Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Hoogbegaafdheid

12/10/2011 - De voorgeschiedenis deel 2

Ik wilde dolgraag naar de HALO, een sport academie. Helaas moest je daar een HAVO of MBO diploma voor hebben. Ik heb dus gekozen voor een weg via het MBO, richting middenstand. Na 4 jaar (1 keer blijven zitten, want ik wilde en kon nog steeds niet leren. Daarnaast boeide het voor geen meter) op een school vol losgeslagen Rotterdammers heb ik mijn dilpoma behaald. In de tussentijd was astma geconstateerd, dus de HALO was geen optie meer in mijn hoofd. Ik was ook al gaan samenwonen, geld voor een opleiding was er dus niet meer.

 

Na het afronden van deze 'opleiding' ben ik aan de slag gegaan bij de Kwantum, ik moest namelijk iets met mijn diploma. Dit beviel van beide kanten niet, ik moest hard werken met mijn lichaam (tapijtafdeling) en werd binnen de kortste keren aan de kant gezet. Ik wil de persoon die dit gedaan heeft vanaf hier nog bedanken. Mijn carriëre had nooit zo kunnen lopen als ik daar niet direct op straat was gezet. Al met al ben ik hierna een leerlingwezen opleiding in de richting van de electronica gaan volgen. Omdat de motivatie er nu wel ineens was hoefde ik hele lessen niet meer te volgen, de tienen vlogen in de rondte, behalve voor de praktijkvakken. Tijdens deze opleiding werkte ik bij Enraf en maakte ik meetapperatuur voor olietankers. Grappig, maar verschrikkelijk saai en dom werk. Ik kwam ook voor het eerst in aanraking met computers. Thuis was een computer nooit een optie geweest, veel te modern.

 

Vanuit deze interesse ben ik gaan werken bij Call2, een bedrijf waar gesjeesde studenten worden aangenomen om in de IT te werken. Bij mijn intake, waar ik een intelligentietest moet afleggen, werd me door een psych verteld dat ik veel te slim was voor deze functie. Na mijn uitleg dat ik ergens moest beginnen kreeg ik een positef advies. Intussen zit ik tien jaar later nog steeds in de IT. Of dat nog lang zo blijft is de vraag. De laatste jaren ben ik me door gebeurtenissen thuis steeds meer gaan beseffen dat ik mijn hersens gewoon veel te weinig belast.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

5/9/2011 - De voorgeschiedenis deel 1

Mijn eerste stukje in mijn poging te gaan bloggen gaat over mijn jeugd, voordat ik wist dat ik een IQ van 138 had. Ik strooi gelijk met cijfers, omdat dat stom genoeg een must lijkt voor iedereen dat wat te zeggen wil hebben over hoogbegaafden.

Ik ben opgegroeid in een nogal hectische omgeving. Paps deed het met de beste vriendin van mams, wat op mijn derde resulteerde in een scheiding. Uiteraard heeft mijn moeder daarna nooit meer een goed woord over gehad voor mijn vader. Ze hertrouwde met iemand van het werk. Allemaal niet zo lastig, ware het niet dat de lieve man nogal eens wat teveel dronk, en dan niet echt een fijne dronk had. Voor de rest was het een geweldige vader voor ons, hij zag ons als zijn kinderen. Dit is allemaal niet belangrijk voor mijn complete verhaal, maar het is wel één van de oorzaken waarom er bij mij in mijn jeugd niet is geconstateerd dat ik een HB was. Alle problemen werden op de scheiding gesmeten. Iets waarvoor ik de artsen en kinderpsychologen in Delft nog steeds dankbaar ben. Stelletje knoeiers, kijk eens verder dan naar de standaard aanwijsbare problemen!

Mijn basisschool verliep als een dolle. Ik heb nooit wat gedaan en alleen achten, negens en tienen gehaald. Ik behoorde duidelijk tot de beste leerlingen van de klas. Ook mijn rapporten waren geweldig. Het enige waar ik altijd mee bezig was waren Star Wars poppetjes, Star Wars films, God (Christelijke school) en mijn oudere buurjongen en zijn Star Wars verzameling. Vrienden had ik vrijwel niet. Ik trok naar de grappenmakers toe, waarschijnlijk om toch ergens bij te horen. Mijn contact met de anderen was vluchtig, nooit speelde ik veel met dezelfde klasgenoten.

De middelbare school was een ramp. Naast weinig interesse voor mijn schoolwerk (de gedachte dat het altijd lukte zonder te leren had de overhand) en mijn groeiende interesse voor meisjes werkte het thuis niet meer en voelde ik me een zielige puber. Ik kon er met niemand over praten, want praten was gewoon niet mijn ding. Behalve met meisjes. Die leek ik wel te begrijpen. Of dat nu kwam omdat ze met andere dingen bezig waren of om een andere reden kan ik niet meer zeggen. Met jongens had ik helemaal niets. Ik begreep ze niet, en daar is tot de dag van vandaag bijna niets in veranderd. Vrienden had ik dus vrij weinig. Ook hier wilde ik niet opvallen en probeerde ik op te trekken met de grappenmakers.

In de brugklas was (zeker achteraf) al te zien dat ik niet met leren mee bezig was. Mijn Gymnasium advies werd bij rapport twee al Atheneum. Bij rapport drie was dit al HAVO. Het derde jaar HAVO was voor mij de druppel. Wederom niet veel geleerd, wiskunde was veel te moeilijk (ook hier bleek achteraf dat dit lag aan de manier waarin ik mijn sommen "lees") en het eindigde in een rapport waar ik niet mee over mocht. Mijn ouders waren onverbiddelijk, ik moest naar de MAVO. Dit omdat ze vonden dat de HAVO te veel druk op me legde. Een onbegrijpelijke actie, want dit was het begin van een lange periode helemaal niet meer weten wat ik moest gaan doen.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Tot mijn 25e heb ik niet geweten dat ik hoogbegaafd ben. Op mijn 25e kreeg ik bij een assessment te horen dat ik te slim zou zijn voor de baan waar ik op solliciteerde. Helaas heb ik voor die periode werkelijk niets uitgevoerd. Het ging te makkelijk en boeide niet. Nu, op mijn 36e, heb ik een hoogbegaafd kind van 12 die Leonardo onderwijs volgt, en eindelijk de drive iets te gaan doen met mijn eigen "gave". Dit uiteraard tussen haakjes, omdat mensen altijd willen denken dat je alles weet, maar zich niet bezighouden met de andere kant van het hoogbegaafd zijn. Ik begin deze blog in een poging om meer duidelijkheid te krijgen en te scheppen over een "probleem" dat pas een paar jaar serieus wordt genomen. Ik zal schrijven over hoogbegaafdheid en onze familie. Mijn vrouw, mijn zoon, misschien mijn dochters ook, en mijn eigen hoogbegaafdheid. Hiermee wil ik een poging doen om een (maatschappelijke) discussie op te starten over dit onderwerp, dat al jaren centraal staat in mijn leven, maar de laatste maanden eindelijk een plek heeft gekregen.

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer