Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Inkopper

Home - Profile - Archives - Friends

De zwakte van PSV

Posted on 25/3/2012 at 17:54 - 0 Comments - Post Comment - Link

Zondag. 25 maart 2012. 16:30. De topper, de kraker. Ajax - PSV. Wie deze wedstrijd won, zette een grote stap naar het kampioensschap. Ondanks dat Ajax thuisspeelde, waren veel kenners van mening dat PSV deze wedstrijd ging winnen. PSV, geen schorsingen, een selectie waar afgelopen zomer tientallen miljoenen in gestopt werd, en veel grote namen. Philip Cocu, de kersverse trainer, zou zorgen voor een frisse wind en PSV zou weer zijn toppers gaan winnen, wat onder Fred Rutten maar niet wilde lukken. Wat ook een groot verschil zou maken was dat Ajax een groot aantal spelers miste. Boerrigter, Sulejmani, Sightórsson, Boilesen et cetera, et cetera. PSV was weer terug in de titelstrijd na twee overwinningen op Heerenveen, ook niet de minste ploeg. Johan Derksen en Aad de Mos wisten ook zeker dat PSV ging winnen. Niets bleek minder waar. PSV zakte volledig door het ijs, de ploeg was, zoals vaak in toppers, niet zichzelf. PSV straalde niet uit dat het wilde winnen, dat het kampioen wilde worden. Iedereen liep er na de 1-0 verslagen bij, ook al was alles nog mogelijk. Onnodige gele kaarten van Matavz en Hutchinson, en een beetje achter de bal aan slenteren. Nee, dit is niet het PSV dat thuis grandioos met 5-1 won van SC Heerenveen, dat op wilskracht met 3-2 won van Feyenoord. PSV moet eens beseffen, dat je niet automatisch de titel pakt door veel geld te investeren in het team, dat je ook toppers moet winnen om in de race te blijven, dat je iedere wedstijd 100%, zo niet 110%, inzet moet tonen om het beste in je naar boven te brengen. Het was zeker niet alleen aan PSV te wijten, dat het verloor. Ajax speelde met passie en vertrouwen en met een geweldig publiek achter zich. Ajax straalde uit dat het opnieuw kampioen wilde worden, en kwam dit seizoen alweer uit geslagen positie terug. Zo stond het eerst nog zesde met een immens gat naar koploper AZ, zo staat het nu weer tweede met maar één punt achterstand. PSV lijkt het daarentegen voor het derde jaar op rij de boot mis te lopen. Nee, PSV moet maar eens bij zichzelf gaan kijken, in plaats van lukraak spelers kopen en trainers te ontslaan. Waar Ajax talenten uit de jeugd basisplekken, in de vorm van Lukoki, tegen topclubs geeft, houdt PSV het op 5 minuutjes in vallen bij een 4-0 voorsprong. Daar leren die spelertjes niet van en zo lijkt de grote selectie van PSV, toch wel erg klein. PSV is de grip op de andere topclubs, nu wel definitief kwijt.

Mickey-Mouse competitie

Posted on 14/3/2012 at 22:05 - 0 Comments - Post Comment - Link

Voorafgaand aan dit Eredivisie-seizoen was iedereen het over eens. Regerend kampioen Ajax zou met het koopzieke PSV gaan beslissen wie er kampioen zou worden. FC Twente zou weer afzakken, want twee jaar op rij stunten, dat kan nog. Maar drie? Nee. AZ zou de top 4 afmaken en RKC was de gedoodverfde degradant. NIets blijkt minder waar. PSV begon met een valse start, Ajax zakte na 10 speelrondes een beetje af en Twente presteerde wisselvallig. De grote outsider AZ was daarentegen erg goed aan het seizoen begonnen en kroonde zichzelf zelfs tot winterkampioen. PSV was weer opgekrabbeld aan de hand van de behendige Dries Mertens en Ajax was afgezakt naar de 6e(!) plaats. Ook Feyenoord deed het boven verwachting goed met een elftal vol huurlingen en jeugdspelers. RKC stond en staat nu zelfs knap in de middenmoot en FC Utrecht, normaliter een stabiele middenmoter, staat op de rand van degradatie. Daarna krabbelde, het door blessure's geteisterde, Ajax weer op, maar vraag niet hoe. Ajax miste uiteindelijk zelfs de complete aanval én verdediging, maar hortend en stotend werden kostbare punten binnengeschraapt. Nu langzamerhand de lappenmand leger en leger wordt en de landstitel plotseling door puntverlies van de concurrentie steeds dichterbij komt, is de hoop op een vervolg van de dertigste landstitel nieuw leven ingeblazen. PSV daarentegen is naarmate het seizoen vorderde in een neerwaardse spiraal geraakt. Wedstrijden werden verloren en er werd dramatisch gespeeld. Het verschil in de hoogste regionen is zó klein, dat je van de een op de andere speelronde opeens 3 plaatsen hoger kan staan. Dit opmerkelijke verschijnsel dat iedereen van elkaar kan winnen is misschien leuk, maar dit tekent wel hoe zwak deze competitie is. Neem bijvoorbeeld Spanje, waar Barcelona en Madrid al sinds mensenheugenis een tweestrijd voeren om de titel. Meer dan een derde plaats voor clubs als Valencia, Villareal en Sevilla, zit er niet in. In Engeland zijn er ook altijd wel een stuk of 5 gegadigden voor de titel, maar het is niet zo dat iedereen van elkaar kan winnen. Een stunt van een degradatieclub als Wigan Athletic uit bij Manchester City, zit er niet in. In de Eredivisie kan VVV-Venlo winnen van iedereen. En als dat gebeurt, haalt iedereen zijn schouders op. Er is veel kritiek op de Eredivisie, en alle critici vinden dit een saaie, zwakke competitie. Maar ik vind dit juist leuk, want zo is er ieder seizoen een garantie voor spanning. Vooraf gezien is niemand zeker van zijn plaats op de ranglijst. Het ene seizoen wordt je 6e, het andere 12e. Je mag er over vinden wat je wilt, maar ik vind het heerlijk.


Lodeiro kan er geen pepernoot van.

Posted on 27/2/2012 at 21:08 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hoewel Ajax de laatste tijd de draad weer heeft opgepakt, zie ik één iemand die er niks van bakt: Nicolás Lodeiro. Elke keer als Ajax een aanval op moet zetten, probeerden de spelers met hem te kaatsen. Maar telkens komen zijn slechte techniek en bovenal zijn geringe fysieke kwaliteiten pijnlijk bloot te liggen. Óf Lodeiro wordt totaal overlopen door zijn mandekker, óf hij kaatst de bal tot verbazing van iedereen om hem heen, geheel vrijstaand 3 meter naast zijn medespeler. Ook zijn loopacties zijn 9 van de 10 keer verkeerd, en de andere spelers moeten vaak noodgedwongen terugspelen op de verdediging. Menigeen van de mensen die ik ken, tweeten dat hij keer op keer speelt als een zoutzak. Iedere wedstrijd lijkt er maar geen verbetering in te komen, en ik begrijp Frank de Boer totaal niet. Ja, ik weet dat de eerste en tweede keus spits geblesseerd zijn, maar na al die wedstrijden waarin Lodeiro het weer niet waar kon maken, begrijp ik niet dat hij hem nog steeds opstelt. Lopen er dan geen andere voetballers rond die op die positie uit de voeten kunnen? Loopt er op dat gigantische sportcomplex dan geen andere goede voetballer rond? Want op dat vaak geroemde opleidingsinstituut zou toch wel één iemand rond moeten lopen die beter is dan Lodeiro? Is het niveau in de jeugdteams dan zoveel lager? Nee, dat kan niet. Kijk dan in het beloftenelftal of in de A1 of daar geen spits rondloopt. Desnoods stel je André Ooijer op als stormram, als die kleine kabouter maar niet meer in het team komt. Want dit voetballertje is naast alle vorige punten die ik heb genoemd, ook al na 60 minuten doodmoe. Ik heb hem nog geen wedstrijd zien spelen, waarin hij niet gewisseld werd. Lodeiro moet gewoon lekker bij Excelsior of de Graafschap gaan spelen, of lekker naar zijn thuisland Uruguay gaan, waar hij ongetwijfeld een lekker leventje kan leiden met zijn peperdure contract die hij heeft bij Ajax. Wat mij betreft is het schluss.


Mijn zwak voor Liverpool.

Posted on 13/2/2012 at 20:52 - 0 Comments - Post Comment - Link

Sinds kort heb ik een zwak voor Liverpool. Niet alleen de voetbalclub, maar ook de stad spreken mij aan. Maar de vraag is, hoe komt dat nou? Dat zal ik zeggen. Na het tweede schooljaar van mij, mocht ik dankzij mijn goede cijfers een voetbalreisje uitzoeken. Mijn keus viel al snel op FC Barcelona, de spaanse topclub. Maar daarheen gaan bleek niet mogelijk, omdat Barça vaak op zondagavond speelt. Mijn teleurstelling was van zeer korte duur, omdat al snel bleek dat wij, mijn stiefvader, mijn neef en ik naar een Engelse voetbalclub zouden gaan. We waren aan het kijken en onze keuze viel op Liverpool, mede door het glorieuze verleden, en natuurlijk ook het mooie stadion, Anfield Road. Alles was snel geboekt en we hadden de tickets voor het vliegtuig al binnen. Op tien december was het dan zover: We gingen er naartoe. In een krap EasyJet-vliegtuigje kwamen we na twee kleine uurtjes vliegen aan. Al in de eerste taxi kwamen we te weten hoe voetbalgek dit land was. De taxichauffeur was een hartstochtelijk Liverpool-fan en praatte met veel lof en een plat accent met ons over voetbal. Toen we eenmaal bij ons hotel waren, gingen we eventjes uitrusten van de ongemakkelijke vlucht. Aan twee colaatjes en een biertje, kwam er een man met de drie toegangskaarten voor de wedstrijd binnen. Nadat we dat ook hadden afgehandeld, gingn we de stad in. We liepen door de stad en overal zag je mensen lopen in Liverpool-tenuetjes lopen, zelfs stokoude mannetjes met hun vrouwen gingen de wedstrijd bekijken in het stadion. Onze verbazing was groot, maar onze honger des te groter, dus doken we een Iers-Engelse pub in. Ook daar droop het voetbal er vanaf. Ook Darts en Pool werden er gespeeld en er was veel gelach. Na daar een drankje en een broodje verorberd te hebben, gingen we dan eindelijk naar het stadion toe. Naarmate we dichterbij in de zoveelste taxi kwamen, hoorden we meer van het geluid uit de kelen van de Liverpool-fans. Toen we daar kwamen, kochten we een sjaaltje en maakten we een aantal foto's van voor het stadion. Ook de fanshop was adembenemend groot, en toch zat het propvol. Op de weg naar de ingang toe hoorden we mensen langs de straat roepen voor een kaartje, maar tevergeefs. De omroeper zei dat alle tickets uitverkocht waren, en dat alle kaartjes die werden aangeboden, nep waren. Toen we na lang wachten eindelijk het stadion in mochten, waren een van de eersten. Dat bood ons de gelegenheid om wat foto's te maken, en een blik te werpen op het stadion. Het was steenkoud en we verkleumden bijna. Uiteindelijk begon het stadion binnen te stromen, en ook de harde kern begon vol te stromen. Toen het stadion bijna helemaal vol zat, begon het befaamde 'You'll never walk alone' te spelen. Alle fans zongen uit volle borst mee, en ook wij, hoewel we het niet helemaal kenden, zongen zo ongeveer voor de sier mee. Je kreeg er zogenaamde 'goosebumps' van op je huid. De wedstrijd begon, maar in de eerste helft was er niet veel te beleven. De tweede helft begon daarintegen voortvarend: Suarez scoorde bijna direct na de pauze. Daarna waren er niet heel veel kansen meer, maar dat kon de pret niet drukken. Het hele stadion was uitzinnig, en iedereen kon tevreden naar huis. We hadden erge honger gekregen van de wedstrijd en alles eromheen, en besloten naar een steakhouse te gaan. Die avond was het nog niet genoeg voetbal geweest, want in het hotel in de avond werd en alweer voetbal uitgezonden. Mijn neef en ik keken, in onze gedeelde hotelkamer nog even Match of the Day, het engelse Studio Sport, en toen gingen ook wij slapen. De volgende ochtend gingen alweer naar huis en we wisten allemaal dat we dit niet snel zouden vergeten. Liverpool is en voetbalstad in hart en nieren.


De bestuurlijke crisis bij Ajax

Posted on 6/2/2012 at 17:48 - 0 Comments - Post Comment - Link

Ajax is de grootste club in Nederland. Onrust in de club is er daarom natuurlijk vaak, en daar erger ik me vaak ook niet zo aan. Meestal hoor je er ook niet veel van omdat het opgestoken vuurtje, al gauw weer gedoofd is. Nu is er wederom een crisis, waar iedereen vast wel gehoord over heeft, maar deze crisis gaat helemaal nergens meer over. Eerst was er het bestuur die Martin Jol aanstelde. Iedereen vond het toen een goede keuze. Martin Jol was een ervaren, goede trainer. De resultaten waren ook erg goed. Ondanks dat Ajax geen kampioen werd, werden wel 85 punten, en een mega-doelsaldo gehaald. De lof kwam van alle kanten. Ajax werd het jaar daarop met speels gemak kampioen, en zou eindelijk weer eens de Champions League halen. Met hoog gespannen verwachtingen laadde iedereen zich op voor het kersverse seizoen. Alles zou perfect lopen, zelfs de ergste critici waren van mening dat Ajax een goede kans zou maken om de titel te winnen. Met grote namen als Maarten Stekelenburg en Luis Suarez dacht iedereen dat het wel goed zou komen. Er werd zelfs nóg een versterking gehaald voor de toen al zo sterke aanval; Mounir El-Hamdaoui. Het seizoen leek goed te beginnen uit tegen FC Groningen maar in de laatste minuten werd een 2-0 voorsprong uit handen gegeven. Hierna kwam echter de verwachte stijgende lijn. Ajax won veel duels en na de 6e speelronde stond het glansrijk bovenaan. Maar toen ging het bergafwaarts. Ajax begon duels te verliezen met als gevolg, dat Jol na het gelijkspel tegen NEC (1-1) opstapte. Johan Cruijff deed van zich spreken en vond Ajax niet meer des Ajax voetballen. Frank de Boer kwam en werd tenslotte kampioen. Alles leek goed te gaan en het perspectief was groot. Maar er werd een raad van commissarissen aangesteld met Cruijff als een van hen. Uiteindelijk bleek Cruijff toch niet zo blij met deze raad, en de raad ook niet zo met Cruijff. Om nog maar eens wat olie op het vuur te gooien, stelde de raad, zonder overleg met Cruijff, Cruijff's tegenpool Louis van Gaal aan. Dit alles leidde tot verschillende rechtszaken en het loopt nu nog steeds. Frank de Boer probeerde zijn team zich volledig op het voetbal te laten richten en dat lukte erg goed, maar nu lijkt het gezeur ook effect op het elftal te hebben gekregen. Ajax speelt dramatisch, en ondanks vele blessures, komt dit ook door al dat gezeur. Ajax is een voetbalclub en geen chrèche waar iedereen alles niet eerlijk vindt. Het moet klaar zijn met dit gehannes, en Ajax moet weer lekker gaan voetballen.


Schande

Posted on 30/1/2012 at 18:31 - 0 Comments - Post Comment - Link

Ik werd zondag wakker met het ouderwetse klassieker-gevoel. Ieder jaar zie ik al weken uit naar deze potjes en vandaag moest het fantastisch worden. Ik zag er al helemaal naar uit en had er een goed gevoel over. Ondanks de vele blessures had ik toch het vertrouwen dat het vandaag ging lukken. ajax zou Feyenoord in de eigen Kuip helemaal plat spelen. Het zou, ondanks het doelpunt van Clasie dat ik voorspeld had, 1-3 of 1-2 worden. Vol vertrouwen ging ik om kwart over 12 naar mijn opa, een Feyenoord-fan in hart en nieren, de wedstrijd kijken. Ik realiseerde me heel goed dat ik me in het hol van de leeuw bevond, met niet alleen mijn opa, maar ook mijn oom. Mijn oom is ook een Feyenoord-fan al dan niet zo'n grote als mijn opa. Maar de wedstrijd begon en Ajax vloog, zo als ik gehoopt had, uit de startblokken. Na een kleine twintig minuten was het al raak; Christian Eriksen rondde met een bekeken bal een snelle counter af, en liet Erwin Mulder kansloos, 1-0. Ajax leek de wedstrijd onder controle te hebben maar verzuimde het duel wel erg lastig voor Feyenoord te maken. Onder andere Ebecilio miste een levensgrote kans oog in oog met de goalie van Feyenoord. Ajax was de baas en leek dit ook vol te houden, totdat een beslissing van de scheidsrechter Kuipers de ommekeer van de wedstrijd zou inluiden. Penalty. Jan Vertonghen zette met groot risico een correcte sliding in op John Guidetti, de Zweedse goalgetter van Feyenoord, maar Kuipers floot toch voor een penalty. Hoewel ik, en met mij heel Ajax, geschokt was, liet Guidetti dit buitenkansje niet onbenut; 1-1. Toen ging het snel, nog voor de rust frommelde Guidetti uit een afgeslagen vrije trap de 2-1 binnen. Ook na rust was Feyenoord de baas, en plaagde mijn oom mij voortdurend. De 3-1 van Otman Bakkal viel dan ook niet geheel onverwacht. Ajax probeerde het nog wel, maar kon niet al te veel uitrichten. Toch kwamen de Amsterdammers op 3-2, door een grove blunder van Erwin Mulder. De Keeper van Feyenoord treuzelde te lang met uitschieten en schoot tegen de voet van Dmitri Bulykin, de net ingevallen Rus, aan; 3-2. Ajax leek terug te kunnen komen, maar het was wederom John Guidetti die het onheil beslechtte voor Ajax; 4-2. Hier eindigde de spectaculaire Klassieker voor mij in een misère. Mijn opa daarintegen kon eindelijk zijn verdriet over de zoveel andere Klassiekers die niet in een overwinning waren geëindigd, wegspoelen.

Balotelli, een gevaar op het veld.

Posted on 25/1/2012 at 20:12 - 1 Comments - Post Comment - Link

Mario Balotelli, de Italiaanse aanvaller van Manchester City, laat zich vaak van zijn slechtste kant zien. Voordat ik van deze imposante reus had gehoord, hoorde ik niet zo vaak verhalen over rebelse voetballers, integendeel. Alles verliep altijd gewoon rustig. Wedstrijdje in, wedstrijdje uit, er gebeurde niet zo heel veel schokkende dingen. Totdat ik van deze man hoorde. Ik keek bij mijn opa een wedstrijd van Internazionale, rond 2010, toen ik op het wedstrijdformulier keek. Ik zag niet zoveel bekende namen, alleen Chivu en Wesley Sneijder spraken mij natuurlijk aan. Toen zij de verslaggever van die wedstrijd iets over de, voor mij toen volstrekt onbekende spits, Balotelli. Hij zei dat deze spits een groot talent was, en zich al veelvuldig heeft laten zien met echte spitsengoals. Vanaf die dag ging ik op hem letten. Aaan het begin las ik soms berichtjes dat Internazionale had gewonnen, en dat hij dan had gescoord of zo iets. Naarmate hij bekender werd, ging hij bekend staan als een irritant mannetje, zo erg zelfs dat Francesco Totti in een wedstrijd tussen zijn club AS Roma en Internazionale, hem een enorme rotschop verkocht. Balotelli was in een goede vorm, maar toch lag hij niet goed in Italië. Hij kon het niet vinden met toenmalig trainer, José Mourinho, en ook in uitwedstrijden werd hij racistisch toegezongen. Daarom besloot Balotelli zijn carrière ergens anders voort te zetten. Er was serieuze belangstelling uit Engeland, waaronder de steenrijke club, Manchester City. City was erg gecharmeerd van hem, en vooral trainer Roberto Mancini was erg te spreken over zijn landgenoot. Uiteindelijk werd Balotelli overgenomen voor een bedrag rond de 30 miljoen euro. Toen begonnen de problemen. Balotelli begon bekend te staan als een 'ènfant terrible', en hij was bovendien ook erg dom. Zo was hij tijdens eentraining niet in staat om zijn hesje goed aan te trekken, en moest daarbij de hulp van een ander in roepen. Even later kwam hij weer slecht in het nieuws nadat hij dartpijltjes op de jeugd van City zou hebben gegooid. Na zo een incident zou je denken dat hij wel terecht werd gewezen, maar nee, de incidenten volgden. Hij flikte het om zijn eigen huis in brand te steken met vuurwerk, en verleden week trapte hij expres op het hoofd van Scott Parker te trappen. Geruchten zeggen dat Balotelli nu wil vertrekken bij City, omdat hij, overigens volledig terecht, een schorsing van 4 wedstrijden boven zijn hoofd hangt. Deze dwaas zou absoluut niet meer mogen spelen, want hij is een gevaar voor het voetbal.
Hosting door HQ ICT Systeembeheer