Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Reisverslag IndonesiŽ

IndonesiŽ 2002

09:57 PM, 18/10/2007 .. 2 comments .. Link

Selamat Datang - Welkom in Indonesië, de archipel van ruim 13.000 eilanden die nog altijd en terecht de Gordel van Smaragd wordt genoemd vanwege zijn vele schakeringen groen. De lava van 400 nog na pruttelende vulkanen vormt de vruchtbare basis voor de weelderige tropische flora. Bergen van wel 4000 meter hoog worden afgewisseld met uitgestrekte laagvlakten. rijstvelden, ondoordringbare oerwouden en plantages. Indonesië is een smeltkroes van vele stammen, elk met hun eigen cultuur, tradities, riten, godsdienst, taal, muziek, dansen en feesten. Een grandioos vakantieland met een heerlijke keuken, dat garant staat voor een fantastische belevenis.

Ik ben een tweede reis naar Indonesië aan het voorbereiden....Ik en mezelf. Hierbij wil ik wederom de eilanden Sumatra, Java, Bali en Lombok aandoen. De autobom op Bali....Wij waren er dichtbij.... heel dichtbij! Het was trouwens de eerste week ook meteen raak: * - aanslag op een politie bureau; * - gestolen goederen; * - oplichtings praktijken. Dit en nog veel meer.....Je leest erover in mijn weblog... Nog niet helemaal volledig. Dat zal zeker vóór 15 september zijn!! Dus kom gerust terug voor dagelijkse up-dates.. Mijn eerste reis naar Indonesië. Ik ga zeker terug!..  Dit is mijn verhaal... René Mijn eerste reis naar het verre Azië; Indonesië. Waarom Indonesië? Eigenlijk 2 redenen: 1e Mijn roots liggen daar (moeder van Surabaya- Sumatra) 2e Een vriendin van me deed me een voorstel: weekendje naar Cambridge of 4 weken naar Indonesië. Erg veel tijd had ik niet nodig om een keus te maken. 32 dagen Indonesië: Sumatra, Java, Bali en als laatste eiland, Lombok. In januari 2002 besloten en in oktober dat zelfde jaar in het vliegtuig. Niet zonder slag of stoot eigenlijk.

De dag van de aftrap. Koffer zit vol. Er kan niets meer in. Zelfs moet ik erop gaan zitten om de koffer te sluiten. Na veel gewring en gewurg lukt het me dan eindelijk. Hehe.. Ik bel een taxi want het laatste wat ik wil is te laat komen op schiphol...toch?? Eénmaal in de trein maak ik me hier dan dan ook geen zorgen meer over. En ach...het vliegtuig vertrekt heus niet zonder mij...toch??..hmm.. Station Amsterdam Duivendrecht. Hier moet ik overstappen. Ik kijk nog even op de klok. Mijn aansluiting is er al. Nog even tijd voor een bakkie. Ik pak de volgende trein wel. Immers, er was voldoende aansluiting. Dan klinkt er door de speakers dat de volgende aansluiting een vertraging heeft. Omdat niet omgeroepen was hoelang de vertraging zou duren, ben ik naar de info balie gestapt. Echter, de vriendelijke juffrouw wist mij ook niets meer te vertellen. Shit...het zou toch niet zo zijn dat ik.....  Ik hoopte op een goede afloop. Immers, ik had 2 uur de tijd om in-te-checken (vond ik). De eerst volgende treinen gingen aan mijn neus voorbij en ik begon me nu werkelijk zorgen te maken over mijn aankomsttijd op schiphol. Temeer ook omdat mijn reisgenote mij allang had verwacht op schiphol. Ik kon haar helaas niet bereiken met mijn mobiel. "Alles komt goed"....toch?? Aderhalf uur later dan gepland, kom ik eindelijk aan op schiphol! Ze stonden me al enigzins op te wachten en we hadden nog exact een half uur. Hmm..niks shoppen meer dus!..Of toch wel?... Met tranen in mijn ogen stonden we in de rij voor de douane. Tranen, omdat ik mijn doodzieke moeder voor 32 dagen zou moeten missen. Tranen, omdat ik enerzijds bang was om haar tijdens deze reis te verliezen. "We kunnen nog terug als je dat wil?..". "Ik vind het niet erg, dan gaan we maar niet". Nee, ik had me vooraf al laten adviseren. Veel gesprekken gevoerd en lang, erg lang hierover nagedacht. De beslissing had ik al veel eerder gemaakt. Alleen dat ik er op zo'n moment achter moest komen dat me dit ontzettend zwaar zou vallen, had ik niet voor mogelijk gehouden. Mijn moedertje lief, wat moet ik haar nu vandaag de dag toch zo missen...  ..... Eindelijk zijn we voorbij de douane. Wat duurt het wachten lang als je zo geëmotioneerd ben. Ik ben een roker, dus ik moet toch wat te roken meenemen. En ik heb nog nooit meegemaakt dat het vliegtuig zonder mij zou vertrekken..."Alles komt goed"....toch?? We gaan snel mijn rookwaar halen en ik heb ondertussen ook wel zin in koffie en ff lekker een pafke om bij te komen van al dat gehaast waar ik een hekel aan heb. Dus laten we dat maar even doen, we hebben nog wel ff de tijd... "Alles komt goed"....toch?? Echt op mijn gemak heb ik niet gezeten. We hebben nog 10 min. om naar de terminal te gaan."Kom, we laten we maar gaan". We nemen plaats in de stoelen en wachten rustig om het vliegtuig in te stappen. Zie je wel...alles komt goed..we hadden nog tijd zat over...  Mijn gedachten gaan naar mijn moedertje. Sjonge, jonge zeg..wat heb ik het er moeilijk mee. En wat zou ik haar nu nog ff graag willen bellen. Helaas..dat is niet mogelijk. Maar ik heb me voorgenomen zodra ik in Indonesië ben en de mogelijkheid heb, bel ik haar. Direct! Maar dat zal nog wel even duren.... Eindelijk in het vliegtuig. We zoeken onze plaatsen en ik vraag me direct al af wie er bij onze groep zou behoren. Maar dat tasten ik wel af wanneer we goed en wel in lucht zijn. Het vliegtuig vond ik persoonlijk inmens groot. Een levensgroot videoscherm in midden van het vliegtuig. Ik hoopte op een zitplaats bij het raam én zeker niet in het midden waar je een rij had van 5 stoelen naast elkaar!..Pff, moet er niet aan denken als ik mijn benen niet normaal kan strekken zeg... Gelukkig viel het wel mee en zat ik in het midden langs het gangpad. Ik zal nu in elk geval geen last hebben van mijn benen...  Tijdens de vlucht de gebruikelijke hapejes en drankjes. Maar al snel kwam ik erachter dat er meer te halen viel. Enwel achter in het vliegtuig. Even een kijkje nemen dus..  Ik maakte een praatje met de stuwardes. Het gesprek ging over alles en niets. "Biertje?", vroeg ze. Achja, waarom ook niet..toch? Het begon langzaam druk te worden in de 'bar'. Kennis maken met mede passagiers was al snel gedaan. Eén van de dames bleek bij onze groep te horen. Ze reist alleen. Knap en dapper, vond ik dat. Tijd om naar mijn plek te gaan. Een video gekeken, spelletjes gespeeld. Ach, je moet je tijd door zien te komen tijdens zo'n lange vlucht. Aangezien ik daar geen moeite mee had, lukte dit me aardig.  Slapen in het vliegtuig ging toch niet zoals ik dat van mezelf gewend ben. Normaal slaap ik overal en altijd in elke postitie, op elk tijdstip (als ik wil). Maar dit keer scheen het niet te lukken. Uiteindelijk komen we redelijk vermoeid aan op het vliegveld van Kuala Luper in Maleisië. Omdat dit een schitterend vliegveld is (het mooiste waar ik ooit ben geweest!), laat ik hieronder een diashow zien van dit schitterend, futuristisch vliegveld. Opzich óók al een hele ervaring als je bedenk dat je in een even futuristische trein stapt, die jezonder bestuurder naar de andere kant van het vliegveld brengt! Dit hele proces gaat geheel automatisch. Geweldig toch? Zie de laatste 2 foto's van mijn presentatie.

Uiteindelijk moeten we 4 uur wachten voordat we op het vliegtuig kunnen stappen naar Medan. Vandaaruit een hele trip te gaan. 

Ons reisschema:

  • Dag 1 Amsterdam - Kuala Lumpur - Medan
  • dag 2 aankomst Medan - Bohorok
  • dag 3 Bohorok
  • dag 4 Bohorok - Samosir
  • dag 5 Samosir
  • dag 6 Samosir - Payabungan
  • dag 7 Payabungan - Bukittinggi
  • dag 8 Bukittinggi
  • dag 9 Bukittinggi, excursie Batusangkar en Paguruyang
  • dag 10 Bukittinggi, vlucht naar Jakarta
  • dag 11 Jakarta
  • dag 12 Jakarta - Bogor - Bandung
  • dag 13 Bandung - Pangandaran
  • dag 14 Pangandaran
  • dag 15 Pangandaran
  • dag 16 Pangandaran - Wonosobo
  • dag 17 Wonosobo - Yogyakarta via Diengplateau en Borobudur
  • dag 18 Yogyakarta
  • dag 19 Yogyakarta, excursie Prambanan
  • dag 20 Yogyakarta - Solo - Malang, Bromovulkaan
  • dag 21 Malang - Lovina Beach
  • dag 22 Lovina Beach
  • dag 23 Lovina Beach
  • dag 24 Lovina Beach - Ubud
  • dag 25 Ubud
  • dag 26 Ubud
  • dag 27 Ubud - Senggigi
  • dag 28 Senggigi
  • dag 29 Senggigi
  • dag 30 Senggigi - Kuta
  • dag 31 Kuta - Denpasar - Kuala Lumpur - Amsterdam
  • dag 32 aankomst Amsterdam Bohorok

Dag 1 Vertrek uit Amsterdam

Dag 2 Kuala Lumpur - Medan - Bohorok
Dag 3 Bohorok
Aankomst vliegveld Medan. Het wordt nu best wel een beetje spannend. We zitten in Indonesië!..Phoe heey..Dit wordt mijn droomreis!

Hoewel ik toch best wel een beetje een schuldgevoel heb overgehouden, ben ik van plan om er het beste van te maken..! Ik zet mezelf over het schuldgevoel heen en stap het vliegtuig uit. Bedankt crew..het was bere gezellig met jullie daar achterin het vliegtuig met jullie! Ik zet voor het eerst in mijn leven voet op Indonesische bodem (eindelijk)...en krijg direct de rillingen over mijn hele lichaam. Onbeschrijfelijk.

Nu opzoek naar onze koffers en uitvinden waar we naar toe moeten. Dat laatste was niet zo moeilijk; we werden opgewacht. Je voelt je ineens eens stuk beter op je gemak. Buiten aangekomen stellen we ons voor aan de reisleidster. Ik heb haar even apart genomen en verteld over de situatie thuis. Overmand door emoties kon ik het haar gelukkig toch duidelijk maken. "Mocht er iets gebeuren, dan zet ik je zo op het vliegtuig", vertelde ze. Phoe, wat een opluchting voor me zeg...Voor mijn gevoel duurde het toch nog een hele tijd eer ik mezelf weer rustig voelde en mijn emoties weer de baas was geworden. De groep is langzaam maar zeker compleet. We stappen in de bus en ik had me al voorgenomen om achterin de bus te gaan zitten. De reisleidster verwelkomt ons en begint te vertellen wat ons deze gehele reis te wachten staat. Allereerst maar opweg naar een grenswisselkantoor in Binjai, een plaatje even buiten Medan

      

Na aankomst in Binjai, komt de smog je tegemoet wanneer we de eerste stop maken om bij een lokale wisselkantoor onze euries te wisselen voor de rupia's. Je waant je al gauw miljonair met al die miljoenen op zak. Al gauw wordt het me duidelijk hoe de reisleidster wat extra zakgeld verdient als de man achter de balie haar wat van die briefjes toeschuift. Ach, zo hebben ze beiden te eten. Voordat we verder met de bus gaan nog ff een shaggie. Wat erg veel indruk op me heeft gemaakt is de hoeveelheid uitlaatgassen die de auto's en scooters produceren. Men zit op de scooter met een antismog doekje voor mond en neus...allicht, maar of dit nou helpt?? Te gek voor woorden, zoveel smog....!

We gaan, éénmaal terug in de bus, direct op weg naar Bohorok, waar we middenin de jungle van Bukit Lawang zitten. Om een wandeling te maken in de jungle, moet je eerst met een klein bootje de rivier oversteken. Omdat er nogal wat stroming is heeft men een ketting over het riviertje gespannen. Goed vasthouden dus want het is best spannend! En ook nu geldt weer.. "Alles komt goed..." Natuurlijk heb je altijd van die oude wijven die lopen te gieren en te brullen van angst. Dit is ook nu niet anders! "Niet zeuren, gewoon instappen..gewoon doen"..! Nog geen halve dag na aankomst in Indonesië zit je midden in de ongerepte natuur! In dit nationale park leven nog olifanten, tijgers, beren en orang-oetans. We logeren bij het dorpje Bohorok dat aan de wilde Bohorok-rivier ligt.

 

klik hier voor een meer gedetailleerdere afbeelding in mijn online foto album. Het hotel is éénvoudig. De kamer...schitterend..een hemelbed van bamboe, met klamboe uiteraard en de rest van de meubels ook van bamboe..."Natuurlijk"!, dacht ik nog bij mezelf maar, gedurende de reis zal mij duidelijk worden dat het zeker niet overal het geval is. Drommen mensen komen naar de bus gerend om de koffers voor ons naar het hotel te dragen. Zo gul als we zijn geef ik de 2 jongens het dubbele aan fooi. ......

Eénmaal ingecheckt, scheid ik me van de groep die verderop met z'n allen aan een grote tafel is gaan zitten. Lekker rustig genietend van een Al gauw zit ik aan tafel tussen de lokale bevolking. Schitterend..!! Deze mensen zijn zo waanzinnig enthousiast en vriendelijk...! We praten over van alles...Holland, Gullit, van Basten en mijn Shag (Samson) die zij voor marihuana aanzien. Uiteraard willen ze wel een shaggie proberen. En nog veel meer. Die dag is het een beetje landje verkennen. Je voorstellen aan de groep. Bah, wat heb ik daar een hekel aan. Maar goed... Na deze 'plechtigheid', vrije tijd... Ik wordt door één van 'de jongens' geroepen om me bij hen te voegen. Ik bied hen wat te drinken aan maar ze weigeren...1 glas voor de groep was voldoende. "we delen gezamenlijk", zegt één van hen...iets wat ik zeker niet verwacht had. 's-Avonds diner..lekker makan hoor..phoe..Dit hou ik wel vol dacht ik...hmm..later zal anders blijken 

Naar mate de avond valt, de lichten van het hotel aan zijn, het buiten mooier wordt..je hoort geluiden die je anders nooit hoort...zo mooi, zo indrukwekkend allemaal. Het liefst wil je ze allemaal op je harde schijf opslaan om ze maar niet te vergeten...de beekjes, het klotsen van het water, de dierengeluiden en de mensen aan de andere kant van de rivier....allemaal zo mooi. Echt genieten... Erg benieuwd ben ik natuurlijk hoe het moedertje lief vergaat. 's-Avonds heb ik haar aan de telefoon en kan mijn tranendal niet bedwingen; het gaat goed met haar. Wat een opluchting. Ik kan weer even ademhalen.. Als iedereen in bed ligt en ik over ben gebleven met de reisleidster, kletsen we nog over het één en ander, en nemen nog maar een biertje. Een bekende van de reisleidster komt erbij zitten en we nemen er nog maar één. Door al dat gepraat is het langzamerhand knap laat geworden en de volgende dag zou vroeg-dag zijn. Heeel stilletjes en voorzichtig 'mijn' (hemel)bed in.

Dag 3 Ontbijt: nasi-goreng. Lekker...voor 1 keer!!!! Dit heb ik de volgende dag maar ook meteen veranderd...  We hebben ons verzameld en zijn het oerwoud ingetrokken. Op jacht (nee hoor..opzoek) naar de orang-oetans..! Onder begeleiding van een ervaren gids onder andere het rehabilitatiecentrum van de orang-oetans bezocht. Hier worden ze getraind om weer in de vrije natuur te leven. De meeste apen die hier verblijven, zijn dit ontwend doordat zij vroeger in gevangenschap hebben geleefd of door houtkap uit hun natuurlijke omgeving zijn verjaagd. Een wandeling door het tropisch regenwoud leidt naar de apenvoederplaats. Van alle kanten komen de orang-oetans vanuit de bomen en het gebladerte te voorschijn voor bananen en melk. Schrikken hoor, als je oog in oog staat met zo'n wild beest. Toch maar een foto maken en even op de video zetten allemaal. (anders geloven ze je thuis nooit...)  's Middags kun je één van de mooie, veelal pittige wandeltochten maken of in een autoband de rivier afzakken. En dit laatste wilde ik natuurlijk ook voor geen goud missen...  Samen met een reisgenote en 2 lokale mensen de rivier af. Hup, korte broek aan, strandschoentjes aangetrokken (speciaal gekocht voor deze trip) en we kunnen gaan. De leider van de 2 was een echte grapjas.."welcome to Jamaica Island"...waarmee hij doelde op een stukje afgelegen bosrand waar de jongeren wel eens bijéénkomen om een sticky te paffen... Na het einde van dit wateravontuur stoppen we bij een thee cafeeOngelovelijktje. Met open armen worden we begroet en onthaald. We drinken thee die niet te zuipen is maar ach..tis gezellig en we ouwehoeren wat en lachen wat. In mijn bescheidenheid vraag ik of ik gebruik mag maken van de wc..Hmmm.... "René, daar is de wc", en wees naar de rivier. Ik keek hem wat ongeloofwaardig aan. Dat kan toch niet, ik heb net iemand in diezelfde rivier z'n wasgoed zien doen? De vriendelijk bink voelde zich beledigd. Ik besloot het maar toch op z'n Hollands te doen...tegen een boom...Dat was geen probleem! En dan met een lokale bus weer teruggebracht worden. Wat een beleving! Een echte aanrader als je je tussen de bevolking wil mengen en het openbaar vervoer wilt ervaren...!! Zo, nu eerst ff alles drogen. In de zon voor de kamer en ff een biertje pakken natuurlijk! Ik hoor dat 2 mensen uit de groep met een jongen aan het onderhandelen zijn over één bepaalde vrucht:
de Durian "Smells like hell, taste like heaven", zoals de meeste van hen zeggen. De 2 oudjes willen zo graag een Durian maar daar is het niet het seizoen meer voor...Ze denken dat je met geld toch aan een Durian kan komen. Ze geven de jongen 50 Euro! Als ie maar terug komt met 5 Durians! Deze jongen stemt toe, beloofd dat hij terug komt met de Durians en...we hebben hem nooit meer gezien! Waarschijnlijk is hij er vandoor gegaan op mijn strandschoentjes, want waren ook pleite op dat moment..!.. De laatste avond in Bohorok is het hevig gaan regenen. Na deze regenval zijn we met een groepje een lokale bar gaan bezoeken. We waren alleen maar dat veranderde nadat één van hen de gitaar pakte en begon te spelen en zingen. Voordat we het wisten was het behoorlijk vol met toeristen. Een gezellige avond en een onvergetelijke afsluiting van de eerste dagen in Bohorok Indonesië.

 

Samosir
Dag 4 Bohorok - Samosir
Dag 5 Samosir Dag 6 Samosir - Payabungan
Dag 7 Payabungan - Bukittinggi
Zoals gepland heb ik dit keer voor ontbijt geen nasi maar gewoon lekker brood. Tijdens het handje schudden krijg ik als aandenken nog van één van de hotelmedewerkers een souvenir mee. Een mooie ketting. Deze ketting was niet zo bijzonder omdat je die overal op straat met bosjes kunt kopen. Maar het gebaar van deze jongeman..

Dát was me veel meer waard! We hadden een lange ruk voor de boeg naar het eilandje Samosir De rit van Bohorok naar het reusachtige Toba-meer biedt voornamelijk uitzichten op eindeloze kokosnoten- en palmolieplantages. Helaas was het nogal mistig dus een fraai uitzicht over het meer hadden we niet. Toch kan ik het niet laten om me even af te zonderen van de groep om ergens wat mooie plaatjes te schieten van een waterval. De loop naar beneden viel natuurlijk mee. Maar de klim weer terug..en dat met die hitte..pffff... Nog ff snel een glaasje fris voordat we weer met de bus verder moeten. Inmiddels hadden we ons de achterbank in de bus toegeëigend...  Helemaal alleen voor ons zelf..en ik was toch wel van plan om dit zo de rest van de gehele reis zo te houden..   Met de ferry steken we laat in de avond van Prapat over naar Tuk Tuk op het eiland Samosir. Ons hotel ligt aan het Toba-meer, dat is ontstaan in de gigantische krater van een miljoenen jaar geleden geïmplodeerde vulkaan. Tuk Tuk is een prima uitvalsbasis voor een wandel-, fiets- of brommertocht naar de Batakdorpen Ambarita en Tomok met hun oude stenen monumenten. Er kan een boottocht worden georganiseerd rond het schiereiland naar het openluchtmuseum in Simanindo, de heetwaterbronnen en de markt van Pangururan. Ik heb echter gekozen voor een dag voor mezelf. Terwijl de rest van de groep erop uit is schrijf ik het één en ander op papier, mezelf afvragend hoe het moedertje lief vergaat. Wat er door me heen ging is met geen pen te beschrijven. Ik laat het schrift voor wat het is. Trek m'n stoute schoenen en ga opzoek naar een scooter.

Onderweg kom ik een souvenirwinkel tegen. Ik vertel de mevrouw dat ik geen souvenirs wil kopen maar een brommer wil huren. 10 min. later heb ik een mooie deal met haar gemaakt; ik de schooter voor een prikkie en zij de verhuur en verkoop van een paar ansichtkaarten. Aangezien ik uitgenodigd was om te lunchen in het restaurant waar we de avond tevoren met de hele groep hebben gedineerd, ben ik daar op mijn scootertje heen gereden. Spannend hoor om op die smalle wegen te rijden (al filmend..!). In het restaurant aangekomen werd ik door die bewuste vrouw vol enthousiasme begroet. Ze zat achter de bar, spelend op een gitaar. Terwijl ik rustig aan de bar wat zat te eten, begon ze te zingen en spelen. Ongelofelijk dat mensen dat zomaar doen...Ik geneerde me een beetje toen ze me vroeg mee te zingen...Ik had een bere goed excuus....ik kende het lied niet..  Niet veel later zongen we samen Sepanjan Jalan. Ik moest er maar weer eens vandoor. Ze begon nog één lied te spelen en te zingen. Het lied, zo vertelde ze me, ging over een Hollandse man en een Indonesiche vrouw. Zij wordt verliefd op hem, maar hij moet weer naar huis terug. Zij blijft achter. Ze is bang dat hij haar vergeten is maar na een jaar komt hij toch nog terug ..dolblij blablabla....en ze zijn uiteindelijk gelukkig getrouwd.... Op mijn scootertje opzoek naar de Batakdorpen. In Nederland raak ik al gauw verloren en dat gebeurt me niet op zo'n kikkereilandje..toch..? Dus wel...!  Gelukkig zijn de mensen bereidwillig om je de weg te wijzen. Ik volgde een groep mensen. Zullen vast toeristen zijn opzoek naar....de Batakdorp. Ik stalde mijn scooter...bang dat ie gestolen zou worden, dus ik hield 'm zo goed als het kon in de gaten..Toen ik de reisleider van de groep vroeg of ik me in zijn groep mocht mengen had deze daar geen enkel probleem mee. Gelukkig maar, zo kon ik toch nog wat te weten komen over dit stukje cultuur op Samosir. Een stukje geschiedenis Vanuit Tuk-tuk kun je een mooie wandeling van een uur maken naar Ambarita, een typisch Batakdorpje met huizen die versierd zijn met drie-dimensionaal houtsnijwerk. Zowel in Ambarita als langs de weg er naar toe kom je deze traditionele huizen tegen. De poorten die toegang bieden tot de ommuurde Batakdorpen is volgens voorschrift zo breed dat er een karbouw met lange horens doorheen kan en zo hoog dat een vrouw met een mand op haar hoofd eronderdoor kan. Op de binnenplaats in het oude centrum van Ambarita, waar vroeger recht werd gesproken, staat een 300 jaar oude stenen offerplaats met stenen stoelen en de tombe van Laga Siallagan, een lokale vorst. Wanneer vijanden gevangen waren genomen, werd op deze plaats over hun lot beslist. Meestal was de beslissing negatief en werd deze ten uitvoer gebracht op de nabijgelegen executieplaats. Ongelukkige werden hier langzaam gevild, vervolgens onthoofd, in stukken gesneden en tezamen met buffelvlees gekookt. Het maal werd weggespoeld met bloed. Op het stenen blok in het midden werden de vijanden onthoofd. Een andere stenen sculptuur wordt de kannibalistische ontbijttafel genoemd. Helaas is de oude Batak-kunst van beeldhouwen in hout en steen onder invloed van het christendom en de islam bijna geheel verdwenen Natuurlijk na afloop nog wat souvenirs gekocht waar je niks aan heb maar goed... Terug op mijn scootertje naar het hotel. Ondertussen was het flink aan het miezeren, dus het filmen op de scooter maar even gelaten voor wat het was...Het was eigenlijk ook levensgevaarlijk omdat je totaal geen overzicht heb in de bergen. De groep was inmiddels ook al teruggekeerd. 's-Avonds in het eerder bezochte restaurant gegeten. De juffrouw die eerder gitaar speelde had mij die middag om een souvenir gevraagd en die heb ik ná afloop ook aan haar gegeven. Ik ben blijven plakken.....bijna vanzelfsprekend aan het worden. Heb me gevoegd bij een andere groep die aan het zingen en gitaarspelen waren. Inmiddels was het wel wéér erg laat geworden...Wie denkt dat vakantie niet vermoeiend is.....!? Vanaf Samosir terug met de boot naar vaste wal en we rijden in twee dagen naar Bukittinggi met een overnachting in een eenvoudig hotel in Payabungan. Onderweg is er de gelegenheid om regelmatig uit te stappen, om te bekijken hoe bijvoorbeeld ananas, koffie, cacao en kruidnagel groeien. Bij het passeren van de evenaar bij Bonjol wordt een memorabele stop gemaakt. Wie denkt dat de evenaar het warmste plekje van onze aardbol is heeft gelijk. Nogal mistig en redelijk koud als je warmte gewend bent. De evenaar loopt door West-Sumatra. Het is een oerwoudrijk gebied waar olifanten, orang oetans en de laatste tijgers leven. Het culturele hart van West-Sumatra is het aangename relatief koele Bukittinggi. Dit is het land van de Minangkabau, een matriarchale samenleving; de vrouw heeft het hier voor het zeggen....Jaja..U leest het goed. Op West-Sumatra treft men buiten de imposante natuur (zoals aan het Maninjau-meer) sporen van vergeten sultanaten en een open, vriendelijke bevolking. Ook het gebied van de Minangkabau kenmerkt zich door wonderlijke huizenbouw, met name de daken trekken de aandacht door hun fors omhoog stekende puntdaken.

Na de omgeving een beetje te hebben verkend ben ik met een aantal kinderen gaan voetballen.. Leuk om ff met hen te dollen. Alleen liet mijn conditie het afweten..pff..ben géén 18 meer inmiddels. Maar hier heb ik ook echt van genoten... Onze reis voortgezet ...onderweg zie je armoede, armoede en nog meer armoede. Grofvuil langs de wegen is inmiddels een bekend plaatje aan het worden..de wegen zijn slecht tot zéér slecht begaanbaar. Het verkeer is levensgevaarlijk als je niet bekend bent met de rijstijl...Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat we niet ergens tegenaan geknald zijn... Langs de wegen zwaaien kinderen en volwassenen dol enthousiast als zij een bus met toeristen zien. In de rivieren/kanalen zie je dat men de was doet, zich wast en zelfs z'n behoeften doen in hetzelfde water. Voor ons als westerlingen een onbegrijpelijk plaatje.

Dag 8 en dag 9 Bukittinggi
In het sfeervolle centrum van de provinciehoofdstad Bukittinggi vind je onder meer de resten van het vroegere Nederlandse Fort de Cock, een dierentuin en een Minangkabau-museum. De meerderheid van de bevolking in deze regio maakt deel uit van de Minangkabau-stam. Kenmerkend is de matriarchale cultuur en de zeer kleurige kunst en architectuur. In het culturele centrum kun je 's avonds een Minangkabau-dansvoorstelling bijwonen met onder andere de beroemde pencak silat. Aan Bukittinggi grenst de vijf kilometer lange Ngarai canyon, die uitnodigt tot een enerverende, maar schitterende wandeling met als einddoel het zilverwerkdorpje Kota Gadang. Een tocht die natuurlijk óók vastgelegd is op foto en film. Helaas is ook dit stukje natuur de duppe van toerisme geworden. Kampeerders laten overal hun sporen achter! Een bustoertje door de omgeving ontbreekt niet op het programma: de traditionele Minangkabau-monumenten met golvende zadeldaken in de vorm van buffelhoorns in Batusangkar en Paguruyang moet je gezien hebben. Vanuit Bukittinggi rijden we naar het vliegveld van Padang en dan vlieg je in ongeveer anderhalf uur naar Jakarta. Hoewel we op het vliegveld uren hebben moeten wachten in de chaos en de warmte voordat we in het vliegtuig zaten! Maar als één van de weinige van de groep zat ik wel 1e klas!! Aldus, het gevolg van de chaos en overboekingen!

Dag 10 Bukittinggi - Padang, vlucht Jakarta Java

Jakarta en Bandung Dag 10
Aankomst Jakarta Dag 11 Jakarta
H
et eerst wat mij na aankomst opviel, waren de schone straten..Geen vuilnis, niets, noppes nada..! Een heel contrast met Sumatra. Onze bus was nog niet gearriveerd en we hebben zeker 2,5 uur moeten wachten. Uitendelijk kunnen we onze bagage kwijt en nemen we plaats..achterin uiteraard, opweg naar ons hotel. Aangekomen bij hotel kijk ik mijn ogen uit. Het hotel is zo luxe. Eigenlijk had ik niet anders verwacht....  We checken ons in, nemen de gebruikelijke welkomstdrankjes in ontvangst, gaan ons douchen en vervolgens voegen we ons bij de groep om gezamelijk te dineren. Lekker makan hoor..!
's-Avonds toch een beetje(!) optijd gaan slapen want we hadden een druk programma voor de boeg. Jakarta is een bruisende, moderne miljoenenstad, die slechts in de wijk Kota nog herinnert aan het oude Batavia. Het hotel ligt centraal, in de buurt van de winkelcentra en Monas, waar o.a. ook het Presidentieel Paleis, de overweldigend grote Istiqlal-moskee en het Indonesisch Nationaal Museum liggen. Met lokaal stadsvervoer, bus, trein of taxi, is Kota makkelijk bereikbaar. Onder meer de 'benedenstad' met de Pasar Ikan, de oude haven Sunda Kelapa en de oude VOC-panden (O) bezocht. De Pasar Ikan zal ik niet zo snel vergeten. Wat een vieze smerige rotte vislucht hangt daar. Op het moment dat we de bus uitstapten, kwam de visgeur je met een onmetelijke snelheid tegemoet. Ik moest werkelijk naar frisse lucht happen maar waar had je die..?? Achter me was een riool...Nog erger. We liepen de markt op en wat indruk op mij maakte was de armoede, armoede en nog meer armoede. Ik wilde eigenlijk zo snel mogelijk hier vandaan...de stank was niet te harden... Het water was vervuild, en lag vol met troep, hout, afval en nog veel meer. We hebben plaats genomen in één van de bootjes en zijn een eindje gaan varen. Gelukkig, de lucht werd wat dragelijker..Na een half uurtje gevaren te hebben, zijn we aan boord gegaan van een schip en hebben kennis gemaakt met het leven aan boord. Je schrikt als je ziet hoe men daar leeft: men slaapt of op de grond, of op kastje. Met meerdere bij elkaar in de stikkende, bloedhete ruimte wat het woord kajuit niet eens verdient. Maarja, ook dat is de manier waarop zij leven. Alleen maar respect voor. Talloze gebouwen herinneren aan het Nederlands verleden en zijn of worden weer in hun oude glorie hersteld. Via het uit 1710 stammende stadhuis dat als museum is ingericht, het wayangpoppen-museum en een oer-Hollandse ijzeren ophaalbrug, loop je naar het Maritiem Museum, dat gevestigd is in een voormalig V.O.C-pakhuis. Vlakbij ligt de haven Sunda Kelapa, waar je met een prauw een boottochtje kunt maken langs enorme houten schoeners. Eventueel kun je ook de nabijgelegen Chinese wijk inlopen, waar een fascinerende Chinese markt en verschillende Chinese tempels je aandacht waard zijn. Taman Mini is een groot openluchtmuseum waar de cultuur van de hele Indonesische archipel in beeld wordt gebracht. Jakarta heeft diverse musea, die het verleden tot leven brengen, maar ook ultramoderne winkelcentra en een keur aan uitgaansgelegenheden.

Bandung, Pangandaran
Dag 12 Jakarta - Bogor - Bandung
Dag 13 Bandung - Pangandaran
Dag 14 Pangandaran
Dag 15 Pangandaran
W
e onderbreken de rit van Jakarta naar Bandung bij het hoger gelegen, koele Bogor. Voorheen was het een geliefd weekend- en vakantieoord voor de Nederlanders en de Britten, nu trekken de rijkere inwoners van Jakarta er graag naartoe. In Bogor (ofwel Buitenzorg) legde kolonel Raffles tijdens de Britse bezetting een schitterende botanische tuin aan met planten en bomen uit bijna de hele wereld. Op een verscholen plekje in deze tuin ligt een oud Nederlands begraafplaatsje. Via de hoge Puncak-pas met zijn uitgestrekte theeplantages bereiken we aan het einde van de middag Bandung. Ondanks het feit dat het op slechts 290 meter hoogte ligt, kent de stad een vrij koel klimaat. Wie van koloniale (Nederlandse) architectuur houdt, kan in het centrum zijn hart ophalen.

Dag 15.
De dag van de bomaanslag op Bali

De rit naar Pangandaran over het platteland is één van de mooiste tijdens de reis. De palmbossen en sawa's noden tot veel fotostops, evenals het idyllisch gelegen traditionele Sundanese Kampung Naga of het oude tempeltje Candi Cankuan. Pangandaran biedt alle gelegenheid om van de tropische zon, zee en stranden te genieten. Verken per fiets of motor het platteland met de groene plantages, gemoedelijke kampongs en interessante fabriekjes waar krupuk, tahu, kokosnoot en cacao wordt verwerkt. Op natuurexcursies kun je veel van de omgeving zien: ga bijvoorbeeld op de (motor)fiets via kleine dorpjes richting de Green Canyon, waar je met een bootje doorheen vaart. Een hele mooie ervaring om daar zelfs te gaan zwemmen. Wel goed oppassen! Maar éénmaal in het water, wil je er niet meer uit. Deze onvergetelijke rit zit erop. We stappen uit onze boten. De aanwezige politie valt niemand op. Uit het niets word ik geroepen door een oude Indonesische man. "Pssst...Pssst..Mister..mister". Ik kijk om en hij wenkt naar. "Psst, mister..come here". Ik werd gedurende de hele reis wel eens vaker geroepen maar deze man had iets vreemds..."Come here mister! Did you hear?". "Hear what?, vroeg ik hem. "Did you hear about the bomb?". Ik kreeg een brok in mijn keel. Wat moet ik hiermee, vroeg ik me af. De man begon te fluisteren en waarschuwde me voor de politie. "There was a bomb on Bali". "Many people are dead. Do you go to Bali?". Ik vertelde dat we over een paar dagen naar Bali zouden gaan. Maar begreep nog niks van zijn verhaal. Bali?..Bom?..Toeristen gedood..? Waar heeft die mafkees het over? Ik liet hem zijn verhaal nog een keer vertellen in zijn gebrekkig engels. Ik was duidelijk geschrokken door zijn verhaal. "Don't tell anyone. Talk to your guide". Hmm...dat heb ik nou. Een bomaanslag op Bali en ik zou het niemand van de groep kunnen vertellen!? Ik besloot toch mijn mond te houden tot ik wat meer informatie had gekregen van onze reisleidster. Uiteindelijk wilde ik ook geen onrust zaaien in de groep die zich verderop aan het vermaken was. Opzoek naar onze reisleidster dan maar. Ik riep haar apart en vertelde het verhaal over de bom die mij verteld was. "Ja, zegt ze, ik weet het. Maar hoe het werkelijk in elkaar zit weet ik niet. Ik wacht nog meer informatie". Ik vroeg haar nog wanneer ze de groep hiervan op de hoogte wilde stellen. "Als we straks allemaal in de bus zitten. De groep is dan bij elkaar". Inmiddels heeft iedereen van de bom vernomen. Echter, veel wijzer worden we er niet van. De informatie is zo summier, maar meer kon ons niet verteld worden. Het mag de pret niet drukken. Terug in ons hotel zijn we hier en daar beelden van de aanslag. Maar eerlijk gezegd, zegt het ons niets. We verstaan geen bahasa Indonesia. Vragen worden niet beantwoord en we doen dan eigenlijk of ons neus bloedt; we gaan verder met de dingen van de dag. Hoewel het ons niet lekker zit. "We kunnen onze reis vervolgen", wordt ons verteld. "Voor nieuwe reizen is wél een negatief reis advies gegeven". Stom verbaasd als ik ben laat ik dit verder voor wat het is. "Ik moet nog wel mijn familie op de hoogte brengen dat ik er niet bijbetrokken ben", dacht ik nog. Maar dát kan alleen als ik éénmaal een internet café heb gevonden en die is hier niet"! Pas op Bali kunnen we internetten!! We maken ons gereed om onze reis naar Wonosobo te vervolgen. Een beetje onrustig geslapen..ja toch wel.. Tip: Maak een jungletocht in het bos op het schiereiland, waar grote populaties apen en herten leven. 's Avonds kun je heerlijk eten in één van de vele visrestaurantjes.

Wonosobo Dag 16 Pangandaran - Wonosobo
Dag 17 Wonosobo - Yogyakarta
N
a twee dagen in Pangandaran vertrekken we in alle vroegte richting Wonosobo, waar we aan het eind van de middag aankomen. Wandelliefhebbers kunnen de volgende dag in alle vroegte mee het Dieng-plateau op. Wandelend over dit schitterende vulkanische plateau passeer je de oudste hindoetempeltjes van Java, sterk ruikende (lees ontzettend stikkende!!) zwavelbronnen en Telaga Warna, het meer met de duizend kleuren. Na de lunch verlaten we Wonosobo. Op weg naar Yogyakarta bezoeken we de beroemde Borobudur. Deze tussen 750 en 850 gebouwde grote boeddhistische stoepa is prachtig gedecoreerd met o.a. reliëfs uit het leven van Boeddha. Voor mij persoonlijk één van de hoogte punten van deze reis. Zeker een volgend bezoek meer dan waard! 

Yogyakarta, Malang
Dag 18 Yogyakarta
Dag 19 Yogyakarta
Dag 20 Yogyakarta - Solo - Malang
Dag 21 Malang - Bromo - Kuta

Yogyakarta is een prettige, vriendelijk ogende stad en in zakelijk en cultureel opzicht van cruciaal belang. In het centrum van Yogyakarta tref je het als museum ingerichte sultanspaleis Kraton, de vogeltjesmarkt en de resten van Taman Sari, een lustpark, aan. De lange winkelstraat Jalan Malioboro en de markt zijn een waar mekka voor winkelliefhebbers. De keuze aan moderne en traditionele batik, zilver, leer en allerlei andere handwerkproducten is enorm en in de talloze ateliers kun je het productieproces bekijken. 's Avonds is er een keur aan uitstekende traditionele muziek- en dansvoorstellingen zoals het prachtige Ramayanaballet. We maken een excursie naar de op korte afstand gelegen Prambanan-tempels. Daarnaast is het mogelijk op eigen gelegenheid een bezoek te brengen aan de rustieke sultansbegraafplaats bij Imogiri. Je kunt overwegen een uitstapje te maken naar de dorpen Kota Gede (zilver), Bantul (batik), Kasongar (keramiek), het strand van Parangtritis of de Merapi-vulkaan. Onderweg naar Malang stoppen we in Solo om de sultanskraton van het oude Surakarta te bekijken. Een lange dagreis brengt ons in het oud-koloniale, relatief koele Malang. Vlakbij liggen in de heuvels theeplantages en het Selekta-park met zwembad. Bij de tempel in Singosari staan twee grote tempelwachters, dikke mannen met uitpuilende ogen en knotsen in hun hand. Het vertrek naar de Bromo-vulkaan is midden in de nacht. Een uurtje of 3!! Bij Probolinggo verruilen we onze eigen bus voor mini-busjes. Wil je niet de Bromo op, dan kun je hier ook (op eigen kosten) overnachten. Het is er erg koud. Ontzetten koud. De lokale bevolking draagt winterkleding!! Kinderen slapen buiten! Bedekt met dikke, warme kledij zoals mutsen, handschoenen. Zielig..echt zielig. We stappen verder de trappen op..helemaal naar boven..nog kouder..brr.. Een fikse klim of per paardje voert de tocht tenslotte naar de kraterrand. De inspanning wordt ruimschoots beloond met een fascinerend uitzicht op de langzaam opkomende zon, de desolate zandvlakte en de omringende vulkanen. Enkele spugen nog. Niet veel later wordt het weer een stuk aangenamer en weet je weer dat je in de tropen zit! Vreemd gevoel... Weer beneden gekomen reizen we na het ontbijt van Probolinggo verder naar Lovina op Bali. Yes!!...Bali..eindelijk.. Bali ná de bomaanslag! 12-0kt-2002 Kuta

Dag 22 Kuta Dag 23 Kuta

Met de ferry steken we vanuit Gilimanuk over naar Bali. Een aantal jongeren probeert je nog wat horloges, e.d. te verkopen. Als ik me inmiddels bewust ben van mijn onderhandelkwaliteiten en niet inga op hun prijs, veranderd het onderwerp al gauw in de bom op Bali. Omdat de groep maleis tegen me aan het praten was, voelde ik me op dat moment bedreigd. De afgelopen dagen waren we namelijk getuige geweest van de haat die sommigen Indo's tegen westerse toeristen uitten, waaronder wij als Hollanders. Vanwege de bomaanslag op Bali moesten we uitwijken, elders op het schitterende eiland waar we eerst zouden verblijven. Het hotel, dat beschikt over een zwembad, ligt pal aan het strand. Je kunt met een boot naar de riffen om te snorkelen, of om 's ochtends vroeg de in de buurt zwemmende dolfijnen te observeren. Voor niet-waterliefhebbers bieden uitstapjes naar bijvoorbeeld Singaraja of de fraai gelegen warmwaterbronnen bij Banjar mogelijkheden. Bali is uitgestorven! Restaurant zijn leeg. Het lijkt wel of wij de enige toeristen zijn op het eiland. Een vriend van onze reisleidster schijnt omgekomen te zijn. De gevolgen zijn extreem.

Ubud Dag 24 Kuta - Ubud
Dag 25 Ubud
Dag 26 Ubud
O
p ongeveer twee uur rijden van Kuta ligt in het midden van Bali het gezellige dorp Ubud. Geen plaats is méér geschikt als uitvalbasis voor gevarieerde uitstapjes. Lopend, met de fiets of motor of met een gehuurde auto kun je vanuit Ubud alle kanten op. Aan de rand van Ubud ligt Monkey Forest, waar brutale aapjes worden gevoerd. Een aanrader is ook een prachtige wandeltocht door de groene sawa's rondom Ubud. Bezoek daarbij de oude tempel Goa Gajah enkele kilometers verderop, of één van de omliggende dorpen met hun eigen handwerkspecialiteiten: batik, houtsnijwerk, schilderijen en zilversmeedwerk. Souvenirs kun je in en rond Ubud te kust en te keur vinden. Niet ver van Ubud liggen de badplaatsen Kuta, Candidasa, Sanur en Padangbai met uitstekende mogelijkheden om te zwemmen en te snorkelen, te winkelen of uit te gaan. Vanuit Ubud kun je snel enkele culturele hoogtepunten op Bali bereiken: het stadje Klungkung, het Besakih-tempelcomplex, de Gunnung Batur-vulkaan en de rotstempel Gunung Kawi. In en rond Ubud worden iedere avond traditionele dansvoorstellingen gegeven. Het hindoeïsme drukt een kleurig stempel op het Balinese leven. In elke tuin staat wel een klein altaar en overal zie je vrouwen bezig met het maken van tempeldecoraties of het brengen van offers. Op Bali worden zoveel ceremonies en processies gehouden, dat je erop mag rekenen er minstens één mee te maken. Lombok Senggigi

Dag 27 Ubud - Senggigi
Dag 28 Senggigi
Dag 29 Senggigi
Tijdens de 32-daagse reis brengt de ferry je in circa anderhalf uur naar het rustige eiland Lombok. Bij de witte palmstranden van Senggigi kun je de tijd vullen met zwemmen, zonnen, snorkelen of duiken. Dezelfde mogelijkheden bieden de paradijselijke en door een schitterende azuurblauwe zee omringde Gili-eilandjes. Met een busje kom je in het weefdorp Sukarare, het pottenbakkersdorp Penujak, de traditionele Sasak-huizen in Rambitan en de hindoetempel in Lingsar. Hier ziet u ons hotel. Een echte aanrader mag ik wel zeggen. Voor de prijs hoef je het zeker niet te laten. Aanvankelijk was via de organisatie een ander hotel voor ons geboekt. Maar al snel hebben wij dit veranderd. Even afdingen van de prijs natuurlijk en....hoppa...voor 60% minder dan de prijs verbleven wij onze laatste dagen van deze onvergetelijke vakantie, in dit schitterende Jayakarta hotel...met roomservice! En dat hebben ze geweten ook! Een kijkje in onze kamer met een leuke bar uiteraard. Ook zo benieuwd naar het uitzicht waar wij elke dag van hebben genoten? Menig uurtjes in ons zwembad vertoefd. En af en toe lekker lui in een stoel.

 

 

Sanur Dag 30 Senggigi - Kuta
Dag 31 Vertrek uit Denpasar
Dag 32 Aankomst

Amsterdam Na terugkeer van Lombok verbleven we één nacht in Kuta op Bali. Deze badplaats kent een nog eenvoudige, ontspannen sfeer. Het blinkend witte strand is minstens even uitnodigend als de talloze winkeltjes voor leuke souvenirs.. Deze reis vertrekt vanaf het vliegveld van Bali, dat op korte afstand van Kuta ligt. Helaas...aan alles komt een eind zo ook aan onze reis. Een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Een ervaring die graag nog een keer wil over doen. En mijn moedertje?...Met tranen in mijn ogen begroette ik haar.Wat waren we blij dat we elkaar weer in de armen mochten nemen. "Het verging haar goed", vertelde ze. Maar helaas...ze is er niet meer.

Op 11 jan. 2003 is ze van ons heengegaan. Maar... háár geboorte stad, Surabaya, zal ik zeker nog een keer bezoeken, wat vanwege de aanslag op Bali niet verantwoord was!

Het ga je goed, moedertje lief! Wat moet ik je nog steeds ontzettend missen.. René
last update 03-05-2008

 

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

IndonesiŽ 2002

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer