Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Een blik in het leven van Marleen...

Description

De laatste jaren zijn er zoveel dingen gebeurd in m'n leven. Zeker nu ik zwanger ben en over een maandje ga bevallen, zal er een heel nieuwe draai aan m'n leven komen. Met deze blog schrijf ik dingen van me af, emoties, gedachten, frustraties en dromen. Wie weet heeft iemand hier iets aan...


«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Mijn lieve Zoy

Ik ben nu 30 jaar, moeder van een prachtige dochter en ik woon samen met de allerliefste man van de wereld. Wat kan er enorm veel veranderen in een mensenleven. Wat kan een mens intens gelukkig worden in 30 jaar. En bij mij komt dat allemaal door dat kleine lieve meisje wat nu lekker ligt te slapen in haar bedje. Mijn lieve Zoëy, mijn mooi prinsesje.

Door haar waardeer ik alle kleine dingen in het leven. Door haar zie ik in dat alle dipjes ook weer over gaan. Door haar ben ik gevuld met zoveel liefde. Door haar ben ik echt compleet.

Ik geniet intens  van de momenten  wanneer ze me aankijkt en haar blik mij vertelt dat ik haar nooit mag verlaten.

Ik geniet met volle teugen van die kleine handjes die me bij mijn wangen pakken wanneer  ik haar in mijn armen heb.

 Ik geniet van de stilte die volgt zodra haar snikken stopt wanneer ik haar heen en weer wieg om haar te troosten.

Ik geniet van haar hele verhalen die ze vertelt zo vlak na haar laatste flesje om mij nog even te vertellen hoe haar dag was.

Zo nu en dan, wanneer ik haar bewonder als ze bijvoorbeeld op mijn schoot zit en op haar vingertje sabbelt en helemaal opgaat in haar eigen gedachte, betrap ik me op mijn tranen die stiekem opkomen onder mijn oogleden. Tranen van puur geluk willen zich bevrijden, want op dat soort momenten voel ik me zo bevoorrecht om de mama te zijn van zo’n mooi wonder. En elke keer wanneer ik deze fijne tranen voel aankomen, gaat er maar één zinnetje door mijn hoofd: “Dit is toch het mooiste wat er is…?”

En soms, heel soms, laat ik even twee of drie van die traantjes de vrije loop.

Lieve Zoëy, jij bent mijn prinsesje. Mijn mooi prinsesje.



Posted: 22:10, 24 February 2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Google.. Rare google..

Ok, ik had serieus niks te doen, dus ik ben ff gaan zoeken naar raaaare dingen die mensen googlen.. typ de volgende dingen in bij google en zie wat er verschijnt…

  • Why is there
  • I am extreme
  • I like jesus
  • Why can
  • How do I get m
  • How come I
  • I punched
  • When will j
  • If I ate
  • Chuck Norris
  • Am I
  • What are
  • How to tell if you
  • My girlfriend has
  • Is there a s
  • Can I get
  • Can I get pregnant
  • Is it
  • Dinosaurs were
  • Britney Spears is
  • Never put
  • Why is my poop

 

En wat leuke google maps-zoektochtjes..

  • Laguna Seca Raceway – streetview
  • Routebeschrijving:

       Van China

       Naar Japan

       .... kijk even bij puntje 41....?

  • Routebeschrijving:

       Van Miami, Florida

       Naar Stanmore Airport, Australië

       .... kijk even bij puntje 42, 57 en 118....?

 

Of kijk even op www.streetviewfun.com

Enjoy!!


Posted: 20:56, 17 January 2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Wat kan je meer wensen in het nieuwe jaar..?


Vandaag is het precies een jaar geleden dat mn mannetje en ik serieus begonnen aan gezinsuitbreiding. Eigenlijk was dat om 23:45 uur oudjaarsavond, dat Wouter ineens zei dat "2010 het jaar zou worden van ons eerste kindje", maar 1 januari 2010 hadden we onze eerste serieuze gesprek over het onderwerp. En dan nu, precies een jaar later, ligt er een heerlijk lief klein meisje boven in haar kamertje te slapen.
Wat is het jaar 2010 toch ongelooflijk snel voorbij gegaan.. Ik kan me de zwangerschapstest nog zo goed herinneren, als de dag van gisteren. En nu is dat o zo gehoopte en gewilde tweede streepje gewoon al veranderd in een mensje. De zwangerschap liep niet zoals ik had gehoopt, maar het is achteraf gezien zo snel voorbij gegaan, dat ik dat stiekem al bijna ben vergeten.

Hoe druk ik me een paar maanden geleden maakte, hoe meer ik nu alles lekker op me af laat komen. Ik begin dit jaar zonder werk, en ik zit er niet eens mee. Ik weet dat ik toch wel weer een nieuwe baan vindt en ik zie deze "vrije tijd" als extra tijd met mn dochter. Nee, ik ga niet meer piekeren over de kleine dingen, niet meer afvragen of mensen wel de waarheid weten over mij, of ze mij aardig vinden of niet. Of mensen me nog knap vinden, of ik maatje 36 nog wel pas. Dat is allemaal niet meer belangrijk. Dat doet er niet meer toe.

Ik heb nu een klein meisje in m'n leven. Een klein meisje wat al mijn aandacht nodig heeft. Een klein meisje wat voor mij alles waard is. Een klein meisje dat zoveel belangrijker is dan welke mening van wie dan ook. Een klein meisje waarop ik al in zo'n korte tijd al zo vreselijk verliefd op ben. Een klein meisje met prachtige blauwe ogen, een lief klein dopneusje en een vrolijk opgewekt lachje waar ik enorm van kan genieten. Dat meisje is mijn dochter. MIJN dochter! Hoe trotser kan je ooit als een vrouw zijn in je leven, dan wanneer je zo'n mooi frummeltje in je buik hebt voelen groeien en dat na een paar maandjes zo onschuldig in je armen ligt en je aankijkt met een blik van: blijf voor altijd bij me..

Ja, dit nieuwe jaar, 2011, wordt voor mij een jaar van genieten, van liefhebben en van vreugde. Ik verheug me op haar eerste fruithapje. Ik verheug me op haar eerste woordje. Op haar eerste tandje en haar eerste stapje. Ik verheug me erop om haar elke dag alle liefde te geven die ze verdient.  En ik hoop dat mijn kleine meisje elke dag van dit nieuwe jaar ook echt weet en voelt hoeveel ik, en natuurlijk ook haar papa, van haar hou.

Lieve Zoëy, mama is stapelverliefd op jou..

Posted: 21:49, 1 January 2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Terug van weggeweest..

Ok, ok, ik ben natuurlijk niet echt weggeweest, maar het leven als mama is best pittig! Mijn lieve meisje is nu alweer 2 maandjes oud, Wouter en ik zien haar met de dag gewoon groter worden. Ik weet ook niet hoe ik moet vertellen hoe ik de afgelopen weken heb ervaren. Dus ik ga gewoon van hot naar her in de aankomende blogs, beetje hectisch, maar goed, op dit moment is alles een beetje hectisch. Ik heb het lekker druk!

P.S. hieronder mijn bevallingsverhaal.. hoéf je niet te lezen natuurlijk.. maar mag wel.. als je dat wilt.. haha!

Zondag 17 oktober, 20:00 uur:
Wouter en ik zijn in het ziekenhuis voor de 3e poging om ingeleid te worden. Dit keer krijg ik, indien ik nog steeds niet voldoende ontsluiting heb, een ballonkatheter ingebracht. Na een uur aan de CTG word ik getoucheerd en ik heb nog maar 1cm, dus ik moet vannacht inderdaad blijven. Mijn moeder zal deze nacht bij me blijven, zodat Wouter thuis nog even rustig kan slapen, want de ballon zal waarschijnlijk wel genoeg ontsluiting brengen. Verder niets bijzonders, het is nu gewoon afwachten.

Maandag 18 oktober, 10:30 uur:
Wouter was om 7 uur alweer in het ziekenhuis en mn moeder is naar ons huis gegaan om even wat bij te slapen. Om half 11 komt de verloskundige kijken hoeveel ontsluiting ik heb: 3cm. Op dat moment worden m'n vliezen gebroken, en krijg ik een infuus met weeënopwekkers. Deze wordt elke 20 minuten verhoogd. Al snel begin ik weeën te krijgen, en ik kan ze nog vrij makkelijk wegpuffen. Rond 14:00 uur komen m'n schoonmoeder, m'n moeder en m'n beste vriendin, maar al snel wordt dat me teveel en zijn ze de kamer uitgegaan.
Even later krijg een pethidineprik tegen de pijn, en binnen 2 minuten voel ik me lekker stoned. Ik val snel in slaap en 2 uur later word ik weer heerlijk wakker. Maar na een uur wordt de pijn weer erger en kan ik de weeën niet meer zo makkelijk opvangen. In overleg wordt voorgesteld om een ruggenprik te nemen. Dit wilde ik in eerste instantie niet, omdat daar toch ook weer wat nadelen aan zitten. Ik mag er over nadenken, maar na 10 minuten druk ik al op het alarm en schreeuw ik om de ruggenprik. Alles wordt voorbereid en een half uur later lig ik op de OK. De zuster had Wouter al verteld dat ik als een heel ander mens terug zal komen, en ze had gelijk. Ik voelde me weer helemaal mezelf. Rond 21:00 lag ik weer in m'n kamer. Voor die tijd had ik nog steeds maar 4cm, het schoot dus niet op. Maar doordat ik zo ontspannen was door de ruggenprik had ik al snel 6cm.. 8cm.. en even na middernacht, het was dus inmiddels dinsdag 19 oktober, had ik al 10cm. Ook voelde ik de persdrang erg opkomen, en eindelijk mocht ik gaan persen. De gynaecoloog werd er bij gehaald, en hij legde me uit dat het nu ongeveer een uur, anderhalf uur nog duurde voor ik zou bevallen. Maar het ging eigenlijk zo snel, ik heb maar een hallf uur geperst, heb een klein knipje gekregen omdat mijn weeën niet lang genoeg waren om echt goed door te persen, en om 0:55 ben ik bevallen van onze dochter! De gyn heeft me flink dichtgenaaid, hij is ongeveer een uur bezig geweest om te hechten. Ik heb daar niets van gevoeld, en heb heerlijk samen met papa genoten van het eerste levensuur van onze kleine meid...


Toen mochten de opa en oma's en de tante komen kijken, we hebben champagne geklonken en beschuit gegeten, en om 3:00 is iedereen naar huis gegaan en is Zoëy bij me aangelegd. Daarna ben ik verplaatst naar de kraamafdeling, is papa even naar huis gegaan en om 10:00 die ochtend zijn we met z'n drietjes lekker naar huis gegaan..

Posted: 21:29, 28 December 2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Bijna papa en mama...

De zenuwen slaan toe.. Al een paar dagen.. Ook Wouter is nerveus (ook al geeft ie het misschien niet toe), ik merk het aan hem; hij heeft vreselijke nesteldrang! Alle kastjes zijn schoon en vetvrij, de afzuigkap glinstert weer oogverblindend, hij heeft deurmatjes gehaald (want anders komen straks al die vieze schoenzolen over de vloer). De schat..
Tja, na dit weekend zijn wij gewoon papa en mama, wie had dat ooit verwacht? Ja, wijzelf natuurlijk, maar het is eigenlijk allemaal zo ontzettend snel voorbij gegaan..

Morgenavond moeten we om 20:00 uur in het ziekenhuis zijn. Dan krijg ik een hormoonveter ingebracht om de boel daarbinnen te rijpen. Hopen dat dat aanslaat, want dan mag ik maandagochtend om 6:00 uur terug om ingeleid te worden. En als dat "vlotjes" verloopt,... Dan gaan Wouter en ik maandag naar huis met onze dochter.. Onze dochter!

Ik realiseer het me nog niet echt, moet ik bekennen. Ik word wel omringd door allerlei babyspullen en ik praat er ook veel over, maar het blijft een raar idee dat ik straks geen dikke buik meer heb, geen geschop meer zal voelen, weer op m'n buik kan gaan slapen. Daarvoor in de plaats krijg ik een fragiel klein mensje wat volledig op mij vertrouwd, waar ik 100% verantwoordelijk voor ben. Samen met Wouter natuurlijk..

Het is bijna zover, we zijn bijna papa en mama. Moesten we eerst nog zolang wachten tot bijvoorbeeld de pretecho, mogen we morgen al naar het ziekenhuis voor de eerste behandeling om onze dochter te laten komen.
Onze dochter...!

Posted: 11:55, 9 October 2010
Comments (4) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer