Zien als een kind...

Zaterdag was er in Gorinchem een Open Haven dag, met allerlei activiteiten en feestelijkheden.

Het weer was redelijk, dus leek het ons een leuk idee om met Isa daarheen te gaan, met de trein. Voor Isa begon hier het avontuur al, want de trein was nieuw voor haar. Eenmaal in Gorinchem keek zij haar ogen uit, alles zag ze: boten in het water, een helikopter die rondvluchten maakte, de mensen, de kinderen.  Door haar enthousiasme gingen ook wij weer anders, als een kind, naar alles kijken en genoten zoveel meer van alles om ons heen.

Maandagmorgen, weer uitgerust van mij ‘oma’ weekend. Zoals altijd start ik de dag met een wandeling met Cobber, mijn hond. In gedachten over wat er allemaal komen gaat, loop ik de wijk uit en de polder in.  Tot ik opeens besef dat ik totaal niet gemerkt heb waar ik loop, waar ik ben. Ik sta stil.  Ik richt mijn aandacht op mijn ademhaling, adem rustig in en uit en kijk om me heen. De zon schijnt,  ik zie witte wolken tegen een blauwe hemel. Ik hoor de vogels, ik ruik het gras, zie de mooie kleuren van de bloemen in het gras…. Weg zijn mijn gedachten, zorgen, spanningen. Hier ben ik nu. En opnieuw probeer ik te zien als een kind, alsof ik alles voor het eerst zie. Met deze opmerkzaamheid loop ik weer richting huis. Weg is mijn stress, weg zijn mijn gedachten over wat er allemaal nog moet… Wat jammer dat wij verleerd zijn om als kind te zien wat er is om ons heen. Een kind is zo aanwezig in het moment zelf…

Dat is wat Mindfulness is: bewust leven in het nu, opmerkzaam zijn van alles wat er in dit moment is.

Het geeft zoveel innerlijke rust, maar wat is het moeilijk om dit dagelijks in je leven toe te passen. Het is een leerproces  en door steeds maar weer te oefenen kan het een levenshouding worden.  Een levenshouding zonder stress, met innerlijke rust…

13:01 - 10/5/2010 - post comment