2 mei

Alweer de laatste maand en dan weer naar huis. Jaja, op 29 mei gaan onze vliegtuigen de luch in richting Nederland. Momenteel zitten we in Vang Vieng, ergens boven Vientiane. Een prachtig toeristendorp met een rivier waar we al zijn gaan kajakken en tuben, wat niet meer is dan je in een paar uur in het binnenste van een tractorband de rivier af laten stromen tot je eindpunt. Onderweg staan overal houten duikplanken met een slinger eraan om je van 10 meter de rivier in te slingeren en roept iedereen 'Beerlao, beerlao', het heerlijke bier van hier. Of er ligt ineens midden in de rivier een vlot met een slapende vrouw en een kind wat beerlao roept, hmmm. Ook kwamen we ineens allemaal rotsen tegen, dachten we, bleken er 20 waterbuffels in het water te liggen met alleen een stukje hoofd eruit. Tijdens het kajakken stopte onze 'gids' bij een tentje aan de kant waar we uitgenodigd werden om laolao te drinken, een soort zelfgebrouwen whiskey ofzo die in shotjes uitgedeeld wordt met allemaal vreemde regeltjes die wij niet helemaal snappen. Bij dit tentje was ook zo'n springplank en na 3 laolao dacht Arjan wel naar beneden te kunnen springen...na 3 kwartier (ik overdrijf niet) is hij met de trap weer naar beneden gekomen, toch te hoog. Enkele laolao en wat in bananenbladeren verpakte plakrijst verder gingen wij ook verder, alledrie toch behoorlijk ver heen van die sterke zooi. Arjan en ik waren de eerste die met boot en al omkiepten (bij het instappen, toch wel hoog!) en enkele meters later kiepte ook onze gids met boot en al om, lachen!!  We blijven hier nog 2 dagen om nog eens te tuben en vandaag miezert het. Dan naar Vientiane en zo snel mogelijk naar Thailand om nog wat eilandjes te zien voordat we weer de Nederlandsche stressch in moeten.

1 juni:

Voor de mensen die het nog niet weten: ik ben weer thuis, in Limbricht. 

2 april

Na de killingfields met de bus naar Siem Reap gereden. Een bus die er 6 uur over doet en waarin de volledige 6 uur cambodjaanse karaoke op hoog volume afgespeeld werd. In de bus zaten voornamelijk lokale mensen die blijkbaar niet zo tegen de bus kunnen...We waren de straat nog niet uit of degene achter mij begon al in het zakje te spugen. Dit heeft hij 2 uur volgehouden, later bijgestaan door zeker 4 andere 'spugers'. Gedverderie! Ik had er zelf ook moeite mee om het binnen te houden. In Siem Reap staat in de jungle de tempel Ankor Wat, het grootste religieuze monument ter wereld. Hier omheen staan overal tempels verborgen in de jungle, en dan echt verborgen! Wanneer je er niet recht voor staat kan je niks zien. Ook vanaf een berg zie je geen andere gebouwen terwij je weet dat er tientallen in de buurt zijn. Deze etmpels stammen uit ongeveer het jaar 900 en zijn tussendoor iets van 600 jaar 'vergeten'. Echt prachtig, met onze prive tuktukker rijden we 3 dagen door dit junglepark op zoek naar tempels...Maar genoeg over tempels, aangezien de familie Bartels (Miriam dus...) moeite heeft met iets niet vertellen moet het toch maar op de weblog...Ow nee, toch maar niet! 

11 april

Na het prachtige Siem reap naar kompong cham (ofzo) gereden waar we eigenlijk niet zoveel bijzonders over kunnen vertellen. We hebben alleen een bergje beklommen waar een tempel op stond met heeeeel veel aapjes die we bananen hebben gevoerd. Eerst komt er 1 aap en is het heel schattig, maar vervolgens staan er 15 apen die volgens mij die hele banaan zonder te schillen naar binnen werken om zo snel mogelijk voor de volgende te komen. Erg grappig!  Ook zijn we 's avonds op een pre-khmer nieuwjaarsfeestje terecht gekomen (dit "nieuwjaar' wordt gevierd op 15, 16 en 17 april maar 3 weken vakantie er omheen maken er 3 weken feest van) op de boulevard van de Mekong rivier. Keiharde muziek op straat tot diep in de nacht en kleine, jonge cambodjanen aan het dansen (nou ja...Maat houden is er niet echt bij, ze lopen vooral ritmisch om een tafel heen). Wij even kijken, maar dat is dus niet mogelijk, want binnen no-time staat er zo'n dans-aziaat om je mee de straat op te trekken en sta je midden in de groep te dansen en de rest te klappen...Bijzonder! Nu wederom in Phnom Penn om ons visa voor Laos te regelen (hadden we beter eerder kunnen doen, maar ja) en morgen naar Sen Monorom olifantje rijden door de bergen. Verder zijn we uiteraard een heel erg verliefd stel aan het uithangen. Helaas moeten we dit vaak onderdrukken daar lichamelijk contact op straat (ook handje vasthouden) meestal als onbeleefd wordt gezien...

18 april

Vanaf Phnom Penn zijn we met de bus naar Sen Monorom gegaan. Het busvervoer is heel chaotisch geregeld in onze ogen. Als je dan eindelijk iemand hebt gevonden die engels spreekt en ons daarbij ook nog kan vertellen welke bus we moeten hebben, dan heb je alweer een heleboel inspanning geleverd en denk je lekker ontspannen aan een bustripje van een uur of 10 te kunnen beginnen. Maar dat valt soms niet mee, hier proberen ze de bussen zo ongelofelijk vol te proppen, zelfs met klapstoeltjes in het gangpad....en onze medereizigers maar kotsen, over zichzelf, in doorzichtige zakjes en door het gangpad heen.  Sen Monorom ligt ergens midden in de bergen van Oost-Cambodja. Om daar te komen moesten we ruim 4 uur over een zandweg met kuilen en gaten, ja je moet er wel iets voor over hebben. Na helemaal uitgeschud te zijn waren we dan eindelijk op plek van bestemming en konden we gaan beginnen om de hele zandweg van onze tassen te kloppen.... In het stadje zelf was niet veel bijzonders te doen, er was zelfs maar enkele uren per dag stroom en als je niet voor half 7 's ochtends uit de veren was kon je niet warm douchen, maar in een klein dorpje vlakbij hadden ze een hele leuke olifant en daar zijn we dan maar eens mee de jungle ingegaan. Helemaal geweldig... Na een tocht van ongeveer 5 uur kwamen we bij een waterval met daarbij een paar hutjes om de nacht door te brengen. De olifantenbestuurder had het beestje vastgezet maar dan wel op zo'n manier dat ie zich nog wel een beetje kon bewegen. Daar maakte de olifant dankbaar gebruik van en de volgende ochtend kon er iemand ff een olifant gaan zoeken. Dat duurde langer dan een uur. Vervolgens werd de olifant naar het water gebracht waar wij hem samen met onze rijder hebben gewassen en geschrobd, super! De olifant vindt het ook heerlijk en laat zich dan ook dankbaar in het water vallen (wel even schrikken, zo'n beest is ruim 3 meter hoog). Vlak hierna liep de olifant weer weg en was dus weer vies...Nog maar eens wassen dan. Nadat onze gids weer vissen had gevangen, een vuurtje had gemaakt en eten gekookt (helaas, meneer sprak geen woord engels dus die vis lag er gewoon...). konden we weer door de jungle terug. Weinig beesten gezien in de jungle, behalve parkietjes en heeeeeel veel super mooie insecten en super vieze insecten. Al met al een superervaring, 2 dagen op de olifant door de jungle! Nu zitten we in Kratie en gaan zometeen zeldzame dolfijnen kijken in de Mekong. Morgen door naar Laos!

22 april

Jeetje, wat is er weer een hoop gebeurd hier...Hopelijk kan ik het een beetje overbrengen. De busreis vanuit sen monorom naar de plaats die we gepland hdden verliep behoorlijk slecht. Zo was onze bus niet op komen dagen en de tweede was ook weg dus konden we eigenlijk niet meer de bergen uit. Gelukkig konden we ruim een uur later met een ander busje mee (met uiteraard de nodige overgevende mensen) maar zijn we wel een plaats eerder uitgestapt, veel te laat allemaal. Dit plaatsje was Kratie waar in de Mekong de zeldzame irriwaddy (ofzo) dolfijn zwemt. Wij dus een brommer met rijder geregeld (in Cambodja mag je als toerist niet zelf rijden) en er naartoe. Ook was nog een nasleep van het nieuwjaar aan de gang dus de lokale bevolking gooide onderweg emmers water naar ons, lachen! Na de dolfijnen te hebben gezien (redelijk dichtbij in een bootje, rare beesten, niet zoals wij flipper kennen) op de terugweg bij een tempel gestopt waar ook een feestje was. Ze zien daar niet zoveel toeristen dus vele mensen, vooral kinderen, staarden ons aan en liepen achter ons aan. Op de achtergrond keiharde muziek (van die karaoke) en voor de tempel allemaal mensen en monniken aan het bidden, iedereen met een emmer water en een bus talkpoeder. Na het gebed werd het water over het beeld heengegooid, maar zo hard dat die monniken bijna van de richel af gegooid werden, en dan iedereen kletsnat en onder het talkpoeder. Vanuit Kratie hebben we de bus gepakt naar een ander plaatsje waar we aansluiting zouden hebben op een bus naar de grens van Laos. Helaas kwam deze bus niet opdagen en moesten we met 8 (jaja, 8) mensen in een auto, inclussief alle backpacks. Arjan en ik zaten met z'n tweetjes op de bijrijdersstoel...Na 40 kilometer gingen we ineens linksaf een landweg op met kuilen zo diep als de hoogste drempels in Nederland hoog zijn. Dit voor 10 kilometer, geloof me, je krijgt pijn aan je kont. Bij de grens (ineens in het bos een houten hut) kregen we onze stempels op het van tevoren geregelde visum. Moesten we wel 2 keer een dollar betalen anders zouden we ons paspoort niet terugkrijgen, hoezo corrupt! Maar ja, je hebt geen keuze! Aan de andere kant van de grens (joehoe, Laos) was ook geen vervoer dus met een soort van liften en ons kaartje laten zien met de bestemming achterin een laadbak met 2 bankjes terecht gekomen. Na 5 minuten rijden stopte de chauffeur bij een feestje op straan en wij hadden ineens 3 mannen in de laadbak staan die ons bier aanboden en talkpoeder in ons gezicht en over onze kleren heen gooiden. Jaja, het zal allemaal wel! Toen moesten we uitstappen om mee te feesten maar wij waren moe van al het gedoe van tevoren en wisten niet waar onze rijder was. Toen werd ons verteld dat deze ook op het feestje was en dus zijn we maar uit gesapt. Inderdaad, daar zat 'ie dan te drinken, lachen! Weer water, talkpoeder, bier en dansen en hup weer door naar de volgende plek. Dit was sii pan dohn (4000 eilanden) in de Mekong. Heerlijk 2 dagen wat gelopen en in de hangmat voor onze hut gehangen, super! Van daaruit wilden we naar een plaatsje maar halverwege weer gestrand, 3 bussen gemist en nog 6 uur rijden voor de boeg. Dus maar blijven hangen waar we nu zitten en van hieruit overmorgen in 1 ruk met de nachtbus naar Vientianne (hoofdstad van Laos). Wel leuk hier, vriendelijke mensen, lekker eten, iets van 40 graden buiten en we mogen weer brommer rijden!!!

8 maart

Nog steeds in Vietnam (naam). Vanuit saigon hebben we, heel toeristisch, een 3 daagse trip gemaakt naar de Mekong delta waar de mekong rivier (eindelijk) uitkomt in de zee. Het was dus een beetje 3 dagen met een groep toeristen achter de gids aanhobbelen maar veel makkelijker en wel 4keer zo goedkoop als het zelf regelen. De mekong delta is echt prachtig, alleen erg veel armoede. Langs de verschillende rivier vertakkingen staan een soort drijvende huizen gebouwd van golfplaat en het vervoer bestaat voornamelijk uit houten roeibootjes. De eerste nacht hebben we een homestay gedaan bij een gezin ergens tussen de bomen en het water. Erg bijzonder, alleen jammer dat onze israelische genootjes nogal vervelend gezelschap waren...Het 'bed' was een soort houten ding van plankjes met een rieten matje erop waar een laken over gespannen zat. Slapen was dus niet aan de orde. Na deze trip ennog 1 nachtje Saigon eindelijk een treinticket bemachtigd om naar da nang te reizen (slaaptrein, zitplaats). Wat gebeuren daar vreemde dingen zeg! Om de haverklap komt er weer een ketel met kokende rijst, eieren, kippepoten of soep voorbij en de vietnamezen zaten allemaal lekker te smakken tot diep in de nacht (en niet zachtjes!). Ook werd er keiharde muziek gedraaid die wij niet kunnen verstaan maar die je wel 's ochtends om half 6 wakker maakt en houdt (jaja, de zon is op dus moet iedereen maar wakker ofzo). In Da nang zaten we lekker met een hapje en een drankje in een restaurant waar we achterdoor een heleboel gezelligheid hoorden met zingende mensen...dus wij dachten: erop af! Was er een feestje aan de gang met alleen vietnamezen. Ze zien ons en we werden meteen op een stoel neer gezet en voerzien van eten en drinken. Na een minuut ofzo moesten we maar eens in de microfoon zeggen waar we vandaan komen en of we dan ook maar een nederlands liedje willen zingen. Nou, dat wilden wij wel! Voor het hele feest danny de munck gezongen (krijg toch allemaal de kolere). Groots applaus natuurlijk!! Super! Het bleek eenrijbewijsfeestje te zijn (alsof  je die nodig hebt hier)...De dag erna een brommer gehuurd, bleek zo'n schakelbrommer te zijn, dus ja hoor: ik moest rijden en Arjan achterop want die kan dat niet en durft ook niet zo goed. Voor mij ook de eerste keer, maar ja, ik doe dat wel effe! Heb dus in 'naam' op een schakelbrommer leren rijden! Hele mooie omgeving, weinig tot geen toeristen maar veel mensen die naar ons zwaaien en hallo roepen en vervolgens beginnen te giechelen (zag ook wel komisch uit op die brommer). Bij een weg stopte een meisje die ons attendeerde op de berg naast de weg en we konden de brommer wel bij haar neerzetten want we moesten die berg op (en daarna in haar winkeltje kijken). Die berg was echt super! Boven was een tempel en een stukje verderdoor allemaal grotjes met uit de steen gehakte buddha's. Vandaag hebben we de bus gepakt naar Hue waar we nu zijn...

23 maart

Vietnam zit er alweer op...Het was echt een super ervaring! Na Hue nog met de treingereisd door naar Hanoi en van daaruit 3 daagjes naar Halong bay geweest. Allemaal heel mooi met hoge rotsen uit het water alleen het was er wat koel (20 graden) en erg vochtig. Momenteel zitten we op een zon, zee en strandplaatsje in Cambodja waar ik gisteren mijn verjaardag gevierd heb...De mensen hier zijn een stuk vriendelijker en mijnder opdringerig dan in Vietnam en dat is wel zo prettig! Verder weinig te melden, zin in de rest hier! Wel weer veel muggen 's avonds, maar ja, beter een muggebult dan een bult in de rug van het werken!!

30 maart

Na een kleine week de zee en het strand achter ons gelaten. Bruin verbrand en uitgerust. 1 dagje een tocht gemaakt naar een wit, verlaten strand en een stukje de jungle in. Eergisteren doorgereden naar de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penn... tijd om weer wat geschiedenis op te snuiven en dus een dagje bezichtigingen inplannen. Uiteraard neer de Killing fields waar in de jaren 70 iets van 8 massagraven zijn volgegooid met lijken of levende mensen. Niet te zuinig! Een vitrine erbij van 20 meter hoog waarin honderden of misschien wel duizenden schedels gesorteerd lagen...Heel indrukwekkend. In die oorlog die ze de killing fields noemen is bijna een derde van de gehele bevolking van Cambodja omgekomen. Vandaag de dag kent Cambodja een goede 13 miljoen inwoners. Je ziet dan ook weinig oude mensen en veel verminkte mensen die langs je kruipen om te bedelen maar geen handen meer hebben om gelad aan te pakken. Soms best moeilijk om te zien...Hiervoor zijn we naar een oude school geweest die in de ijd van de killing fields werd omgebouwd tot gevangenis. De lokalen die we daar zagen, de martelwerktuigen en de foto's en verhalen aan de muur waren niet genuanceerd. Heftig...Toen we met de tuktuk weer wegreden renden er  onverzorgde kinderen achter ons aan, zich vasthouden aan het voertuig om geld te vragen of iets te eten. We hebben wel een groepje kinderen een paar dollar gegeven om op de foto te gaan die erg leuk is geworden, maar het is nooit genoeg: 1000 riel more, 1 dollar more....please, for food, for school...Poepoe, hoe graag je ze ook wilt helpen, het is onmogelijk. Ook leuk hier: de koeien die over straat lopen! Staat er een bord met de waarschuwing voor overstekende koeien, en ja hoor: daar komen er 3 met kalf de weg op. Wij stoppen met de tuktuk, die bestuurder toeteren en die koe een beetje met de kont in de luch door huppelen! Grappig! Morgen gaan we weer door naar een ander plekje.

9 februari

Weer terug in Thailand, Bangkok. Wederom veel te druk hier en veel te veel toeristen. Gelukkig ben ik nu niet meer alleen!!! Arjan is er nu bij en we vieren eerst een beetje vakantie alvorens iets te gaan doen wat echt met reizen te maken heeft. Gezellie! Even een korte update over de periode waarin ik niks geschreven heb: Weeshuis was een erg bijzondere ervaring en hierna ben ik samen met de andere vrijwilliger van daar (duitse Lydia) doorgegaan naar Maleisie. Eerst ben ik nog 2 keer behoorlijk ziek geweest met, volgens de arts, klieren in mijn keel zo groot als tomaten. 2 anti biotica kuren verder voel ik me nu weer kiplekker. We zijn nog naar Langkawi geweest, een eiland in het uiterste noorden vand e westkust. Absolute vakantie aanrader! Hier heb ik voor het eerst in mijn leven gesnorkeld...geen succes! Het water was ongeveen 30 cm diep en op de bodem alleen maar koraal. Met andere woorden: AUW!! Beentjes lekker aan het bloeden en de snorkel meneer heeft me als een klein kindje in zijn armen gehouden om de schade op te nemen met als gevolg dat Lydia niet meer bijkwam van het lachen en zich ook aan het koraal stootte. Doen we dus ook nooit meer! Toen in 1 ruk door naar Bangkok waar ik om kwart voor 5 's ochtends aankwam en ontdekte dat er geen kamers meer vrij waren. Ongeveer anderhalf uur later, bezweet, pijntjes overal van de zware tas en blaren op mijn voeten een soort hok gevonden om in te slapen. Hier na 2 nachten ook weer snel weggegaan en een reservering gemaakt in een fatsoenlijke toko, want als Arjan komt moet er natuurlijk wel een fatsoenlijke kamer zijn! Samen al wel wat rare dingen gedaan...woensdagavond hadden we afgesroken met de schotse Craig en zijn spaanse mokkel. Was erg gezellig! Er kwam een karretje langs met gefrituurde insecten en ja, na een paar biertjes voel je ineens de drang om dat te proberen...Ik heb een maad, een larve en een sprinkhaan gegeten (met sojasaus, best lekker, alleen de larve niet) en Arjan een sprinkhaan en een volgens ons gefrituurde malariamug. De dag erna met de tuktuk rondscheuren om de toeristische dingetjes te bekijken en zoals verwacht stonden we na 2 tempels bij de kleermaker op de stoep. De tuktukmeneer legde ons uit dat als wij daar gaan kijken hij gratis benzine krijgt, dus vooruit dan maar. We komen die zaak in komt er een zwaar slechtgehumeurd mannetje ons vragen waar we vandaan komen maar toen ik de vraag terugstelde snapte hij het niet helemaal. Hij vroeg ons of we voor een pak kwamen en ik legde de lieve man uit dat dit niet zo is maar dat we binnen zijn omdat onze chauffeur gratis benzine wilt. Heel vreemd, maar vervolgens werden we de zaak uit gezet...Lachen!! Bij 1 vand e tempels kon je een minikooitje kopen met 4 vogels erin. Die moest je dan loslaten bij de happy boeddha en dat zou dan geluk brengen. Dus ja, dat kunnen we wel gebruiken! Vogels in kooi mee naar de boeddha en de vrije lucht in. Ook bijzonder!! Maandag krijgen we onze paspoorten terug met ons visum voor Vietnam waar we de 20ste naartoe gaan, zin in!!!

16 februari

Wat is het leven toch weer zwaar...We zitten nu op koh chang, een eilandje van Thailand en het weer is goed, het strand mooi en ons hutje heeft 'muren' van rieten matjes....Wat heben we gedaan...Uiteraard in Bangkok nog een thaise massage gehad waarna Arjan alleen nog maar kon grijnzen en vertellen hoe lang die vrouw wel op zijn liezen had geduwd! Wel erg lekker, vergelijk het maar met worstelen alleen dan door zo'n 35 kilo thai (elleboogje erin, knietje erop, voet eronder en maar duwen). Na een veel te lange busreis naar dit eiland had Arjan nog niet ontdekt dat de gezamenlijke toiletruimte ook normale toiletten had en heeft dus een 'nummer 2' op het hurktoilet gedaan. Dit duurde ongeveer een half uur en aangezien je die dingen niet door kan trekken moet je met een klein emmertje water erdoorheen kiepen en de emmertjes daar zijn roze met een tekenfilmpoesje erin en meneer heeft wel 40 keer dat emmertje moeten vullen met water...gisteren hebben we een scooter gehuurd en naar een mooie waterval gegaan (thaise mensen 20 bath entree, buitenlanders 400 bath entree, de afzetters!). Heerlijk dat rondcrossen op een scooter zonder begrenzer erin! Ook nog gestopt bij een olifantenkamp en de olifanten kleine banaantjes gevoerd, errug speciaal! Zo'n enorme slurf die dan uitgestoken wordt om een banaantje uit je hand te eten. Morgen weer terug naar bangkok om daar het chinese nieuwjaar te vieren, ben benieuwd! Enne, lieve kijkbuiskinderen en lezers, het zou leuk zijn al ik nog eens een reactie terugkrijg!! Laat eens een berichtje achter...Hoe is het weer trouwens in Nederland??

19 februari

Zo, nog maar 1 dagje in Bangkok... We zijn eergisteren terug gegaan vanaf Ko-Chang met de boot en de bus naar Bangkok.... De boot viel nog wel mee dat was maar een uurtje ofzo, maar de bus reed bijna aan een stuk door naar de plek van bestemming.... Het was zeker wel een uur of zeven achtereen dat die chauffeur met z'n voet op het gaspedaal zat. Het rijtijdenbesluit hebben ze hie blijkbaar nog niet echt doorgevoerd. We zijn hier nog naar de bioscoop geweest en dat begon ook heel erg bizar, opeens moest iedereen uit respect voor de koning gaan staan omdat er foto's van hem vertoont werden. We hadden echt zoiets van "wat is dit" , maar deden wel mee. Dat ging nogal moeilijk we konden beiden ons lachen niet inhouden... We hadden de tranen langs het gezicht lopen. We zijn hier voor het Chinees nieuwjaar naartoe gekomen. In Chinatown was bijna iedereen in het rood gekleed en er stonden allemaal kraampjes waar je offertjes kon kopen (o.a. wierook, kaarsjes, eieren, speklappen en ongekookte rijst). Al die Chineesjes lieten zich helemaal in de verdrukking werken om die offertjes in de tempel neer te gaan zetten. We zijn 's avonds naar een iets grotere tempel gegaan om een beetje van de sfeer mee te krijgen.  Ik (Arjan) heb nog een vis gevangen en die mocht ik dan gaan offeren, ik heb hem maar weer teruggeoffert aan het badje waar die uit kwam. Er waren een paar podiums waar een typisch Chinese voorstelling werd gespeeld... Was heel leuk om te zien, maar begrepen er eigenlijk helemaal niets van. We hadden wel een beetje het idee dat we een dag te laat waren, maar er was ook maar heel weinig over bekend gemaakt... We denken dat er een aantal dingen zoals optochten met draken en dag eerder waren geweest. Nu gaan we de tas ff inpakken en een biertje drinken en vertrekken dan morgen naar Vietnam... Joehoe!!!

24 februari

Vietnam.....wauw! Wat een prachtig land is dit. Onze eerste indruk was alsof we door een sprookje heen reden.  Allemaal felgekleurde huizen (alleen aan de voorkant, de rest is gewoon grijs) met enorme pilaren, mensen met rieten punthoedjes op die aan een grote lat oom hun nek 2 rieten manden met verkoopswaren meeslepen, rijstvelden en.....scooters! Ik dacht dat het in de andere landen erg was met het verkeer, maar dit slaat echt alles! We vermoeden dan ook dat de claxon in Vietnam is uitgevonden. We zijn aangekomen in Hanoi en van daaruit was het de bedoeling om in 1 ruik naar Ho Chi Min city (saigon) door te rijden zodat we dan ruim 3 meken de tijd hebben om weer rustig naar Hanoi te gaan. Onderweg kwamen we een stel nederlanders tegen die de reis net zo bizar vonden als wij en dat hebben we tijdens een stop van 4 uur met een aantal biertjes besproken. We zijn dus een beetje bij deze mensen blijven hangen en zitten nu in Nha Trang aan het strand. Morgenvroeg gaan we de laatste 450 kilometer naar Saigon afleggen met de bus (de verschrikkelijke bus die met 80 over drempels heen vliegt...ook wel erg raar, een hoge drempel midden op een onverlichte snelweg). De mensen spreken hiet eigenlijk geen engels en iets te eten vinden is dus elke dag weer een avontuur. Nee, geen vlees, werkt niet, dan maar wijzen naar het vlees, nee knikken en vies kijken en een wegwerpgebaar maken werkt ook niet...Als je een beetje het idee hebt dat ze je snappen ga je zitten voor je noodlesoepje (die overigens heerlijk zijn als ze beegrijpen wat je bedoelt) en met een beetje pech liggen er dan kleine slakken in of grote plakken lever...Das wel lastig! Eten gebeurt midden op straat, vaak in de goot, op een piepklein krukje die wij in Nederland alleen op de kleuterschool zien. Geweldig land wat veel indruk maakt.

28 februari

We zitten nu in Saigon, blij dat we dat gehaald hebben... Het verkeer is hier bijna niet te geloven... In Vietnam kennen ze maar 1 verkeersregel en dat is doorrijden. Uitkijken doen ze hier niet en houden zich dan ook alleen maar bezig met die ene verkeersregel... De buschauffeur kon er ook wat van, een onoverzichtelijke bocht en dan toch maar buitenlangs inhalen... 100 meter verderop komt een tegenligger, maar dan lukt het ook nog wel... Angst hebben ze hier dus ook niet... We hebben nog nooit zoveel brommers en scooters bij elkaar gezien als hier in Saigon. Soms moet je de straat oversteken, maar omdat we nu al echte Vietnamveteranen zijn, lopen wij gewoon door en komen zo probleemloos op de plek waar we zijn willen. Gisteren zijn we naar de Cao Dai tempel geweest... Cao Dai is een geloofsovertuiging die voor ons best wel vreemd is... Het is een combinatie van iets van 5 godsdiensten waaronder het boedisme, hindoeisme en christendom...Kortom: ze geloven in alles en aanbidden ongeveer iedereen (buddha, jezus, maria, al die dierengoden, enz). We mochten de tempel in en voor een klein half uurtje de ceremonie bijwonen. Errug bijzonder, iedereen in het wit en een lading sinterklazen met kartonnen hoedjes in de carnavalskleuren gekleed. Er wordt alleen gezongen en op de grond gezeten en gebogen. Mooie foto's! Daarna zijn we naar de cu chi tunnels geweest, waar de vietcong zich in de vietnam oorlog in verstopten voor de amerikanen. Heerlijk kruipen door de voor toeristen jumbo size gemaakte tunnel (toch wel krap hoor). Bijzonder! Lekker dagje cultuur gesnoven...

7 januari

Nog steeds Bali, maar wel weer alleen. Ik heb ontzetend genoten van 10 dagen met mijn ouders, lekekr eten, wijntje erbij, enorme hotelkamer, airco, enz! We hebben naast veel luieren op het strand en aan het zwembad ok nog andere dingen gedaan, zoals een dagje met chauffeur een rondje Bali gemaakt, balinese dans gezien, rijstvelden bezocht (hoewel de mensen die je daar eits proberen te verkopen nog de meeste indruk maken, mijn moeder had er wel 3 de auto half uit moeten duwen voordat de deur weer dichtkon en ze duidelijk probeerde te maken dat ze toch echt geen potloden nodig had). 2 keer hebben we een weeshuis bezocht, 1 keer om gewoon te kijken en de tweede keer om een lading spulletjes en wat geld te brengen. Super! De kinderen zongen enkele liedjes voor ons en dat was, tot poesje mauw kwam, best ontroerend! Na de tweede keer heb ik besloten om in dat weeshuis 2 weken vrijwilligerswerk te doen en ik ben er gisteren aangekomen. 120 kinderen, bijna geen engels, dus best lastig soms. Gelukkig willen de meeste gewoon wat knuffelen en stoeien en als het engels meewerkt willen ze alles van je weten (hoe oud, waar woon je, ben je getrouwd, welk geloof heb je, enz). Ook erg leuk dat ik in het huis ernaast bij de familie die het weeshuis ongeveer runt mag slapen. Gisteren kwamen er 3 nederlandse jongens (mannen) die alle kinderen mee hebben genomen naar een soort winkelcentrum met speelautomaten, botsauto's en hobbelpaardjes. Die kinderen hebben dan de tijd van hun leven! Na afloop kreeg iedereen en zakje lekkers met odner andere een pakje kauwgom. Bleek dat de meeste niet wisten hoe ze dit moeten eten!! Over het algemeen was het eerst de smaak eraf zuigen en de rest van het blokje doorslikken...en dan na  minuten je pakje leeg hebben! Ik maakte wel nog wilde kauwbewegingen om het duidelijk te maken maar dat vond emn alleen maar grappig! Ik ga nu weer verder...Hou jullie op de hoogte!

13 januari

Nog steeds in het weeshuis. Ik moet eerlijk zeggen dat ik van bijna geen enkel kind de naam kan onthouden. Dit omdat de kinderen veel op elkaar lijken, maar de namen ook! En dan zo veel...Gaat helaas dus niet lukken. Mij noemen ze allemaal kaka ghil (kaka=zus) en roepen dat dan ook de hele dag door. Gisteren werd mij gevraagd of ik zin had om naar het ziekenhuis te gaan. Ik keek een beetje raar (ook wel een rare vraag) en ze vertelden mij dat de broer van de leidster in het ziekenhuis ligt. Ik vroeg of dat niet raar is maar blijkbaar is het volkomen normaal. Dus ik mee naar het ziekenhuis...Ligt een zieke man in bed met infuus en al en op et hoogtepunt (ik heb ze geteld) waren er 23 mensen tegelijk op bezoek waarvan er 5 daar ook zouden slapen. Op een gegeven moment ging iedereen om het bed heen staan (alle 23) en liedjes zingen voor de zieke mat handenklappen en alles. Ik keek mijn ogen uit! Daarna gingen aan elke kant van de zieke 3 kinderen staan en zijn onderbenen masseren met een of andere olie. Ik dacht: jaja, het zal wel, maar op deze manier wil ik ook wel even in dat bed liggen! De mensen in et weeshuis zijn super aardig voor me en zorgen ervoor dat ik niks tekort kom. De toeristen en sponsors van knderen die op bezoek krijgen mag ik dan begeleiden en een praatje houden over het weeshuis. Soms in het nederlands, soms in het engels, erg leuk! Het weeshuis heeft alleen een enorm tekort aan geld. Zo moeten ze 2000euro betalen om de komende 2 jaar de grond te blijven huren en veel onderhoud aan het huis zelf. nog een weekje en dan afscheid nemen, maar eerst neem ik aanstaande woensdag 20 kinderen mee naar het strand. Ik huur dan 2 busjes en neem een lading drinken en snacks mee en dan maar zandkastelen bouwen en overgooien met een bal. heb er zin in!!

2 december

Zo, heerlijk op Penang samen met de duitse Ole. Voor hem iets minder fijn hier, de eerste nacht beestjes in bed dus het arme kind zit helemaal onder de bulten. Vreemd genoeg heb ik helemaal niks (behalve de hierdoor gratis overnachting). Op zoek naar een ander plekje dus wat hier vrij makkelijk is. Gisterenavond naar de bioscoop geweest en een thaise horrorfilm gekeken, zooww hee, die kunnen er wat van, niet altijd even smakelijk. Vandaag hebben we een scooter gehuurd en rondgereden naar o.a. de grootste boedhistische tempel van Maleisie, prachtig! Wie ooit in Azie is geweest begrijpt dat het rondrijden op een scooter hier een heel avontuur is! In principe rijdt men aan de linkerkant maar hier gebruiken ze nogal graag het middenstuk. Inhalen aan alle kanten en de scooters, auto's en bussen vliegen je om de oren. Ik zat meestal achterop en had met bijna 100km per uur mijn onderlip onder mijn kin hangen en na afloop een houten reet! Morgen gaan we na ons drukke ochtendprogramma (scooterrijden) door naar Pangkor, een klein eilandje aan de westkust, om te relaxen en te zwemmen. Wat heb ik het toch zwaar! Alhoewel, gisteren mijn was laten doen en zonder sokken teruggekregen (5 paar). Ze kunnen het nergens vinden dus ik heb een nieuw doel: sokken kopen! druk, druk, druk.

8 december

Heerlijk, 5 dagen niks doen op een eiland met blauwgroene stranden en zand en jungle op de achtergrond (met apen die je spullen willen jatten). Beetje lezen, maar weer een scootertje huren, beetje zwemmen....lekker eten...Tot vandaag. Momenteel zit ik in de Cameron Highlands (sinds een paar uur) en de busrit was verschrikkelijk. 2 keer overstappen en dan uuuuuren door de bergen crossen waarbij je de leuningen vast moet houden om niet het gangpad op te vliegen. De mensen die ook in mijn guesthouse slapen lijken niet erg enthousiast over de bergen hier en het is koud en het regent...Denk dat dit dus een kort bezoekje wordt en zondag even naar KL om wat kerstcadeautjes te kopen en dan naar Melaka. Op het eiland waren de mannen nogal vreemd, vooral wanneer je als vrouw alleen rondloopt. Zo lag ik lekker op het strand komt er een vent naar me toe met de vraag: can you squeeze my head between your legs? Dus ik zeg: that's sick! en ga maar weer weg. Alle volgende strandbezoekjes waren dus niet meer alleen. Het restaurant moet een prijs krijgen voor het verkeerd afleveren van bestellingen. Elke keer ging er wel iets mis (bestel je kip met rijst, krijg je inktvis met sla, getver). Ligt waarschijnlijk aan het gebrek aan engels van de kok. Morgen ga ik met een Engelse knul de theeplantages bezoeken. Hoop dat het wat is!

11 december

Ach ja, het is hier in ieder geval erg gezellig, 's avonds aan het kampvuur zitten en ervaringen uitwisselen. De theeplantages zijn prachtig maar de thee (de originele) is smakeloos. Vandaag maar weer eens een luie dag, ik heb namelijk overal spierpijn. Gisteren met z'n drieen een jungletocht gaan maken maar na enkele uren lopen en eindelijk de top van de berg bereikt zijn we verdwaald en daar word je niet vrolijk van...het ging steil naar beneden en het was spekglad zonder een echt pad. Ik vond het doodeng! we zijn alledrie meerdere malen uitgegleden. Tot we uiteindelijk een weg vonden die ons langs fruitplantages weer naar de bewoonde wereld bracht maar geen idee waar we waren. Ik besloot dus om mijn duim op te steken en de eerste auto stopte en bracht ons naar ons dorp. Dit was een autorit van bijna een kwartier...Zooo blij dat we dat niet hoefden te lopen! Achteraf gezien natuurlijk geweldig maar op het moment zelf iets minder. Morgen vertrek ik met een ogal gestoorde schot (op een leuke manier) naar KL om van daaruit samen naar Melaka te gaan. Terug naar de hitte!

12 december

Nog vergeten te schrijven: Ik ben hier naar de tandarts geweest...Beetje anders dan in Nederland! Voor je naar binnen gaat moeten de schoentjes uit en die blijven lekker buiten staan. Toen ik aan de vrouw achter de balie had uitgelegd wat er aan de hand was (er zit 1 tand onderin los die pijn doet wanneer ik probeer te bijten) was haar conclussie: Dus u wilt de tand laten verwijderen. Ik heb haar maar even duidelijk gemaakt dat dat dus niet de bedoeling is! De tandarts zelf ging dus even kijken en vertelde dat er een onsteking in het tandvlees zit die hij wel even schoon kon maken en waar hij een anti biotica kuurtje voor heeft. Allemaal heel normaal totdat ik naar de prijs vroeg...Bleek namelijk dat ik bij de tandarts gewoon kon onderhandelen! Uiteindelijk de hele meuk enkele euro goedkoper gekregen en ging 12 euro lichter naar buiten, niet duur dus en het werkt prima want mijn tandje kan weer overal in bijten...

18 december

Melakka, een stadje wat bekend staat om zijn architectuur...Met andere woorden: 1 dagje gebouwen kijken en je hebt het wel gezien. Helaas zit ik hier tot zaterdag, want pas dan heb ik de bus naar Singapore. Weinig andere reizigers en een vreemde bedoening, kerstspullen met 30 graden in een moslimland...Vanmorgen met een engels meisje op zoek gegaan naar een andere slaapplek want in de vorige hadden we het gevoel indringers te zijn. Alleen maar 'locals' die op de bank hangen en 's nachts door het huis heen lopen te schreeuwen. Onbeleefde opmerkingen over zuinige toeristen en kapotte bedden die niet fris ruiken. Wegwezen dus! Is het in Nederland lekker koud? Ik zag in de krant iets van 4 tot 6 graden...Iedereen een beetje zin in de kerst?

21 december

Nog 1 weekje en dan komen mijn ouders naar Bali!!! Ook nog maar anderhalve dag in Maleisie na bijna 8 weken hier. Tijd om dus eens even de grootste veschillen met Nederland op een rijtje te zetten:

• Nederlanders zwemmen in zwemkleding, hier zwemmen ze in gewone kleding;
• nederlanders eten met hun mond dicht;
• in maleisie eten ze 3 keer per dag warm
• nederland heeft verkeersregels
• nederlanders praten met elkaar, hier kennen ze maar 1 volume: Hard (geluidsdempertje erop??)
• In nederland kan je een straat oversteken, hier is het meestal rennen
• nederlanders gebruiken wc papier, hier gebruiken ze hun linkerhand en een klein emmertje water
• Hier eten ze dus met rechts...
• In nederland heb je een stoep om op te lopen, hier gebruik je de straat
• In nederland hoef je niet bang te zijn door een put in het riool te vallen, hier mag je blij zijn als het riool dichtzit met een stevige tegel, de meesten breken af dus...
• hier ruikt het altijd een beetje naar wc.
• nederlanders klagen over bijna alles, hier lijkt zelfs de grootste irritatie voor mij een normale zaak (bijvoorbeeld krijsende kinderen)
• Hier wordt een kind of dier nog wel eens een tik verkocht
• In nederland word je niet 's nachts wakker gehouden omdat op elke hoek van de straat een karaokebar je het bed uit pompt.
• Nederlanders drinken koeienmelk
• nederlanders tillen hun voeten op als ze lopen (de meeste dan...)
• In Maleisie staat een crimineel met voornaa, achternaam en volledig woonadres in de krant
• in Nederland gebruiken we cremes om bruin te worden, in Maleisie gebruiken ze cremes om wit te worden...

Kan zijn dat ik nog een paar leuke verschillen vergeten ben, die doe ik er later wel bij!

26 december

Kerst in Singapore, jeetje wat heb ik een geweldige tijd gehad hier!! Kerstavond hadden we een feestje met ons hostel en dat werd errug gezellig en errug laat...We begonnen met een bbq op een dakterras van een of andere club (met enorme banken om te loungen en heeeeeeel veel kussens dus een kussengevecht!). Later de kroeg in en nog later weer terug naar die club om te bankhangen en te dansen, echt een geweldige avond! De singaporezen zijn ook erg spontaan, iedereen wenst je een merry christmas ook al vieren ze het zelf niet. Gisteren met een knul gaan zoeken naar de gmax, een ding met 2 stoeltjes die je met 200km per uur de lucht in schiet, hadden wij wel zin in! Helaas, was gesloten op eerste kerstdag...Dan maar met een bootje de rivier door, ook leuk! Later een filmpje gekeken (een heuse kerstfilm) en 's avonds met de Nederlandse Sanne en Mieke (in Cameron Highlands leren kennen) indiaas gegeten en wat biertjes gedronken. Aangezien veel kroegjes gesloten waren zijn we in little India naar een kroeg gegaan met live hindoe/india muziek en alleen maar indiase mensen die het blijkbaar geweldig vonden dat wij er waren want we kregen om de haverklap nieuwe biertjes aangeboden maar niet aannamen. Ook moest er gedanst worden en dat is nog niet zo makkelijk op die muziek! We hebben dus goed gelachen om elkaar, onszelf en de mensen daar...Super kerst dus! Nu even een paar uurtjes wachten en dan op naaar Bali! Hmmmmm

31 december]

Zo, Bali...Heet, mooi, groen en naar ons idee te veel regen (gek he, in het regenseizoen). Heerlijk dat mijn ouders er zijn! We hebben een prachtige bungalow met ieder een eigen badkamer en ik geniet elke dag weer van een gewone, schone wc en een warme douche met een daadwerkelijke straal! Ouders vinden het ook leuk, alleen moederlief heeft nogal wat moeite met het omrekenen van het geld, met als gevolg dat iedereen de eerste dag 5 euro fooi kreeg, zelfs degene die ongeveer 15 meter met hun koffers heeft gelopen. Was dus wel even een tegenvaller. Vanavond gaan we naar een georganiseerde avond met Balinees dansen, veel eten en drinken, champagne en andere Nederlanders...Heerlijk in 32 graden het nieuwe jaar in! Ik wens in Nederland ook iedereen een goed uiteinde, wij doen het 7uur eerder! Van Theo en Miriam de speciale groeten aan Ton en Ria Keulen...

3 november

Zo, ik zit nog steeds is Kuala Lumpur. De plek waar ik slaap is erg gezellig en ze draaien de hele dag door films. Ik heb een gezellige meid uit Canada leren kennen en we hebben besloten om vanaf maandag voor 3 weken naar Borneo te gaan met z'n tweetjes. Heb zojuist mijn vlucht geregeld. Gisteren avond zat ik even op haar te wachten in de tv-kroeg-eet-zit-relax ruimte met een puzzelboekje, komen er ineens 3 dove russen aan. Dit klinkt een beetje vreemd maar dat was het ook. Een van hen schoof aan bij mij en begon wat geluiden uit te stoten dus ik probeerde in het Engels iets duidelijk te maken op papier, maar helaas, voor deze meneer geen Engels. Vervolgens worden de 2 andere dove russen erbij gehaald en eentje spreekt (ik bedoel: schrijft, spreken was niet echt mogelijk en klonk erg hard en hoog...) Engels. Uiteindelijk met deze 3 heren tot 4 uur 's nacht zitten 'kletsen' en mijn puzzelboekje is volgeschreven met vragen en antwoorden. Heel gezellig, ze waren dus alle 3 doof en russisch en alledrie breed en kaalgeschoren, het leek wel een drieling, 3 voor de prijs van 1 ofzo. Gisteren met een Amerikaans meisje nog naar KLCC geweest (KL city center) waar de enorme twin towers staan. Helaas waren we te laat voor een kaartje want ze geven er maar 1200 per dag uit (gratie). De vrouw achter de balie raadde ons aan het de volgende ochtend voor 8uur te proberen, dat is vanmorgen nog niet gelukt!

7 november

Kuala Lumpur...Geweldig! De laatste 3 nachten op andere plaatsen geslapen (laatste 2 in ander guesthouse) na gezeik in het andere guesthouse waar IK geen zin in had (erg lang verhaal...Volgt bij terugkomst). Andere guesthouse bleek supergezellig te zijn. Ik heb zoooo ontzettend veel mensen leren kennen dat ik overdag op straat bekenden kon groeten! De dag voor mijn vlucht naar Kutching een beetje lang doorgezakt met een Zweedse knul, lag pas om 7uur in bedje en moest er voor mijn vlucht 2 uur later weer uit. Was niet echt geweldig dus... Vlucht verliep prima. Kutching (Borneo) is veel kleiner dan ik dacht maar van hieruit kan je alles regelen om 1 of meerdere dagen/nachten de jungle in te gaan en daar apenaaien apen aaien ape naaien (toch, Miriam??). Het guesthouse is groot maar niet zo druk. Aardig wat Nederlanders (eindelijk even geen engels) en we kunnen zelf koken wat ik gisteren dus ook gedaan heb! Canadese meid is er ook en die zweed komt ook nog langs. Gezellig!! Nog even iets over hoe schoon Singapore was: Ik was vergeten te melden dat ze er een wedstrijd hebben voor het schoonste openbare toilet. De beste zou in de zoo zijn en daar heb ik dus even lekker een plasje gedaan. Inderdaad supermooi, luxe, sfeervol...Haha! En in Maleisie word ik aan- en nagekeken a;sof ze hier nog nooit een blanke hebben gezien! Mensen willen zelfs op de foto met je (puberende jongetjes met een grote grijns vooral) maar ik las gisteren (Tuffner) dat het in India misschien nog wat erger is. Ook ben ik met een groepje naar een winkelcentrum geweest waar een pretpark in zit met een 800 meter lange achtbaan die o.a. langs het winkelende publiek raast. Super! Ben er 3 keer ingeweest en toen was ik misselijk.

9 november

Kuching is een leuke stad met veel mogelijkheden tot dagtripjes en langere tripjes met overnachtingen in de jungle of een longhouse waar de laatste junglebewoners ter wereld met hun hele familie onder 1 dak wonen. En dat laatste: daar ga ik vanaf morgen met nog 4 anderen voor 2 nachten en 3 volle dagen naartoe! Met andere woorden: eerst naar het urang utang rehabilitatie centrum, daarna een stop in een stadje om een kado te kopen voor de 'chief' en dan met een longboat naar die longhouse in de jungle waar we 3 dagen optrekken met de familie(s) die er wonen (100 mensen). Overdag mee de jungle in en helpen met de dagelijkse bezigheden en 's avonds dansen, eten en rijstwijn drinken...Ben benieuwd! Gisteren zijn we naar de plek geweest waar de op 1 na grootste bloem ter wereld in bloei was! Jeetje, wat een enorm ding! Donkerrood en voelt aan als dik leer! Toen we naar het park toe liepen kregen we een lift van een local die ons later ook weer terugbracht naar het busstation en ons daar local dishes liet eten. Daarna doorgeklommen naar een soort waterval en hier heerlijk gezwommen. Ik verheug me op morgen! Vind het zo spannend om dit te gaan doen! Ik ga er maandag alles over opschrijven! Helaas ook voor het eerst aan de malariapillen, ik ben nogal polulair onder de muggen. Gisterenavond zijn we ook nog naar een soort karaokedisco geweest met een groep uit het guesthouse. Wat een feest daar! Op een gewone woensdagavond lekker vol en iedereen aan het dansen. Bijzonder was dat iedereen praat en danst met elkaar. Je kent dus binnen no time de hele kroeg! Rond een uur of 3 gingen de lichten aan en werd er iets omgeroepen. Ons werd uitgelegd dat de mannen en vrouwen gescheiden worden omdat de politie er is en dat je je paspoort in je hand moet houden. Onder sommige (ik denk te jonge en te dronken) bezoekers brak de paniek uit. De politie laat de te jonge mensen een urinetest doen op alcohol en drugs als ze pech hebben. Wij waren als toeristen als eerste aan de beurt en mochten na een aantal vragen en een blik in ons paspoort weer gaan. Bijzonder. Eenmaal buiten bleek dat het feestje dan voortgezet wordt in een andere bar maar daar waren wij te moe voor! Zo gaan ze hier elke nacht door tot een uur of 7 's ochtends.

13 november

Eindelijk weer een beetje bijgeslapen na afgelopen weekend met de river people in de jungle! Wat een bijzondere ervaring. Het begon al op de heenweg waar we eerst stopten bij het apen rehabilitatiecentrum om naar het voeren te kijken. Grappig wanneer zo'n aap ineens vanuit een boom naar beneden komt en zo ongeveer een halve meloen in zijn mond propt en met een tros bananen weer wegklimt. Hierna naar een markt in een ander stadje om eten, water en een cadeautje te kopen voor het longhouse. Toen een 3uur durende autorit, met z'n zessen in een jeep inclussief eten, drinken en alle bagage. We hadden de slechtste chauffeur die ik ooit heb meegemaakt. Veel te hard rijden over een slechte, hobbelige weg. Ik had 'ze' (de jongens) ongeveer achter mijn oren hangen. Rond 14uur kwamen we aan bij de plek om de boor te nemen. We hebben hier tot half 4 moeten wachten omdat de rivier zo hoog stond dat het gevaarlijk was om te varen (en geloof me, het zijn houten, lange, smalle bootjes die volgens mij zo omkiepen). Tegen half 4 moesten we toch de boot in om er voor donker te zijn. We gingen sstroomopwaarts en de stroming was zo sterk dat als de motor even stopte de boot binnen enkele seconden achteruit ging. Tussendoor zijn we in een van de vele draaikolken terechtgekomen en het kostte nogal wat moeite de boot weer in de juiste richting te krijgen. De adrenaline pompt door je aderen en je hart klopt in je keel dan! Eenmaal aangekomen in ons verblijf (longhouse, 21 gezinnen, 95 mensen) onze spulen in de gezamelijke ruimte gezet en the gedronken met een cracker. We waren te gast bij athalai en zijn vrouw. In de gezamenlijke ruimte werd er de eerste nacht een soort welkom-dans uitgevoerd en uiteraard moesten wij later meedoen. Slapen gebeurde ook in de gezamenlijke ruimte, voor zover er sprake was van slapen! De hele nacht door waren de honden aan het janken en vanaf een uur of 4 begonnen de hanen (ik schat 20 ofzo) te kraaien. En aangezien je half in de buitenlucht ligt word je dan wakker gehouden. De tweede dag zijn we de jungle in gegaan. Gedeeltelijk berg op en af klimmen en gedeeltelijk door het water lopen. Halverwege hebben we gezwommen in de rivier en ons gedeeltelijk zelf verzamelde jungle eten genuttigd (bonen, spinazie, bananen, bamboe-binnenste). Erg lekker! Alles werd gekookt in bamboes die rechtop in het vuur stonden. Na de trekking weer terug. Gegeten, geslapen en gekeken naar wat iedereen de hele dag doet (over het algemeen is dit op de grond zitten of liggen) en gisteravond weer terug naar Kuching. Het was niet echt toeristisch, de mensen gingen niet ineens allemaal shows opvoeren voor ons maar deden gewoon hun ding. Aan de andere kant leek het alsof ze er helemaal niet van houden wanneer er toeristen komen. Alleen toen ik Tetris aan het spelen was op mijn mobieltje kwamen er 2 mannen kijken. Tussendoor kwam er een klein, oud, verrimpeld mannetje naar ons toe en zei, prikkend in zijn borst, wel 5 keer dat hij de chief was. Vervolgens een heel verhaal in het Maleisisch wat wij dus niet snappen maar tussendoor nog eens verschillende keren vermelden dat hij de chief is! Maar goed, dat hebben we dan ook weer gedaan! Al met al was het vooral gezellig met z'n vijven.

20 november
Nog steeds (en alweer) in Kuching. Wat een geweldige stad! Enkele dagen geleden zijn we met een groep naar BAKO geweest met bus en boot. Hier zijn we 3 hele dagen gebleven. Bako is vooral bekend omdat dit de enige plek is waar de  proboscis monkey (misschien verkeerd gespeld) te zien is. Stel je een lompe aap voor met een neus als een rode piemel die het geluid maakt  van een zeehond...Erg grappig! In de rest van het park stikte het ook van de 'brutale apen'. De eerste dag zaten we lekker op het terras met een zak crackers. Springt er een aap op tafel; weg crackers! Dat waren dus de mijne...De dag erna zitten we te ontbijten en 1 jongen heeft een blikje cola (dicht). Aap op tafel; weg blikje. Aap neemt blikje mee de boom in, bijt (jaja, bijt) het blikje open en drinkt het leeg terwijl hij uitdagend naar ons groepje blijft kijken. Op zich wel grappig! In het park hebben we dagelijks een stevige wandeling gemaakt  (wat soms meer op klimmen leek m.a.g. 3 dagen spierpijn) die vaak uitkomen bij een waterval of een prachtig strand. Verder niemand daar, dan: kleren uit en in je bezwete ondergoed afkoelen! Heerlijk. Helaas was elke route een enkeltje en moet je daarna dezelfde weg weer terug lopen. de tweede dag was dat een enkeltje van 3 uur en daarna dus weer 3 uur terug wat meer bergop was dan de heenweg en maar liefst 35 graden (ja, niet te zuinig...)...Ook hebben we een nachtwandeling gemaakt en idioot grote spinnen gezien...Overdag kon je in een boom een groene viper zien slapen. Hij had net gegeten en slaapt dan 6 dagen. Gelukkig maar want deze slang is zo giftig dat je binnen enkele minuten de pijp uit bent wanneer hij je te pakken heeft. De andere dagen hier was een afwisseling van hangen op ons dakterras, lekker eten, naar het strand, naar het cultural village en illegaal gebruik maken van het natuurzwembad van een luxe hotel. Nu twijfel ik of ik een rondje Sarawak (dit gedeelte van Borneo) ga maken of een rondje west-Maleisie alvorens naar Bali te vertrekken in december...Tips en suggesties zijn welkom! Nog even over de mensen hier: als toerist krijg je idioot veel aandacht en soms is dat wel een vervelend. Loop ik gisteren over de zondagmarkt wil iedereen naar je zwaaien, je groeten, met je 'engels-praten' en soms op de foto. Niks lekker spulletjes kijken dus! Na een uurtje had ik het helemaal gehad...Soms kan je er beter tegen dan anders. Het is namelijk niet zo dat ze je willen bezeiken of iets verkopen, ze willen gewoon met je praten (behalve de jongens met hun achterlijke gefluit. Stel je dan voor een maleisische knul van pakweg 1.50m die als een italiaan klakgeluiden met zijn tong maakt naar mij met mijn 1.72m, soms moet ik er erg hard om lachen en dat snappen ze dan niet...In mijn hoofd denk ik dan: 1 keer snuiven en ik moet je weer ophoesten en jij gedraagt je als the king of kuching!!).

25 november

Nou, ik ben er uit en vlieg maandag weer terug naar KL samen met 2 deense broers. In KL ontmoet ik dan enkele mensen die ik hier heb leren kennen en ik hoop vrij snel door te gaan naar Penang. Hier in Kuching begint het een beetje vervelend te worden, tijd om te gaan dus! Wel nog leuke dingen meegemaakt; we zijn naar de nieuwe James Bond film geweest maar de bios hier is net even anders dan die in Nederland...Zo zitten er gewoon kinderen en huilende baby's in de zaal en mobieltjes gaan af en worden opgenomen. Fluisteren is niet aan de orde, iedereen praat gewoon hardop. Naast de gebruikelijke popcorn kan je ook een bakje mais of aardappelpuree oppeuzelen. Bijzonder...Gisteren uit verveling voor de tweede keer naar het apen centrum geweest en dit was wederom super. Hierna met z'n 3en naar een karaoke tent, maar geen cafe...Het is een ruimte waar allemaal boxen staan die je voor 1 ringit (20 cent) kan gebruiken om 1 liedje karaoke te zingen. Ze zijn razend polulair en wij hebben ons rot gelachen met de eagles, abba en boyz 2 men. Verder is het vrijwel elke avond weer een dolle boel op ons dakterras. Blij dat ik maandag door ga!

30 november

Precies 2 maanden van huis weg...Vandaag aangekomen op het eiland Penang. Eergisteren iets te lang doorgezakt in een ander hostel met een erg grote groep en daar de duitser Ole leren kennen (Lijkt sprekend op de bandleden van Hanson) en besloten dat het wel erg gezellig zou zijn samen door te reizen (iig tot 10 december). Vanmorgen dus de bus gepakt en in penang een supergoedkope kamer gehuurd. Hier blijven we 3 dagen en dan gaan we naar een klein eilandje verderop (naam vergeten, regelt hij allemaal) beetje zonnen en lezen en helemaal fris naar de cameron highlands om actief te doen. In KL eigenlijk niet veel meer meegemaakt (same, same but different), behalve: de vorige keer in KL met dat gezeik met die dove russen heeft een jongen uit Bangladesh mij geholpen aan een andere slaapplek en het ophalen van mijn spullen de dag erna. Ook zijn we een hapje gaan eten samen. Toen ik vertrok naar Kuching gezegd dat het leuk zou zijn elkaar weer te zien wanneer ik terug kom (hij woont in KL). Krijg ik een sms van hem (2 weken geleden) dat hij in een kroeg tegenover mijn guesthouse een cadeautje voor me heeft liggen en dat ik dat op moet halen want hij denkt de hele tijd aan me enzo...Dus ik denk: blablabla, freak! Maar per toeval in die kroeg terechtgekomen en aan een meisje dat daar werkt gevraagd of hij daar vaak langskomt en prompt duwt ze met het cadeautje in mijn handen. Het was een blauw tasje met een zilveren ketting van Tiffany's (of nep, geen verstand van...). Beetje vreemd...Mooie ketting, rare mensen die op de wereld rondlopen. Dat was dus wel even vreemd! Maar nu genieten van zon, zee, strand , regen in de avond en heerlijk eten.

3-10
   Zoooo, daar ben ik dan weer, veilig aangekomen in het bloedhete Bangkok na 3 uur vliegvertraging. Gelukkig al snel een goedkope taxi gevonden die me naar khoa sam road bracht en aldaar redelijk snel een leuke kamer gevonden (6 euri per nacht, eigen badkamer en een balkon...). Hier was het toen al donker, toch na een koude douche de straat op gegaan en heerlijk gegeten. Bij het afrekenen kwam ik erachter dat ik wel mijn veilige buideltje om had maar dat het geld nog in de guesthouse lag. Erg lullig! Heb mijn rijbewijs afgegeven en ben op en neer gerend. De dag erna overdag geen ruk uitgevoerd, beetje wandelen, dingen kijken, eten, slapen en 's avonds naar het terras. Hier kwam een of andere (volgens mij stinkend rijke) Thaise Indier naast me zitten. We raakten aan de praat over van alles (en nog wat). 3 biertjes later vroeg hij of ik zin had het nachtleven van Bangkok mee te maken. Na mijn uitleg over weinig geld, onveilig enz zei hij alles te betalen en me terug te brengen. Het voelde wel oke en dus ben ik meegegan naar een of andere tent met nogal wat schaarsgeklede thaise dames die op een podium met dingen uit hun huhum schieten en er hele linten uittrekken, geweldig! Daarna naar een bar waar verschillende bands alleen maar elvis covers speelde en het meisje achter de bar een bekende bleek te zijn. Dus meteen voorstellen aan mij en een knuffel erbij en zij mij voorstellen aan de anderen als haar vriendin. Ze vroeg of ik nog met haar mee uit wilde na het werk maar het was al 3 uur. Heb me dus door de thaise indier weer af laten zetten. Hij heeft inderdaad alles betaald! Vanavond vertrek ik met een nachtbus naar (even kijken hoe je het ook alweer spelt) Koh Phangan, een eiland aan de zuidkust. 

8 oktober

Zooo, eindelijk een beetje van mijn kater af! Wat een geweldige avond heb ik gisteren gehad. Toevallig tijdens het eten (waar je dan een film kan kijken) een errug leuke engelse knul leren kennen. De hele avond zitten kletsen en 's avonds samen naar de full moon party. Aan de kant, liggend in het zand deze maan samen bekeken, hij was inderdaad vol...Lekker gedanst en gedronken tot in de voor mijn gevoel nu iets te kleine uurtjes. Verder niet zo veel gedaan, wel veel gezwommen. Ik denk, dat als ik nu voor de spiegel mezelf naakt zou bekijken ik me afvraag waar ik die witte bikini vandaan heb.

10 oktober

Een regenachtige dag met koelere temperaturen van rond de 30 graden...Ben gisteravond aangekomen in Phuket (Poo-get) en logeer in het 'on on' guesthouse, hier is het begin van the beach opgenomen. En op het eiland vlakbij (kho pi pi) de rest van de film. Was trouwens een bijzondere reis, van laadbak naar boot, naar laadbak, naar nog een laadbak en toen een of andere lijnbus in voor 6 uur (en dat toch haltes hebben). Gisteravond na 13 uur reizen erg veel zin in en biertje, dus nadat ik een slaapplaats had 'er op uit', zeg maar. Uiteindelijk hing ik aan de bar met de eigenaar en zijn vriendin (??) en 2 politie-agenten. Zij allemaal aan de whiskey-soda en ik heb geloof ik 3 biertjes gedronken. Die 2 agenten spraken geen woord engels en konden lachen toen de eigenaar mijn opmerking hierover vertaalde. Heb een bord fruit erbij gekregen en geleerd dat verse ananas met een beetje zout erg lekker is (en nu allemaal proberen!). Wist je trouwens dat: De thai het koningshuis erg belangrijk vindt en de thaise mensen daarom bijna allemaal op maandag een geel shirt dragen? Wist je dat: omdat de koning dit jaar 60 is geworden veel thaise mensen dit een heel jaar lang ook op de andere dagen van de week doen. Wist je dat: dit erg lelijke shirts zijn? Felle gele polo's...Zullen we dat in Nederland ook allemaal gaan doen? Op zaterdag in het oranje de straat op? Ik heb trouwens 2 verbrande voeten, cadeautje na 5 dagen strand...de linkervoet lijkt wel een klompvoetje.

11 oktober

Zo, het klompvoetje is al een stuk minder, nu nog die 10 hamertenen en eksterogen wegwerken en ik kan weer in de slippers...Gisteren met een ander alleen reizend meisje in een kroegj gezeten. Hier later een groep mensen leren kennen die al een tijdje in Phuket wonen en hier vrijwilligerswerk doen. Een belg uit dit gezelschap (en owowow wat had ik een spijt toen ik zei dat we dan nederlands konden praten, de omschakeling was al moeilijk, bleek hij ook nog eens plat vlaams te praten) vertelde mij dat de koning niet 60 jaar is geworden maar 60 jaar koning is, dit jaar wordt hij 80 en dus lopen ze hier wel 2 jaar in het geel (en voor de bewa's die dit lezen: lichtblauw is de kleur van de koningin hier...). Erg bijzonder verhaal, dat koningshuis, de oudste zoon heeft zijn vader met een pistool bedreigd, de andere zoon is al 2 keer gescheiden en nu opnieuw getrouwd, enz...Lijkt wel een soap! Leuk om te lezen Rikki, die info over Phuket!

14 oktober

Ik moest echt even nadenken over de dag en de datum! Heb besloten maar eens wat te ondernemen hier nu mijn verbrande huid minder is. Met al gevolg dat ik nu loop alsof ik een pamper draag en net een klisma heb gehad, tsja, dat krijg je als je na 5 jaar weer eens op een paard klimt. Was wel een geweldige rit, langs een tropisch strand waar ik mijn eigen gang kom gaan....Na 1,5 uur, de afgesproken tijd, stond er een jeep klaar en moest ik van het paard af, dat zou de jongen die mij begeleidde naar het strand wel terugbrengen. Het gebeuren was inclussief een drankje dus werd mij nog snel een flesje water in mijn handen gedrukt om me vervolgens terug te brengen. Gisterenavond naar een Thai-boks wedstijd gaan kijken. 8 gevechten met 1 hoogtepunt (een dikke indier tegen een thai), dit gevecht was in 10 seconden afgelopen, de dikke indier had de andere zo hard op zijn muil getimmerd dat deze afgevoerd werd. De andere gevechten waren ook leuk hoor, telkens 2 andere gespierde, gebruinde ingeoliede mannen in de ring (waaronder ook 4 konderen, erg schattig!). Vandaag een dagje strand. In de avond hangen we onder bij het guesthouse rond en drinken melk en water (oke dan, soms 1 biertje) wat leuk is. Het is te veel werk om iedereen op te noemen die je tegen komt, de meeste contacten zijn erg oppervlakkig. Het is hier dan ook redelijk toeristisch en de meeste mensen komen hier op 'gewone'  vakantie. Morgen weer verder naar pang nga (ofzo...).

18 oktober

Na 1 nachtje in phang-nga alweer vertrokken, heb er iemand uit duitsland leren kennen die op het laatste moment alleen op vakantoe moest  gaan en al verschillende resorts geboekt had. Samen verschillende toers gedaan daar en de dag erna samen naar Krabi. In een enorm luxe bungalow geslapen waar zelfs vers fruit gebracht werd bij aankomst (voor mij allemaal gratis!). We blijven hier nog 2 dagen maar dan moeten we zelf iets zoeken, ik heb al een leuk plekje. Over 3 dagen naar Trang voor het, volgens de lonely planet, ietwat masochistische vegeterian festival. Daarna ontmoeten we elkaar weer in Signapore.

22 oktober

Sinds gisteren zit ik in Trang na 5 dagen zon, zee en strand. In de bus hier naartoe een duits meisje leren kennen die het ook wel zag zitten om naar het vegetarische festival te gan en dus met me mee kwam. We delen een kamer (wel zo gezellig en een stuk goedkoper) en zijn gisteren naar de opening van het festival geweest. Vrijwel alleen maar Thaise mensen (we hebben nog 2 andere toeristen gezien) en iedereen gekleed in het wit. Voor de gelegenheid had ik 's middags ook een witte broek gekocht. Er was een enorm podium en een hoop geklap en geschreeuw van de Thaise mensen en wij hadden geen idee waar ze het over hadden. Ongeveer het halve publiek afgezocht naar iemand die Engels sprak maar de eerste uren: helaas...Wel zagen we enkele mensen op het podium die ijzeren stangen rond maakten met hun keel (wurgend gruwelijk) en met hun tanden tafels en stoelen optilden en rondzwiepten (zelfs en stoel met een doodsbang kind erop). Hierna kwamen omstebeurt 29 vrouwen het podium op in afschuwelijke witte glitterjurken (heeeel ouwbollig) en dat duurde behoorlijk lang. Eindelijk iemand gevonden die Engels sprak en ons uitlegde dat het een maagdenshow was en dat er 1 maagd over zou blijven die dan een soort maagdenkoningin van het festival zou worden en dat alle 29 vrouwen eerst naar de dokter moesten om te laten controleren of ze nog maagd zijn. Hmmm. Deze knul, Jen, (Thais, erg goed Engels) nodigde ons uit om koffie te gaan drinken en daar hadden wij wel zin in! Uren gekletst en rondgelopen met hem en erg mooie foto's gemaakt (jaja, errug mooi...). We zijn hier nogal populair trouwens, blijkbaar is het niet erg toeristisch hier. Iedereen kijkt naar ons en groet ons en vanmorgen op de markt moesten we van alles proeven en hebben dus een iets te heftig ontbijt gehad. Later deze dag gaan we met het meisje dat in het hotel werkt naar de chinese tempel om te eten en naar de, zoals wij het noemen, freakshow te kijken waar ze over hete kolen lopen en pinnen door hun wang steken. Ben benieuwd! Gisteren trouwens ook nog 2 nederlanders tegengekomen en voor het eerst sinds 3 weken weer eens nederlands gesproken. dat was vreemd! Ik leek wel zo'n halve amerikaan en kon er niks aan doen. En met al die duitsers zeg ik soms ook dankeschon tegen een Thaise ober, het is een taalzooitje in mijn hoofd! In het internetcafe waar wij nu zitten zijn verder alleen maar Thaise jongens/mannen gewelddadige computerspelletjes aan het spelen. Ik lach me rot hier!!

31 oktober

Zo, het heeft even geduurd maar er komt weer een lapje tekst aan! Het vegetarische festival bleef een vreemde bedoening, de dag na de maagdenverkiezing gingen mijn duitse kamergenote, een canadees, een Engelsman en de eigenaar van het Hotel + vriendin naar de chinese tempel. Hier aangekomen kregen wij 4 toeristen een lange witte jas want wit was verplicht. De hoteleigenaar kocht voor ons allen wierook en voordat we het goed in de gaten hadden kwamen er verschillende mensen door een soort gangpad aangerend die knielden voor een altaat, sommigen met pinnen door hun wangen, anderen die zichzelf met dikke zwepen op hun schenen sloegen. Allemaal volledig in trance, knipperend met hun ogen en schuddend met hun hoofd. Toen de laatste kwam ging iedereen in een enorme witte stoet achter ze aan, iedereen met 4 stokjes wierook (moeilijk ademhalen dus, er waren wel honderden mensen). De dag erna vertrok mijn (verrassend goedkope) bus naar Singapore. Al gauw bleek waarom de bus zo goedkoop was, ondanks de zeer luxe inrichting heeft het de halve weg door het dak naar binnen geregend...Ik was de enige vrouw in de bus en de heren wilden wel met mij van plaats wisselen, aardig! Singapore was super! Heb daar De duitse Tanja weer ontmoet en ontzettend veel gelopen. De eerste avond hebben we een nachtsafari gemaakt wat erg grappig was. De tweede avond zijn we naar de (blijkbaar wereldberoemde??) discotheek ministry of sound geweest. Wat een enorme tent! Met een roltrap om je naar de andere zaal te brengen en ronde bellen als schommelstoelen...Iedereen op de dansvloer en bijna niemand 'aan de kant'. Dat is in Nederland wel anders! Voor de mensen die het zich afvragen: Ja, Singapore is inderdaad erg schoon en dat willen ze zo houden ook. Zo is het bijvoorbeeld verboden om kauwgom te verkopen of iets op de grond te gooien. Dat laatste levert je een taakstraf op. Een pakje sigaretten kost er omgerekend bijna 6 euro en in buurland maleisie een euro. De 28ste ben ik naar Maleisie vertrokken naar een eiland aan de oostkust (Tioman). Hier bleek dus helemaal niks te doen! Heb dus maar wat gerust en gelezen. Denk aan: geen internet, geen stroom, geen winkels, 1 restaurant op 2 momenten per dag open en bijna geen mensen...Was blij dat ik er vanmorgen weer wegging, vooral omdat ik de hele nacht wakker werd gehouden door apen die over het dak van mijn chalet heen renden onder luid gekrijs en arrogante muggen die denken dat ze wel door mijn muggengel heen kunnen prikken en net zo lang doorgaan tot ze een vrij plekje hebben gevonden. Op naar Kuala Lumpur! Hier heb ik zojuist een dormbed (bed in slaapzaal) gehuurd. Gezellig! Ik weet al wie er onder me ligt (het zijn stapelbedden...).

het is nu kwart voor 4 's nacht en ik ben een nachtdienst aan het draaien via het uitzendbureau. Lekker in mijn laatste 3 weken hier nog wat geld bijverdienen (eigenlijk mijn vakantie). Het enige nadeel is dat je zo weinig tijd overhoudt om af te spreken met alle mensen die ik nog graag even wil zien. Druk dus! Ben er eigenlijk wel klaar mee hier...Het zit ook allemaal niet zo mee. Zo kreeg ik gisteren te horen dat ik per maand voor mijn onbetaald verlof iets van 560 euries moet betalen en wordt het dus alsnog ontslag nemen. Vanmorgen na mijn nachtdienst bleek mijn fiets gejat te zijn en door het vele werken heb ik een afspraak gemist met een vriendin die nu behoorlijk pissig is. Maar ja, mijn hoofd is nu een grote mand van allemaal soorten wol die lekker in de knoop zitten, zo stond ik bij de rabobank omdat ik dacht dat mijn pasje bijna zou verlopen maar ik had me vergist, er stond toch echt duidlijk 2008 op...Met een rooie kop maar weer naar buiten gelopen met op de achtergrond het gelach van het personeel. Haha!

Zo, het is alweer 22 september...nog 8 daagjes! Gelukkig valt het met die staatsgreep in Bangkok wel mee, je kan het zien als een toeristische attractie en er staan lekker eettentjes bij en alles! Verder gaat er weer een heleboel mis hier. Zo kan ik voor ruzie zorgen met een vriendin, zo kan iemand anders ook ruzie maken met mij. Helaas is dat degene die mijn huis huurt (en waar dus mijn vogels en meubels staan en waar hij mijn huur voor moet betalen)...Maar hopen dat dit goed gaat! Beetje lastig, want wanneer ik me bedrogen voel door iemand wil ik er niks meer mee te maken hebben maar nu zit ik dus met deze zakelijke overeenkomst.

27 september: Nog 3 nachtjes slapen....Bijna alle spullen bij elkaar en als het goed is alles geregeld. En nu nog veel afspreken en biertjes drinken!