
Ik zal even in het kort vertellen wie ik ben, en waar ik sta in het leven.
Mijn meisjes naam is Ingird Sleegers en ik kom uit de Zeilberg in Deurne,maar ben sinds 10-11-2010 getrouwd met Roel van de Mortel, en ik heb zijn achternaam overgenomen.
Ik ben 24-06-1981 geboren, en zal dus spoedig de magische grens van 30 bereiken haha
wat gaat de tijd snel als je het naar je zin hebt zeg!
Ik ben altijd werkzaam geweest in de horeca waarvan de afgelopen 10 jaar bij restaurant t`Weekend in Someren.(Met die mitgetgolfbaan op de weg naar Heeze).
Helaas besloten de nieuwe eigenaren dat het niet meer rendabel was om open te blijven en dus werden we met al het personeel zomaar op straat gedonderd. Dit ging natuurlijk niet zonder slag of stoot, we hebben met het vaste personeel er erg hard aan getrokken om alle scheve dingen recht te trekken zodat we niet op straat werden geveegd én bedonderd werden.
Dit was een hele heftige periode voor al het personeel, nou ja we waren met 5 man vast (tuinman, Maneger/hoofd bediening, Chef, Zelfstandig werkend kok (ikke), en een oproepkracht). Helemaal omdat iedereen behalve ikke famillie van elkaar is , de oproepkracht was de vorige eigenaar die het niet los kon laten en natuurlijk om haar twee dochters (hoofd bediening, chef kok) te helpen als ze een keer vrij moesten zijn voor bijv. de kinderen. en de tuinman is de broer van de man van de hoofd bediening.
Het klinkt allemaal ingewikkeld maar ik ga hun namen niet noemen...dit omdat ik het niet nodig vindt.
Daar zat ik dan, thuis...na altijd gewerkt te hebben zat ik nu thuis....
Heb wel meteen her en der gesolliciteerd, maar of ik hoorde niks of ik werdt tweede helaas..."je bent echt wat we zoeken maar we hebben voor iemand anders gekozen, als zij het niet vol houd mag jij komen" wat heb ik daar nou aan....Tweede is geen eerste dus heb ik niks aan...niet hiermee tenminste.
Dus op naar het UWV, ja je komt er niet onderuit...Een job-coach werdt me voorgeschoven en ik moest maar even vertellen wat ik kwam doen en hoe het allemaal kwam.
Ik dus mijn hele verhaal gedaan (wat erg lang was...ben nl niet echt kort van stof) en toen begon hij te lachen en zei."je hebt veel ervaring in de horeca dus dat is de kortste weg naar werk...dus dat gaan we voor je zoeken...ze hebben overal mensen in de keuken nodig dus je bent zo weer aan het werk". Geloof het of niet, maar ik werdt echt een beetje driftig...Ik wil niet terug de horeca in, niet meer, die tijd heb ik gehad...altijd werken als iedereen vrij is alle avonden werken enz...neen dus..
Ik zei geloof ik "al moet ik hier stijf neervallen, maar terug de horeca in..dat nooit meer". Oei ik weer met mijn uitspraken...hij schrok er best wel van.
Wat vind j edan leuk? Hij zei het een beetje aarzelend, die arme man.. Tja, ik vind kinderen heeel erg leuk, en....."Ho stop! Kinderen?"zei hij...bleek dat ze nog mensen zochten voor een nieuw project waarin ze mannen van boven de 35 zochten die een opleiding gingen doen en dan de kinderopvang in konden, dit alles werdt betaald door Spring waar je dan later ook meteen een contract kreeg. Dit klonk natuurlijk erg leuk!!! Ik mag weer studeren én ik heb gegarandeerd een baan! Ik deed mee! Ik ben dan wel geen man maar ze hadden mensen te kort. Ik moest wel even een paar testen maken om te kijken of ik het niveau aan kon en of ik geschikt was. En natuurlijk mocht ik door samen met 21 andere mensen.
Om een lang verhaal kort te maken,Ik ben naar school geweest voor een voorschakel traject, heb stage gelopen en nog meer tests gedaan....Krijg ik met drie anderen ineens te horen dat het hele gebeuren niet door gaat ivm de kosten...Spring loopt op het moment niet erg goed en dus is er minder geld en dus moesten er mensen afvallen waaronder ik. Het kwam hard aan maar een week later viel iedereen af, op drie mannen (de enige drie mannen) en een vrouw na, zij mochten de opleiding gaan doen (er was maar geld voor drie). Ben ik blij dat ik er eerder uitgegooid was das weer een week minder onzekerheid en stress
Dus weer een teleurstelling rijker...en nu?
Ik zit nog steeds thuis...een beetje te lamballen .....Dit kan natuurlijk erg interresant zijn dus ik zal zo vaak ik kan hier berichten over de alledaagse dingen in mijn leventje.
Ik wens jullie veel plezier met lezen. |