit trekken. Ook ik hield even een slag om de arm want ik laat me niet tot het bod nat regenen. De wekker stond toch vroeg (06:40 uur)voor het begin van het Formule 1 seizoen dus ik kon het rustig aankijken. Om half 9 waren de vooruitzichten nog steeds goed, aan het eind van de middag kans op een buitje dus hup het zeem om de blote piep en gaan! Al snel ging het liedje door me hoofd van Boudewijn de Groot, Hoe sterk is de eenzame fietser die krom gebogen over zijn stuur tegen de wind. Zichzelf een weg baant…….pfffff het gaat een zware dag worden. Harken noemen ze dat toch? Maar snel aan iets anders denken….ai weer een liedje ditmaal van: In een groen, groen, groen knollen-knollenland daar zaten twee haasjes heel parmant. Wat is de natuur in Nederland toch mooi, en trouwens de afleiding werkt! De haasjes huppelen in het veld met me mee en ik pak de cadans van het liedje wat zich in me hoofd afspeelt. Dan bedenk ik me ineens dat er in het liedje ineens een jager aan kwam die er een heeft geschoten, tijd voor een sprintje (hij zal eens mis schieten en dan zit ik op de hagel ipv de blaren). Ver weg van de hazen maar eens achterom kijken maar gelukkig geen man in een groen pak met een geweer. Van te voren plan ik nooit een route, ik ga fietsen en zie wel. Het is weer een schitterende route geworden van net geen 90 km. En voor me mede helden die straks mee naar Frankrijk fietsen: schitterend weer, mooie omgeving, veel “beesies” gezien (nog ooievaars, uil, valk, eend, overstekende ganzen, meerkoeten, vis (gevangen door de visser langs de kant) en nog een aantal wat ik niet kon herkennen. Jammer dat jullie veel wind slecht weer vinden, mijn inziens kunnen we straks naar Frankrijk ook een dag tegenwind hebben dus dit heb ik ook alweer in mijn trainingspocket zitten. De fietstocht kan je hier bekijken en afspelen: http://connect.garmin.com/activity/285350752#.UUWvx7c3ALw.email (dit kopiëren in de browser) Maandag en donderdag nog keurig in de sportschool wezen Spinnen en Body-pumpen, ik heb daar veel plezier in dus wil dat maar volhouden. Het weer is toch nog steeds niet zodanig dat buiten makkelijk op de dunne bandjes van de racefiets gefietst kan worden. Ook wordt het tijd dat de klok verzet gaat worden dan kunnen we savonds nog een “rondje” maken. Op zaterdag heb ik het spinnen laten schieten (sorry Bo) was laat thuis vrijdag, beter gezegd erg vroeg thuis zaterdag, door het zaalvoetbal en wilde ook me benen sparen voor het gezamenlijke fietsen met de helden. Woensdag nog een vergadering van Team Culemborg Klopt gehad om de nog te houden acties te bespreken. Buiten dat we daar ook echt vergaderen is het bovenal bere gezellig en ben ik trots dat ze me opgenomen hebben in het team als niet Culemborger zijnde maar zonder Culemborg was ik er niet geweest! dus dat compenseert het een beetje toch?

Lentedagen

{ 09:38, 12/3/2013 } { 0 comments } { Link }
En in eens was hij er, de zon! Niet te lang over nadenken maar fiets pakken en gaan, de voorspellingen voor de dagen erna klinken weer alsof het winter gaat worden. Dinsdag en woensdag heb ik dus ook de eerste kilometers in de lentezon gereden en oooooooh wat lekker. In twee dagen iets meer dan 100 km weggetrapt, een Rondje langs de Amstel en een rondje Oud Loosdrecht. Onderaan staat een link waar je deze twee rondjes kan bekijken, lukt of snap je dat niet neem dan even contact met mij op. Straks op weg naar Frankrijk zal ik iedere dag deze gegevens “posten” zodat je precies kan zien hoe en wat. Tijdens de twee dagen op het fietsie buiten de Spinning Marathon van zaterdag as in mijn achterhoofd. Niet vandaag je stuk rijden want zaterdag is het maar liefst 6 uur spinnen! Afgelopen maandag was ik na een uur al stuk, hoe zal dat gaan als je 6 uur lang op de Spinningfiets zit. Ik kan je zeggen, nu twee dagen na de marathon en alweer een gewone spinningles in de benen, het was helemaal geweldig. De verschillen tussen de instructeurs was leuk maar ook goed te merken, de ene les was stukken zwaarder dan de andere. Tijdens het derde uur ging de lamp niet uit bij mij maar begon soms wel ernstig te knipperen. Heel apart was om met live muziek te spinnen en ik geniet nog na van het laatste uur. Niet omdat me benen daarna een andere beweging mochten maken maar het uur stond in teken van carnaval/apres ski, wat een sfeer was dat helemaal top. Minder top is dat maart op dit moment duidelijk zijn staart roert, de sneeuw heeft de wegen weer onbegaanbaar gemaakt voor de (race)fiets. Ik ben weer even aangewezen op de sportschool en dus de spinningfiets, terwijl de twee ritjes buiten zo lekker waren. De wind die je bijna door je haar kan voelen maar toch net niet want de helm houd de lokken tegen om te wapperen, de zon die je witte benen probeert een kleurtje te geven, het wordt gewoon tijd voor de lente! Gegevens van mijn gereden routes kan je hier zien: http://connect.garmin.com/profile/Freempie

Weer geen weer

{ 09:39, 3/3/2013 } { 1 comments } { Link }
Helaas weer geen weer om te gaan fietsen, tenminste ik kan natuurlijk de kou en regen voor lief nemen maar na vier keer de sportschool deze week vind ik het eigenlijk wel oké. Mooi tijd om onder het genot van een kopje koffie mijn blog bij te werken. Aankomende week wordt sowieso een andere week want voor volgende week zaterdag staat een spinning marathon van zes uur op het programma. Vanaf 14:00 uur gaat het twee uur op, half uurtje rust en weer twee uur op tot we de zes uur vol hebben. Beetje rust in de benen voor dit evenement kan denk ik geen kwaad. In Frankrijk nog bezig geweest met een verhuizing, we wilden graag met zijn allen bij elkaar in een gebouw slapen. Uiteindelijk is dat niet gelukt en is het toch Le Rif Nel geworden. Turend op de kaart, even wennen voor een navigatie gebruiker pur sang, denk ik dat dit een top locatie is. Met een beetje geluk is dit de weg naar de finish toe, aan de buitenrand van het dorp net buiten de drukte. Maar zover is het nog lang niet. Ook mag ik weer twee nieuwe donateurs verwelkomen en twee “toezeggers”. Natuurlijk allemaal voor het goede doel maar ik voel daardoor ook zelf het extra steuntje in mijn rug. Heerlijk te voelen dat mensen je steunen in hetgeen wat je doet. Afgelopen vrijdag stond achterop het programma boekje van zaalvoetbalvereniging ZSW/DPN mijn poster, je merkt door het onder de aandacht te blijven brengen het steeds meer gaat leven. Ook zijn de posters afgedrukt,met grote dank aan Digital Printservice Nederland die dit mogelijk heeft gemaakt, waardoor ik het als geheugensteuntje kan achter laten. En dan gaat het deze week gebeuren……..doordat ik merk dat mijn benen het enorm lekker vinden als er handen met olie overheen gaan en de pijn in me spieren doet verdwijnen als sneeuw voor de zon, maar daar in tegen diverse folliculitis pili in rap tempo plaats nemen op me benen, ga ik me benen scheren. Weg mannelijkheid, welkom gladde benen maar de ontstoken haarwortels (dat is dus de betekenis van dat rare woord) irriteren me te veel. En nee ik zit totaal niet aan harsen te denken, de uitdrukking pijn is fijn geld totaal niet voor mij! Had nu ik dit schrijf eerder aan gladde benen moeten denken, afgelopen week hebben we met Team Culemborg Klopt teamfoto’s gemaakt dan had ik daar al netter opgestaan. Maar jah das achteraf……..nu vooruit kijken en werken. Op naar de spinningmarathon!

Onderdak

{ 17:30, 15/2/2013 } { 0 comments } { Link }
Eerste onderdak is een feit! Aangezien mijn Frans een "petit peu terrible" is, eigenlijk wel slecht gezien mijn achternaam, heb ik mijn Franstalige medefietsgenoot gevraagd om het ook voor mij te regelen. Gisteren viel de eerste bevestiging in de elektronische brievenbus. In L' Aple d'Huez hebben we onderdak gevonden in Le Rif Nel no4. Oftewel een studio van 25m2 met balkon, bad, keuken,afwasmachine, flatscreen, magnetron, koelkast en gelukkig een koffie machine. Ik ben aan het zoeken naar een link van dit onderkomen maar helaas nog niet kunnen vinden. Onderdak voor onderweg word ook aan gewerkt, eerste instantie was de bedoeling om op campings te overnachten maar we zijn nu op zoek naar iets van Bed and Breakfast. Zodra ik daar meer info van heb meld ik me natuurlijk. We zagen het niet zitten om met slecht weer in een tentje te kruipen na een dag fietsen. Het fietsen gebeurd op dit moment alleen binnen, het weer zit nog steeds niet echt mee. Het lijkt wel of er tegen het weekeinde een sneeuw front overtrekt wat de wegen wit, glad en te gevaarlijk maakt. Maar daar weet Bo (mijn spinning juf) wel raad mee, iedere keer weet ze het weer voor elkaar te krijgen dat het snot voor de ogen komt....... Ik kijk nu al uit naar morgen (zaterdag), zoals het er nu uit ziet heb ik privé spinning les. Al mijn sportschool vrienden laan me morgen met de meest uiteenlopende smoesjes alleen. Eens kijken wat ze voor me in petto heeft, donderdag zei ze dat ze wat leuks ging bedenken. Nu is alles wat ze leuk vond bij mij slecht bevallen.......of zou de conditie en kracht in de benen het dit keer ook lachend aankunnen????

Juiste "piek" moment

{ 09:15, 3/2/2013 } { 0 comments } { Link }
De sneeuw is dit keer voor de regen verdwenen, geen zon te bekennen. En dat nu het toch echt tijd wordt om buiten kilometers te gaan maken. Of zoals de doorgewinterde fietsers zeggen: je komt moet aan het zadel wennen. Dat is trouwens ook nog een dingetje, ze raden me aan om een nieuwe broek te kopen. Er schijnt een merk te zijn wat echt koning broek moet zijn, die doorzitten gaat voorkomen straks. Ik ken zelf het begrip doorliggen maar doorzitten is nieuw voor mij al kan ik me bij de term van alles voor stellen. Ik sla de goede raad dit keer niet in de wind en zal die broek aan gaan schaffen om straks mijn tedere billetjes die het toch al zwaar gaan krijgen te verwennen. Maandag avond als van ouds, ik zit al aardig in het ritme, naar de sportschool voor een uur Spinning en Bodypump. Het lijkt wel of het me allemaal wat makkelijker afgaat, zou het nu al de goede kant op gaan? Vol trots deel ik dat natuurlijk op mijn werk met onze sportfanaat die gelijk daarop zegt, dan wordt het tijd om samen op de mountainbike de duinen in te gaan. Nu was mijn mountainbike ervaring van de laatste keer niet zo denderend dat ik meteen oké zei tegen hem. In Spanje, tijdens de vakantie daar, zijn we met een groep de "heuvels" in gegaan. Na 10 minuten en ongeveer 2 klimmetjes verder heb ik mijn stuur de andere kant op gedraaid en de pijp aan Maarten gegeven: te zwaar! Maar ik zei, mezelf indekkend: heb niet alle spullen daarvoor. Dag later had ik winterfietshandschoenen en de dag daarop kwam een mutsje voor onder mijn helm deze kant op dus de smoes van, ik heb de spullen er niet voor, was in rook opgegaan. Het ergste was ook nog eens dat op donderdag mijn die illusie gelijk weer de grond in geboord, het Spinnen ging voor geen meter. De airco was kapot en zorgde ervoor dat ik even kapot op de fiets zat. Een kop had ik na tien minuten die zo de schappen in kon van de groenteboer als meest rijpe tomaat........en ik had ja gezegd tegen de Mountainbike trip...........en ik ben er niet klaar voor........en ze voorspellen zaterdag sneeuw en slecht weer.....en het word vrijdagavond laat omdat ik moet zaalvoetballen.....en..en ..en. En dat is het zaterdag, en ga je niet naar de sportschool om te spinnen maar pak je je spullen om naar Bergen aan Zee te gaan. Blauwe lucht als ik naar buiten kijk, geen natte straten van de regen en/of sneeuw, wel 4 graden zodat ik uit de wintersport box toch maar mijn thermo shirt vist om onder alles aan te trekken. In de auto nog even goed eten, wat extra bammetjes meegenomen voor extra power en dan is het zover. Fiets achteruit de auto vissen, mezelf helemaal aankleden en hoppa gaan! Links en rechts collega mountaibikers die allemaal dezelfde kant op fietsen, zouden die allemaal nu in dit stukje duin willen gaan fietsen? Ik weet dat de duinen mooi zijn tussen Bergen, Schoorl en Petten maar waar gaat iedereen naar toe? Wat blijkt in de duinen met het startpunt in Bergen ligt een heel parcours gemaakt voor Mountainbikers, zo mooi, zo gaaf dat ik (achteraf) snap dat iedereen daar naar toe gaat. En ik kan zeggen dat ik op het juiste moment daar naar toe ben gegaan! Het weer zat mee, zeker toen we over het strand van (ik denk) Groet fietste naar Bergen. Langs de vloedlijn, bandjes af en toe in de zee, wind in de rug en zon in me gezicht. Wat een ervaring! Je vergeet op dat moment alles, dat je zware stukken heb gehad in de duinen (heuvels die voor mij de stempel bergen mogen hebben), afdalingen waar ze van te voren waarschuwen dat het erg stijl is en ik geen held ben in afdalen op een fiets met smalle paadjes in een bos. Alles vergeet je omdat het zo mooi is en je eigenlijk helemaal niet verder wilt fietsen maar je helm wilt afzetten (inclusief mutsje) om de wind door je haren te voelen. Maar met een schuin oog op mijn fiets computer zet me toch een beetje terug op aarde want 5 graden is niet echt heel lekker op te gaan zitten. Dan nog maar even op de fiets genieten want de vlaggen van Bergen naderen snel. Laatste stukje door de bossen en duinen en helaas zit de tocht erop. Ik geloof dat ik het juiste piek moment had. Benen waren ok, weer zat helemaal mee en totaal geen last van de kou gehad. Wat wil een mens nog meer? De gefietste route kan je via deze link bekijken, druk op het groene start tekentje in het paaltje en je ziet alles dan afspelen zoals ik gefietst ben: http://connect.garmin.com/activity/268610444#.UQ4ouNxOS_s.email

Waarom ik ga "bloggen".

{ 09:48, 27/1/2013 } { 0 comments } { Link }
Zoals vele al tegen mij gezegd hebben: dit gaat de ervaring van je leven worden! en hoe dichter bij het komt hoe meer in ze daar gelijk in ga geven. Reden voor mij om deze ervaring, ik ga samen met de Vrienden van Team Culemborg Klopt naar de Alpe d'Huez toe fietsen met als doel zoveel mogelijk geld bij elkaar te krijgen voor KWF, op papier te zetten en een ieder die deze ervaring met mij wilt beleven de kans geven het te volgen. Nu is er al heel veel gebeurt tot deze zondag morgen maar daar zal ik in volgende blogs jullie de belangrijkste info van geven. Ik was tenslotte helemaal geen fietser, sterker nog ik had geen eens een fiets om helemaal mee naar de Alpe toe te fietsen. Nu ik inmiddels al enige maanden bezig ben met de voorbereiding kan ik zeggen dat het fiets virus mij flink te pakken heeft. Het weer gooit echter "sneeuw" in het eten om buiten kilometers te maken, daarom ga ik drie keer per week naar de sportschool voor een uur spinning les. En geloof me dat wendt nooit, binnen 15 minuten zorgt Bo (mijn spinning juffie) ervoor dat ik het snot voor de ogen heb. Iedere keer gaat het natuurlijk wel beter maar door de weerstand te verhogen blijft het zo zwaar dat ik soms stiekem naar de klok zit te kijken of het nog niet voorbij is. Heeft Bo me ook een paar weken nog overgehaald om op de maandag na het spinnen een uur body-pump te doen, zou goed aansluiten op de spinning les. Ik geloof dat ze niet helemaal snapte dat ik eigenlijk na het uur spinnen eigenlijk wel klaar was. Toch heb ik na de proefles geen les meer over geslagen, het met gewichten spelen bevalt me zeer goed. Ik vind het leuk en daarbij worden me benen, armen, rug en nek een stuk sterker wat op de weg naar de Alpe alleen maar in mijn eigen voordeel kan werken. Vandaag zou ik met de Vrienden van op de mountain bike de bossen bij Amerongen in gaan, nu het regent en de sneeuw overgaat in een vieze smurrie zal dat er niet van komen denk ik. Straks maar even een belletje eraan wagen en buien radar goed in de gaten houden.

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

Links


Categories


Recent Entries

Klaar......af.
11 stedentocht
Het begint te kriebelen
Goedgekeurd.
Wind als vijand

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer