Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Hotel Mariz

Description

Alles over het zijn van werkende moeder met een verleden die doorgaat.


«  June 2018  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Voor het eerst....

Hoi,
 
Ja waar begin je eigenlijk met een blog schrijven? Geen idee! Waarom wil ik een blog schrijven?
Omdat ik denk dat het helpt van alles op een rijtje te zetten. De enige plek waar je alles kan zeggen zonder dat het tegen of voor je gebruikt gaat worden.
De enige plek waar je zonder te liegen alles kan vertellen. Zei ik nou liegen? Ja dat zei ik want in het leven wordt je best weleens gevraagd om te zwijgen of om dingen toch maar anders te benoemen om zo te zorgen dat andere in hun leven zo kunnen houden zoals ze denken te willen houden. Klinkt ingewikkeld maar toch is het zo. Ik hoop dit alles ooit aan 1 iemand te kunnen laten lezen. Al heb ik nog geen ide aan wie. Want iedereen die ik nu vandaag de dag om me heen heb ga ik wat over zeggen. Om mezelf beter te voelen? Nee! Maar wel om gewoon even van me af te schrijven met veel vragen en waarschijnlijk zonder veel antwoorden. Antwoorden vanuit het leven en ervaringen. Waarom doen mensen wat ze doen? Waarom leven mensen in een wereld vol ellende en bedrog? Waarom zijn er zoveel mensen die liefde als een spelletje zien?
 
Ik ben een allenstaande moeder met twee kinderen waar ik ontzettend veel van hou en die ik voor al het kwaad van de wereld wilde beschermen. Ik moet tot mijn spijt toegeven dat me dat nu al niet meer lukt en dan zijn ze 8 en 5!
Scheiden is de meest impactvolle gebeurtenis geweest maar god weet wat  nog meer. Alle ruzie's van het gezinsleven voor de scheiding, of het heen en weer geslinger door het co-ouderschap? Ik weet niet wat erger is hoor maar ook co-ouderschap heeft geen windeieren gelegd. Drukte van werk vreet je soms op maar god wat kan werken ook ontzettend lekker zijn om de stress van thuis te kunnen vergeten. Kinderen die veel aandacht vragen op zowel positieve en negatieve manier is soms best vermoeiend. En ik geef toe er zijn momenten dat ik het allemaal niet meer zie zitten. Ik werk me drie keer in de ronte dan komt daarbij dat het financieel gezien allemaal kut is. Schuldhulp komt niet op gan en daarbij heb ik niet het idee dat het aan mijn tekortkomingen ligt. Als ik de hele dag op de bank ga hangen ontvang ik bijna het zelfde dan als ik 6 dagen werk! Begrijp me niet verkeerd ik ben blij met het werk wat ik doe maar heel soms denk ik *waar doe ik het toch voor*. Komen mijn financieen ooit op orde? Ga ik het ooit leren? Ik denk het niet hoor. Het blijft gewoon bagger, kommer en kwijl, ellende en verdriet en dan dat vooral aan het zogenoemde einde van de maand. De maand is langer dan je loon aankan en met een uitkering kom je echt niet ver! Werk en toch een uitkering ja dat dus. Ik weet hoe het zit en daar gaat het om.
 
Degene die dit verhaal gaat lezen zal vaker in de war raken omdat het in mijn hoofd vaak in de war is. Ik wil nu overal over schrijven en een opbouw of mooi einde zal er niet in gaan zitten. Ik zal van nu en vroeger door elkaar halen mede omdat alles met elkaar te maken heeft en ik er in het echte leven ook een rommel van maak. Zo is het nou eenmaal kan er niks aan doen. Lijkt wel een soort ADHD. Niet stil kunnen zitten of rustig alles overzien. DRAMA echt serieus. Ik hoop dat er een blog tussen zit waar ik alleen maar vrolijk en blij van wordt zonder een negatieve zin maar voorlopig denk ik dat dt niet gaat lukken. Helaas is er in mn hoofd veel negatiefs. Tijdens het schrijven van dit alles ben ik al 6x opgestaan om te gaan eten, met mn zoontje Marciano bezig te zijn en om koffie te maken en een peuk te roken. Dus kan je nagaan wat er in deze zinnen allemaal gebeurd. (Nu is de fiets van Marciano verdwenen weer even van de laptop af).
 
Ben ik weer. O nee, telefoon van dochterlief Francisca. Verteld dat ze bij haar vader andijvie heeft gegeten en over een half uur naar huis fietst. Doet me ook best pijn dat ze op de dagen dat ze bij mij hoort te zijn toch naar haar vader wilt om daar te gaan eten! Waarom niet gewoon bij mij blijven? Ben ik te streng of denkt ze dat ik niet van haar hou? Jawel toch? Misschien wilt ze op deze manier positieve aandacht van papa krijgen omdat hij er eigenlijk nooit voor haar was. Ik weet t niet maar toch doet het me stiekem pijn. Vandaag laat ik dat niet aan haar merken omdat ik toch best goed rustig na kan denken. Maar mocht ik chagerijnig zijn geweest had ik dat weer (ja ik weet dat het fout is) toch tegen Sis gezegd. En dat is fout ik weet t. Francisca is net als mij echt een "Mini Me". Eigenwijs en onzeker. Zo erg dat het ons in de weg staat. Een echte weegschaal ben ik Sis is dat niet maar wel heel onzeker. We overschreven ons letterlijk om toch ons gelijk te halen wetende dat we dat ook regelmatig niet hebben.
 
Nu ga ik zo lekker mn kleine mannetje douchen en wachten op mn dochter. Als ze samen op bed liggen komen de dames van school voor een ouderraad vergadering en ga ik hun nogmaals maar eens vertellen dat ik eigenlijk helemaal geen tijd heb voor de ouderraad. Ik ben blij met een avondje niks doen mocht me dat ooit eens lukken. Koffie en een koekje verder kunnen ze het toch wel alleen af voortaan? Ik denk het wel hoor wie kan mij nou zo goed gebruiken dat ze niet zonder kunnen? Iedereen kan zonder hoor behalve mn kids die kan ik niet missen de rest mag me gestolen worden bij wijze van spreken.
 
Straks weer verder bloggen. Al was het maar om verder na te denken en te klagen.
 
Toedels
 
 

Posted: 15:54, 31/3/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer