14/2/2008 - Be my ex-Valentine

Het was een maand of wat geleden. Ik zat bij hem op de bank, terwijl hij met zijn ex belde. Of beter zijn gezegd, door zijn ex wérd gebeld. Uren achtereenvolgens belde ze hem. Hij kreeg tussendoor niet te kans om iets tegen mij te zeggen, want telkens als hij ophing belde ze weer. Vol emotie, woede, frustratie, verloren liefde. Hij liep steeds naar buiten, om mij niet lastig te vallen met zijn gesprekken. Hun gesprekken. De momenten dat ik opkeek uit mijn boek, keek hij me met verontschuldigende ogen aan en haalde zijn schouders op. Ik las die dag meer hoofdstukken dan ooit tevoren. Ik onthield er minder van dan ooit tevoren. Steeds zag ik voor me hoe zij huilend op haar bed lag en wanhopig probeerde contact te leggen met haar ex. De ex die inmiddels een nieuwe scharrel op zijn bank had zitten. Hij hield niet meer van haar, zoveel was duidelijk. Zij nog wel van hem en dat was natuurlijk ook de reden dat ze probeerde contact te leggen. Maar er was meer dan dat. Zij hield niet alleen nog van hem, zij voelde zich alleen, eenzaam, verstoten. Zij had niemand meer om haar verhaal aan te vertellen. Haar gevoel mee te delen. Zij had niemand meer.

Mijn reactie was wellicht wat ongewoon. Ik wuifde zijn verontschuldigingen weg, haalde mijn schouders nog harder op dan hem en beweerde dat het me niets uitmaakte dat onze leuke middag in het water viel. Maar mijn reactie had een achterliggende reden. Ik wist precies hoe zijn voormalige vriendin zich op dat moment voelde. Niemand meer die even vraagt hoe het met jóu gaat. Natuurlijk zijn er op de juiste momenten de lieve vrienden/vriendinnen, die bellen, kaartjes sturen en langskomen met dozen bonbons. Maar dat is het niet. Het is een heel ander gevoel, het het gevoel wat vriendje in kwestie je geeft.

Ik heb die middag veel geleerd. Eén van de dingen die ik helaas niet tot me door heb laten dringen, is dat het nutteloos is contact te zoeken met exen. Want natuurlijk is dat zo. Hij heeft een nieuwe scharrel of nieuwe vriendin en geen enkele behoefte meer aan welke vorm van aandacht dan ook van jou. Ik blijf echter hardnekkig volhouden dat een goede verstandhouding met ex in kwestie gewoon mogelijk moet zijn. Dat terzijde. Ik ben me er die middag op zijn bank - al bladerend in mijn boek - bewust van geworden dat mijn gevoel niet vreemd of raar was, maar vaker ronddwaalt op deze aardbol. De wereld draait soms om exen. Gelukkig is dat deel wat mij betreft inmiddels ontzettend 2007.