Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

hoe boeiend mijn leven is...

Home - Profile - Archives - Friends

liefde en zijn ongemakken. - Posted at 19:22 on 30/1/2014 by ikbeneenlisa

het moment van verliefd zijn, is het moment waar ik het meeste angst voor heb. Niet zozeer omdat ik bang ben voor een relatie, maar omdat ik bang ben dat ik mezelf zo aan iemand laat hechten, dat ik niet meer zonder wil. Het is een bijzonder gevoel voor mij om gewilt te zijn. Om geliefd te zijn. Om naar verlangt te worden, door iemand die even speciaal is voor mij. Mijn probleem is dan ook dat ik bang ben om diegene dicht bij mij te laten en te houden. Het liefst wil ik dat hij alles van me weet, maar ik ben bang dat het hem afschrikt. Hoe ik ben geweest, hoe jaloers ik wel niet kan zijn en hoe goed ik kan zijn om mijn relaties om zeep te helpen (al is dat soms indirect). Mijn intenties zijn niet slecht. Ik wil van hem houden en hem dicht bij me houden, maar ik weet niet hoe ik dat moet doen.

te veel tijd en gedachtes. - Posted at 18:55 on 10/1/2014 by ikbeneenlisa

Vandaag ben ik in een denk-bui... Ik weet niet hoe men het vroeger deed als ze zien thuis bleven, maar in mijn geval houd het in dat ik de hele dag op bed lig, tv kijk of op mijn laptop zit en als het juiste moment daar is nog even mijn ogen sluit omdat slapen toch best lekker is. Nu baal ik van mijn lichaam, aangezien ik volgens mijn rooster precies deze week op vrijdag vrij ben en jawel... ik ben dan ook gelijk maar even ziek. Nu weet ik dat mijn arme lichaam dit ook niet weet maar vooruit.. dit weekend wordt een rustige. Nu ik een hele dag op bed heb gelegen en meer dan voldoende tijd heb gekregen om na te denken is het tijd om hier maar eens een stukje over te gaan schrijven. 

ik heb meer dan genoeg tijd gestoken in het nadenken over mijn vorige relaties (als ik dit zo mag noemen), en besefte mij dat ik best wel rare break-ups heb gehad... Ik heb het voor elkaar gekregen om een vent zo gek te krijgen om er met een ander ervandoor te gaan (gebeurt vaker hoorde ik) ik heb een volledige relatie in een week gehad (kom ik later op terug) en heb relaties met mensen gehad uit medelijden voor ze. Nu is niet iedereen perfect in een relatie en ik zeker ook niet, maar als ik af en toe terug denk aan mijn acties en fouten die ik gepikt heb, moet ik heel eerlijk zijn en mezelf wel een klap voor mijn kop geven.. Ik hoor redelijk vaak van vriendinnen die een relatie hebben wat zij en haar vriendje regelmatig samen doen en wat ze allebei leuk vinden en blablabla, het is dan heel makkelijk om te zeggen: ''dit vind ik niet kunnen en dit zou ik niet pikken'' <- dit zullen heel veel mensen ook achter mijn rug om hebben gezegd. (of in mijn gezicht, liefde maakt doof en blind.) laat ik niet teveel op details ingaan, maar raar vind ik het wel vanmezelf. Wat ik al eerder zei, ik heb een volledige relatie in 1 week kunnen proppen. Het was achteraf gezien wel een van de leukste weken die ik heb gehad. We waren binnen 2 weken smoor verliefd op elkaar en na nog 1 week vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn. Zo gezegt zo gedaan.. na een paar dagen in de 7e hemel vertelde hij mij enthousiast dat hij een kamertje gevonden had ik Utrecht.... ja daar was ik dus totaal niet blij mee en het brak mijn hart. Een dag later vertelde hij mij dat hij geschrokken was van mijn reactie en wilde niet met dit gevoel vertrekken en besloot om weg te gaan zonder mij. Het brak mijn hart nog meer dan dat het al was en ik heb niet meer van hem gehoord sinds dien. Ik vind het aan de ene kant wel jammer omdat ik hem wel mis en hij mij blijkbaar niet. Aan de andere kant ik heb geen jaren lang met hem doorgebracht dus mag eigenlijk niet klagen. 

Ook heb ik na kunnen denken over mijn ideale toekomst.. en ben van mening dat ik relatief saai ben. Ik heb liever een 'huisje, boompje, beestje' dan een 'huisje, boompje, baby'. Het uitleggen van het niet willen van kinderen staat ongeveer gelijk aan het uitleggen hoe je iemand vermoordt heb. Nu snap ik wel dat het wel 'tegen de wetten van de natuur' ingaat aangezien voortplanten de hoofdtaak is van ons soort. Trouwens van alle diersoorten. Maar ik deze economie en maatschappij zou ik geen kinderen willen grootbrengen. Ik wil mijn kinderen geen smartphone of tablet geven voor kerst, verjaardag of nog erger gewoon zomaar. Ik wil mijn kinderen de waarde van geld leren en hoe hard ze ervoor moeten weken om dit zelf te kunnen kopen. Erger nog ik wil niet zien hoe mijn kinderen opgroeien zonder al die spullen terwijl de rest van zijn of haar klas het wel krijgt. Dat vind ik gewoon zielig. Voor mij klinkt het allemaal erg logisch, maar voor de mensen die wel kinderen willen en die niet begrijpen waarom ik het niet wil.. alsjeblieft ik snap dat je kinderen leuk vind.. maar ik heb niemand vermoord hoor! (:

xoxo

vooruit met de geit... - Posted at 22:08 on 9/1/2014 by ikbeneenlisa

Voor de eerste keer een blog beginnen is het lastigste wat ik tot nu toe heb gedaan denk ik... (op mijn havo na dan), maar toch ga ik het proberen.

Ik ben Lisa, een 18 jarig meisje uit Moordrecht. En laat ik direct beginnen met hoe mooi mijn dorpje wel niet kan zijn. In het prachtige centrum van het dorp hebben we maarliefst 2 (ja twee) supermarkten, een drogist en een bloemenwinkel. Nu wil ik graag bij de supermarkt beginnen. Eén van de grootste bronnen van frustratie in mijn leven.. Ik kom er eigenlijk alleen in het weekend als ik voordat ik uitga nog een flesje wijn ga halen. Dan kom ik rond een uur of 2 in de middag en wat zien we daar dan overal lopen? Ouderen. Nou heb ik totaal geen probleem met ouderen (don't get me wrong) maar ik vind het een achtelijke actie als die mensen, die nota bene de hele week niks te doen hebben, dan op de zaterdag middag, wanneer alle regulier werkende medemens hun boodschappen gaan doen, zich ook moeten begeven richting de winkels. Hoe deze mensen denken vind ik redelijk interessant, maar ook erg frustrerend. Nu snap ik ook wel dat die mensen vaak een beetje eenzaam zijn en op zoek zijn naar wat menselijke interactie, maar dit gaat me af en toe echt te ver. 

Verder woon ik naast de stad Gouda, een mooie stad als het om uiterlijk en karakter gaat, Maar de bevolking kan af en toe wel een schop onder de kont gebruiken. Nou ben ik ook niet altijd de sociaalste persoon op deze aardkloot, maar soms gaat het me echt heel erg veel te ver. Dan heb ik het over mensen die al Whatsappend op je af komen lopen met een knik in hun nek, omdat het natuurlijk onconfortabel is om je handen omhoog te doen (en natuulijk niet cool). Het moment dat ik niet voor ze aan de kant ga (omdat ik het vertik) ben ik weer een asociale hoer en moet ik uit mijn ogen leren kijken. Ik heb het hier trouwens niet alleen over jongeren hoor, elke generatie die een smartphone heeft, dus ook onze zakenmannetjes onder ons. De ouderen daarintegen heb ik op dat front nog geen last van gehad, maar die kom ik dan wel weer tegen in de supermarkt. Ik vind het frustrerend dat ik mezelf er ook wel op betrap. Niet dat als ik tegen ze aanloop ze ook direct uitscheld maar dat ik wel tegen ze aanloop. Het frustreerd mij hoe snel men meegaat met de trends van nu. Alles moet van NU zijn en van morgen. alles wat ouder is dan een half jaar kan NIET meer. Het frustreerd mij dat de jongeren generatie (aldus categorie 9-14 jaar) niet meer tegen de 18+ opkijkt, maar een grote smoel durft te geven. Ik vind het jammer dat het 'daten' van vroeger niet meer zo is, dat de heer de deur voor je open houd, af en toe een kus geeft en als het compleet goed voelt, na een paar jaar een relatie een aanzoek doet en mocht de relatie complicaties oplopen het proberen op te lossen en niet zomaar opgeven. Ik vind het zonde.

Als ik vertel hoe mijn pricipes zijn als het gaat om vriendjes aan mijn vriendinnen vinden ze het ouderwets en raar klinken. Ik heb er geen problemen mee dat ze me raar vinden, maar wel dat ze het raar vinden als ik vreemd opkijken als ze vertellen dat ze met een willekeurige gozer (waarvan ze de naam niet meer kunnen herrinneren door overmatig alcohol gebruik) naar bed gaan omdat hij een paar drankjes voor ze hebben betaald. Ik word hier kwaad van en ik denk dat het vooral komt omdat ik het niet begrijp. 

 

Aldus bij deze.. de binnenkomst van frustraties en onmacht.

xoxo

Hosting door HQ ICT Systeembeheer