Altijd leuk, zo'n gesprekje over klasgenoten. Zaterdag nog is het merendeel uitgebreid besproken door Heidi, Yasmine, Alberdina en Kyra. Zo vertelde Alberdina dat ze zelf ook wel weet dat ze soms aardiger doet dan op andere momenten en dat ze de laatste tijd plotseling zoveel met Venne omgaat omdat ze 'elkaar hebben gevonden'. Daarmee bedoelt ze dat Venne, net als zij, blijkbaar door een ietwat moeilijke periode gaat, beiden vinden dit (volgens Alberdina) het zwaarste halfjaar van hun leven tot nu toe. Dat zou ook de reden zijn dat ze zich dan weer nukkig opstelt en op andere momenten aardiger, dat ze dat zelf ook wel weet maar dat het haar eigenlijk niet meer zoveel kan schelen. Een soort van flakkerend kaarsje dus, soms warm en soms koud.

De vriendschap tussen Alberdina en Magreet is blijkbaar ook over (al een tijdje), want ze zeggen nauwelijks nog iets tegen elkaar. Magreet loopt nu ook praktisch de hele dag met Lucy mee en Alberdina met Venne, dus de 'groepjes' hebben ook niks meer met elkaar te maken. Daarbij heeft Alberdina zaterdag ook nog gezegd dat hun vriendschap over is en heeft Magreet vrijdag, tijdens een ander gesprek tussen Heidi, Julia, Magreet, Yasmine en Kyra wat voornamelijk over Venne en Alberdina ging, behoorlijk wat geroddeld over Magreet. Vriendschap afgesloten...

Ander belangrijk onderwerp was de herrie die eigenlijk elke les wel veroorzaakt wordt door enkele jongens. Één hoofdpersoon is niet te noemen, maar meestal zijn wel Damiën, Ismir, Joël, Felix, Levi en Wesley erbij betrokken. Als ééntje daarvan de klas uitgestuurd wordt, dan zijn de anderen ook meteen stil (of in ieder geval rustiger). Maar voordat wie dan ook de klas wordt uitgezet, moet er wel een hoop gebeuren. Als het al gebeurd, want de meeste docenten dreigen er wel mee maar doen nooit iets. En dat is niet goed, wel vaak dreigen maar (bijna) nooit strafwerk geven of iemand de klas uitsturen, want dan denkt iedereen maar dat je gewoon alles kunt flikken, er gebeurt immers toch nooit iets... Zo leer je echter niets, en daar is school toch voornamelijk voor bedoeld. Af en toe een geintje is leuk, maar zo is er niets meer aan en worden de meeste lessen echt vervelend. Les in les uit, dag in dag uit, week in week uit elke les uitzitten en de minuten regelmatig aftellen is niet vol te houden. Bovendien, als je oorpijn krijgt van de herrie om je heen, niet kan concentreren omdat er pennen door het lokaal worden gegooid en de docent bijna elke les moet schreeuwen, dan is er toch ook echt iets goed mis?

Waarom eigenlijk? Denken ze soms dat ze stoerder worden van leraartje pesten? Of is het doodgewoon een schreeuw om aandacht? Dan zou ze eigenlijk is goed duidelijk gemaakt moeten worden dat dit niet meer normaal is, dat niet alleen de docenten het rotvervelend vinden maar ook hun klasgenoten. En de beste manier zou eigenlijk zijn als het door die klasgenoten zélf werd verteld... Maar wanneer doe je zoiets?

Is er weer een kloof op komst? Venne en soms ook Alberdina zonderen zich wel eens af van de andere meisjes, en heel erg gezellig is met name Venne ook niet. Na Duitsland is het er niet beter op geworden. Venne had dan wel niet de meest leuke uitwisslingspartner, maar een beetje aanpassen moet iedereen, toch? Zoals bijvoorbeeld je schoenen uitdoen voordat je op een tapijt gaat lopen. Want als veel kleine dingen zich opstapelen, gaat het uiteindelijk ook niet goed...

En als je dan al bij een ander gezet wordt (die daar nou ook niet bepaald op zat te wachten, want, Venne, je was al lang uitgebreid besproken tegen de tijd dat het woensdagavond was), pas je dan in ieder geval daar aan. Oké, misschien had Maaike al vooroordelen over je, maar dat liet ze niet merken. Ze sprak de hele tijd Engels zodat jij en Kyra het ook konden volgen, blijf dan niet een taal praten die zij niet verstaat. Daarbij: is het echt zo moeilijk om een paar keer per dag te glimlachen, te bedanken of om een keer mee te lopen in plaats van alleen maar aan jezelf te denken en om de haverklap te blijven staan?

Wat Alberdina betreft: ach, die kloof gaat wel weer over. Let maar op: zodra ze Venne zat is gaat ze weer minder met haar om en dan is het gat weer gedicht. Een kloof tussen Venne en de rest lijkt wel onvermijdelijk, maar daar heeft ze het ook wel zelf naar gemaakt. Dan wel niet het gezelligst, maar moet de rest er dan tijd in gaan steken om één iemand, die ook nog niet erg gezellig is, er weer in te betrekken? Gewoon een kloof laten ontstaan is eerlijk gezegd wel zo makkelijk.

Eindelijk, zomervakantie! Acht weken lang niets doen, uitslapen, op het strand liggen, zonnen, zwemmen, op vakantie, geen boeken, geen school en bijna twee maanden de tijd om af te koelen. Het enige nadeel tussen al die voordelen is dat er dan ook bijna twee maanden niets is om over te schrijven. Hoewel: elk nadeel heb z'n voordeel (lees op z'n Rotterdams), want dat is wéér één taak minder te vervullen. Hoewel het heel leuk is om hier over al die kleine dingetjes te kunnen schrijven alsof de wereld zou kunnen vergaan door de gevolgen ervan, hoop ik oprecht dat het na de vakantie beter gaat. Een nieuwe start! Nu maar hopen dat ik over een jaar niet precies hetzelfde hoef te schrijven...

Dit is de laatste blog voor bijna acht weken, en daarom weet je nu alvast dat je de komende weken, tot aan eind augustus (zo, dat klinkt nog lekker ver weg) niet meer hoeft te kijken. Ik weet niet wanneer je dit leest, dus lees maar wat van toepassing is: als je nog niet op vakantie bent geweest: veel plezier!, als je al op vakantie bent: veel plezier voor de rest van de week/weken!, en als je al weer terug bent of je gaat helemaal niet, dan wens ik je (nog) veel plezier hier in Nederland, en see you in a few weeks!

Bijgedraaid of niet? Toen Lucy een paar dagen geleden opeens een mailtje kreeg van Alberdina, was dat wel even vreemd. Maar, toen het daar niet bij bleef, werd het alleen maar vreemder. Na twee mailtjes en nog eentje onder de les viel Lucy bijna van haar stoel. Komt er voor Alberdina een einde aan het negeren van Lucy?

Alberdina en Magreet, de laatste die Venne in de klas overhad, zijn haar nu ook afgevallen. Zelf heeft Venne (voor zover bekend) nog niets door, maar Magreet zat daar tijdens het eerste uur, handvaardigheid, vandaag luidruchtig haar hart over te luchten. Tegen Yasmine. Uitvoerig vertelde ze haar alles wat ze van Venne vond, terwijl Kyra ernaast zat. Die was het met alles wat ze zei stilletjes heel erg eens, totdat het kwam op het onderwerp Heidi en hoe dat ging samen met Lucy en Julia. Volgens Magreet vinden Julia en Lucy Heidi ook helemááááááál niet aardig, waarop Yasmine weer zei dat dat dan eigenlijk wel een beetje gemeen was, om dat niet te zeggen terwijl Heidi dacht dat ze haar superaardig vonden. Hallo! Denk eens aan wat je net gehoord hebt! Degene die net verkondigde dat zij degene die achter haar aanloopt niet aardig vindt! Wel erbij blijven! Tegen diegene zeg je nu net dat mensen eerlijk tegen een ander moeten zeggen wat je van hen vindt. En heb je nog nooit zelf iemand niet aardig gevonden? Vast wel. En toen die ander jou wel heel aardig vond, durfde je toen jouw mening over hen zo open op tafel te leggen? Nee, dacht ik al. Niet zomaar iedereen veroordelen op zijn daden, zonder je af te vragen wat jij gedaan zou hebben. In de meeste gevallen doe jij namelijk precies hetzelfde. En als je dat niet zou doen, is het meestal nog wel begrijpelijk. Advies: Altijd eerst nadenken voordat je iets roept!

Venne is niet heel goed bezig. Toen ze in april met Kyra in een gastgezin zat, heeft ze zich zo egoïstisch gedragen dat volgens Kyra nog egoïstischer niet mogelijk is, en deed alsof Kyra de hele tijd iets verkeerds deed (zoals bijvoorbeeld zo hard lopen dat Kyra het niet meer bij kon houden, en haar bijna dwingen het in alles wat ze zei te zeggen het met haar eens te zijn). Maar eerder dit schooljaar heeft ze het ook niet echt zachtjes aan gedaan, door mensen die zorgden dat zij weer bij het groepje hoorden meteen weer te laten vallen zodra ze niet meer nodig waren. De moeder van één meisje is al naar de directie gestapt om alle namen te noemen die volgens haar de sfeer onder de meisjes verbruiden, waaronder dus ook die van Venne. Dit meisje, genaamd Amil, zit overigens niet (meer) in deze klas. Venne is dus niet zo goed bezig, hoewel ze het tot nu toe nog erg goed kan vinden met Alberdina en Magreet. Dat komt waarschijnlijk ook alleen maar door het motto 'de vijand van mijn vijand is mijn vriend', en ze het nog minder goed kan vinden met Heidi, die weer bevriend is met Lucy en Julia, die op hun beurt weer gezworen hebben nooit meer tegen Alberdina te praten. Dus daar is ze nu mee bevriend. Dat gaat naar verwachting ook niet lang duren, gezien het tempo waarmee ze de rest heeft afgeschud, maar tot nu toe gaat het goed.  

Met de rest gaat het overigens ook prima. De relaties tussen Yasmine, Heidi, Julia, Lucy, Alberdina, Magreet, Nanja en Kyra zijn allemaal goed, en als er ruzies (of eden) zijn, staan die nu op een laag pitje.

Nu is er nog maar één zin mogelijk om deze blog af te sluiten: Venne, waar ben je mee bezig?

Als je al maanden iemand 'minder aardig' vindt, en je komt er dan opeens achter dat diegene nog steeds jou een kaart op je verjaardag stuurt, nog steeds het niet leuk vindt als ze niet op je feestje wordt uitgenodigt en nog steeds een vriendschappelijke band met jou wilt opbouwen, kan dat tot een behoorlijke verrassing leiden. En als je al drie maanden probeert het contact met diegene iets minder te laten worden, is die verrassing nog groter.

Alberdina praat niet meer met Julia en Lucy. Ook met Heidi wordt nog zelden een woord gewisseld. Niet alleen is Alberdina blijkbaar nog steeds bang voor een 'nieuwe 'plak'aanval', maar sinds Heidi ook nog eens veel optrekt met Julia en Lucy, is kwaad en kwaad samen erger geworden. Maar Kyra kan het ook goed vinden met zowel Julia, Lucy als Heidi, en Alberdina lijkt nog steeds graag contact met haar te willen, terwijl Venne, met wie ze samen in een gastgezin heeft gezeten, zoals het er nu naar uit ziet niets meer van haar moet hebben. Hoe je je toch in mensen kan vergissen.