Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

En dat wil ik wel even kwijt

Logisch hè

15:09, 22/7/2010 .. 0 comments .. Link

Verbaast u zich er ook wel eens over hoe de meest voor de hand liggende zaken als nieuws worden gepresenteerd? Geef eens een voorbeeld, zult u zeggen. Het meerijden op de trein door de spoorwegpolitie leidt tot een forse vermindering van het aantal berovingen, vernielingen, enz. Andere voorbeelden uit het verleden. Het opheffen van de controleur in trein, tram en metro heeft geleid tot een toename van zwartrijders. Een uiteraard de tegenhanger: het opnieuw invoeren van een controleur bracht een daling van het aantal zwart- of grijsrijders met zich mee.

 

Soms worden de hiervoor vermelde berichten nog aangevuld met de mededeling dat onderzoek heeft uitgewezen dat …….enz. Hoe is het toch mogelijk! Een zakkenroller of vandaal heeft in de gaten dat politie in de trein surveilleert en ziet af van zijn slechte voornemens. Je moet toch zeker sociologie of criminologie gestudeerd hebben en wetenschappelijk onderzoek hebben uitgevoerd om uit te dokteren dat het al dan niet uitoefenen van toezicht een rechtstreeks gevolg heeft op het aantal criminele handelingen.

 

Staat het voorbeeld van het toezicht in het openbaar vervoer op zich? Helaas is dat niet het geval. De aandachtige lezer van de krant of kijker van het journaal zal zich regelmatig verbazen over de bijna kinderlijk aandoende mededelingen waarin dit soort feiten wordt onthuld. Voorbeelden: cameratoezicht op het Caterplein (een voorheeb berucht plein in Apeldoorn) leidt tot minder vechtpartijen en als ze er al zijn, kan de politie vaker de daders identificeren. Het zal toch niet waar zijn ……

 

Vroeger was er een reclame waarin de kreet “logisch hè” werd gelanceerd. Deze kreet komt bij mij nog vaak naar boven als ik in de krant of op TV kennis neem van de quasi wetenschappelijke bevindingen waar sommigen ook nog geld aan verdienen.

 



De zin van het leven

09:16, 22/7/2010 .. 0 comments .. Link

Regelmatig merk ik dat een groot aantal mensen worstelt met de vraag wat de zin van het leven is. De spreekuren van psychologen zitten vol met mensen die het niet meer zien zitten. Dit verbaast mij.

De groep zoogdieren is de bekendste klasse van het dierenrijk. In het bijzonder omdat wij er zelf toe behoren. De mens onderscheidt zich weliswaar van de dieren omdat ze op twee benen lopen (hoewel: dat doen apen ook). Verder zou de mens gezegend zijn met de gave van de “rede”. Gelet op het aantal gevallen waarin de mens “redeloos” blijkt te zijn, zet ik wel eens vraagtekens bij de vorige aanname.

Talloze dieren staan of liggen dag in, dag uit in een weiland. Ze grazen, kijken in het rond, gaan weer verder met grazen en maken zich niet druk over de zin van dat alles. Andere dieren zijn naast het slapen druk doende met het jagen op prooi die moet dienen als maaltijd. De enige zin die hen drijft, is het lijfsbehoud.

Waarom zijn wij als mensen zo arrogant om aan te nemen dat ons bestaan meer zinvol zou moeten zijn? Uiteraard proberen we ons leven zo goed mogelijk in te richten. We studeren en proberen een goede baan te krijgen. Echter: de zin van dat alles is feitelijk gericht op het eigen lijfsbehoud. Want zonder werk geen brood op de plank. Op dat punt onderscheiden we ons dus niet van de dieren.

Waarom zouden we naast de hiervoor genoemde basale zin van het leven een meer verheven reden moeten hebben om aan ons leven zin te geven?

Waarom deze uitweiding over dit punt? Omdat in veel levens ontevredenheid bestaat over het bestaan. Men vraagt zich af waartoe alles dient. Mijn reactie daarop is dus simpel: kijk naar de dieren om je heen en vraag je dan af waarom wij meer zouden verdienen. Als ik kijk naar de humanitaire rampen die mensen elkaar aandoen (oorlogen en machtswellust), dan zou de conclusie wel eens kunnen zijn dat de mens zelfs minder verdient.



Eigen schuld, dikke bult

09:12, 22/7/2010 .. 0 comments .. Link

Bent u ook wel eens verbaasd over de grote belangstelling die er is als iemand is verongelukt? Uiteraard is het overlijden van iemand altijd een droeve zaak. Met name voor familie en vrienden is het verdriet een overheersende factor. Vragen over oorzaak en schuld spelen bij deze mensen begrijpelijkerwijs geen rol.

Dit is echter anders bij de grote groep belangstellenden die bij een dergelijke gebeurtenis uit het niets tevoorschijn komt. Had het slachtoffer echt zo’n grote kennissenkring? Of gaat het om sensatiezoekers?

Een recent voorbeeld. Een bewoner van een Utrechtse wijk gedraagt zich zeer agressief tegenover een politieagent. Nu zijn agenten meestal wel het een en ander gewend. Als de agent zich genoodzaakt ziet naar het vuurwapen te grijpen, dan durf ik met grote stelligheid te beweren dat de agent geen andere uitweg had. Ongelukkigerwijs moet de bewoner het met de dood bekopen, iets wat de agent zeker niet heeft gewild. Ook niemand anders zal de bewoner dit einde gunnen. Maar we moeten wel realistisch blijven. De bewoner heeft het gevaar gezocht en heeft daarvan de gevolgen ondervonden. Over de doden niets dan goeds, maar het gaat te ver deze persoon te bewieroken.

 

Staat dit voorbeeld op zich? Nee, regelmatig worden stille tochten georganiseerd voor mensen die zijn omgekomen door een verkeersongeval, enz. En -zoals uit de publicaties blijkt- veelal door eigen schuld. En steeds vraag ik me dan af waar die grote groep belangstellenden plotseling vandaan komt.

Weeklagen en andere uiterlijke blijken van rouw is een dagelijks gebruik in landen in het Midden-Oosten. Dit wat theatraal aandoende gedrag past de nuchtere Hollander niet zo. Of worden door de invloeden van de niet westerse culturen de gekunsteld heftige reacties een onderdeel van de Nederlandse gewoonten?

 

Hoe dan ook: persoonlijke geef ik toch de voorkeur aan de wellicht wat koeltjes aandoende houding. Een houding waarbij men ook durft te zeggen: “eigen schuld, dikke bult”. Verder geldt dat echte rouw iets persoonlijks is en in stilte wordt gedragen.



Ons zwakke rechtssysteem

09:03, 22/7/2010 .. 0 comments .. Link
''Het probleem is dat we geen getuigen hebben. Daardoor kunnen we geen verdachten oppakken''. Uit deze reactie blijkt het eeuwige onbenul van politie en justitie. Als er geen getuigen zijn maar de politie weet wel waar de daders te vinden zijn, dan kan van arrestatie geen sprake zijn. Wat echter wel kan is de betreffende personen uitnodigen op het bureau, ze eens flink wijzen op de regels zoals deze in Nederland gelden en welke gevolgen kunnen voortvloeien uit misdadig gedrag. Daarna deze personen opvallend in de gaten blijven houden (stalken).
Daarnaast moet het in deze tijd toch niet zo moeilijk zijn om videobewaking in te stellen. Of is daar goedkeuring van de gemeenteraad voor nodig? Dit vanwege het feit dat de 'rechten' van een stelletje kl@@tzakken geschonden dreigen te worden.
Zoals ik wel vaker opmerk: boeven hebben geen rechten maar hebben zich afhankelijk gemaakt van de gunsten van de rechtsstaat. En het geboefte mag blij zijn dat in Nederland ruimhartig met die gunsten wordt omgegaan (soms te ruimhartig). Een recent voorbeeld: in Peru is men duidelijk minder royaal met gunsten.

Misbruik hoger beroep

19:44, 21/7/2010 .. 0 comments .. Link
Ja hoor, het is weer zover. Meneer (een gek die uit het raam sprong en een voetganger ernstig heeft verwond) gaat in hoger beroep (omdat hij in afwachting van de rechtzaak niet wordt vrijgelaten) . Ik vraag me af hoeveel geld bespaard zou worden bij justitie (en hoeveel meer zaken in behandeling genomen zouden kunnen worden) als het recht op hoger beroep zou worden ingeperkt. Alles en iedereen gaat overal tegen in beroep. Hoger beroep is uiteraard een groot goed dat in stand moet blijven. Maar alleen voor die gevallen waarin iemand ten onrechte is veroordeeld (dus onjuiste beoordeling van de feiten of de bewijsstukken). In al die gevallen waarin men uitsluitend in beroep gaat vanwege de hoogte van de straf of de boete, zou de veroordeelde tenminste een fiks bedrag moeten betalen om in hoger beroep te kunnen gaan. Het in beroep gaan lijkt op dit moment wel op een spelletje "justitie pesten". Het risico om een hogere straf te krijgen, is vrijwel nihil. Dus baat het niet, het schaadt ook niet.

Wie het begrijpt, mag het zeggen

18:30, 21/7/2010 .. 0 comments .. Link

 

 

In de “goeie ouwe tijd” was er weinig of geen zwerfafval. De patatzakjes werden in de afvalbakken bij de patatkraam gedeponeerd en gooide je het zakje op straat en was er toevallig een agent in de buurt, dan zwaaide er wat. Helaas zijn in de afgelopen decennia de principes gewijzigd. Waarom zou je je druk maken over straatafval? Waarom zou je het afval dat je onderweg maakt, gewoon meenemen naar huis? Gooi het maar op straat of laat het achter in trein of bus, veel gemakkelijker. Waarom zou een agent daarvoor een bekeuring uitdelen, hebben ze niets beters te doen?

Gelukkig is alles aan verandering onderhevig, zo ook de normen. Nu wordt weer meer aandacht geschonken aan het moedwillig vervuilen van de omgeving. Er zijn weer agenten en andere ordehandhavers die de regels weer onder de aandacht brengen en zonodig zelfs bekeuringen uitschrijven. Op zich een goede zaak. Ook zijn er afvalbakken op straat. Handig om een boterhamzakje of de verpakking van een Mars in te doen, zou je denken. Echter: de afvalbakken mogen niet gebruikt worden om afval in te deponeren. Wat dan wel, vraag ik me af. Wie het begrijpt, mag het zeggen.

 

Onlangs werd de struiken langs een fietspad gesnoeid. Zoals te verwachten was, kwam een complete vuilnisbelt in zicht. Omdat de “buitenlijn” (Apeldoorn) er niet voor niets is, heb ik het telefoonnummer gebeld met het verzoek het zwerfvuil te verwijderen. Ik was zo vrij het verzoek aan te vullen met de wat “zure” opmerking waarom de plantsoenwerkers geen container bij zich hebben om het vuil direct te kunnen opruimen. Wat schetst mijn verbazing toen daarop werd meegedeeld dat de plantsoenwerkers geen vuil mogen oprapen. Ik was te verbouwereerd om de discussie aan te gaan waarom dit niet zo mogen. Wellicht de zwakke ruggen van de medewerkers van de plantsoenendienst? Hoe dan ook: de strikte toepassing van de regeltjes is kennelijk belangrijker dan het opruimen van afval dat tijdens het snoeiwerk te voorschijn komt. Wie het begrijpt, mag het zeggen.

 

Nu we het toch over straatvuil hebben. De beruchte hondenpoep is een bron van veel klagen en kreunen. Veelal komt dan het woord milieu om de hoek kijken. Iedereen zal beamen dat het uitglijden over poep zeer onaangenaam is. Wat hondenpoep met milieuvervuiling te maken heeft, begrijp ik nou weer niet. Het gaat immers om afbreekbare stoffen die na een vrij korte tijd verdwenen zijn. Wie het begrijpt, mag het zeggen.



Donorproblematiek

18:24, 21/7/2010 .. 0 comments .. Link

Regelmatig komt aan de orde dat er te weinig donororganen beschikbaar komen. En steeds worden zwaarwegende principiële redenen aangevoerd waarom de Nederlandse regelgeving wel of niet de juiste is. Wat is dan die regelgeving? Het Nederlandse systeem gaat uit van een positieve verklaring waarin men zich beschikbaar stelt als donor. Dit in tegenstelling tot het in veel landen toegepaste systeem dat men donor is tenzij men door middel van een verklaring heeft aangegeven geen donor te willen zijn.

En wat zijn dan volgens degenen die de discussie voeren die zwaarwichtige overwegingen?  Welnu, er zijn godsdienstige redenen. Men dient het lichaam ongeschonden te begraven in afwachting van …., enz. Het mag duidelijk zijn dat degenen die het vorenstaande geloven, volledig moeten worden gesteund in hun mening. Maar ….. is men op dit punt zo principieel dan zal men er geen enkele moeite mee hebben om een negatieve donorbeschikking in te vullen. Deze mensen weten immers ook heel goed de weg te vinden als het er om gaat als “gemoedsbezwaarde” in de fiscale en sociale wetgeving te worden aangemerkt. Er zijn ongetwijfeld nog andere goede redenen om af te zien van het donorschap.

Maar nu al die anderen. Hoe is het met hun principes gesteld? Is het terecht dat allerlei deskundigen zich inspannen om te doorgronden waarom zij geen donor zijn? Of moeten we gewoon concluderen dat de massa van de bevolking gewoon te gemakzuchtig is om de moeite te nemen een positieve donorbeschikking in te leveren. Als dit laatste het geval is, wat is het dan toch dramatisch dat tientallen, wellicht honderden mensen gered hadden kunnen worden maar dat zij het slachtoffer zijn geworden van gemakzucht en desinteresse van de medemens. Daarom kan er maar een conclusie zijn: wijzig de wet en laat iedereen donor zijn met als uitzondering degene die een negatieve verklaring heeft afgegeven. Of zou dat te veel donoren opleveren en een ongewenst overschrijding van transplantatiebudgetten tot gevolg hebben?



Verantwoordelijkheid

16:55, 21/7/2010 .. 0 comments .. Link

Ieder mens is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. Een mooie uitspraak en tot op zekere hoogte een juiste uitspraak. Daarbij wordt echter voorbijgegaan aan zaken die een mens niet onder controle heeft. Te denken valt aan ziekten, e.d. Alhoewel: ook dan geldt dat de mens verantwoordelijk is voor datgene wat hij of zij er onder die (ongevraagde) omstandigheden van weet te maken.

Een groep mensen in onze samenleving heeft een totaal ander beeld over de eigen verantwoordelijkheid. Zij belanden door eigen handelen in een situatie die hen niet erg aanstaat. En wie krijgt daarvan de schuld? Uiteraard een ander.

U vraagt om voorbeelden. Men besluit niet (meer) mee te spelen in de Postcodeloterij waardoor men een forse prijs misloopt. De Postcodeloterij krijgt een schadeclaim vanwege het veroorzaakte leed. Dit is toch de dwaasheid ten top. Verwacht mag worden dat de rechtbank de claim niet toekent. De Nederlandse rechter is verstandig genoeg om dit soort belachelijke schadeclaims af te wijzen.

In het buitenland zien we voorbeelden waarin de rechterlijke macht wel heel bijzondere uitspraken doet. Denk aan de veroordeling van een hotelier vanwege een hotelgast die van een balkon valt (weliswaar met een laag hekwerk). Of denk aan McDonalds die veroordeeld wordt vanwege een klant die de koffie te heet dronk en daarbij zijn of haar mond had verbrand.

Degene die door eigen onvoorzichtigheid, onnozelheid of domheid schade oploopt, dient de gevolgen daarvan zelf te dragen. Allerlei drogredenen die worden aangevoerd om de claim te onderbouwen, zouden met hoongelag terzijde geschoven moeten worden. Om kort te gaan: het is niet juist de gevolgen van eigen domheid of falen af te wentelen op een ander.

We mogen hopen dat in een maatschappij waar weer aandacht is voor normen en waarden, ook het aanspreken op de eigen verantwoordelijkheid een normale zaak wordt. En tot de normen behoort ongetwijfeld ook dat de gevolgen van ondoordacht handelen voor eigen rekening zijn.

Mogen mensen die al dan niet door eigen schuld in de narigheid zijn beland, niet worden geholpen? Natuurlijk wel. Dit verhaal is geen pleidooi om allerlei maatschappelijke en sociale hulpverlening af te schaffen. Hulpverlening kan niet worden gezien als een “beloning” voor eigen falen. Een toegekende schadeclaim in gevallen als hiervoor vermeld, is dat wel.



Recht en rechtvaardig

08:41, 21/7/2010 .. 0 comments .. Link
Het recht zegt dat bekentenissen niet onder dwang afgelegd mogen worden. Het gevoel van rechtvaardigheid zegt echter dat Joran met zweepslagen, electroshocks en wat we nog verder tot onze beschikking hebben, gedwongen moet worden de vindplaats van Natalee mee te delen. In dit geval gaat het om een stoffelijk overschot. Stel het volgende: een kidnapper wordt gepakt bij het overhandigen van het losgeld. Hij weigert mee te delen waar de gekidnapte persoon verblijft, waardoor deze de hongerdood zal sterven. Een luguber verhaal, maar helaas niet ondenkbaar. Moeten we dan echt het recht (het wetboek) zwaarder laten wegen dan de rechtvaardigheid (het rechtsgevoel)? Ik weet het wel. Een crimineel heeft naar mijn mening zijn rechten verspeelt. Hij is afhankelijk van de gunsten van de rechtsstaat. En een normale rechtsstaat zal de crimineel zeker een menswaardige behandeling geven. Maar hij moet het wel verdienen. Iemand als Joran die beweert de vindplaats van het lijk van Natalee te weten maar willens en wetens zwijgt, is duidelijk de uitzondering op de regel. Dus geen medelijden maar de duimschroeven aandraaien.

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Logisch hè
De zin van het leven
Eigen schuld, dikke bult
Ons zwakke rechtssysteem
Misbruik hoger beroep

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer