Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Groeien en bloeien

Voetstappen in het zand

16:49, 6/9/2014 .. 0 comments .. Link

Voetstappen in het zand, kapotte schelpjes verspreid liggend in het zand. Voetstappen richting de zee en richting de duinen. Het komen en gaan van mensen. Golven die zachtjes en dan weer ruwer, belanden op het strand. Zorgen die wegspoelen. Twee zwarte vogels wandelen rond in het zand, staan soms stil en vliegen dan weer weg als hun rust wordt verstoord.

Het wit van de golven dat langzaam verdwijnt. Hardlopers langs de rand, stap voor stap, een spoor achterlatend in het zand. Een oneindig uitzicht, rust ervaar ik ten diepste. Beelden van mijn dromen verschijnen aan de horizon, aan het oneindige van de zee. 

Straks sta ik op, net zoals de anderen op het strand, voetstappen achterlatend. Het verschuiven van de stukjes schelpen door de beweging van het zand, net zoals aan de rand van de zee. Golven spoelen de voetstappen, de stukjes schelpen en de zorgen weg. De zee neemt het mee in het oneindige.

Keer op keer hetzelfde schouwspel. Hardlopers, wandelaars en kinderen die voetstappen in het zand achter laten om vervolgens weer meegenomen te worden door de zee, door de wind die het zand verplaatst. Oneindige rust en heldere beelden van mijn dromen, weer een stap verder.



Mijn hart

21:05, 28/8/2014 .. 0 comments .. Link

Er zijn van die momenten dat ik behoefte heb aan rust en stilte. Gewoon even alleen met mijn gedachten. Rust is een relatief begrip. Vraag 5 mensen naar hun betekenis van rust en je hebt volop de keuze. Voor mij is rust: alles even de boel laten, doen waar ik zin in heb en geen mensen om mij heen. Simpel gezegd: even terugkeren naar mijn hart.

Rust gaat bij mij samen met stilte. Geen afleiding, de deurbel uit, mijn dochter in diepe slaap of bij haar vader, telefoon op stil. Echter wel met een muziekje op de achtergrond. Geen heavy metal, maar een stuk rustiger. Is er geen muziek op de achtergrond, dan word ik zenuwachtig en is terugkeren naar mijn hart even niet mogelijk geworden of het kost me juist energie. Als ik dit zo schrijf, is dit een mooi leerdoel voor mij, 'om echt in alle stilte te genieten van de rust en de aandacht aan mijn hart geven. Je hart geeft je zoveel, terwijl je hart er helemaal niks voor terug hoeft. Je hart is er altijd, ongeacht welke keuzes je maakt, je hart steunt je altijd.

Terugkeren naar mijn hart op deze momenten van rust en stilte zijn het best te vergelijken met stille diepgaande gesprekken. Nog steeds ben ik verbaasd van de antwoorden die ik krijg, gewoon uit mijn eigen hart, mijn hart die er altijd is. Antwoorden die mij verder helpen, antwoorden die niet beinvloed worden, gewoon pure en liefdevolle antwoorden uit mijn eigen hart.

Ik kan met zekerheid zeggen, dat als je de taal van je hart verstaat, dat ze je beste raadgever is. Vergelijk het met kleine kinderen, kinderen zijn zo puur en doen en zeggen wat hun hart zegt. SInds ik de taal van mijn hart weer ben verstaan, is er een energie gaan stromen, ik voel me energievoller en gelukkiger dan als daarvoor. Ik heb vertrouwen (terug)gekregen in het leven van mijn droom. Mijn hart steunt mij op de manier, zoals een hart dat doet, met liefde en is daar als het nodig is.

 



Een andere manier van kijken laat je anders denken, maar ook doen!

12:00, 25/8/2014 .. 0 comments .. Link

Als mens zit je vaak vastgeroest in de oude patronen, waardoor er geen andere kijk op dingen ontstaat, waardoor je steeds op dezelfde manier denkt en doet… Wat als je de moed vindt om op een andere manier te kijken...

Je zal zien dat je op een andere manier gaat denken en een andere manier van doen krijgt. Je ervaart keuzes, keuzes die door de oude patronen onbereikbaar waren en nu bereikbaar, recht voor je en tastbaar.

Als je meerdere kinderen vraagt om een poppetje te tekenen, zal je zien dat geen enkel poppetje hetzelfde is. Kinderen zijn van nature los van vaste patronen, zij zeggen, doen en denken op de manier waar zij zich prettig bij voelen, waardoor zij ruimte ervaren. Ze hebben de vaste patronen van de volwassenen om hun heen nog niet eigen gemaakt en kunnen zich er los van maken. Er ontstaat diversiteit, mogelijkheden en keuzes!

In je opvoeding, vriendenkring en relatie krijg je ook het nodige mee, waardoor je vast zit aan de patronen, die in het gezin waar je opgroeide, in je vriendenkring (er bij willen horen) en in je relatie de norm zijn of waren. Patronen die je op een later moment in het leven af kunnen remmen, kunnen beperken of een tunnelvisie veroorzaken. Naarmate je ouder wordt, ontstaan er steeds meer vaste patronen.

Binnen je werk heb je te maken met vastgestelde normen en waarden, waardoor het lastig kan zijn om op een andere manier te kijken, te denken en te doen. Terwijl vaak dit de ‘sleutel’ is om meer kansen te creëren, om weer die ruimte te ervaren die je als kind hebt gehad en waar de mens het beste bij gedijt.  De meest innovatieve oplossingen en creaties zijn tot stand gekomen door de moed die mensen getoond hebben om anders te kijken, anders te denken en anders te doen! Deze mensen zijn vaak een inspiratie voor anderen!

Om tot een oplossing te komen, is het vaak al voldoende om op een andere manier te kijken, zodat je anders gaat denken en anders gaat doen. De mogelijkheden liggen dan voor het oprapen! Dus loop je ergens tegen aan, probeer er eens op een andere manier naar te kijken, laat het op je inwerken en zie en voel wat er gebeurt!

 

 

 

 

 

 



Vergevingsgezindheid

17:38, 24/8/2014 .. 0 comments .. Link

Vergevingsgezindheid

Wanneer ben je als persoon in staat om te vergeven en door te gaan op de oude voet? Een vraag die mij al een tijdje bezig houdt. En op dit moment weer actueel is.

Ruim een jaar geleden heb ik, samen met mijn man, besloten om het contact met een dierbaar persoon (vanaf nu Martin*) te verbreken. Een verbreking die ons rust gaf, een verbreking die ons weer energie gaf. Een gemakkelijke keuze was het zeker niet. Vanuit de belevingswereld van Martin was er alle begrip van onze kant. Echter op een gegeven moment, ontstond er een persoonlijke strijd. Toen we ook nog eens voor van alles en nog wat uitgemaakt werden en er werd ingevuld zonder na te vragen, was de maat voor mij vol. Mijn lieve man was er nuchterder onder, maar begreep mijn beslissing. Waarom trok ik de laatste opmerking zo ontzettend aan?

Het is niet leuk om onaangename woorden te horen, woorden die je als persoon direct raken, die je diep weten te kwetsen. En die ongemerkt een geheelde wond weer openrijten. Nog lastiger is, dat je het vanuit de belevingswereld van de ander zo ontzettend goed begrijpt. Door de jaren heen, was dit de manier van leven voor Martin. En gezien de persoonlijkheid van hem, accepteerde ik ook nog eens dat er onvoldoende inlevingsvermogen was in mijn denkwijze en uiteraard mijn ervaring door de jaren heen met Martin.

Vanaf een afstand heb ik Martin een strijd zien voeren, keer op keer, knalde hij tegen de betonnen muur, zonder er van te leren. Totdat er een groot gat viel in zijn dagelijkse leven, een periode waarin wij er voor hem waren, waarin wij hem steunde. Twijfels over zijn oprechtheid en eerlijkheid waren er toen al, echter ga ik uit van het goede uit de persoon en kon ik alles nog rijmen met zijn verleden. In diezelfde periode kwam het geregeld voor dat ik hem confronteerde met zijn leugens, krokodillentranen zijn er gevloeid, excuses keer op keer aangehoord, vergeven deed ik hem, tot het moment daar was en ik dit niet meer kon. De wond bij mij was te ver opengegaan, de pijn in mijn hart door de oneerlijkheid en onoprechtheid overviel mij, zodra ik er mee geconfronteerd werd. Dit wilde ik niet meer.

Er ontstond een vorm van jaloezie richting mijn man, totaal ongegrond. Terugkijkend had hij dankbaar mogen zijn voor onze keuze op dat moment. Een keuze, die bij Martin slecht viel en het mondde uit in een strijd. Een stille strijd dat wel, mijn lieve man, maar vooral ik werden voor van alles uitgemaakt. De slachtofferrol die als een tweede huid om hem heen past, bloeide weer op, verantwoordelijkheid werd weggeschoven, wij hadden het gedaan. Voor mij was de maat vol, deze periode bestond al uit bezorgdheid voor hem, wij leidden ons leven volgens zijn agenda. Het kostte ons te veel energie.

Het afgelopen jaar hebben wij er met enige regelmaat aan teruggedacht en over gesproken. Spijt hebben wij nooit van deze breuk gehad. Langzaamaan probeerde Martin weer contact te zoeken, op de manier die mijn lieve man sinds jaar en dag van hem gewend is. Ik voelde weerstand, keer op keer. Ik heb het van me afgeschoven. Mijn lieve man, de meest nuchtere van ons twee, had weer een klein beetje contact, met afstand dat wel, want het vertrouwen in hem is er niet en die wond zal nog lang tijd nodig hebben om te helen.

Mijn lieve man accepteerde mijn weerstand, hij liet mij mijn eigen pad volgen. Langzaamaan accepteerde ik zijn vriendschapsverzoek op Facebook weer. En toen opeens was daar een reactie van hem, een reactie die alleen uit zijn mond kan komen. Mijn nekharen stonden meteen overeind, mijn vingers begonnen meteen te kriebelen. Ik heb me ingehouden, ik wilde niet weer die strijd aan gaan. Via de whatsapp kreeg ik dan eindelijk de excuses waar, zowel mijn lieve man als ik, lang op hebben moeten wachten. De woorden die hij gebruikte, passen mijn inzien niet bij de persoon waar wij een jaar geleden het contact mee verbraken, echter ik weet, dat hij het afgelopen jaar aan zichzelf heeft gewerkt en ik geloof er heilig in, dat mensen gedrag kunnen aanpassen en leren van het verleden. Voor het eerst in zijn bestaan, is hij uit zijn slachtofferrol gestapt.

Of zijn excuses oprecht zijn, aan dat antwoord waag ik mij nog niet. Zijn vriendelijke verzoek om eens zijn kant van het verhaal aan te horen, hoe hij de breuk heeft beleefd, en zijn vraag om hem deelgenoot te maken van hoe ik het beleefd heb. Het toont allemaal veel volwassenheid en persoonlijke groei. En daarna: dit duurt allemaal al te lang, de oorzaak is weg, accepteer mijn excuses en laten we er alsjeblieft een keer over praten?

 De vraag die meteen in mij opkwam was: ‘waar komt mijn weerstand vandaan?’ Angst om weer geconfronteerd te worden met zijn leugens en onoprechtheid. Die angst jegens Martin zit bij mij zo diep, dat alles in mij in weerstand komt. Of beter gezegd, de angst om weer met leugens en onoprechtheid geconfronteerd te worden. Er is misbruik gemaakt van mijn lieve man en van mij, althans zo heftig voelt dit aan. En het simpele feit, dat hij invult dat de oorzaak weg is, terwijl de keuze voor de breuk een opeenstapeling is geweest en dat de, in zijn ogen oorzaak, de laatste druppel was die de emmer deed over lopen.

Zijn excuses kan ik aanvaarden, want ik weet dat hij dan verder kan met zijn leven. Hem vergeven, is voor mij op dit moment nog een stap te ver. Het bedrog, de leugens en onoprechtheid zitten nog te diep en daar ben ik te lang mee geconfronteerd geweest. Het is nu aan mij, om die wond in mij te helen, zodat ik uiteindelijk in staat ben, om hem te vergeven. Of het contact uiteindelijk weer helemaal zal herstellen…. De tijd zal het leren…

Nu zal ik hem nog mogen berichten, dat het gevraagde gesprek een keer zal komen, echter voorlopig niet. De keuze is gemaakt, mijn lieve man herstelt vanuit zijn kant het contact stapje voor stapje en uiteindelijk zal ik het zelfde pad bewandelen. Voor nu is de wond nog te vers…En ergens zal de acceptatie gevonden worden dat het vertrouwen tussen ons en Martin niet meer zal worden, wat het was. Als beide partijen er vrede mee hebben, dan zijn we al een heel eind op weg.

*In verband met de privacy is er een gefingeerde naam gebruikt.



Het zaadje dat een tijdje geleden is geplant...

16:42, 22/8/2014 .. 0 comments .. Link

Nu mijn droom hardop is uitgesproken, voel ik de energie stromen door mijn hele lichaam. Mijn energie heeft een opening gevonden om tot uiting te komen, voor nu gaat het nog allerlei kanten op en ik voel dat mijn energie langzaamaan zijn paden aan het kiezen is om mij te steunen en om vertrouwen te hebben in mijn eigen kunnen, in mijn eigen ik. De energiebommetjes zijn voelbaar en mijn droom is zichtbaar en grijpbaar geworden.

Een tijdje geleden kreeg ik van een ontzettend mooie vrouw de boodschap: 'Als je bang voor bent voor het onbekende, leer het dan kennen'. Deze boodschap ontving ik na de afronding van mijn NLP Practitioner. Een jaar waarin het zaadje werd geplant, waarin ik soms een forse interne strijd heb mogen voeren en waarin ik afscheid heb genomen van overtuigingen die mij afremden en beperkten. Een boodschap die bij ontvangst, insloeg als een bom! Wat had en heeft zij het bij het rechte einde gehad. Puzzelstukjes vallen in elkaar...

Het universum probeerde mij al lang duidelijk te maken dat ik een ander pad moest inslaan. Dat mijn huidige pad, mij uiteindelijk op een dood spoor zou brengen, waardoor mijn energie langzaam zou doven. Tekenen die ik lang genegeerd heb, die ik niet wilde zien, die ik snel wegstopte, want wat als.... Deze week ben ik, met mijn dierbare gezin, letterlijk tegen die muur opgelopen. Nu is de tijd om het zaadje dat een tijd terug is geplant, te laten groeien en bloeien. En in diezelfde week werd mijn 'stille' droom hardop uitgesproken door een dierbare vriendin. Zij gaf mij dat laatste beetje vertrouwen om mijn droom te gaan verwezenlijken. En het mooie hieraan is, mijn droom heb ik al die tijd in stilte ervaren, anderen heb ik, op mijn lieve man na, er geen deelgenoot van gemaakt. Het was te ongrijpbaar, ik voelde te veel onzekerheid, ik voelde te veel 'angsten' en wat vinden anderen er van... Overtuigingen die mij tegenhielden, overtuigingen die nu weggevallen zijn en die plaats hebben gemaakt voor vertrouwen, voor liefde, voor geluk...

Hoe, wat en wanneer.... Het zaadje dat ik geplant heb, zal de komende periode gaan groeien. Alles wat ik in stilte heb ervaren over het verwezenlijken van mijn droom, ga ik opschrijven en uitwerken. Onbewust is al bekend wanneer de tijd rijp is om mijn droom kenbaar te maken aan de buitenwereld. Het was wachten op de vruchtbare grond, de vruchtbare grond die ik deze week omarmd heb, toen deze zichtbaar en grijpbaar werd in mijn hart en gedachten.



Ge´nspireerd worden en raken

13:11, 22/8/2014 .. 0 comments .. Link

Nadat ik vanochtend op mijn Facebook-profiel een bericht plaatste over mijn voorgaande blog, is mijn energie blijven stromen. Door dit bericht raakte en inspireerde ik meerdere mensen onbewust. Via meerdere kanalen kwamen inspirerende en mooie woorden, uit alle hoeken van mijn leven. Een van de trainsters tijdens mijn NLP Practitioner werd geraakt en geinspireerd door mijn woorden en voelde dat ze er over moest schrijven. Toen ik haar blog las, viel ik stil, alles om mij heen viel stil. Ik voelde alleen. Wat zij schreef en wat zij voelde door mijn woorden, hebben mij in mijn ziel geraakt. We vonden elkaar in verbondenheid. 

Mijn lieve man, een mooie, gevoelige en praktische vent, heeft mij een mooi cadeau gegeven. Ik ben dit blog vanochtend gestart en vanuit mijn hart kwam ik op de naam 'hartsoul'. Zonder op onderzoek uit te gaan of dit elders al werd gebruikt, bleek het universum mij onbewust te steunen in de groei van het zaadje. De eerste stap is sneller gezet dan gedacht, de naam is geboren en vanuit daar zal het zaadje groeien en bloeien, tot hetgeen ik voor ogen heb, dat mij voldoening geeft, de energie doet stromen en mij bewust maakt van al het moois om mij heen.

Onbewust heb ik vandaag mensen geraakt met mijn woorden, heb ik mensen geïnspireerd met mijn woorden. Wat zo iets kleins, een berichtje op Facebook, al dan niet teweeg kan brengen. Voor mij betekent dit heel veel. Ik ben van mijn oude pad afgestapt en ben een nieuw pad ingeslagen. En zo kort erna al, opent de weg zich, wordt mijn droom zichtbaar en tastbaar. Ik heb geluisterd naar mijn hart en naar de taal van het universum, er zijn wegen geopend. Er is geen weg meer terug, 'angst' heeft plaats gemaakt voor 'nieuwsgierigheid' voor wat er gaat komen.

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Voetstappen in het zand
Mijn hart
Een andere manier van kijken laat je anders denken, maar ook doen!
Vergevingsgezindheid
Het zaadje dat een tijdje geleden is geplant...

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer