Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

De atheïstische blog

In dit blog ga ik, Baird, nieuwsberichten in verband met atheïsme en mijn reactie daarop plaatsen. Geïnteresseerden mogen steeds komen. ;)

holocaust affaire

[b]De rooms-katholieke kerk heeft er een nieuwe rel bij. Een Braziliaanse aartsbisschop zegt dat er tijdens de Holocaust meer katholieken en zigeuners zijn omgekomen dan Joden. Dat dit bij het publiek onbekend is, wijt hij aan ‘Joodse propaganda’.[/b] In wezen is deze affaire schadelijker voor de kerk dan de kwestie-Williamson. Die speelde de afgelopen tijd en bezorgde paus Benedictus een slechte pers. Richard Williamson is een bisschop die was geëxcommuniceerd en door Benedictus weer in de kerk werd aangenomen. Williamson bleek echter een notoire antisemiet die de moord op zes miljoen Joden ontkent. Toen dat bekend werd reageerde de katholieke kerk te laat en te onduidelijk. Williamson heeft tot op de dag van vandaag zijn uitspraken nog niet herroepen. Het leverde internationaal veel kritiek op voor de paus. Maar de kwestie rond een Braziliaanse aartsbisschop is ernstiger. Niet alleen is de man veel hoger in rang – hij behoort tot het college van kardinalen en zou in principe in aanmerking kunnen komen om paus te worden – ook is hij geen ‘afgedwaald schaap’ dat terug in de kerk komt, zoals Williamson, maar maakt hij voluit deel van die kerk en bepaalt mede het beleid. Het gaat om aartsbisschop Dadeus Grings (foto) van het Zuid-Braziliaanse aartsbisdom Porto Alegro. Dit weekend zei hij in een interview met het blad Press & Advertising: “De Joden hebben het over zes miljoen doden. Maar hoeveel katholieken waren slachtoffer in de Holocaust? In totaal 22 miljoen. Joden zeggen dat zij de grootste slachtoffers waren, maar de grootste slachtoffers waren de zigeuners, die uitgeroeid werden." De Joodse Federatie in de staat Rio Grande do Sul zei in een eerste reactie dat “het niet de eerste keer was dat Dadeus de zaken verdraait als hij naar de Holocaust verwijst. Het afzwakken van de Holocaust is een aanval op miljoenen die zijn omgekomen in een oorlog ontketend door fanatisme en intolerantie", aldus federatievoorzitter Henry Chmelnitsky. Porto Alegro kent met 12.000 Joden een van de grootste Joodse gemeenschappen van Brazilië. Bron: [url=http://www.manna-vandaag.nl/index.php?post=5216]manna-vandaag[/url] [B]Mijn mening[/B] Natuurlijk - omdat voor het christendom het fenomeen "wetenschappelijk en geschiedkundig bewijs" maar een illusie is die ontstaan is in de handen van atheïsten - hebben zij geen bewijs nodig, maar is dit sowieso de waarheid? http://www.holocaustforgotten.com/Lucaire.htm 3 miljoen christenen zie ik hier,maar geen 22 miljoen. http://wiki.answers.com/Q/How_many_Christians_died_in_the_holocaust 5 miljoen niet-Joden, wat weer in tegenstelling is met de vorige link en de bewering van de aartsbisschop. http://kimel.net/nothing.html Ook weer 5 miljoen niet-Joden. http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20070802000733AAo368Q En ook hier 5 miljoen niet-Joden. Dit kan misschien ongeldig bewijs zijn, maar zolang de kerk faalt in het bewijzen van deze stelling, blijf ik geloven dat mijn bewijs het enige, echte bewijs is. Hier kan je over dit onderwerp discussiëren, maar hou het deftig, aub.

Atheïst van de maand: Aristippos van Cyrene





Aristippos, ook Aristippos van Cyrene of Aristippos de Oudere van Cyrene genoemd, was een Grieks filosoof en een jongere tijdgenoot van Sokrates. De juiste data van zijn levensloop zijn niet bekend. Men neemt algemeen aan dat hij omstreeks ca. 435 v.Chr. in Cyrene, een Griekse Polis in het huidige Libië in Noord-Afrika, geboren werd en omstreeks ca. 355 v.Chr. stierf. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de Cyreense School.


 

Over het leven van Aristippos zijn we overwegend op de hoogte door de meldingen van Xenophon in diens Memorabiliën (II,1 en III,6) en Eusebius van Caesarea in diens Praeparatio evangelica (XIV, 18).

Aristippos, die schijnbaar uit een welgestelde familie kwam, zou tijdens een bezoek aan de Olympische spelen een volgeling van Sokrates, Isomachos, ontmoet hebben wiens uitspraken hem overtuigden om naar Athene te gaan, om Sokrates zelf te leren kennen. Ook Aeschines Socraticus vermeldt dat Aristippos naar Athene kwam, gelokt door Sokrates' vermaardheid. Hij verbleef er een tijdje in de kring van volgelingen van Sokrates en had na diens dood ook ook contacten met Plato en diens kring. Van deze periode getuigt ook de passage in Plato's dialoog De Phaedo, waar Sokrates op de dag van zijn veroordeling de naam van Aristippos vernoemd en zich afvraagt waarom hij niet aan zijn zijde is, zoals zijn andere volgelingen. Hij verliet uiteindelijk de stad, om op eigen initiatief rond te dwalen en zijn onderricht tegen betaling aan te bieden. Omwille hiervan wordt hij door sommigen tot de sofisten gerekend. Of hij samen met Plato ook aan het hof van Dionysius II van Syracuse verbleven heeft, is niet bekend. Bekend is wel dat hij een dochter, genaamd Areté had, die hij zelf opvoedde en onderwees. Hun zoon Aristippos de Jongere heeft uiteindelijke de Cyreense School in Noord-Afrika voortgezet.

Hoewel we slechts weinig over de precieze levensomstandigheden van Aristippos zijn geïnformeerd, heeft de overlevering toch enkele karaktertrekken en levenswijsheden bewaard, die de roem van Aristippos in het verleden kunnen funderen. Overeenstemmend berichten de overgeleverde getuigenissen van zijn pientere aard, zijn beheerstheid en zijn talent om in alle omstandigheden, in vrede en in nood, een afstandelijke gelatenheid te bewaren.

Theodor Gomperz heeft in zijn boek Griechischen Denkern' (Boek IV, Hoofdstuk 9) er op gewezen dat de Aristippische levenscultuur vele eeuwen later, misschien in een iets affectievere vorm, een evenknie vond in de wereld van de Franse Salons van de 18e eeuw. Hij citeert hiervoor een zin van Charles Montesquieu uit diens Portrait de Montesquieu par lui-même, die op opmerkelijke wijze een samenvatting inhoudt van wat ook Aristippos' idiosyncratische karaktertrekken zouden geweest kunnen zijn:

"Mijn machine is zo gelukkig samengesteld, dat ik van alle toestanden genoeg begrijpen kan om ervan te genieten, maar niet levendig genoeg zijn om er onder te lijden."

Van de schriftelijke werken van Aristippos zijn er maar enkele delen bewaard gebleven, die door Demetrius van Phaleron geciteerd worden (De Elocutione § 296). Daarnaast is bij de Socratische brieven een brief overgeleverd van Aristippos aan zijn dochter Areté. Aangezien Aristoteles hem meermaals citeert in zijn Metafysika (B 2 996a, B 3 1078a) en Theopompos (Aan Athenaios XI 508 C) zelfs beweert dat Plato werk van hem zou hebben overgenomen, wordt aangenomen dat Aristippos schriftelijke aantekeningen nagelaten heeft. Naast meerdere "Essays" (Diatriben, worden aan hem ook een volledig verloren gegane geschiedenis van Libië toegeschreven. Veel later berichtte ook Diogenes Laërtius over het bestaan van schriftelijke werken (Diatriben). Diogenes vermeldt ook de slagzin, waarmee de Antieken Aristippos' levensmaxime gekarakteriseerd hadden: "Ik bezit, ik ben zelf geen eigendom". Hij vermeldt daarnaast ook twee dialogen, één met Speusippos en één met Stilpon, die de leer van Aristippos als tegenstander gehad zouden hebben. Ook deze dialogen zijn verloren gegaan.

Over de inhoud van het werk van Aristippos geven de beperkte meldingen waarover wij beschikken weinig informatie. Uit het feit dat zo weinig van zijn werk overgeleverd is, wordt wel als argument aangehaald om aan te nemen dat de leer van Aristippos, ook al was hij de grondlegger van de Cyreense School, de latere leden van de school weinig beïnvloed hebben. In ieder geval niet in die mate als Eudoxus van Cnidus, die door Aristoteles wordt geciteerd als vertegenwoordiger van de Cyreense traditie. Zijn belangrijkste effect moet waarschijnlijk eerder gezocht worden in zijn persoonlijke uitstraling. Deze moet erg opmerkelijk geweest zijn. Plutarchus (De cohibenda ira, 14) prijst hem als voorbeeld van uitzonderlijke rust en kalmte. Cicero (De officiis, I 148) stelt hem op dezelfde hoogte als Sokrates zelf, in die zin dat hij met betrekking tot beide spreekt over hun grootsheid en goddelijke eigenschappen. Horatius (Epistulae, I 1, 18; I 17, 19 und 23), die men in zekere zin als een zielverwant kan beschouwen, beroept zich meermaals op Aristippos' voorbeeld, waarbij hij zowel zijn genoegzaamheid als zijn elegante levensstijl looft.


 

In de moderne tijd zouden bepaalde uitspraken van Jean-Jacques Rousseau door Aristippos geïnspireerd kunnen zijn. Ook de theorie over het geluk van Jeremy Bentham bevat duidelijk invloeden van Aristippos' voorstelling van het goede leven (Eudaimonia). Van een grote gelijkenis met hedendaagse hedonistische stromingen is er echter geen sprake. Bij deze laatste ontbreken immers de theoretische onderbouw en de analytische diepgang, die wel terug te vinden is bij de Cyreense filosofen. Deze bestond er in om een garantie aan te bieden om in alle omstandigheden, zelfs de meest penibele, een volledig vervulde levenscultuur te kunnen handhaven.


 


 

Bron: Wikipedia.


 


Heiligverklaring van Pater Damiaan




Onmiddellijk na het overlijden van Damiaan in 1889 werd in Hawaii gepoogd zoveel mogelijk geschriften en getuigenissen over Damiaan samen te brengen met het oog op een eventuele zaligverklaring. Maar er was geen stuwende kracht om dit te coördineren. Rond 1935 kwam vanuit België weer meer aandacht voor een mogelijke zaligverklaring.

Eerbiedwaardige dienaar
Het officiële proces van de zaligverklaring werd ingeleid in 1938. In 1955 werd het dossier aan Rome overgemaakt. In 1977 werd officieel de heldhaftigheid van zijn deugden erkend waardoor Damiaan de titel van "eerbiedwaardige dienaar Gods" kreeg. Voor een zaligverklaring is een wonder nodig. In 1895 reeds was er sprake van een miraculeuze genezing van een kloosterzuster, deze genezing werd echter aanvankelijk niet herkend als een mirakel.

Alle vereisten
Toen echter aan alle andere vereisten voor de zaligverklaring voldaan was, werd met bijna 100 jaar vertraging de genezing toch als miraculeus aanvaard. Op 13 juni 1991 werd het decreet van de zaligverklaring ondertekend.

Eerste voet aan wal
Op 4 juni 1995 werd Damiaan zalig verklaard. Hij kreeg een feestdag toegewezen op de liturgische kalender. Gewoonlijk is dat de dag van het overlijden. Voor Pater Damiaan zou dat 15 april zijn, maar omdat die dag vaak in de Goede Week valt die geen heiligenverering toelaat, werd 10 mei gekozen. Dat is de dag waarop Pater Damiaan (in 1873) voor het eerst voet aan wal zette in Molokaï.

Tweede mirakel
Reeds kort na de zaligverklaring van Damiaan werd er al uitgezien naar de heiligverklaring. Hiervoor was er een tweede mirakel nodig. In 1999 werd een Hawaiaanse vrouw genezen verklaard van kanker, zonder dat daar een medische verklaring voor was. Volgens haar gebeurde die onverklaarbare genezing op voorspraak van de zalige Pater Damiaan.

Geen medische verklaring
Op 18 oktober 2007 heeft de medische commissie van de Congregatie voor de Heiligverklaringen verklaard dat er geen medische verklaring was voor deze genezing. Op 29 april 2008 werd het dossier behandeld door een theologische commissie die stelde dat deze genezing van bovennatuurlijke aard is en daarenboven in oorzakelijk verband staat met het aanroepen van Pater Damiaan.

De paus ondertekende op 3 juli 2008 het decreet dat de wonderbaarlijke genezing, toegeschreven aan de tussenkomst van pater Damiaan, erkent. Vandaag deelde het Vaticaan uiteindelijk mee dat de heiligverklaring van Pater Damiaan op 11 oktober zal plaatsvinden in Rome. (belga/ep)


"Het is niet vanzelfsprekend dat pater Damiaan, die op 11 oktober in Rome heilig wordt verklaard, de patroon van de aidspatiënten wordt. Sommige aidspatiënten hebben hiertegen fel geprotesteerd omdat zij helemaal niet willen geïdentificeerd worden met melaatsen. Pater Damiaan wordt in elk geval de patroon van de melaatsen". Dat zei pater Fritz Gorissen, de overste van de Vlaamse paters van de Heilige Harten, de congregatie waartoe pater Damiaan behoorde.

Uitzichtloze situaties
Binnenkerkelijk was eerder al nagenoeg algemeen vooropgesteld dat Damiaan zowel de patroon van de melaatsen als van de aidslijders zou worden. "Als men mij zou vragen van wie pater Damiaan het best de patroonheilige zou kunnen worden, dan antwoord ik meteen: van alle mensen die in uitzichtloze situaties toch hoopvol blijven volharden. Dat is immers wat Damiaan heeft gedaan en wat zijn levensverhaal ons leert", verklaarde kardinaal Godfried Danneels vandaag.

Grootste Belg
"Wij zijn blij dat er eindelijk een datum voor de heiligverklaring is vastgelegd. Deze heiligverklaring is een bevestiging van wat pater Damiaan deed en waardoor hij verkozen werd tot de Grootste Belg", aldus pater Gorissen. (belga/ep)

Vlaanderen zal heiligverklaring Damiaan duchtig vieren

Voor de heiligverklaring van pater Damiaan zijn op tal van plaatsen in Vlaanderen vieringen gepland. De paters van de Heilige Harten, de congregatie waartoe pater Damiaan behoorde, maakt er een feestjaar van onder het motto "Damiaan inspireert".

Het feestjaar wordt op 10 mei geopend met de plechtige viering van de liturgische feestdag van Damiaan in Kortrijk, Leuven en Tremelo. Het jaar wordt in Leuven afgesloten op de feestdag van Damiaan in 2010 met een viering waarin getuigenissen van mensen en groepen die zich vandaag geïnspireerd weten door Damiaan centraal staan.

Avondwake
Aan de vooravond van de heiligverklaring wordt een avondwake gepland aan het graf van Damiaan in Leuven. Zondag na de heiligverklaring is er een plechtige viering in Leuven. De Belgische bisschoppen organiseren een viering in de basiliek van Koekelberg.
De vormelingen van het vicariaat Vlaams-Brabant zakken op 3 oktober naar Leuven af voor een dag in het teken van Damiaan.

Wereldmissiehulp plant een tentoonstelling over Damiaan in Scherpenheuvel en een bijzondere actie naar de scholen toe.
Ook Tremelo -de geboorteplaats van Damiaan-, het Damiaaninstituut in Aarschot en de parochiefederaties Tremelo en Leuven plannen vieringen. (belga/jv)






Baird's Mening
Ik vind het fantastisch dat er eens een Grote Belg in de geschiedenisboeken wordt opgenomen, alleen spijtig dat het een Christen is.
Het is wel zeer spijtig dat pas 20 jaar na de dood van Jozef De Veuster wordt gezien hoe een fantastisch man het was.
De Heiligverklaring van Damiaan zal natuurlijk weer een mediagekte worden, ongetwijfeld, en er zullen natuurlijk wel negatieve commentaren zijn -al zou ik niet weten wat er negatief is geweest aan deze man zijn daden-, maar laat ons niet vergeten wat voor fantastische daden deze man heeft gedaan!
Jarenlang heeft hij zich ingezet voor de melaatsen, om dan uiteindelijk zelf ten onder te gaan aan lepra.
Kortom, ik ben ongelooflijk blij dat er eindelijk eens een Belg in de geschiedenisboeken beland.
Hosting door HQ ICT Systeembeheer