verschillende diersoorten(4)

Posted on 14/2/2006 at 14:59 in verschillende diersoorten - 0 Comments - Post Comment - Link

info over neushoorn

Neushoorns zijn al zestig miljoen jaar op de wereld. In de oertijd waren er 165 verschillende  soorten, nu nog vijf. De witte neushoorn is de grootste. Zijn maten en gewichten

• Maximum gewicht in het wild: 3.600 kilo.
• Maximum lengte van kop tot staart: 4,2 meter.
• Maximum schouderhoogte: 1,85 meter.
• Langste hoorn: 1,58 meter.
• Maximum leeftijd in het wild: gemiddeld tussen de 30 en 45 jaar, de witte neushoorn kan  tot ongeveer 60 jaar oud worden.

De neushoorn ten voeten uit

Ogen

De neushoorn is erg bijziend. Van tien meter afstand ziet hij geen verschil tussen een mens en een boomstronk.

Lip

De zwarte neushoorn heet ook wel 'puntlip'. Met zijn spitse bovenlip plukt hij twijgjes en bladeren van struiken

Hoorn

De hoorn van de neushoorn bestaat uit hoornstof: dezelfde stof waarvan nagels en haar zijn gemaakt. Er zit geen kern van been in, zoals bij de hoorns van een koe. De hoorn groeit elk jaar ongeveer 7 centimeter, maar slijt ook.

Neus

Neushoorns ruiken uitstekend. Aan hun grote neusgaten kun je dat al zien. Als de wind hun kant op staat, kunnen ze je van kilometers afstand ruiken.

Huid

Neushoorns hebben een erg dikke huid. Tot tweeenenhalve centimeter. Andere dieren van dit formaat zouden een huid van 4 millimeter hebben.

Hoef

De neushoorn heeft aan elke poot drie hoeven. Hij hoort dan ook bij de 'onevenhoevigen', net als paarden en tapirs.

verschillende diersoorten (3) de bushmeat

Posted on 14/2/2006 at 11:03 in verschillende diersoorten - 0 Comments - Post Comment - Link

Bushmeat betekent letterlijk: vlees uit het oerwoud. Dit vlees is afkomstig van allerlei soorten dieren die in het oerwoud leven, zelfs gorilla’s, chimpansees en olifanten.

Probleem Veel van deze diersoorten worden (ernstig) in hun voortbestaan bedreigd. Aanvankelijk werd altijd aangenomen dat de teruglopende aantallen van deze dieren veroorzaakt werden door het verdwijnen van de tropische regenwouden, waardoor hun leefgebied alsmaar kleiner werd. Inmiddels blijkt echter dat de toegenomen jacht op deze dieren een nog grotere bedreiging vormt. Het gaat daarbij om duizenden dieren. Een exacte schatting van het totaal aantal dieren is heel moeilijk. Het gebied waar het voornamelijk om gaat, is namelijk onmetelijk groot (het Kongo Basin, een grensoverschrijdend gebied dat gedeelten van de Centraal Afrikaanse Republiek, Democratische Republiek Kongo, Kameroen, Gabon, Equatoriaal Guinee omvat). Daarnaast zijn totaaltellingen moeilijk te maken, omdat de handel in principe illegaal is en zich dus voor een flink deel buiten het gezichtsveld afspeelt.

De WSPA heeft inmiddels twee rapporten gemaakt over bushmeat, waarbij zo goed en zo kwaad als dat ging, wel tellingen zijn gemaakt. Een studie van 6 jaar geleden gaf aan dat er in de Republiek Kongo alleen al jaarlijks 600 gorilla’s en 3.000 chimpansees gedood werden. Schattingen van de IUCN (International Union for the Conservation of Nature) voor de totale populatie in heel Afrika zijn respectievelijk 115.000 en 150.000. Een tweede studie in 2000, leverde een aantal van 106 gedode gorilla's en 330 olifanten op. Dit betrof echter slechts een fractie van het totale gebied! Als grove schatting voor het totale gebied wordt 1 miljoen ton vlees per jaar aangehouden (dit staat gelijk aan ongeveer 4 miljoen stuks vee). Een verdeling per diersoort is helaas niet te maken. Wat betreft de jacht op apen, vallen er ook veel slachtoffers onder de jonge weesaapjes als hun moeder doodgeschoten is. Het overgrote deel, maar liefst 49 van de 50, sterft tijdens de reis in zakken en koffers naar de markt. De overlevenden worden verhandeld als huisdier. Ze worden als speeltje voor de kinderen meegenomen en als zodanig behandeld. Overleven ze deze fase, dan worden ze al gauw veel te sterk voor de kinderen en onhandelbaar. Dan worden ze aan een ketting vastgelegd of in een hok gestopt, en dat kan vele jaren duren. Wat betreft de jacht op apen, vallen er ook veel slachtoffers onder de jonge weesaapjes als hun moeder doodgeschoten is. Het overgrote deel, maar liefst 49 van de 50, sterft tijdens de reis in zakken en koffers naar de markt. De overlevenden worden verhandeld als huisdier. Ze worden als speeltje voor de kinderen meegenomen en als zodanig behandeld. Overleven ze deze fase, dan worden ze al gauw veel te sterk voor de kinderen en onhandelbaar. Dan worden ze aan een ketting vastgelegd of in een hok gestopt, en dat kan vele jaren duren.

Oorzaken van de groei Er is een complex van sociale en economische factoren die dit probleem beďnvloeden Vroeger werd er alleen bushmeat gegeten op het platteland, door de lokale bevolking. Bij de jacht werden er speren gebruikt en het vlees was alleen voor eigen gebruik. Inmiddels is er een commerciële handel ontstaan die voor de jagers en stropers lucratief is. Speren werden ingeruild voor moderne geweren, met veel meer slachtoffers tot gevolg. De schaalvergroting wordt mede mogelijk gemaakt door de (veelal Europese) houtkapbedrijven. Door het wegkappen van enorme hoeveelheden hout worden regenwoud toegankelijk gemaakt, waardoor de apen makkelijker bejaagd kunnen worden. Er worden wegen aangelegd om het gekapte hout te vervoeren. Van deze wegen maken ook jagers volop gebruik om de geschoten dieren vanuit het bosgebied te vervoeren naar plaatsen waar het vlees verhandeld wordt. De export (smokkel) van Bushmeat vindt voornamelijk tussen staten in Afrika zelf plaats. De producten worden vooral in de steden verhandeld, alwaar het als een exclusief hapje wordt gezien. Dit betekent een enorme vergroting van de afzetmarkt. Daarnaast wordt bushmeat ook in Amerika en Europa (Engeland, België) aangetroffen. Overal waar Afrikaanse gemeenschappen bestaan, is het verkrijgbaar. Hoewel de jacht en handel (deels) verboden zijn, staan regeringen het oogluikend toe. Oplossingen In 1994 is de WSPA een campagne gestart met als doelstelling: het Bushmeat-probleem "op de kaart zetten". Daartoe werden door de WSPA twee rapporten opgesteld (een in 1995, en een in 2000) met een analyse van het probleem, een inventarisatie van betrokken partijen, en aanbevelingen. De belangrijkste oplossingen die in het rapport uit 2000 aanbevolen worden, zijn: Regeringsleiders van West en Centraal Afrika moeten hun eerder met o.a. de WSPA gemaakte afspraken op papier, vertalen naar de praktijk; Ontwikkelingshulp en subsidies van de internationale gemeenschap moeten pas verstrekt worden bij bewijs van goed gedrag; Met regeringen van Europese landen en de Europese Commissie zijn afspraken gemaakt over controles op import van bushmeat in Europa. Zij moeten deze afspraken, die in een gezamenlijke verklaring van 1996 gemaakt zijn, nakomen; Houtkapbedrijven moeten de nationale wetgeving van het land waar ze opereren respecteren, een gedragscode instellen, waardoor dieren niet de dupe worden van hun werkzaamheden en een onafhankelijk keurmerk voor hun houtproducten aannemen; Importeurs en consumenten van tropisch hardhout, moeten zich er van verzekeren dat het gecontroleerde, natuurvriendelijke producten zijn (zonder dierenleed), bijvoorbeeld door het Forest Stewardship Council (FSC); Natuurbeschermingsorganisaties moeten de commerciële jacht op bushmeat en de desastreuze gevolgen daarvan onder de aandacht blijven brengen en regeringen en de industrie onder druk blijven zetten; De landen die aangesloten zijn bij CITES (Convention on the International Trade of Endangered Species), moeten dringend de aangeboden oplossingen overnemen of zelf nog verbeteringen aandragen en de politieke wil tonen om deze uit te voeren.

Resultaten tot nu toe Een aantal van onze aanbevelingen is reeds overgenomen: De Ape Alliance is opgericht, waarin 30 organisaties op het gebied van natuur- en dierenbescherming de krachten gebundeld hebben. Naar aanleiding van de presentatie van het WSPA-rapport op de CITES-bijeenkomst van afgelopen jaar is een speciaal comité opgericht om het probleem aan te pakken. Hierin zijn zowel Afrikaanse als Westerse regeringen vertegenwoordigd, evenals niet-bestuurlijke organisaties. Dit was eindelijk de erkenning van het probleem door de internationale gemeenschap. Eveneens vorig jaar heeft Karl Amman (adviserend directeur van de WSPA) de schokkende resultaten van het rapport uit 2000 gepresenteerd aan de leden van het Europese parlement. De aanwezige parlementsleden hebben plechtig beloofd zich opnieuw te buigen over de rol van de Europese houtkapbedrijven in het illegaal jagen van bushmeat in Afrika. Tevens zullen zij zeer kritisch kijken naar de toekenning van ontwikkelingshulp in de gebieden waar dit probleem zich afspeelt. Doorlopende activiteiten De lobby-activiteiten van de WSPA op allerlei niveaus blijven doorgaan. Daarnaast richten wij ons vooral praktisch op de opvang van de slachtoffers van de handel. Apen die als huisdier worden gehouden, worden getraceerd, in beslag genomen en overgebracht naar een opvangcentrum. WSPA steunt diverse opvangcentra in Afrika (Siërra Leone, Kameroen, Republiek Kongo, Zambia), maar ook in Zuid-Amerika en Azië (Borneo) waar het probleem van bushmeat en apen als huisdier inmiddels ook toeneemt. Tevens geven we voorlichting aan lokale bevolking en toeristen dat apen niet geschikt zijn als huisdier en dat ze met uitsterven bedreigd worden. Anti-stroopteams worden door de WSPA voorzien van uitrusting om hun werk mogelijk te maken.

Voor het complete bushmeat-rapport (Engelsta

verschillende diersoorten (2)

Posted on 14/2/2006 at 10:58 in verschillende diersoorten - 0 Comments - Post Comment - Link

de leeuw

info over de leeuw

Grote katten.

De leeuw behoort bij de familie van de katten of wel de katachtige.

De katachtige kun je in twee hoofd groepen verdelen: a.de kleine katten[tamme kat en vele

                                                                                               wilde katten]

                                                                                  b.de grote katten[leeuw, tijger,

                                                                                               luipaard]

Katachtige hebben allemaal een ruwe tong, goede oren, grote snorharen en kunnen hun nagels in trekken. Alle katten zijn zoogdieren met een mooie vacht, het zijn goede jagers met een sterk en lenig lichaam. Ze hebben gevoelige zintuigen en vlijmscherpe tanden en nagels. Er zijn 38 verschillende soorten katten. Katten rennen en springen soepel en gemakkelijk. Ze hebben een flexibele ruggengraat en lange sterke achterpoten. Grote katten zijn goede lange afstandlopers maar sprinters en springers.

Als ze hard rennen of in bomen klimmen, blijven ze dankzij hun staart in evenwicht. Katten kunnen goed zwemmen, maar sommigen zwemmen alleen om aan gevaar te ontkomen.

Uiterlijk van de leeuw.

Leeuwen zijn na tijgers de grootste  katten. Een volwassen mannelijke leeuw is een indrukwekkende verschijning. Jonge mannetjes hebben meestal gele bruine manen en oudere mannetjes herken je aan de zeer donkere manen. Een jong mannetje krijgt manen als hij 3 jaar is. Het mannetje is veel groter dan het vrouwtje. Een volwassen leeuw kan wel 250 kilo wegen. De vacht van de leeuw beschermt zijn huid en houd het erg warm. De dikke zool en teenballen

onder een leeuwenpoot lijken op kussens. Ze zorgen ervoor dat de leeuw erg stil kan bewegen en het zijn schokdempers als hij rent en springt. Tussen de ballen en de beharing liggen de nagels veilig opgeborgen tot ze nodig zijn. Aan de staart van de leeuw kun je zien in wat voor humeur ze zijn. Als de leeuw boos is dan zwiept zijn staart heen en weer. Als de staart zachtjes heen en weer gaat is hij tevreden. Leeuwen kunnen ook uitstekend zien. Doordat hun ogen iets uit elkaar staan, kunnen ze goed inschatten hoe ver iets is. Hun ogen zijn geschikt om ’s nachts en overdag te zien. Hun ogen zijn groot ten opzichte van de grootte van hun kop. ’s Nachts zien katten als zwart-wit. Overdag zien ze wel kleuren maar niet zo goed als mensen. De pupillen van een leeuw staan wijd open, als hij bang is worden het spleetjes. Leeuwen hebben een goed gehoor, veel beter dan van een mens. Ze kunnen kleine dieren door het gras horen kruipen en zelfs in hun ondergrondse hol horen.

Hoe praten leeuwen tegen elkaar?

Leeuwengebrul is het luidste geluid dat katten maken. Het is zo luid dat alle katten in de buurt het horen. Leeuwen brullen na zonsondergang, na het doden en als ze klaar zijn met eten. Leeuwen maken  minstens negen verschillende geluiden. Ze grommen ook naar elkaar als ze elkaar tegenkomen. Alle grote katten praten met elkaar. Ze laten elkaar weten hoe oud ze zijn, of ze man of vrouw zijn, hoe ze zich voelen en waar ze leven. Katten praten met signalen zoals geuren, krapsporen, en geluiden. De geuren komen van urine en geurklieren. Katten hebben geurklieren op hun kop en kin, tussen hun tenen en bij de aanhechting van hun staart. Elke keer als ze ergens tegen aan schuren, brengen ze hun eigen geur over. Katten maken veel verschillende geluiden, b.v. leeuwen die in elkaars buurt zijn tjirpen, miauwen en janken naar elkaar. Leeuwinnen praten veel met hun jongen. De geluiden zijn zacht, zodat vijanden ze niet kunnen horen. Het zachtste en veiligste geluid is spinnen. Wetenschappers weten dat katten met elkaar praten, maar begrijpen nog niet veel van de taal. Katten  praten ook met lichaamstaal.  (b.v. aan hun oren kun je zien hoe ze zich voelen en ze bewegen hun staart om te laten zien of ze opgewonden of geërgerd zijn.)

De welpen.

Een leeuw is ongeveer 15 weken in verwachting. Als ze merkt dat haar jong geboren wordt, gaat ze weg bij de groep. Ze zoekt een veilige schuilplaats. Daar worden de jonge leeuwtjes geboren. Jonge leeuwtjes heten welpen. Er worden meestal 2 of 3 welpen geboren. Ze drinken bij hun moeder [want een leeuw is een zoogdier] Een welp weegt bij de geboorte ongeveer 1 tot 2 kg, is meestal blind en wordt met een gevlekte vacht geboren. Als de moeder gaat jagen, dan verstopt ze haar jongen. De kleine welpjes zie je haast niet tussen het gras, de bladeren en takken. De jonge welpen groeien snel, ze kunnen al kruipen voor hun ogen open gaan.

Ze leren ook snel blazen om zich te verdedigen.

De moeder leeuw laat de welpen niet alleen omdat welpen heel snel weglopen. Bij gevaar grijpt de moeder leeuw haar jong in zijn lurven.    

De lurven van een welp zitten in zijn nek. Zo brengt ze haar jong naar een veilige schuilplaats[dat doen katten ook]. Voor de jonge welpen valt er veel te ontdekken, maar ze leren snel. Na 6 maanden weten ze hoe ze zich moeten beschermen, welk voedsel lekker is en hoe ze dat moeten vangen. Ze begingen de taal van geuren en geluiden te begrijpen. Nog anderhalf jaar blijven ze in de buurt van hun moeder daarna verlaten ze de groep.

De  leeuwin.

Een jagende leeuwin kan een snelheid van bijna 60 km per uur bereiken. Dat is behoorlijk snel, maar veel van haar prooien lopen harder. Een gazelle bijvoorbeeld haalt wel 80 km per uur! Daarom hebben leeuwinnen iets bedacht om prooien toch te vangen: samen werken bij de jacht. Na een tijdje gaan de moeders jagen en dan laten ze de jongen bij de slechtste jager achter. Een soort oppas moeder. De leeuwinnen hebben een apart territorium waar de leeuwen op bezoek komen. Als de moeder dood gaat neemt de dochter het territorium over. De vrouwtjes jagen en delen alles: grond, prooi, en mannetjes.  Hebben ze een prooi te pakken, dan eten eerst de mannetjes daarna de vrouwtjes en tenslotte de welpen (de jongen).   De leeuwinnen zogen de jongen gezamenlijk en helpen elkaar als ze ernstig gewond zijn. Sommige leeuwinnen hebben er veel plezier in om hen jongen van de éne schuilplaats naar de andere te brengen.

De jongen vinden het helemaal niet lekker om zo van de éne kant naar de andere kant van het veld te worden gesleurd. Om niet in de lurven gepakt te worden, rollen ze zich rond zodat de moeder ze niet kan pakken. De moeder laat zich gebruiken als klimpaal zonder maar een zuchtje te brommen…………………. Leeuwinnen zijn niet zuinig met laten zien of ze andere leeuwen uit de groep aardig vinden. Ze likken elkaar vaak met grote halen van de tong of ze schuren eerst met hun snuit en dan hun hele lichaam tegen elkaar aan.

De groep: zo’n groep leeuwen bestaat uit een stuk of vijf volwassen vrouwtjes met hun jongen en enkele volwassen mannetjes. De mannetjes beschermen de vrouwtjes en de welpen, de vrouwtjes gaan op jacht. Alleen in kleine groepen leven de jonge mannetjes. Als een mannetje alleen leeft, jaagt hij ook zelf!

De jacht.

De jacht wordt gedaan door de leeuwinnen. De leeuwinnen jagen in groepen. Eén van de  leeuwinnen sluipt om het prooidier heen. Tegelijk leiden de andere leeuwinnen de aandacht af. Ze latten zich duidelijk zien, zo omsingelen ze het dier. Dan rennen een paar leeuwinnen opeens op de prooi af. Die schrikt en rent de andere kant op om te vluchten. Maar daar staat die ene leeuwin op wacht, de zebra of gazelle rent zo in haar klauwen.