Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Oh my Buddha. Hans in ZO Azie.

Thuis....

Posted in Singapore

Na een ultra korte stop in Maleisie, net genoeg tijd voor een lunch en een wandeling, heb ik 2 dagen gebivakkeerd in Singapore. Ik arriveerde op de luchthaven om 22u en had nog geen hotel. Omdat ik in mijn oneindige wijsheid had besloten de lonely planet reisgids van de hand te doen en geen hotel had gereserveerd, was het vinden van een slaapplaats niet echt makkelijk. Ik zat al snel in de verkeerde buurt en nam toen maar een luxe hotel (niet eens zo luxe maar vanzelfsprekend wel heel duur).

In 1,5 dag heb ik toch nog een flink aantal dingen kunnen zien:

Museum van Aziatische Beschavingen, erg mooi en interessant; het Sentosa eiland met haar stranden en kabelbanen; het Koloniale district; Little India (en hier wat biertjes gedronken met wat lokals; China town; Orchard road met die geweldige malls. En vele beroemde gebouwen, hotels, kerken, tempels ed. Na 1 dag was ik echt uitgeput. Helaas niet toegekomen aan de wereldvermaarde Zoo en de nacht safari, dat is dan voor de volgende keer.

De vlucht naar huis via Dubai liep op rolletjes, al had ik haar wel bijna gemist door een iets te laat genuchtigd ontbijt. Ik zat nu in een Boeing 777, 300 als ik het goed heb, een enorm gevaarte. Wat leuk is is dat je mbv het dashboard dat je tot je beschikking hebt steeds meer van de vlucht kan zien. Je kunt camera's met voor en beneden aanzicht inschakelen en op het moment van de landing is dit best spectaculair. Verder mogen ook de maaltijden aan boord vermeld worden, die Emirats weten wel een potje te koken.

Ben nu dus weer thuis. Gisteren de verjaardag van mijn vader gevierd. Het waren 6 geweldige maanden in Azie, maar het is nu ook wel weer leuk om terug te zijn.....

En wie weet wat volgend jaar gaat brengen aan reizen, het smaakt wel naar meer in ieder geval.....hehe.

groetjes hans

 

09:55 - 4/4/2010 - comments {3} - post comment


Angeles city, laatste stop

Posted in Filipijnen
Dit zijn mijn laatste dagen op de Filipijnen. Het is wel mooi geweest na 5 weken. Het land is me uitstekend bevallen al merk je al naar gelang je er langer zit dat er wel een hele hoop mis is. Politiek, milieu, corruptie, armoede, geweld, sex tourisme, wat al niet meer. Dit was wel te verwachten natuurlijk, we kennen allemaal wel het imago dat dit land heeft, maar dat het zo zichtbaar was had ik niet verwacht. Het is verder een heel Christelijk land, op de Spaanse leest en dat merk je en zie je overal en beinvloedt mij soms ook (zo maak ik nu ook een kruisteken wanneer ik een viegtuig in stap; tricycle rijders maken het regelmatig heel bont door bij elke start van de rit, kruispunt, kerk, ander religieus object een kruisteken te maken, dwz elke 50 meter zo ongeveer). Veel kerken en bomvol op zondag (kerken hebben hier vaak doorlopend diensten, op zondag wel 10 achter elkaar, zo druk is het hier).
Verder is het naar mijn mening een heel mooi land met prachtige stranden, betoverend mooie, onbewoonde eilandjes en hele aardige, oprechte mensen. Mijn favoriet: Dos Palmas. Een klein eilandje vlak bij Palawan, onbewoond op 1 resort na. Ik had het voorrecht (en een credit card) daar een paar nachten te mogen verblijven en het was waanzinnig. Elke romanticus en honeymoon-er aan te raden. Een houten hut op palen in de zee; in slaap vallen op het ruisen van de golven; picknick op een verlaten eilandje, per speedboot naar de mooiste snorkel plekken; geweldig eten (een uitzondering in dit land); fenominaal uitzicht; nauwelijks gasten en dus vooral veel rust en stilte en heel veel luxe.

Het reizen gaat heel gemakkelijk hier per boot en per vliegtuig. Voor 20 euro vlieg je al van het ene naar het andere eiland. Vergeleken met Thailand is dit land zeker aan te raden. Nog geen massa tourisme, een stuk avontuurlijker en meer lokale hartelijkheid naar mijn mening.
Nu ben ik weer aanbeland in Luzon, ten noorden van Manila (heb Manila links laten liggen, geen zin meer in drugs cocktails en andere dubieuze praktijken) in Angeles city. Geen stad van en voor Engelen blijkt al snel (al zullen sommigen dat anders zien), het is 1 grote entertainment industrie. Ik vlieg vanaf Clark, een low budget vliegveld en vlakbij deze stad. As maandag via Maleisie naar Singapore. Het laatste land voor mijn terugreis vanuit Bangkok.

10:54 - 27/3/2010 - comments {2} - post comment


De chocolate hills, ook op Bohol. In de zomer zijn ze bruin vandaar de naam.....

Posted in Filipijnen

06:39 - 27/3/2010 - comments {0} - post comment


Zo klein dus....

Posted in Filipijnen

06:33 - 27/3/2010 - comments {0} - post comment


De Tarsier op het eiland Bohol, kleiner dan mijn hand, wonderlijke primaatjes....

Posted in Filipijnen

06:32 - 27/3/2010 - comments {0} - post comment


Eilanden en verjaardag

Posted in Filipijnen
Je komt gedurende de reis wel wat aparte types tegen. Zo met een Nederlander wat opgetrokken die een baan in de scheepvaart heeft en elk jaar 3 maanden werkt en het er de rest van het jaar goed van neemt. Een kerel die elke dag dat ik hem trof al voor happy hour een fles rum weg had gezet. En daarna rustig door ging. Of een Canadees die al 16 jaar van huis weg is en als een soort zwerver door het leven gaat. HIj gaf mij de wijze woorden mee: ' elke keer wanneer je een nieuwe stad bezoekt moet je weer opnieuw leren'. En dat is waar, zeker hier, waar je (zonder reisgids, die ik heb ik maanden geleden al weggelegd, alleen voor plattegrondjes) toch voor allerlei verrassingen kunt komen te staan. Maar het went vervolgens snel zo'n nieuwe omgeving (of niet en dan ga je weer) en na de gewenning is het soms best lastig weer op pad te gaan en de vertrouwde omgeving te verlaten. Zo ben ik nu met uitozndering van enkele dagen al weer ruim 2 weken in Bohol. Panlau eiland. Niet omdat het hier zo veel mooier is maar omdat het zo makkelijk is om hier te blijven.

Na Palawan ben ik naar Cebu eiland gegaan. Cebu zelf is een grote stad, vond ik niet echt een bijzondere stad. Het is wel de stad van waar uit je alle andere eilanden kan bereiken (vliegtuig en vooral boot) dus moeilijk te mijden. Vanuit Cebu heb ik de boot naar Bohol genomen, vandaar uit een tricycle naar Panglau eiland. Hier bevinden zich een aantal befaamde duiklocaties, met als vertrek punt Alona beach. Maar ook het snorkelen is er fantastisch. Verder heb je hier de Chocolat hills en de Tarsier, 's werelds kleinste aap. Hele grappige beestjes met grote ogen. Helaas zelf geen duidelijke foto kunnen schieten (wat zijn ze klein die beestjes) maar hier is een link. http://www.bohol.ph/article15.html
Verder heb ik hier wat rondgetoerd per motorfiets en buiten de touristengebieden kom je snel op plekken waar het lokale leven nog ongestoord haar gang gaat en waar je nog ouderwets aangestaard wordt.

Vanuit Bohol heb ik weer een boot richting Negros gepakt, aankomst in de stad Dumaguete. Weer een heel ander eiland. Heel bergachtig en veel minder touristisch. De stad zelf is ontzettend rustig en laidback. Negros maar ook andere delen van de Filipijnen worden momenteel getroffen door een periode van langdurige droogte (El Nino). Dit heeft desastreuze effecten voor oa de rijst oogst. Na enkele dagen relaxen ben ik weer teruggegaan naar Alona beach (de boot komt er tenslotte toch weer langs), ook om mijn verjaardag hier te vieren.

Ik heb hier een soort van stamcafe waar ik regelmatig kom, Helmuts place (bijna elke tent hier wordt gerund door of een Duitser of een Zwitser, in dit geval een Duitser) en de staff die hier werkt is reuze relaxed en gezellig. Als verjaardagscadeau kreeg ik een ijstaart, wat gezongen verjaardagsliedjes en een dansje....(rara wat vond ik het leukste...).
En, nog bedankt voor de felicitaties vanuit Nederland!

09:51 - 14/3/2010 - comments {9} - post comment


Zomaar wat losse flodders

Posted in Filipijnen
Hier in de Filipijnen vallen wel wat zaken op al losjes observerende:

De Filipino schijnt recordhouder sms-en te zijn. Ik zelf heb ook een Filipijns nummer en heb imiddels zon 50 nummers van taxi's, tricycles, tourguides en weet ik veel wie nog meer. Ik sms er zelf ook aardig op los.
Meest verdrietige moment voor een Filipino (' I have no more load' , geen tegoed meer om te kunnen sms-en).

Boksen is hier heel populair en s' werelds meest vermaarde bokser van dit moment, Manny Pacquiao is een Filipino. Hij bokste vanochtend (8uur lokale tijd in Manila) voor de wereldtitel in Dallas en de minister van Energie had plechtig moeten beloven dat dit land tijdens de wedstrijd niet geteisterd zou worden door electriciteits storingen. Hij gaf zelf toe dat het land dan in grote problemen zou kunnen komen (oproer?). Gezien het feit dat zo ongeveer elke burger in het bezit is van een wapen, bezit van een kafelnikov is niet ongewoon, praten we hier niet over een klacht naar de nationale ombudsman omdat de stroom weer is uitgevallen. Electriciteits storingen zijn hier aan de orde van de dag overigens.

De kale man. De Filipijnen staan buiten de schoonheid van het land en de vele prachtige duiklocaties ook bekend vanwege de mooie dames. En je ziet om je heen ook wel erg veel oudere Westerlingen (60+) met jonge vriendinnen (25-) rondlopen. Op de een of andere manier lijken die heren wel allemaal op elkaar qua postuur, haargroei en gelaatstrekken. Veelal Australisch, Engels en Duitse nationaliteit. Buiten de schimmige en onwettige praktijken die vast en zeker veelvuldig zullen plaatsvinden, lijken vele meerderjarige stelletjes met grote leeftijdsverschillen toch best happy te kunnen zijn met elkaar (mijn nederige observatie en van horen zeggen). De reden waarom iemand iets doet en waarom iemand happy is, is nooit duidelijk natuurlijk (vaak wel financieel, het onderhouden van grote families; de oudere heer is regelmatig wel een gentleman en 'fysiek' misschien ook wat minder actief), maar de Filipijn zelf lijkt weinig problemen te hebben met grote leeftijdsverschillen en gemengde relaties (buiten de misstanden dan vanzelfsprekend). Naschrift redactie: wat een pretentieus gelul van H, en kijk eens wat beter om je heen.

Als laatste en reeds gemeld, de vele expats die hier wonen en een horeca gelegenheid bestieren. Zelf mogen ze geen grond of vastgoed bezitten (hiervoor hebben ze een business partner, lees een Filipijnse vrouw/vriendin nodig). Wat mij wel opvalt is de onbeschoftheid van een aantal van de heren naar hun personeel toe. De buitenlandse eigenaars van vooral bars en restaurants zijn dan ook zelden populair bij het lokale personeel, uitzonderingen daar gelaten, vanwege die onbeschoftheid, arrogantie en omdat ze weinig betalen en personeel zo de straat weer op schoppen.

06:41 - 14/3/2010 - comments {2} - post comment


Dit was het uitzicht op volle zee (Palawan): talloze rotsformaties en eilandjes, fantastisch mooi....

Posted in Filipijnen

09:59 - 9/3/2010 - comments {0} - post comment


Een voetmassage op het strand van Alona beach, Bohol

Posted in Filipijnen

09:48 - 9/3/2010 - comments {0} - post comment


Transport middel in El Nido en uitzicht vanaf strand

Posted in Filipijnen

09:42 - 9/3/2010 - comments {0} - post comment


Temidden van wat Canadese zwaargewichten op weg naar de ondergrondse rivier in Sabang, Palawan.

Posted in Filipijnen

09:39 - 9/3/2010 - comments {0} - post comment


Palawan

Posted in Filipijnen
Heb al weer een tijdje niets op deze blog gezet dus....
Ben nu ruim 2,5 week in de Filipijnen en momenteel in Cebu city om verdere plannen te maken. Na Manila, waar ook nog mijn camera was gestolen, ben ik naar Palawan gevlogen. Palawan noemen ze hier ook wel de last frontier omdat het het meest groene, ongerepte en ontoegankelijke eiland is. De provincie bestaat uit ruim 1100 eilandjes, waarvan vele onbewoond. De stad waar je op vliegt is Puerto Princesa, hier valt nog van alles te regelen en zijn er banken, voorbij deze stad wachten je tropische wouden, prachtige limestone rotsformaties, geweldige snorkelgebieden en primitieve dorpen waar geen of beperkte electriciteit is. Grootste attractie is de ondergrondse rivier in Sabang, een spectaculaire stroom in het gebergte zich uitstrekkend over 8,5 km. Je kunt georgniseerd deze rivier bezoeken en ongeveer 2km de rivier op richting Chinese sea en het is er echt prachtig. De Filipinos zijn bezig deze ondergrondse rivier tot een van de 7 nieuwe wereldwonderen te laten kronen en het zou mij niet verbazen als dit gaat lukken. Je ziet er duizenden vleermuizen (de veel gehoorde grap van de gids is: please close your eyes and open your mouth: je krijgt dan geheid was viezigheid van een zich boven jou bevindende vleermuis binnen) en fantastische rotsformaties. Het is er op de lamp van de boot na, aarde donker.
Na Puerto, 3 nachten en Sabang, 1 nacht, ben ik naar El Nido vertrokken, met de boot (foto volgt) een tocht van 11 uur (ze zeiden vooraf 6 uur, ja ja). Die bootreis was wel apart, je zit op een soort bamboeboot, aan elkaar gebonden met visdraad, en dat op de open zee. De boot hield zich perfect maar je moet er niet aan denken dat er iets gebeurt, heb geen reddingsvest gezien en in het reddingsbootje pasten misschien 2 kleine dwergen en niet 22 touristen en 4 schippers. El Nido is een klein vissersdorp in het noordelijkste puntje van het eiland. Echt betoverend met kleine bootjes, leuke restaurantjes en van een relaxedheid die ik niet vaak heb gezien. En een adembenemende omgeving, een van de mooiste plekken waar ik ooit geweest ben. Het snorkelen was er fantastisch. Zo ben ik met iemand anders in een priveboot 3 eilandjes afgegaan en hebben onderweg gepicknickt (octopus, spareribs, ananas en gebakken vis) en wat lagoons bezocht. Wist niet dat snorkelen zo mooi en leuk kon zijn. Ook een reusachtige schildpad gezien en enorme scholen vissen. Helaas was het geld op (geen ATM, en Filipijnen is niet echt goedkoop, op budget leven is soms lastig: een hotel is hier al snel 20-25 euro per nacht) en moest ik weer terug, maar misschien ga ik nog eens een weekje terug....wie weet.......

09:55 - 2/3/2010 - comments {6} - post comment


Manila

Posted in Filipijnen
Ben nu nog in Manila en omgeving. Ondanks de drugs/beroving heb ik een goede tijd en is dit land ontzettend fascinerend. Het laat zich niet vergelijken met ZO Azie vind ik. Iedereen spreekt Engels, de Spaanse en zeker ook Amerikaanse invloed (taal, religie, muziek, eten, architectuur) is overal aanwezig.
Ze houden hier wel van wapens. Bij de meeste etablissementen hangt een bord:  "please deposit your firearms here".  Overal staan gewapende beveiligers en politie mannen. Wanneer iedereen onder de tafels en stoelen duikt moet je dat vooral ook doen, dan gaat er geschoten worden. Hier in Manila voel ik me echt een beetje in het Wilde Westen. De bars zijn ook wat saloonachtig, met bands op een podium, meestal schaars gekleedde dames die rock en ballads voordragen. Lange tafels en bier in flessen.

Op straat word ik continue gevraagd of ik slangen viagra wil. Wel spreekt iedereen je netjes aan met sir.

Van het vliegveld Clark, 150km van Manila, kom je geweldige billboards tegen zoals: " we need to talk - God" en verkeizingsslogans zoals " Fight for justice, your justiceman, Bello", voorzien van een foto van een wat gezette man in een soort superman outfit.

Het vervoer is hier per taxi maar vooral per jeepney. Daar moet ik nog een foto van plaatsen. Het zijn een soort verlengde jeeps van blik, met een dashboard voorzien van allerlei teddyberen, reli beeldjes ed.

09:48 - 13/2/2010 - comments {3} - post comment


Een van de Petronas twin towers in Kuala Lumpur. Tot 2004 het hoogste gebouw ter wereld (452 m)

Posted in Unspecified

10:47 - 12/2/2010 - comments {2} - post comment


Trippen tijdens mijn trip (en beroofd...)

Posted in Filipijnen
Het is niet grappig maar er zijn minder relaxte manieren om beroofd te worden. Ik ben nu bijna 5 dagen in Manila en het is zonder twijfel de meest bizarre periode van deze reis.

Afgelopen dinsdag ben ik in de middag naar intramuros gegaan. Een koloniaal complex van ruim 400 jaar oud, door de spanjaarden gesticht en door de amerikanen en japanners deels plat gebombardeerd in WO II. Daar kwam ik twee Filipinos tegen, een jongen en een meisje. Zij nodigden me uit door het complex te lopen. Het was erg warm. We hebben wat oude kerken bezocht, de Manila kathedral en St Agustin church. Ik wilde ze uitnodigen voor lunch maar zij hadden een tante die lunch had bereid en ze nodigden me uit mee te eten. Ik was een klein beetje achterdochtig aangezien het lunchplan ineens uit de lucht kwam vallen en het ook niet echt dichtbij bleek te zijn. Ze waren allemaal erg aardig, speciaal tante die me koelte toe wuifde met een stuk karton. De ruimte was erg klein en armoedig (van het geld dat ze gestolen hebben kunnen ze in ieder geval een interieur designer laten komen!).  Bier kwam in 1,5 literflessen. Ik lette goed op dat er niets in mijn bier gedaan werd, maar te vergeefs. Na het derde glas (het waren kleine glazen, 0,2 dl) voelde ik mij duizelig en ik wankelde naar het toilet. Het was toen tegen 15.00 in de middag. Vanaf dat moment herinner ik mij niets meer. De volgende ochtend 11 uur werd ik wakker in mijn hotel. Wakker gebeld op de hotel telefoon door een van die twee scam Filipinos. Waar was ik vroeg hij, ze wachten op me..... Ik zei dat ik me slecht voelde en kon me geen afspraak herinneren. Verder was ik te suf om hier verder over na te denken. Meteen gooie die jongen de hoorn erop. Nog steeds was ik erg gedesorienteerd en suf en wankelend. Buiten sprak een taxi chauffer mij aan, hij had mij rond 1 uur s 'nachts zien terugkomen, in een taxi, een meisje zoende me nog op mijn wang ter afscheid. Hij vond me ontstellend dronken. Ik vertelde dat mij iets was toegediend, maar niets aan de hand, heb mijn geld en pasje nog. Toen zij hij weet je dat zeker? Ik ben als een haas naar een internet cafe gerend en ja hoor, van mijn rekening bleek 800 euro op te zijn genomen. Blijkbaar was ik in zo'n toestand dat ze me de pincode hebben kunnen ontfutselen. Heb meteen alles laten blokkeren.
Naar de politie geweest voor een verklaring. Heel aardige lui, maar ze wilde mijn verklaring niet ondertekenen omdat ze me niet geloofden. Op zich niet vreemd wanneer je je pincode weggeeft.....Al met al een rare periode temeer omdat hetgeen ze me hebben toegediend lange tijd heeft doorgewerkt. Ben nog steeds niet de oude. Lijk last te hebben van mijn geheugen en leef een ander ritme. Gisteren tot 4 uur s'nachts en de nacht ervoor tot 8uur s'ochtends op geweest. Besef van tijd is even weg. Woensdag avond dacht ik, kom het is tegen 6en, laat ik eens wat gaan eten, bleek het in werkelijkheid 2 uur in de ochtend te zijn!! (ps, mochten er geinteresseerden zijn om deze trip, excl. beroving, te willen ervaren, helaas weet ik de naam van de drug niet). Verder hoop ik dat ik er lichamelijk niets aan over heb gehouden. Een goede levensles in ieder geval.

09:10 - 12/2/2010 - comments {3} - post comment


De Menara Kuala Lumpur tower (421m). Prachtig uitzicht.

Posted in Maleisie

09:09 - 12/2/2010 - comments {0} - post comment


Laos II

Posted in Laos
Na twee weken in het Zuiden gebivakkeerd te hebben ben ik half januari richting de hoofdstad gegaan, Vientiane. Hiertoe had ik in Pakse een ticket voor een nachtbus, een VIP bus, gekocht. VIP betekent het beste van het beste in Laos, incl. toilet en bed, en dat voor 20$. In Laos betekent dat verder nog altijd best weinig. Auto's zijn onbetaalbaar, benzine is duur en door de onbegaanbaarheid van wegen takelen voertuigen snel af. Al snel bleek dat ik het bed (1,80 m bij iets meer dan een meter breed) moest delen met ene meneer uit laos. Die was niet blij met die rare falang in zijn bed. Bij meerdere haarspeldbochten rolde we naar elkaar toe, zelfs bovenop elkaar en na wederzijds ons onbehagen daarover uitgesproken te hebben ging ieder weer zijn weg. Ik vreesde al s' ochtends wakker te worden in lepeltje lepeltje houding (zoals in de moeder aller comedies, " trains. planes and automobiles" , " those are not two pillows!!!" met John Candy en Steve Martin). Maar hij sprak geen Engels en ik sliep niet. Na 16 uur (4 uur vertraging door een defect aan het wiel) waren we eindelijk gearriveerd.
In Vientiane heb ik 4 dagen gezeten. Best een leuke stad met veel Franse invloed. Zoals een goede wijn cave en bakkerijen. Volgens de reisgids is er nauwelijks iets meer open na 23.00, er is immers een curfew in Laos, ingesteld door de communistische regering. Dat bleek wel mee te vallen. Heb in ieder geval een leuke bierdrink avond  gehad samen met een Duitser (zijn vriendin had het de avond ervoor uitgemaakt en hij moest dit verwerken) met om 5uur s' ochtend noodlesoep om het af te leren. Wat rond dat tijdstip nog wel opviel was het enorme aantal lady boys op straat, makkelijk te herkennen aan de stem en het opzichtige geflirt.
Vervolgens op en neer naar Luang Prabang, met de bus wederom, twee keer 10 uur door een prachtig, heuvelachtig landschap maar wel met om de 100m een bocht. Luang is een paradijsje maar wel erg touristisch. Het ene na het andere guesthouse, restaurant schiet als een paddenstoel uit de grond en dat maakt het allemaal wel wat minder Laos achtig. De grotten, bergen, bossen zijn wel heel erg de moeite van het bezoeken waard. Evenals de bootochtjes op de Mekong. Een dagje een fiets gehuurd om de vele tempels te bezoeken in en rond Luang. En een trekking van 2 dagen met een organisatie White Elephant, langs een aantal inheemse dorpjes. De mensen spraken vaak geen Laos maar een eigen taal (blijkbaar spreekt een minderheid van de bevolking Laos, ongeveer 70% heeft haar eigen taal/dialect). Erg interessant en het was geweldig de dorpskinderen te zien lachen en kijken. Deze organisatie vernieuwt constant haar trekking routes, zeker indien te veel tourisme de dorpen treft, zodat het voor iedereen interessant blijft)..

Sinds 4 dagen verblijf ik weer in Thailand, in het Oosten dit keer. Vanuit Vientiane ben ik de grens met Thailand overgestoken, dit gaat heel gemakkelijk, je hoeft alleen over de friendshipbridge over de Mekong rivier te gaan. Na Non Khai, een grens stadje en Khon Kaen, een Universiteidsstad zit ik weer in Bangkok. In Khon Kaen zat een karaoke club in het hotel en ik had als gast een aanbieding gekregen voor een uurtje karaoke in een VIP ruimte. Je hebt dan een eigen ruimte inclusief bediening en een muziek installatie. Uiteindelijk heb ik daar twee uur gezeten met 2 dames van de bediening die weigerden te zingen. Na enige drempels te hebben overwonnen heb ik me zelf toch maar aan het zingen gezet. En het was best wel leuk eigenlijk. Beschikbare repertoire vooral de 60-90ties. Veel Beatles en dergelijke en de King en Frank "Ol blue eyes" Sinatra zullen zich in hun graf hebben omgedraaid bij het aanhoren van deze wannabe.....

12:07 - 4/2/2010 - comments {2} - post comment


Laos

Posted in Laos
Vier dagen geleden ben vanuit Hue in Vietnam over land naar Laos gegaan. Ben uiteindelijk terecht gekomen in Savannakhet, een stadje dicht tegen de Thaise grens aan (enkel gescheiden door de mekong rivier). Aan de grens worden voor een visum uit Laos verschillende prijzen betaald. Ik stond er met 5 touristen en er werd 30, 35 en 40 dollar betaald. Ik en een Noorse waren de klos met 40 dollar. Maar de mannetjes aan de grens glimlachten vriendelijk en dat is ook wel wat waard (beter dan de Vietnamese douanier die mijn paspoort terugsmeet). De reis duurde ongeveer 12 uur. Zit nu dus in Zuid Laos en het bevalt prima. Een enorme overgang na het toch wel luidruchtige en drukke Vietnam.
Vanuit Savannakhet (veel verder dan het bezoeken van restaurantjes met heel veel koffie en het helpen van een lokale touroperator met het verantwoorden van zijn jaarrekening voor een nederlandse NGO ben ik niet gekomen, maar wel relaxed) ben ik na twee dagen verder afgezakt naar het zuiden, naar Pakse, met een lokale bus. Deze busrit van 6 uur was een hel. Veel te weinig beenruimte, iedereen zat op suikerzakken van 25 kilo.
In Pakse heb ik 2 dagen een motorfiets gehuurd en ben lekker door het zuiden gaan touren. Echt ideaal omdat het hier niet druk is op de wegen en het bovendien niet moeilijk is je te orienteren vanwege het beperkte wegennet. Prachtige watervallen, koffie plantages, een Khmer ruine, er valt genoet te zien en alleen al het touren door de dorpjes en steden (een stad heeft hier vaak 1 (verharde)straat, met verder wat zandpaden ) is meer dan de moeite waard. Ook het eten bevalt prima al moet ik uitkijken niet te vaak te experimenteren met rauw vlees. De steak, pate, de boeuf, allemaal prima klaargemaakt maar wel aardig rauw dus....
De mensen zijn hier rustig maar heel vriendelijk, de kinderen lachen en zwaaien nog zoals ik dat verder nergens gezien heb.

12:34 - 10/1/2010 - comments {0} - post comment


Bruiloft

Posted in Vietnam

Na die eenzame kerst die uiteindelijk toch niet zo eenzaam bleek te zijn ben ik dus aanbeland in Noord Vietnam. Er is hier genoeg te zien maar omdat ik inmiddels goede contacten had in Hue ben ik naar dit stadje teruggegaan om O&N te vieren. Met de nachtbus vanuit Ha Noi, ongeveer 16uur. Ik had het geluk met mijn te kleine bed tegen de wc aan te moeten liggen en kon de lucht nauwelijks verdragen. Maar we hebben het overleefd. O&N was wel gezellig maar de Vietnamesen vieren Nieuwjaar pas op 14 februari (Tet festival), en hielden zich dus vrij rustig. Wel ben ik die nacht nog van een langzaamrijdende motorfiets gevallen maar dit terzijde. Het was in ieder geval apart Oudjaar in zo'n land uit te luiden.

2 dagen later ben ik naar een echte Vietnamese bruiloft geweest. Heel leuk om mee te maken en ik wil hierbij een lans breken ook de Hollandse bruiloft zo op te gaan voeren. Het begon om 11 uur en was om 13.30 afgelopen. Alles speelt zich af in een feestzaal die compleet roze was. (echt bijna alles was roze, taart, champagne, dansers, bruid, zelfs de muziek was zoetig roze). Nadat iedereen, zo' n 300 man aan de ronde tafels was gaan zitten werd er een traditionele dans opgevoerd en vervolgens kwam het bruidspaar binnen met de ouders. Nadat enkele cadeaus werden overhandigd en wat korte speeches werden gehouden was het tijd voor....: karaoke!!! en natuurlijk eten. Heerlijk eten, ongeveer 5 gangen. Na 2,5 uur iedereen moe en voldaan (sommige dronken) weer naar huis. Ik vreesde wel voor de gezondheid van de bruidegom, zeker in het begin. Nog nooit zo'n paniek in de ogen van iemand gezien, de zenuwen was hij nauwelijks de baas. Ik zat aan een tafel met de zussen van de bruid (5), een broer en wat vrienden. Was de enige buitenlander en dat vond ik wel bijzonder.

13:56 - 4/1/2010 - comments {2} - post comment


De bruiloft in stemmig roze

Posted in Vietnam

12:19 - 3/1/2010 - comments {0} - post comment


Last Page Next Page
Description
Reis door Birma, Thailand, Cambodja,...en wie weet
Home
User Profile
Archives
Friends
Recent Entries
- Thuis....
- Angeles city, laatste stop
- De chocolate hills, ook op Bohol. In de zomer zijn ze bruin vandaar de naam.....
- Zo klein dus....
- De Tarsier op het eiland Bohol, kleiner dan mijn hand, wonderlijke primaatjes....
Hosting door HQ ICT Systeembeheer