11/1/2008 - Vakantiekriebels

Verslaafd aan vakantievieren?! Breng eens een bezoekje aan de vakantiebeurs. Ik begrijp het nut er niet van. Er schuifelen honderden mensen met stapels brochures onder hun armen aan mijn balie voorbij. De één kijkt nog vrolijker dan de ander, want eindelijk is er zicht op de komende vakantiebestemming. De mogelijkheden zijn eindeloos, wie maar wil en zijn kans grijpt kan anno 2008 op reis. En daar gaat vakantievierend Nederland volgens mij nou net de mist in. Want elk jaar weer vraag ik me af waarom mensen almaar dezelfde vakantiebestemming kiezen. Hoe kan het dat Frankrijk nog steeds zo'n populaire vakantiebestemming is. De mensen zijn er onaardig, het eten niet echt denderend (zeg nou zelf, na drie weken komen die stokbroden toch echt je neus uit) en de locaties zijn doorgaans 'niet veel bijzonders'. Gelukkig laat de vakantiebeurs een heel andere beeld zien: een Zuid-Afrikapaviljoen, Caribean Village, Cool2Move Schaatsbaan, Meditteraans Dorp, Blusbus Cocktailbar en Cruise specialiteiten. De vakantiebeurs is van alle markten thuis. En toch weet ik zeker dat meer dan de helft van de mensen die de afgelopen en aankomende dagen een bezoek brengen aan de vakantiebeurs hun droomreis niet waar gaan maken. Want met ideeën opdoen en plannen maken alleen komt een mens er niet. Ik heb het zelf ondervonden. Al na de middelbare school zou ik richting Australië vertrekken. Maar de keuze tussen studie of avontuur was (te) snel gemaakt. De avontuurlijke ideeën bleven kriebelen tijdens mijn studie. En toen daar een half jaar 'tijd over' voorbij kwam, was de keuze snel gemaakt. Ik vertrek!! En liever vandaag dan morgen! Ik heb na een aantal optionele reisgenoten inmiddels een heel geschikt exemplaar gevonden, mijn allerlangste (qua tijd) vriendinnetje gaat mee. Samen gaan wij lekker wél onze droom achterna. Allereerst Mexico, omdat dat nou eenmaal al heel lang op mijn verlanglijstje staat, gevolgd door Guatamala, Honduras en Belise. Vanuit Mexico vliegen we vervolgens door naar Argentinië. Weg van de Nederlandse chaos, de Nederlandse drukte en misschien nog wel vooral het Nederlandse gezeur en gezeik. Ik hou van Nederland, geloof me. Ik hou van de Nederlandse bekrompenheid, het eeuwige gezeur en het gevoel van veiligheid en geborgenheid. Maar het gevoel mijn kans te grijpen door gewoon weg te gaan, overheerst in al mijn genen. De 'vakantiekriebels' worden steeds heftiger. Het gevoel van avontuur steeds groter. Ik ga mijn droomreis waarmaken. Dat kunnen heel veel mensen hier voorlopig nog niet uitschreeuwen!!!

12/1/2008 - Untitled Comment

15/1/2008 - Oja!