Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Spórt -- Voor de échte liefhebber


Vroeger raakte ik bijna nooit (alleen als het voor school moest natuurlijk) een boek aan. Kost tijd, duurt lang en te dik waren de argumenten. Tegenwoordig is dit wel anders, ik ben een echte leesfanaat geworden. Door de lol en inspiratie die ik uit het lezen van boeken haal zeg ik al een tijd lang: "het lijkt mij een onwijze uitdaging een boek of een blog te gaan schrijven". Vandaar dat ik het een grote uitdaging vind dit blog te starten. Ik zal mij richten op hetgeen waar mijn grootste passie ligt: sport. Ik kijk, zie, ruik, speel en adem sport. Hier kunnen niet alleen vrienden, maar vooral ook mijn vriendin over meepraten .. Ik ben van plan te gaan schrijven over voetbal, maar geen roddels of korte informatie. Ik wil clubs beschrijven en daarbij een gevoel creëren. Hiernaast vind ik het een mooie uitdaging om mij te richten op de Amerikaanse sporten. Denk hierbij vooral aan de NHL en de MLB. Ik ben de afgelopen jaren meerdere malen naar Amerika geweest en ben helemaal gepakt door de USA sports. De sfeer, emotie, stadions en het fastfood maken het kijken en volgen van de Amerikaanse sport ontzettend mooi. Ik hoop dat ik jullie hierin mee kan krijgen ....

Home | Profile | Archives | Friends


S.C.C. Napoli; geheimzinnige voetbalstad

Posted at 15:49, 14/3/2014

De havenstad lijkt er ogenschijnlijk vredig bij te liggen, de zon schijnt heerlijk in de toerist zijn gezicht en de vissers brengen hun vangst naar de haven en laden deze uit; een dag als iedereen wel zou willen hebben. Maar in de duistere buurtjes krioelt het van de praktijken die het daglicht niet kunnen verdragen. Wie Napels denkt te kennen komt hier bedrogen uit. De stad wordt door spelers, fans en politiek omschreven als duister, spijkerhard en ondoordringbaar.
We hebben hier dan ook te maken met de Zuid Italiaanse stad Napels, gesticht door de inwoners van de Griekse kolonie Cumae, rond de achtste eeuw voor Christus. De derde stad van Italie en vooral een stad bekend om de volgende zaken; voetbal, de pizza margarita en vooral de Comorra; de Napolitaanse maffia.

In het jaar 1926 werd de voetbalclub Sociata Sportiva Calcio Napoli opgericht door een samengaan van een cricketclub en voetbalclub. Het team en de club waren na de oprichting weinig succesvol en hadden geen ambitie om door te groeien tot een club met een behoorlijk niveau. In de jaren zeventig werd hiervan afstand genomen en kwamen spelers als Zoff en Juliano, de jaren 70 versies van Buffon en Pirlo, naar de club en brachten enigszins nieuw elan.
Het daadwerkelijke moment van redelijk clubje naar een grootste club wordt herinnerd door elke Napoli fan van over de hele wereld. Hij arriveerde, de legende was gekomen, de man die alles ging veranderen, een mythe werd geboren en hij had besloten voor Napoli te kiezen; God zelf kwam voor Napoli spelen.

Diego Armando Maradona kwam in 1984 naar de mystieke havenstad Napels. Hij kwam van het grote Barcelona, maar het geld van de Comorra schijnt wonderen te doen. De fans waren meer dan door het dollen heen en braken, zoals ze al bekend stonden, de hele stad zo ongeveer af. Het stadion werd volgehangen met spandoeken over de grootsheid van de nieuw gearriveerde Argentijnse voetbalreus. Deze door de wol geverfde fans waren al sinds jaar en dag op zoek naar meer, naar succes, naar prijzen; eindelijk hadden ze iemand die dit kon geven. En hij gaf ze dit ook.
Deze fans, de ultras, hebben een reputatie waar niemand omheen kan; keihard, beangstigend en als het team niet speelt zoals zij willen wordt dit duidelijk aan de trainer verteld middels alleszeggende spandoeken.
De fans van Napoli zijn de club Napoli; zij bepalen, zij denken, zij regeren, al jaren, en dit zal altijd zo blijven.

Onder leiding van Pelusa (Pluisje) worden verschillende landstitels naar het Stadio San Paolo gehaald. Een idiote prestatie als je nagaat dat dit voor het tijdperk met Diego geen van dit alles mogelijk was. De fans reageerden als volgt: Maradona, jij bent onze liefde, maar Italie is ons bloed.
Maar overal is een tijd van komen, en een tijd van gaan. Maradonna verliet Napels, liet een leegte achter die door niemand opgevuld konden worden. Niemand kon deze legende doen vergeten. Na een periode van flinke teloorgang; Napoli was bankroet en degradeerde twee divisies; is Napoli uit het slob gekropen en doet zowel nationaal als internationaal eindelijk weer helemaal mee. Topspelers als Higuain, Hamsik en Pepe Reina spelen tegenwoordig in de havenstad en doen mee om de titel!

Napels, de stad die niet te vergelijken is met elke andere stad, heeft een duistere kant, maar voetbal houdt de stad bijeen. Het is geweldig om te zien, te voelen en te ervaren wat het is als Napoli wint. Als Napoli wint, wint de stad in zijn totaliteit. Het gevoel van een inwoner van Napels heeft niets met Italie te maken; het gevoel is puur en alleen Napolitaans.


Napoli, Vince Siempre


Welcome to MLB live!

Posted at 21:33, 4/3/2014

Youre reading the story of a sport that is for most Americans the sport of all sports; baseball. Everybody in the USA wants to play 162 games during the period from March to Oktober and end up in the World Series!
# MLB # Bullpen # Grand Slam Homerun # Designated Hitter # Strike Out

Wij vinden ons in Europa altijd erg sportminded, het zit zogenaamd in ons bloed en zijn ermee geboren. Een misvatting. Amerika is een land waar sport niet alleen op nummer 1 staat, maar ook op 2, 3 en 4! Amerikanen zijn niet sportminded, maar sportfreaks.

Basketbal, ijshockey, american football en baseball zijn de sporten die in Amerika het dagelijks leven meer dan beinvloeden. De teams worden door sportzenders, kranten, lokale radiostations, grote tv zenders en grote delen van de bevolking elk uur, elke minuut en elke seconde gevolgd, geanalyseerd en bekeken. Dit is natuurlijk overal zo wereldwijd, maar de aandacht die deze sporters krijgen is immens. In Europa hebben topspelers als Messi en C. Ronaldo miljoenen volgers op Twitter en Facebook. In Amerika heeft de relatief onbekende baseballspeler Nick Swisher van de Cleveland Indians al meer dan 1.8 miljoen volgers! Baseball is een hysterie, een mythe en een al meer dan 100 jarige hype.

Maar hoe populair baseball in Amerika (en Japan) is, in Europa wil het hier niet mee vlotten. Saai, langdradig, beetje meppen en vangen hoor je altijd zeggen. Maar nu het nieuwe seizoen binnen de Major League Baseball (MLB) weer voor de deur staat kan ik iedereen zeggen: ga er eens rustig voor zitten en kijk een heerlijk potje baseball. Zie de runs, zie de slagmannen, zie de mooiste vangballen en beleef de sfeer van een echte Amerikaanse sport live! Een echte belevenis, alleen het Amerikaanse commentaar doet je al vermoeden in Boston, NY, Detroit of LA te zijn!

Sfeer is dan ook wel het toverwoord bij deze sport; als fan zijn de namen van de teams alleen al genieten. Denk aan de NY Mets, de Florida Marlins, de LA Angels en de Baltimore Oriols. Alleen dat is al het volgen waard.

Gregorius, Janssen, Bogaerts en Bernadina zijn voor veel Nederlanders niet direct namen die in het rijtje staan van Sneijder, Kramer en Robben. Toch kan ik aangeven dat deze mannen Neerlands hoop zijn. Wel te verstaan in de MLB. Een waanzinnige prestatie als je bedenkt dat baseball een sport is wat je als buitenlander via de televisie prima kan volgen; maar binnenbringen in de beste baseball competitive ter wereld is een ander verhaal. Het is meer binnenvechten. Nu zijn deze Nederlanders niet direct geboren in Zierikzee of Drachten, meer in Willemstad op Curacao of Sint Nicolaas op Aruba. Natuurlijk is hier een andere leefwijze en staat baseball daar meer in het aanzien dan in Nederland, maar deze mannen hebben het op eigen kracht tot waanzinnige hoogtes weten te schoppen. Petje af!

Waarom dit enthousiasme over een sport die in Nederland en Europa niet veel aanzien heeft, maar meer wordt gezien als een sport waar een paar mannen een balletje gooien en vangen. Toch kan er benadrukt worden dat deze sport intens, gevoelig en bovenal ontzettend sfeervol is. Nadat je hierin bent gaan geloven kan je je gaan verdiepen in het doolhof van de statistieken van deze sport. De afkortingen AVG, HR, SB, R, OBP, SLG en OPS zijn maar een kleine greep uit het ontzagwekkende afkortingenfeest in de MLB.

# 22 march 2014 # Opening Season # LA Dodgers vs Arizona Diamondbacks # Boston Red Sox; Champions 2013


Sponsoring; Live or Die

Posted at 16:59, 26/2/2014

Apple, Sport1, Nike, Nederland 1, Ziggo, Sony, Etihad, Puma, Hugo Boss.
Zomaar een aantal namen die ik bij het rondkijken in mijn kamer langs zie komen zonder dat er echt de aandacht op heb gelegd. Deze bedrijven sponsoren niet hetgeen ik zie, ze maken het. Maar hoe komt dit product onder de aandacht van iemand die het product zou willen hebben? Bijvoorbeeld jij!

200 voor Christus. Een rijke Romein heeft een slechte naam in Italie, Rome, gekregen door zijn verrichte daden. Toch voelt hij dat hij het tij kan keren, maar hoe kan hij de mensenmassa overtuigen van zijn goede kant. De rijke Romein bedenkt dat hij zich volledig gaat richten op een atleet, de atleet krijgt alles van de rijke Romein zodat hij zijn sport tot in de puntjes kan beoefenen. De rijke Romein krijgt zijn goede naam en reputatie terug en vind zo zijn gewenste plaats; een plaats in de Senaat van Rome.

Mondiaal lopen, kruipen, zitten, roken, drinken en feesten er z’n zeven miljard mensen op deze planeet. Een bijna onwerkelijke hoeveelheid. En dagelijks, ieder uur, elke minuut en bijna iedere seconden komen daar tientallen bij. Je moet je eens voorstellen, in 2011 zijn er zelfs 75 miljoen collega mensen bijgekomen! En al deze mensen willen iets ondernemen. En hier bedoel ik ondernemen mee in de ruimste zin van het woord; men wil kleren kopen, men wil televisie kijken, men gaat naar de sportclub, mensen zoeken vrienden op en werken keihard op kantoor. Niet voor niets is een sponsor op zoek naar jou!

Sinds de tijd van de Grieken en de Romeinen is sponsoring al van toepassing op de sport zoals je hierboven kan lezen. Er waren toen nog geen zeven miljard mensen aanwezig zoals nu het geval is, maar mensen waren toen ook al beinvloedbaar. Rijke mensen uit deze tijd steunden atleten of gladiatoren om zo populair te worden bij bepaalde groepen mensen of de gehele massa. Maar vanaf 1950 is sponsoring pas echt groots geworden. Dagbladen, automerken en sportmerken begonnen met sponsoren zoals hiervoor nog nooit was gedaan. Men was volledig overtuigd van het feit dat een goede sponsordeal de opbrengsten sterk liet stijgen. 

Deze bewering is ook meer dan waar gebleken als er wordt gekeken naar de deals die tegenwoordig worden gemaakt. Tegenwoordig is het binnen de sponsoring: een deal staat voor live en geen deal is die. Real Madrid ontvangt 50 miljoen dollar op jaarbasis van Adidas voor de gehele aankleding van het team. Nike geeft jaarlijks ongeveer 120 miljoen euro uit aan sportclubs en sporters om zich te kunnen etaleren. De grootste deal op dit moment is die van Rory McIlroy, de beste golfer op dit moment. Hij is 250 miljoen waard, en Nike is meer dan bereid hier in mee te doen. Noemde ik trouwens al de Chevrolet – Manchester United deal van 80 miljoen dollar op jaarbasis, alleen om op de voorkant van het United shirt te mogen staan. Prima deal, vooral als je United nu ziet spelen.

Tegenwoordig is sportsponsering niet meer weg te denken uit de maatschappij, ik durf te stellen dat veel sporten niet overleven zonder sponsoring. Een goed voorbeeld is de Rabobank, de grootste sponsor van Nederland. Zij sponsoren de hockeywereld dusdanig dat men in deze sport bijna afhankelijk is geworden van deze steun. Als binnen een club nu de sponsoring van de Rabobank wegvalt zal er een serieus groot probleem gaan ontstaan; contributie omhoog; leden gaan weg; club loopt leeg; geen club meer.
Rabobank sponsort ook in het wielrennen, een wat minder sterk voorbeeld van sportsponsoring van tegenwoordig.

Maar waarom sponsort Apple niets? Waarom linkt Facebook zich nergens aan? Waarom wilde Barcelona nooit een shirtsponsor hebben? De reden; dit zijn dusdanig sterke merken dat zij benaderd worden omtrent sponsoring, ze hebben geen extra uitingen nodig en zijn wat ze zijn.
Of ze verdienen zoveel geld dat ze het helemaal niets uitmaakt.

Live or Die; Make your choose. 


Rod of Rot?

Posted at 13:48, 21/2/2014

Het is een val, diepe val, een hele diepe val. Komt het ooit nog goed met de Johan Cruijff van het baseball?

#38 jaar oud.
#doping.
#162 wedstrijden geschorst; het gehele seizoen 2014.
#NY Yankees.
#mislopen van 36 miljoen dollar.

27 juli 1975 is een dag die door veel fans van de New York Yankees onthouden zal worden als de dag dat de beste NY Yankee ooit geboren werd; misschien wel de beste MLB (Major League Baseball) speler ooit. Maar een afgrond kan diep zijn en plotseling opdoemen.

In de Washington Heights in NY City leeft een vriendelijke en beleefde Dominicaanse familie die hier al sinds jaar en dag wonen, werken en socializen. Victor Rodriguez, een ex topbaseballer uit de Dominicaanse Republiek, en zijn vrouw Lourdes Navarro zouden graag weer de stap willen maken richting de Dominicaanse Republiek, maar gezien de komst van hun derde kind staat dit on hold. Op 27 juni bevalt Lourdes van Alexander Rodriguez, een baby die van zijn vader al na 1 dag een baseballhandschoen krijgt. Na verschillende omzwervingen beland de familie in Miami. Hier bepaald Alex dat hij professioneel baseball speler wilt worden, en niet zomaar 1. 

In 1993 is het dan zover, Amerika en de MLB krijgen te maken met Alexander Rodriguez, een Dominicaanse jongen uit NY City. Prima speler van de Seattle Mariners, maar meer ook niet. Maar als A-Rod, zoals zijn bijnaam al jaren is, tekent voor de NY Yankees veranderd niet alleen zijn leven; maar ook die van de Yankees. Dit was de speler die ze zochten en die NY eindelijk weer naar grote hoogtes kon stuwen, de speler voor de toekomst.

A-Rod wint alles wat er te winnen is, persoonlijke prijzen, prijzen met de NY Yankees en wordt alom bejubeld; niet voor niets vinden velen hem de beste baseballspeler ooit. Wat zeer te prijzen is aan deze man is dat hij niet met zijn hoofd in de wolken is gaan lopen. Hij heeft verschillende sportieve en sociale foundations waarin hij wereldwijd zijn bijdrage levert aan het verbeteren van de sportfaciliteiten voor de jeugd. Een man met een missie.

Toch blijft baseball bij A-Rod de boventoon voeren en wil hij op 36 jarige leeftijd, in 2012, er een mooi en vlammend seizoen van maken. Maar het verloopt niet zoals gedacht, hij komt niet lekker in zijn spel en de NY Yankees draaien verschrikkelijk seizoen. Geen play offs, persoonlijke prijzen of titel kon dat jaar worden bijgeschreven.

Of het met elkaar te maken had, of dat het de prive situatie was of er andere zaken in het spelen waren; u mag zelf beslissen. Maar in 2014 krijgt A-Rod een schorsing voor het gebruikt van doping van 162 wedstrijden, de duur van het hele seizoen 2014 en de langste schorsing die een baseball speler ooit heeft gehad. Yankee fans hinken op twee gedachten, steunen we A-Rod of mag onze beste speler ooit op 38 jarige leeftijd gaan rondkijken voor een andere club.

Een duivels dilemma


The Games

Posted at 20:36, 11/2/2014

Vroeger was het voor iedereen duidelijk wat The Games waren, maar tegenwoordig zijn er zo ontzettend veel games dat je niet meteen doorhebt waar het nu precies over gaat. Denk aan de blockbuster The Hunger Games of de razend populaire serie Game of Thrones. Zelfs Flappy Bird, een game dat wereldwijd door miljoenen mensen wordt gespeeld en welke een waanzinnige impact op zowel volwassenen als kinderen heeft.
Toch blijft het zo dat niets is te vergelijken met de Spelen. Iedereen kijkt. Iedereen huivert. Op werk. Op school. Dagenlang. Turen. Aanmoedigen terwijl je helden duizenden kilometers verderop hun kunsten vertonen. Een heerlijk spektakel. Een evenement wat zijn weerga niet kent.

Voor ons Nederlanders gaan de Spelen natuurlijk over schaatsen met Sven en Ireen, een beetje short track met Sjinkie en hier en daar wat snowboarden met onze eigen Nicolien. Wij zijn in Nederland in extase als een van onze helden zijn kunsten gaat vertonen. Het werk ligt plat en iedereen zit voor de buis. Er waren vier miljoen Nederlanders die Ireen Wust naar goud zagen schaatsen! Nu zijn de Spelen jammer genoeg niet in Nederland, maar zoals iedereen wel weet in Sotsji, Rusland. In Rusland vind iedereen schaatsen leuk, Skobrev wordt met hart en ziel aangemoedigd. Men is trots op de snowboarders en ijsdanser Jevgeni Ploesjtsjenko kan bijna niet over straat. Toch valt dit alles in het niet bij de volgende boodschap; de Russen willen maar 1 ding tijdens deze Olympische Spelen in hun eigen land:

Zondag 23 februari 2014
16:00
Bolshoy Ice Dome
Finale
Ijshockey
Goud


Alle Russen willen op de laatste dag van deze Olympische Spelen dat hun helden in de ijshockeyfinale staan en het liefst hierin de Verenigde Staten verpletteren. De manschappen van captain Alexander Ovechkin zijn hier al jaren mee bezig.

De lange weg naar de finale in Sotsji begon uitstekend toen men in Helsinki, 2012, wereldkampioen werd door Slowakije met 6-2 aan de kant te zetten. Na dit grote succes zagen de Russen in dat het helse karwei wat hun te wachten stond werkelijkheid kon worden. De titel in Sotsji was mogelijk! Toen het Russische volk dit doorkreeg werd het een chaos in Rusland, overal was feest, ging de vlag uit en werd iedereen dronken (in ieder geval, degene die dat nog niet waren). Woensdag 12 februari 2014 begint Russia aan zijn zware opdracht; in de poulefase moet het team afrekenen met de grootmachten Slovenie, met NHL topper Anze Kopitar (LA Kings); Slowakije, met NHL-ers Chara (Boston Bruins) en Hossa (Chicago Blackhawks)en als laatste de grote vijand: Amerika. Dit team heeft alleen maar topspeler uit de NHL; zoals Kane (Chicago Blackhawks) en Parise (Minnesota Wild).

In Nederland is het niet voor te stellen hoeveel druk de ijshockeyers van Rusland in Sotsji ervaren. Wij zijn gewend dat we moeten, maar vooral willen winnen. De ijshockeyers van Rusland moeten, moeten, moeten en moeten winnen; er is geen andere weg dan winst. En mocht dit niet lukken zullen de media, de ijshockeybond in Rusland, de toeschouwers en supporters thuis hun woordje klaar hebben staan; en de uitingen op dat moment zullen niet opbouwend positief zijn, om mij zacht uit te drukken.

Volg dit spektakel, ga erin op als een echte Rus en leef 100% mee. Alleen dan maak je hier in Nederland een stukje Sotsji mee zoals je als Rus de Spelen kan beleven.

Veel plezier en see you next week


The Road; gevoel en respect

Posted at 22:51, 4/2/2014

Laat je inspireren, denk eens verder dan je eigen comfortzone en blijf niet eeuwig in eenzelfde hokje zitten. Ik neem je mee in hoe sport ook beleefd kan worden; dit is andere koek dan Studio Sport om 7uur op zondagavond.

IJshockey is niet meteen de sport waar je aan denkt of die inspirerend werkt bij veel Nederlanders. Nederlanders houden van voetbal. Nederlanders houden van hockey. Nederlanders houden van schaatsen. Je mag nog net tennis en Formule1 leuk vinden, maar bij rugby of honkbal wordt je al aardig vreemd aangekeken. IJshockey is al helemaal not done. Vreemde lui, niet ons soort mensen en gedachteloos een beetje erop los rammen; dat is onze Nederlandse gedachte.

De indrukwekkende en vooral meeslepende documentaire The Road To The NHL Winter Classic, een ijshockeywedstrijd in een openlucht stadion voor 110.000 toeschouwers, bewijst het tegendeel.

De geur van zweet, de gigantische kleedkamer, de mentale energie die de coach aan zijn spelers geeft en de toewijding van de spelers in de NHL (National Hockey League) zijn niet te vergelijken met welke sport dan ook. De passie die de spelers tonen op en rondom de baan zijn soms griezelig om te zien. Vijftien hechtingen en een gebroken neus; doorgaan is de enige gedachte die er is bij een speler uit de NHL opkomt. Het woord ‘schwalbe’ is op z’n zachts gezegd nog niet geïntroduceerd in de beste ijshockey competitie ter wereld.

Je zal denken, passie is toch bij iedere sport aanwezig. Een terechte gedachte, maar deze documentaire laat je ervaren hoe het is om in een NHL team te spelen, te trainen, afgebeuld te worden, te vechten en te schelden. Maar de schoonheid van deze documentaire zit hem in de simpelheid. Je krijgt als aandachtig kijker een kijkje in het leven van een speler op het allerhoogste niveau. Je krijgt iemand te zien die zich niet alleen 100% voor de sport geeft, maar ook zie je een man met een gezin, een kind, boodschappen worden gedaan, dagelijks heerlijk eten en met vrienden op stap gaan.  Camera’s liggen 24/7 op de loer, leggen alles vast, volgen elke stap van het team en elke beweging van de speler. Een genot om naar te kijken.

Je zit in de kleedkamer, je staat 2-0 achter tegen de Los Angeles Kings en moet de winst naar je toetrekken om zicht te houden op een goed seizoen. Duizenden fans eisen een overwinning, tientallen journalisten staan je op te wachten en nog eens tientallen commentatoren willen elke quote van je hebben. Dit leven zie, voel en ervaar je.

De documentaire is niet alleen een waanzinnige aanrader voor sportliefhebbers; mensen die werkelijk niets met sport hebben zullen smullen van de sfeer, de power en fantastische dadendrang van deze sporters en coaches. Je gaat je verbonden voelen met deze helden, je wordt in de documentaire supporter en gaat volledig op in the road die uiteindelijk zal leiden tot de winst in de NHL Winter Classic.
Wat blijft hangen na al deze mooie woorden; gevoel en respect. See for yourself.

The Road To The NHL Winter Classic – een serie van HBO 


Hedendaagse absurditeit; gaat Barcelona Veendam achterna?

Posted at 16:40, 28/1/2014

Beste voetbalfan,

het is niet om je te demotiveren, om de teloorgang van je favoriete sport in te luiden of een andere sport de lucht in te prijzen. Dit verhaal gaat over feiten; harde feiten. Zaken waar je als fan omheen zou willen, maar niet omheen kan. Kwesties die het liefst diep worden weggestopt.

De transfer van Gareth Bale van Tottenham Hotspur naar Real Madrid was de op één na duurste transfer uit de geschiedenis van het voetbal. Er was in totaal een bedrag van éénennegentig miljoen euro mee gemoeid, een bijna angstaanjagend bedrag. Waarom is dit bedrag dan zó beangstend, een club als Real Madrid is toch de club met de grootste omzet ter wereld en is hiernaast ook nog eens de grootste club ter wereld. Dit klopt. Wat ook klopt is dat Real Madrid een schuld heeft van 541 miljoen.

Schulden, clubs in nood of een overname lijken van heden ten dage, maar schijn bedriegt. Om dicht bij huis te blijven; in 1968 heeft het Nederlandse voetbal voor het eerst te maken met een club in financiële nood. Xerxes/ DHC uit Delft kon zijn verplichtingen op financieel gebied niet meer voldoen en stond in 1968 voor een faillissement. Hierna volgden nog acht andere clubs die geen andere uitweg meer zagen dan het opdoeken van de club. Recente voorbeelden zijn Haarlem, RBC en Veendam. Een leeg stadion, een zanderig onooglijk veld en vervallen kleedkamers. Het geheel stoppen van een club betekend veel voor spelers en bestuur, maar raakt de fans in veel gevallen hard; keihard. Al hun ziel en zaligheid stoppen ze in de club, het wekelijks beschilderen van de spandoeken en het kapotschreeuwen van hun stembanden op de zondag zijn waar de fans voor leven. Tot dat ene moment, waarna er niets meer is.

Nu hadden clubs als RBC en Veendam geen miljoenen fans die overal ter wereld de wedstrijden van deze club volgden. Maar dit ligt geheel anders bij de grootste clubs ter wereld, zoals Real Madrid en Manchester United. Deze clubs hebben ettelijke miljoenen fans en volgers, de clubs zijn dagelijks in het nieuws en zijn voor veel mensen belangrijker dan alle politieke beslommeringen in het eigen land. Toch bestaat de mogelijkheid dat ook deze, de grootste en machtigste clubs ter wereld, hetzelfde lot zullen ondergaan als lokale clubs als RBC en Haarlem, een faillissement.

Barcelona, de prachtclub uit Catalonië, heeft een schuld van € 200 miljoen.
Arsenal, grootmacht uit London, legt de lat nog hoger: € 485 miljoen schuld.
Manchester United, club van legendes als Beckham en van der Sar, spant de kroon:  € 822 miljoen!
De club uit de Spaanse sinaasappelstad Valencia is inmiddels zelfs eigendom van de genationaliseerde Bankia Bank, waardoor het zelfs in handen is gekomen van de belastingbetaler. De fanatieke Barcelona fan betaald mee aan het salaris van de topspeler van Valencia, snapt u het nog?!
En als klap op de vuurpijl, de schulden van de twintig clubs uit de Italiaanse hoogste divisie en de Spaanse hoogste divisie samen zijn een duizelingwekkende vijf komma acht miljard euro.

Ik kan mij dan ook wel voorstellen dat u het als lezer heel redelijk en logisch vind dat Barcelona afgelopen jaar Neymar heeft gekocht van Santos, een Braziliaanse topclub, voor € 86,2 miljoen. Ook is het aanvaardbaar en begrijpelijk dat Manchester United de topspeler Juan Mata, wereldkampioen met Spanje in 2010, van Chelsea heeft overgenomen; voor 45 miljoen euro.

Om deze absurditeit tegen te gaan een voorstel: alle bestuurders en financiële medewerkers van alle clubs ter wereld moeten op stage. En wel bij Bayern München. Waarom? Een internationale topclub. Geen schuld. Dikke winsten. De beste spelers. Winnaar Champions League. Winnaar Wereldbeker voor clubteams. Hoe voetbal hoort te zijn.


#7; “your love makes me strong, your hate makes me unstoppable”

Posted at 18:48, 21/1/2014

Hoe kan je jezelf ooit nog geliefd maken als wereldwijd minstens 75% van je volgers je niet mag. Dat kan niet. Behalve als je iemand écht leert kennen.

Portugal, Madeira. Ongeveer 200 kilometer voor de kust van Casablanca, Marokko, ligt het prachtige eiland Madeira, waar planten, bloemen, bergen en idyllische dorpjes het landschap kleuren. Volgens de kenners en liefhebbers van dit eiland een oase van rust, waar je dagelijks kan genieten van de zon, prachtige uitzichten en heerlijk eten.

Funchal, Madeira, 5 februari 1985. José Dinis Aveiro en Maria Dolores dos Santos Aveiro krijgen een gezonde zoon. Echter moeten beide ouders het kindje opvoeden in zware tijden. De familie heeft weinig geld, veel zorgen en na drie kinderen nog een zoon begin het geld echt op te raken. Als vader José niet van de drank kan afblijven, komt het volle gewicht van de familie bij moeder Maria te liggen. Een zware taak. 
De vier kinderen van José en Maria hebben allen een mooie droom. Alleen de jongste zoon lijkt al op zeer jonge leeftijd te weten wat hij wil; s’werelds beste voetballer worden.

De kleine Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro, vernoemd naar zijn vaders grote held Ronald Reagan, groeit op in Santo António, een volkse wijk in Funchal. Voetbal is alles voor de kleine man, maar doordat zijn vader verslaafd is en zijn moeder zich in vieren moet delen krijgt hij weinig aandacht. Desondanks weet hij zich door middel van zijn inzet, talent en doorzettingsvermogen via de clubs Andorinha en National op te werken tot de Portugese top. Hij verlaat zijn geliefde eiland Madeira en kiest voor de topclub Sporting CP in Lissabon. Hier staat CR7, een van zijn bijnamen, op 13 jarige leeftijd geheel op eigen benen. Na vier jaar de sterren van de hemel te hebben gespeeld in het stadion van Sporting CP, Estádio José Alvalade, kiest hij voor een Europese grootmacht: Manchester United; “I am living a dream I never want to wake up from". Tegenwoordig speelt Cristiano Ronaldo voor Real Madrid en is uitgeroepen tot beste speler van de wereld.  

De man, die tegenwoordig zo vaak wordt gehaat of vervloekt door zijn spel of uitstraling, is echter nooit zijn roots vergeten. Zijn vader gaat steeds meer ten onder aan zijn drankverslaving. Na herhaaldelijke pogingen zijn vader naar een kliniek te sturen overlijdt zijn vader aan de gevolgen van zijn drankverslaving. Het overlijden valtRonaldo zeer zwaar, hij had een ontzettend hechte band met zijn vader. Niet voor niets quote Ronaldo: “When I win, I think of my father”. Na het overlijden van zijn vader staat CR7 voor de zwaarste beslissing uit zijn leven, zoals CR7 zelf aangeeft. Speel ik voor volk en vaderland de allesbeslissende WK kwalificatie wedstrijd tegen Rusland, of blijf ik rouwen om mijn vader.

Op de vooravond van de wedstrijd overleed José Dinis Aveiro. Cristiano Ronaldo speelt. Alles in hem zegt “nee’. Maar hij doet het voor zijn vaderland. Zijn vader had zo dit gewild.

 


De NHL in optima forma: de NY Rangers

Posted at 11:46, 15/1/2014

De National Hockey League (NHL) is s’ werelds beste ijshockeycompetitie waar spelers van over de hele wereld dagelijks snoeiharde, grandioze en wedstrijden vol emotie spelen. Topspelers met geweldige namen als Crosby, Bergeron, Tavares en Kane vullen dagelijks stadions vol met fans! Spreek de bovenstaande namen lékker Amerikaans uit, dan kom je direct in de sfeer en emotie van “the coolest game on earth”.

Een korte introductie: de NHL bestaat uit een totaal van dertig teams die in vier verschillende divisies over geheel Amerika spelen, gezien de afstanden is deze verdeling écht noodzakelijk. Aan de Oostkust wordt er gespeeld in de Atlantic Division, met teams als de Boston Bruins en Florida Panthers, en de Metropolitan Division, met o.a. de New Jersey Devils en Pittsburgh Pinguins. Aan de Westkust spelen de teams in de Central Division, denk hier aan de Dallas Stars en St. Louis Blues, en Pacific Division, zoals Los Angelos Kings en Calgary Flames.

De NHL is in Nederland en Europa het best te beschrijven als; onbekend maakt onbemind. Het sportkarakter in Amerika is anders dan in Europa, dus zullen wij het hier wel niet leuk vinden. Naar mijn mening een verkeerde gedachte en keuze. Anders gezegd: het klinkt als ver weg en het is moeilijk te volgen, of terwijl: “het is een ver van mijn bed show”. Toch wil ik deze show onderbreken en jullie meenemen in de wereld van de Amerikaanse ijshockeysport.

De NHL staat bekend als niet voor doetjes, bikkelhard en bij het missen van een tand of drie zal daar niemand van op of om kijken. Om je een beeld te schetsen: de Russische sterspeler Alexander Ovechkin mist twee tanden, komt net terug van een pittige schouderblessure en heeft in het verleden meerdere pucks op zijn gezicht gekregen.
Maar als je speelt in de bekendste stad ter wereld, de bekendste arena ter wereld en al meer dan 20 jaar geen titel hebt gewonnen, dan voel je geen pijn, maar vooral andere drie dingen: druk, druk en nog eens druk. Dit is het geval bij de New York Rangers Professional Hockey Club. De club uit New York is opgericht in april 1926 en speelt sinds die tijd in het Madison Square Garden, een paar blokken verwijderd van Times Square. De club aast al jaren op de titel in de NHL, met nieuwe coaches, spelers en speelstijlen, maar niets heeft nog tot resultaat geleid.

De trouw fan, een blue shirt, wordt dan niet met titels verwend. De laatste coach, met de magnifieke naam Dan Tortorello, is vorig jaar aan de kant geschoven om plaats te maken voor Alain Vigneault. Een topcoach met bewezen dienstjaren die inmiddels ook de druk van een stad als New York voelt.
Ook al zijn de resultaten van de Rangers nog niet optimaal, aan vermaak schort het in ieder geval niet binnen het Madison Square Garden. Trouwe fans als Liam Neeson (van o.a. Schindler’s List en Taken), John Legend (wereldzanger, denk aan ordinary people) en Spike Lee (regisseur van o.a. Malcolm X en Inside Man) ervaren wekelijks het werkelijk fantastische spektakel wat er bij een ijshockeywedstrijd van de New York Rangers plaatsvind.

Het spektakel begint al aan het begin van de wedstrijd, waar de spelers van de Rangers in een volledig donker stadion worden voorgesteld aan alle blue shirts. Uit eigen ervaring kan ik zeggen: “kippenvel!”. Áls de NY Rangers een goede wedstrijd spelen is een doelpunt natuurlijk vanzelfsprekend. Wat je dan meemaakt is geweldig; je hoort eerst “The New York Rangers Goal Song”, gevolgd door 3 knalharde sirenes die door de arena schallen van een brandweerwagen van het NYC Fire Department. En om de avond in stijl af te sluiten, met een overwinning, krijg je nog de “New York Rangers Victory Song” te horen, een erg blij circusachtig nummer wat je je leven lang herinnert.  

De NHL, een kolossaal, emotievol en wereldwijd spektakel waar ik iedereen deelgenoot van wil maken. Neem eens een kijkje op www.nhl.com

Ik heb nu al zin om jullie volgende week woensdag weer te vermaken met een nieuw en mooi sportverhaal! 


Typisch Spaans en landelijk gelegen; Villarreal CF

Posted at 09:22, 8/1/2014

Droge grond, zanderige paden, rust, siësta, boerderijen en heerlijk eten. Een typisch Spaans tafereel niet ver van Valencia. Als je vanuit Valencia richting het noordoosten rijdt kom je langs het klassieke en betoverende dorpje Sagunto, een kruising tussen Italiaanse schoonheid en Spaanse Mediterrane sferen. Mocht je nog verlegen zitten om een stukje natuur; rij na Sagunto het binnenland in en je komt terecht in fonkelend natuurschoon; de Nationale Parken Sierra Calderona en Parc Natural Serra d’Espada.

Deze rit geeft de overgang van de toeristische trekpleister Valencia naar het klassieke Spanje perfect weer. Bovenstaande rit leidt je naar een klein dorpje met 50.000 inwoners, genaamd Villarreal. Dit is klein, typisch Spaans en hier staat één kleur voorop: Géél! Géél! Géél! Dé kleur van de plaatselijke voetbalclub: Villarreal Club de Futbol, of beter bekend als Villarreal.

Villarreal CF is een Spaanse voetbalclub die is opgericht op 10 maart 1923. De club heeft zich sinds die tijd door diepe dalen heen moeten worstelen, maar zijn tegenwoordig bekend als steady middenmoter in de Primera Division. Dit is knap voor een dorpje met een aantal inwoners dat gelijk staat aan Barendrecht, Oosterhout of Medemblik. Niet direct voetbalclubs met internationale allure.

Sinds de oprichting van Villarreal CF heeft de club altijd in hetzelfde stadion gespeeld: El Madrigal. Een stadion wat plaats biedt aan ongeveer 23.000 toeschouwers, wat het klein, maar voornamelijk erg sfeervol maakt. Een madrigaal, de vertaling van El Madrigal, is een lyrisch gedicht in de letterlijke betekenis en een verwijzing naar de terreinen van de plattelandsbewoners die gronden bezaten waarop het trainingscomplex is gebouwd. Een mooi memorie.

Nu voor jullie duidelijk is wat dit rustieke dorpje met zich meebrengt wil ik jullie meenemen is de eerder genoemde kleur van het shirt van Villarreal: GEEL. Aan deze kleur heeft de club zijn bijnaam en supportersschare te danken: Submarino Amarillo en Los Piratas Amarillos. Voor de minder Spaans sprekenden onder ons; vrij vertaald ‘de gele onderzeeër’ en ‘de gele piraten’.
De bijnaam is een fraaie en inventieve vondst, de bijnaam Submarino Amarillo zinspeelt op twee “kwaliteiten” van de club. Enerzijds, de positieve onderzeeër verschalkt vaak vanuit een underdogpositie de grote oorlogsschepen als Real Madrid en Barcelona en brengt deze tot zinken. Anderzijds, het negatieve aspect aan deze onderzeeër is dat deze soms zó diep is ondergedoken dat degradatie een feit was.

In 2000 begon de Submarino Amarillo op stoom te komen. De Europese campagne van de club uit het kleine dorpje in de regio Castellon begon dan eindelijk vorm te krijgen. In 2004 – 2005 behaalde de club een keurige derde plaats in de Primera Division. Met de kennis van nu is dit een logisch gevolg gezien de selectie die er toen stond en de dienstdoende coach. Huidige Arsenal sterspeler Santi Carzola, ervaren middenvelder Marcos Senna, de dodelijke Uruguayaanse spits Diego Forlan, de geweldige Riquelme en als coach stond er Manuel Pellegrini voor de groep, de huidige coach van Manchester City. Een klein clubje liet zich gelden zoals nooit tevoren.

Men prees de ploeg de lucht in, maar daarentegen bleven Los Pirates Amarillos sceptisch. Hoe zal het komend jaar gaan. Villarreal CF bewees geen eendagsvlieg te zijn. De stijgende lijn bleef doorzetten en in 2005 – 2006 bereikte men zelfs de halve finale van de Champions League! Een gigantische prestatie.
Deze halve finale werd ten koste van teams behaald die al jaren aan de internationale top stonden: Manchester United, Glasgow Rangers en Internazionale uit Milaan. Uiteindelijk bleek Arsenal in de halve finale uit London “a bridge to far”.

In januari 2014 staat Villarreal CF zesde in de Primera Division, met nog alle uitzicht op de plaatsing van voor de Europa League of zelfs de Champions League!
Afwachten, en eventueel hopen op een mooi, landelijk clubje in het miljoenenbal van de Champions League …

Hopelijk tot volgende week woensdag .....


Dé start

Posted at 19:37, 3/1/2014

Waarom een streepje op de e? Is het aandacht, gewoon mooi, of is het een fout. Nee hoor. Hiermee wil ik aangeven dat dit niet zomaar één start is, maar dé start van iets waar ik al veel eerder mee had moeten beginnen. Ik vind het erg spannend om op een goede, informatieve en pakkende manier sport met jullie te delen. En wat al helemaal uitdagend wordt is het feit dat ik sport naar jullie toe wil brengen die niet dagelijks op de televisie te zien is. Hierdoor ben je er minder bekend mee, maar voor mij juist ontzettend leuk om dit "bij jullie in de huiskamer" te brengen!

De sporten die niet dagelijks op de Nederlandse en Europeese televisie te zien zijn, zijn o.a. de Amerikaanse sporten ijshockey (NHL) en baseball (MLB). Natuurlijk behoort die NBA en de NFL (basketbal en american football) ook tot deze categorie, maar ik zal mij focussen op ijshockey en baseball gezien mijn eigen interesse, kennis en gevoel.
Naast deze sportcategorie zal ik mij ook bezig willen houden met voetbal, maar dan vooral met teams of clubs die niet de status van een Real Madrid of Bayern Munchen hebben. Wat weet je zelf van clubs als Parma, Villarreal of CSKA Moskou. Alle drie bekende clubs, maar iets verder dan de namen komen de meeste mensen niet. Het lijkt mij leuk een bepaald gevoel en herkenning bij deze clubs naar voren te brengen die je niet zal verwachten.

Ik hoop de komende tijd jullie te kunnen interesseren in mooie, pakkende en interessante sportverhalen.
Ik vind het in ieder geval leuk, spannend en heel erg motiverend om eindelijk deze passie waar te kunnen maken: schrijven over sport.

Ik zal vanaf komende week IEDERE WOENSDAG een nieuwe blog posten .... Met sportieve groet!

Hosting door HQ ICT Systeembeheer