Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Ger's Blog

Donderdag 26 november 2009

Posted on 26/11/2009 at 12:48

Vandaag zijn we weer op controle geweest bij de mdl arts. Twee weken geleden bij de longarts.

De echo van de lever was goed, ook was de alarmerende bloedwaarde gedaalt tot 2, nou lager kan bijna niet.
De arts vertelde ons dat hetgene wat bij de long zat en de opratie van twee jaar geleden wel met elkaar te maken hebben, deze uitslag was niet helemaal verrassend voor ons.
Dit betekend dat hij onder strenge controle blijft staan.
Maar jullie kennen Ger, altijd optimistisch, altijd de zonnige kant blijven zien.
Dit is ook de juiste houding en hij helpt ons daar erg mee. De volgende controle is over drie maanden. Ik eindig nu mijn verhaaltjes op de blog en wensen jullie goede feestdagen.

Veel groeten en bedankt voor alle aandacht.

 

Ger en Dely

Woensdag 11-11-2009

Posted on 11/11/2009 at 19:34

Vandaag is het de elfde van de elfde. In termen van carnaval een groot feest. ( Vraag me niet naar het waarom, ik denk het einde van de vasten tijd).
Voor ons is het ook de elfde van de elfde, dus feestdag.
Oom twaalf uur bij de dokter, het was een ontspannen gesprek, na even gekletst te hebben dan mijn prangende vraag "hoe en wat verder".
Verlossende antwoord, er is geen vervolg behandeling, voor hem (longarts) tenminste niet. Eind november nog naar de MDL arts, ( maag, darm, lever, arts).  Maar de heren hebben samen al gesproken en zijn tot de zelfde conclusie gekomen.
Dus voor ons in ieder geval de vlag uit. De waarde in het bloed waardoor de artsen zo gealarmeerd werden is gedaald tot 3, het moet in ieder geval onder de 5 zijn, dus goed.
Zijn hb (ijzergehalte in het bloed wat zorgt voor het transport van de zuurstof) is nog te laag 7,0. Dit moet voor een volwassen gezonde man minimaal 8,9 of 9 zijn. Hiervoor krijgt hij ijzertabletten, (lijkt wel een zwangere dame).
De leverfunctie kunnen nog beter, maar dit is waarschijnlijk een gevolg van de medicijnen.

Voor ons is dit een heel fijne dag. Uitslagen goed, wat wil je nog meer. Ja, ik weet wel het een en ander maar dat komt nog wel. Kwestie van aansterken en veel lopen.

Hij kan nu ook vaker bezoek ontvangen, is niet meer zo snel moe. Ik denk dat hij heerlijk zal slapen vannacht.

Lieve mensen, bedankt voor alle aandacht, veel mensen waren geveld door de griep en konden daarom niet komen. Ze wilden Ger niet ziek maken. Heel lief dat ze daar aan denken.

Ik zal de blog nu niet meer frequent bij houden. Mochten er weer veranderingen komen, dan zal ik een algemene mail versturen. Ik hoop ook dat hij de telefoon weer zelf gaat aannemen, maar dat is uitproberen.

 

Maandag 9 november

Posted on 9/11/2009 at 19:19

Zoals gewoonlijk bij ons moderne huisvrouw is maandag wasdag. Dus bijtijds uit de veren.
Kleinkind dacht er even iets anders over, gooide zijn kont in de kribbe en wilde niks. Opa werd een beetje kriegel en als hij dat wordt dan is het menes. Hé, dat kan hij dus ook al. Kleinkind af door zijdeur.
Voor komende woensdag is het ook nodig dat hij bloed laat prikken, kom, dacht hij, ik ga lekker even lopen, ben ik er ook even uit. Nu is het ziekenhuis wel op loopafstand maar voor hem misschien net iets te ver, de afgelopen zaterdag in ons achterhoofd dat dat toch iets te overmoedig was.
Maar Ger kennende trekt hij zich niets aan van mijn argumenten. O.K. dan probeer je het toch, maar wel je telefoontje mee voor het geval dat.
Ik geloof dat hij de afgelopen drie weken geen telefoon meer heeft aangeraakt.
In mijn gevoel bleef hij veel te lang weg, ondertussen waren de papa en mama van kleinkind geariveerd en deze vonden dat ik me onnodig ongerust maakte, hij is geen klein kind meer hoor, jawel, maar wel goed ziek geweest.
 Na een tijdje kwam hij weer opdagen, hij was even naar mijn afdeling geweest om zijn bloeddruk te laten meten, ja, nu even ophouden, ik neem de initiatieven, jij bent patient. Dit zei ik welliswaar in gedachten. Maar de bloeddruk was iets beter.
Na deze wandeling was hij minder moe dan de vorige keren, weer een stap voorwaarts.
 

Zondag 8 november

Posted on 8/11/2009 at 21:03

Vandaag was het een heerlijke dag.  Hij heeft het grote rondje gelopen, even uitblazen bij iemand die halverwege woont.
Kleinzoon had geen zin om mee te gaan, vond dat opa het wel alleen kon, ha, hij heeft gelukkig nog geen idee van hoe en wat.
Ik vond dat hij wel erg lang wegbleef, hieruit blijkt dat het niet meevalt om hem los te laten. Het is moeilijk om hem te laten doen wat hij zelf wilt. Toch is dit noodzakelijk, het sterkt hem in wat hij wel en niet kan.
Vanavond wilde een vriendin voor ons koken, heel erg lief en erg lekker, weer wat gekletst en toen was het weer genoeg, kleinzoon in bed gedumpt even een nachtzoen en toen op de bank, helemaal uitgeteld. Toch is het goed, even wat afleiding en kijken hoever je bent met het herstel.

Zaterdag 8 november.

Posted on 8/11/2009 at 10:42

Hij is al weer ruim een week thuis. Het gaat met kleine stapjes vooruit.
Vanmorgen is hij met zijn kleinzoon een eindje gaan lopen, kleinzoon op de crossfiets.
Hij wilde een klein stukje verder dan normaal, er zit een kleine hobbel in zijn parcours, dit is normaal een eitje, maar nu was het ongeveer de Mont Ventou. Regelmatig stoppen om even bij te komen. Kleinzoon past wel op hem en blijft ook even staan.
Dit was dus duidelijk voor nu een brug te ver, vogende keer maar weer het normale rondje.

Het eten gaat goed, alleen komt hij nog niet erg aan, de spieren hebben ook een tik gehad, maar dat komt wel weer. We hebben een goeie therapeut die niet kinderachtig is en hem er wel weer bovenop helpt.

Wat ook erg vervelend is, hij kan de telefoon niet aannemen. Alhoewel, aannemen gaat wel maar beantwoorden is bijna nog niet mogelijk.
Ja, twee of drie zinnen en dan gaat het weer kriebelen in zijn keel en moet er gehoest worden
Als hij hier rustig op de bank zit dan gaat het beter, je kijkt iemand aan en hoef niet perse te antwoorden, je knikt ja of nee. Door de telefoon gaat dat moeilijker, ha, ha. Je ziet niets.
De longen moeten nog wat meer inhoud krijgen.

Dus lieve mensen, als de telefoon niet wordt opgenomen dan is dat geen onwil maar gewoon omdat ik dan niet thuis ben. Zijn secretaresse, juist ja.

 

Wij willen ook iedereen bedanken die zo aan ons gedacht heeft. Vele kaarten, veel bossen bloemen, heel aparte boeketten zijn er gebracht.

Het praten gaat redelijk, als er iemand op bezoek wilt komen dan is dat heel welkom.
Zouden jullie dan eerst even willen bellen?
Rond etens tijd ben ik altijd thuis, en overdag is het even proberen, af en toe werk ik nog. (Tenslotte moet iemand de hagelslag verdienen nietwaar).

 

Dinsdag 3 november

Posted on 3/11/2009 at 17:53

Ger is alweer vijf dagen thuis. De eerste dag was heel goed, de dagen daarna waren tegenvallers. Je beschermde plekje heb je verlaten (ziekenhuisbed) waar je maar op een knopje hoef te drukken en de dames of heren stonden naast je.

Nee, dan thuis, allemaal dingen die anders zijn, toch weer op jezelf terugeworpen worden, dat kost kracht.

Met vallen en opstaan weet hij een beetje ritme te krijgen, weet hij hoe hij zijn energie moet verdelen en weer nieuwe energie opdoen.

Ook het besef dat je voorlopig nog niet de oude bent  moet even goed tot je doordringen, maar Ger kennende zal dat toch weer komen.

Het eten smaakt hem steeds beter, help, nu moet ik weer mijn best doen!!!!!

Bij deze wil ik iedereen bedanken die door middel van telefoontjes, kaartjes, mailtjes en vooral bloemen hebben laten blijken hoezeer ze begaan zijn met hem, dit doet ons heel goed.

Voorlopig blijf ik even de blog bijhouden in ieder geval tot woensdag 11 november dan weten we weer meer. maar niet iedere dag, o, dit had ik al gezegd.

Zaterdag

Posted on 31/10/2009 at 11:49
Gisteren is hij thuisgekomen. Vannacht lekker geslapen.
Vanmorgen gegeten en dat viel niet zo goed. Hij voelde zich erg beroerd. Maar weer gaan slapen, dit is op dit moment het beste. Rust moet zijn body weer goed doen.

Donderdag 29 oktober

Posted on 29/10/2009 at 19:24

Weer maar eens vroeg zijn krantje gebracht, ik moetst toch werken. De afgelopen nacht was zwaar voor hem, veel pijn en wat benauwd. Na wat medicijnen viel hij in slaap en toen ik later op de ochtend even ging kijken ging het weer beter.
Het kost wat moeite om de goede dosering, wat inspanning betreft, onder de knie te krijgen. Ga je daar over heen, merk je het direkt.
Zo langzamerhand gaat het beter. Wat veel inspanning kost is het lang praten achter elkaar. maar hij leert snel.

Lieve mensen, morgen komt hij naar huis.
Natuurlijk vindt hij het heerlijk om dan iemand op bezoek te krijgen, toch weer wat anders dan mijn gezicht, daar kijkt hij tenslotte al 40 jar tegen aan, ha, ha.
Wij zouden het fijn vinden om eerst even een telefoontje te krijgen, dan kunnen we ervoor zorgen dat iedereen die wilt komen er ook wat aan heeft.

Ik zal de blog nog even aanhouden, maar er niet meer dagelijks op schrijven.

Dank voor ieders belangstelling.

Woensdag 28 oktober

Posted on 28/10/2009 at 20:54

Vandaag is het een hectische dag geweest. Vanmorgen met de fysio trappen gelopen, halverwege moest hij even op adem komen.

Vanmiddag kreeg ik een belletje dat we om 18.00 uur een afspraak hadden met de dokter om de uitslag te bespreken.

Alles in de longen is weggenomen, de snijvlakken waren schoon en ook de klieren waren schoon. Dit is een goed bericht, maar hij blijft wel onder zeer strenge controle.

Over 14 dagen moet er bloed geprikt worden en weer een foto gemaakt, er worden van hem meer foto's gemaakt dan op een vakantie. Over 14 dagen weten de doktoren ook wat voor en OF er een behandelplan volgt, voorlopig moet hij aansterken.

Ook mag hij vrijdagmorgen naar huis, het is onvoorstelbaar hoe snel alles gaat. Het is ook logisch, ten eerste houden ze geen kostgangers, maar het belangrijkste is dat hij dan geen kans heeft om een infectie op te lopen wat in een ziekenhuis met zoveel zwevende bacteriën mogelijk is. Men moet ook rekening houden met de heersende griep natuurlijk.

Dus nu maar morgen weer kijken hoe het er mee staat.

dinsdagavond

Posted on 27/10/2009 at 19:19

Vandaag is de drain uit de borstkas gehaald, dit naar aanleiding van de uitslag van de foto's. Hè, hè, weer een stapje verder.

Doordat hij nu meer gaat praten verbruikt hij ook meer zuurstof dus is ook eerder buiten adem, daar moet hij nog rekening meehouden.

De wond in zijn borstholte is aan het genezen, het is nu belangrijk dat hij goed doorhoest om de longen schoon te houden. Daarbij moet hij een kussentje stevig in zijn zij drukken om tegendruk te geven en zo de pijn te verminderen.

Het is heerlijk om op een kamer alleen te liggen, je hebt meer ruimte en je kan lekker aan tafel eten, alleen de kok van het geheel mag wel even op herhalingscursus, dat kan geen kwaad. Maar nu is Ger ook wel redelijk verwend met mij als keukenprinses.

 

dinsdag

Posted on 27/10/2009 at 16:50
Natuurlijk vergeten: Afdeling C1 kamer 21

Dinsdagochtend

Posted on 27/10/2009 at 08:46

Vanmorgen ging ik kijken en hij lag op een andere kamer.  Dit is gelukkig geen noodzaak maar zuiver privilege. Laat ik nou ook zo mijn connecties hebben!!!!!  Geen geklets en gepuf en andere dingen meer van de andere patienten. Hopelijk kan hij nu beter slapen.

Voor de zekerheid is de zuurstof weer onder handbereik gelegd zodat hij wat kan pakken als hij daar behoefte aan heeft.

Ik denk dat dit de kamer is waar hij de rest van zijn verblijf is.

Ook het adres en de bezoektijden geeft ik door:

G. van Veluwen

P/A Albert Schweitzer Ziekenhuis

Alber Schweitzerplaats 25

3318 AT Dordrecht.

De bezoektijden zijn:

12.15 uur tot 13.30 uur en 18.30 uur tot 20.00 uur.

Natuurlijk  zie je vanzelf wel als het genoeg is, dat hij niet te moe wordt. We kennen onze Ger natuurlijk.

 

Maandag 26 oktober

Posted on 26/10/2009 at 19:18

Vanavond zag ik dat de slang voor de pijnstilling die in zijn ruggemerg zat verwijderd was, ook 1 infuusnalad was verwijderd uit zijn arm. Nu nog maar 1 over.

De vacuumpomp voor het afzuigen is nu afgekoppeld van de borstkas, morgen een foto maken of de long goed aanligt. De wonddrain loopt nog een klein beetje, ook daar gaan ze morgen naar kijken of hij er af mag.

De darmen komen nu ook op gang, dit gaat met aardig wat ongemak gepaard, zodra hij weer normaal gaat eten zal dit ook makkelijker gaan. Morgen zal ik hem eens volstoppen met appels en pruimen, och jee, arme jongen.

Voor de rest is het wel vermakelijk hoe alles op zo'n 4 persoonskamer toegaat. Van enig privecy is geen sprake, als de dokter aan de een wat vraagt, geeft de ander antwoord. Voor sommige mensen is dit een van de weinige dingen die ze meemaken op de dag. Dus zij gaan overal opletten. Ik ben ervan overtuigd dat ze dat ook zo weer zijn vergeten hoor.

Hij gaat nu ook alleen uit bed, dit is een hele onderneming, vergeet je tas niet hoor!!!!!. Hier bedoel ik de zak mee waar het wondvocht in loopt. Die moet je niet vergeten anders voel je dat wel. Vanavond heeft hij een mp3 speler gekregen, er is een hoop muziek opgezet waar hij veel van houdt.

Het zelf spelen in zijn hok zal nog wel even moeten wachten, eerst maar eens even opkrachten komen.

Als morgen alles gaat zoals voorspeld dan zal hij wel een grote sprong voorwaarts maken, kan makkelijker lopen en ook meer lopen. Misschien krijgt hij morgen een ander kamer, ik zal het dan doorgeven.

 

Zondag 25 oktober

Posted on 26/10/2009 at 08:59

Hij is de terugslag van gisteren weer te boven. Hij zou proberen zich in te houden met de oefeningen. Maar fanatiek als hij is moet ik het nog zien.

De pijnpomp staat nu op stil, dit houdt in dat hij nog wel aangesloten is maar niets meer afgeeft. De pijn wordt nu bestreden met paracetamol. Hij voelt zich er goed bij. Ook heeft hij nog diverse naaldjes in zijn arm maar die zijn ook niet meer aangesloten, deze zitten er in voor noodgevallen als er direkt iets moet worden ingespoten.

Elke dag wordt er een foto van zijn longen gemaakt, dit om te kijken of de long zich goed ontplooit. Vandaag was de dokter daar niet helemaal tevreden mee, dus de vacuumpomp werd weer aangesloten.

Deze pomp zorgt ervoor dat de long weer mooi aan de randen gaat liggen, hij zuigt heel voorzichtig de lucht weg die nog in de borstholte zit boven het gedeelte van de long wat er nog zit.

Verder gaat het slapen wat beter en raakt hij gewend aan de geluiden in de kamer.

Wel bijzonder, in het normale leven moet je er niet aandenken om met vreemde mensen op een kamer te liggen, ha, ha.

 

Zaterdag

Posted on 24/10/2009 at 19:32

Vanmorgen heb ik de krant gebracht, fijn dat hij hem weer wilt lezen. Ik was vroeg en hij was zich nog aan het wassen in bed.

In de middag weer even geweest, hij zat lekker te kletsen. Vertelde dat hij flink aan het oefenen was met de balletjes.

Vanavond kwam ik en zag toen dat alles teveel was geweest, wit bekkie en kortademig.

Alles weer even gecontroleerd door de zusters, maar gelukkig geen afwijkende uitslagen.

Wel viel hij als een blok in slaap, goed zo jongen, dit is toch wat je nodig hebt., rust. Morgen zien we wel weer.

Vrijdag

Posted on 23/10/2009 at 19:00

Vanmorgen ben ik voor mijn werk weer even geweest.  Toch wel prettig dat ik hier werk, zo kan ik makkelijker even langs wippen.

Hij heeft op de stoel gezeten, dit is voor hem heel vermoeiend, ze moeten allerlei slangen afkoppelen en dan heel voorzichtig op de stoel zetten. Je zelf dan rechtop houden en het zitten opzich is erg vermoeiend.

Vanmiddag is hij naar een andere afdeling gegaan. Ook dit was voor hem weer een grote belasting, je voelt dat je een groot deel van je conditie hebt ingeleverd. Wel heeft hij al de krant gelezen.

Ik vertelde gisteren dat hij een apparaatje had gekregen met balletjes, in plaats van de balletjes om hoog te blazen moet hij ze omhoog zien te krijgen door te zuigen. Logisch natuurlijk want de long inhoud moet verbeteren en dat kan je doen door in te ademen, dus ik had het verkeerd uitgelegd.

De drain in zijn borstkas is nog niet verwijderd, dit is nog iets te vroeg. Ook heeft hij nog pijnstilling via zijn ruggemerg, dit moet nog even. Als hij geen pijn heeft dan beweegt hij ook iets gemakkelijker, wat weer goed is voor de bloedsomloop.

Al met al gaat het wel goed maar de ingreep was dusdanig groot dat het herstel nu langzamer gaat dan de vorige operatie.

Vanavond ben ik even geweest en zag al gauw dat het bezoek niet te lang moest zijn. Hij heeft ook zijn kleinkinderen weer even gezien, dat vond hij prettig.

Ik hoop dat hij wat kan slapen, het is erg onrustig op de afdeling. Sommige mensen hebben wel een erg welluidende stem, ha, ha.

 

 

 

Donderdag 22-10-2009

Posted on 22/10/2009 at 17:58

Vanmorgen vroeg ben ik weer even geweest. Hij had wat last van hartkloppingen en daar heeft hij medicijnen voor gekregen. Daar heeft hij veel baat bij gehad, verder slaapt hij veel. Ook kan hij wat woorden achter elkaar zeggen zonder gelijk buiten adem te raken.

Vanmiddag is de fysiotherapeut langs geweest. Hij heeft een apparaatje gekregen met dire balletjes, via een pijpje moet hij lucht in het apparaatje blazen om de balletjes omhoog te houden. Dit is een oefening om de longen weer op peil te brengen. het kost veel moeite, dat kan ook niet anders, de longen hebben een opduvel gekregen en moeten weer gaan doen waar ze voor bestemd zijn.

Hij heeft een toraxdrain gekregen tijdens de operatie, dit is een buis die in de borstholte ingebracht wordt, deze dient om het vocht wat zich daar vormt, af te voeren. Vanmiddag heeft de arts een klem erop gezet om te kijken of het lichaam dit nu zelf kan regelen. Als dit goed gaat dan mag hij er morgen uit.

Dit maakt het ook mogelijk om hem te mobiliseren, hij moet dan naast het bed gaan zitten, dit om de bloeddoorstroming weer goed te laten verlopen.

Voorlopig blijft hij nog een nachtje op de hartbewaking en morgen gaan ze kijken welke slangen eruit kunnen. Als dit lukt mag hij naar de gewone afdeling. Weer een stapje vooruit.

 

Woensdag 21 oktober

Posted on 21/10/2009 at 19:16

Vanmorgen om 7 uur ben ik naar het ziekenhuis gegaan.  Hij werd om 7.20 uur verwacht op de holding, dit is een ruimte bij de verkoeverkamer waar ze het verdere voorbereidende werk doen. Ze gaan dan een epiduraal infuus in brengen, dit is een infuus rechtstreeks in het ruggemerg om de pijnstilling via een infuus te kunnen geven. Nog verdere narcose voorbereiding wordt ook daar gedaan.

Het afscheid was wel even moelijk, je hoopt toch dat alles goed zal gaan. Weer opweg naar beneden kwam ik de chirurg tegen en heb hem gevraagd om toch maar goed voor hem te zorgen.

Iedereen in het ziekenhuis leefde erg met hem mee en zouden duimen.

Toen maar naar huis en wachten op het verlossende telefoontje. Om kwart over elf werd ik gebeld, alles was goed gegaan en de arts had er een goed gevoel bij. S'Middags om twee uur zijn we even gaan kijken, hij was erg misselijk en dat is niet fijn, dit doet veel pijn. Hij heeft middelen gekregen om het tegen te gaan. We zijn 5 min. geweest en dat is ruim voldoende, slaap is nu de beste medicijn. Om 19.00 uur ben ik nog even gaan kijken en hij voelde zich iets beter, weer maar even gebleven. Hij ligt op een kamer alleen met allerlei bewakingsapparatuur, dus ik kan met een gerust hart gaan slapen, hij is in goede handen.

Dinsdag

Posted on 20/10/2009 at 20:38

Vandaag om 13.00 uur zijn Ger en ik vertrokken naar het ziekenhuis. hij moet zo vroeg komen omdat er nog wat dingen met hem besproken moet worden en hij klaar gemaakt moet worden voor OK.

( Ja, Ger, ik weet het, dit heet gereed gemaakt).

Aftekenen waar ze moeten zijn, soms wel handig, ze beginnen wel eens aan de verkeerde kant, scheren, ja ook onder zijn oksels. Een infuusnaaldje prikken. Ik hoop voor hem dat het nu in een keer gaat, vorige keer voelde hij zich een dartbord.

Morgenochtend om 7.30 uur is hij aan de beurt.


Links

- Home
- Archives
Hosting door HQ ICT Systeembeheer