Zo, we zijn het weekend weer goed doorgekomen. Had me voorgenomen om vanaf deze week weer hard aan de slag te gaan met mijn opleiding maar betrap mezelf erop dat ik al de hele ochtend een beetje op internet zit te surfen en nog geen steek heb uitgevoerd.

Zo vervelend, ik heb alle ideeen in mijn hoofd zitten en ik weet ook precies hoe het eruit moet gaan zien, maar zodra ik het op papier wil gaan zetten sla ik dicht. Voor mijn gevoel kan ik mijn ideeen gewoon niet goed genoeg verwoorden zodat het gevoel wat ik bij mijn verhaal heb ook daadwerkelijk zo overkomt.

Het begint me nu echt te frustreren. Nu moet ik bijvoorbeeld een brief schrijven naar een agent en daarin kort mijzelf en mijn script promoten. Nou dat valt dus vies tegen. Je moet er voor zoren dat je brief eruit springt en niet onderop de stapel of zelfs in de prullenbak terrecht komt. Nou kan ik wel een korte synopsis schrijven over mijn script, maar wie zegt dat andere mensen er net zo enthousiast over zijn  als ik zelf.

Ok ik merk aan mezelf dat dit misschien niet de beste dag is om deze brief te gaan schrijven. Misschien maar een middagje brainstormen en zoeken op internet of er meer mensen zijn met hetzelfde probleem.

ik laat nog wel weten hoe het is gegaan.

Tot aan dit moment, en nu eigenlijk nog steeds, vraag ik me af waarom ik me heb aangemeld voor deze site. Zelf heb ik er geen beter antwoord op dan dat ik al jaren een hele sterke drang heb om dingen van me af te schrijven. Normaal deed ik dit gewoon op een kladblokje of in een dagboek maar misschien is dit wel de juiste manier voor mij.

Ik ben nu 27 jaar en zit de laatste tijd echt een beetje in een dipje. Begrijp me niet verkeerd, ik heb een superlieve vriend en mijn familie en de paar vrienden die ik heb zijn me eeuwig dierbaar. Toch heb ik het sterke gevoel dat er iets mist in mijn leven. Hetis een gevoel wat ik niet echt goed kan uitleggen of verklaren. Misschien is het wel omdat ik sinds een tijdje geen werk meer heb. Misschien is het omdat ik bezig ben om mijn schulden af te betalen. misschien is het omdat ik voor mijn gevoel niet de kans krijg om mezelf te bewijzen. Wat het ook is, ik ga er proberen achter te komen en wil mijn blogs graag gebruiken als hulpmiddel.

Mijn eerste stappen heb ik gezet. Omdat ik te oud ben voor studiefinanciering en zelf niet de middelen/gld heb om weer voltijd naar school te gaan ben ik begonnen met een thuisopleiding scenarioschrijven. Mijn hele leven al ben ik gek op films en dat is iets wat ik nog steeds aan het ontwikkelen ben. Veel research doen en dergelijke. Ik betrap mezelf erop dat ik tijdens het kijken naar films anders kijk dan andere mensen. Ik let op de composities, het kleur en cameragebruik, wie hebben er allemaal aan meegewerkt enz. Mijn grote droom is om een perfect scenario te schrijven en dat mijn verhaal op het witte doek te zien zal zijn.

Ik zal mijn tegenslagen en overwinningen hier delen met diegenen die het intereseren.