Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Iris @ Amerika

19/2/2007 - Bye Bye Amerika

 

"Didn't u feel lonely, during your travel?" Één van mijn nepvrienden vroeg mij dit gisteren. Als ik me iets niet heb gevoeld is het wel eenzaam. Reizen in je eentje betekent eigenlijk dat je nooit alleen bent, soms zelfs tot mijn grote frustratie. Je slaapt namelijk al-tijd met mensen op een kamer, omdat dat nou eenmaal de goedkoopste overnachting is. Even rustig 'chillen' zit er dan natuurlijk niet in. Vergeet het maar! In plaats daarvan volgen er diepgaande gesprekken zoals:

 

"What s your name?"

"Ah, nice 2 meet u"

"Where are u from?

"Ah, I've been there, yeah really nice"

"I am from Holland"

"Yeah, with the coffeeshops"

 

Toch zijn mij de hostels 100% meegevallen (u begrijpt dat het voor mij geen enkel probleem meer is om uit logeren te gaan, iets wat ik altijd verschrikkelijk heb gevonden. In tegenstelling tot liften brrrr). Eerlijk gezegd heb ik me altijd prima vermaakt in hostels. Dit is de plek waar je mensen ontmoet met wie je op stap gaat en een stad mee leert kennen. Echter, na enkele weken heb ik t wel gezien met het leren kennen van mensen voor een dag (immers, 99% van de nepvrienden vertrok de volgende dag weer). Daarom ben ik blij dat ik diverse mensen heb leren kennen met wie ik langer heb kunnen optrekken of samen mee heb kunnen reizen.

 

Toch kan ik ook niet wachten om morgen naar huis te gaan, naar mijn eigen spullen, vrienden en kamer in het Utrechtse (plus schone badkamer waarin ik geen slippers nodig heb en zonder kakkerlakken. Ik bedoel, de afgelopen 3 maanden heb ik toch een soort van gek(r)ampeerd!). Terug naar het gewone leven, terug naar het alledaagse (heerlijk gtst kijken) waarin mijn tijd in Amerika hoogstwaarschijnlijk een droom lijkt.

 

Ik heb een fantastische en leerzame tijd gehad in Amerika. Ik had het echt voor geen goud willen missen. Twee maanden geleefd in New York, daarna gereisd naar Philadelphia, Washington DC, Savannah, Miami, Key West, Fort Lauderdale, Boston en terug naar New York. Als ik dit rijtje zo zie ben ik toch eigenlijk best trots, want ondanks dat je nooit alleen bent, heb ik het toch alleen gedaan uiteindelijk. En dat is me goed afgegaan en ook goed bevallen! Het feit dat je nergens aan vastgebonden zit maakt alles honderd keer zo relaxed. Ik heb mijn eigen beslissingen kunnen maken zonder er met ook maar 1 iemand in discussie over te hoeven gaan.

 

Ik heb zo veel mensen leren kennen (hilarische mensen, saaie mensen, lekkere gasten>lalalala Miami Beach lala<, gewone mensen, te gekke mensen, idiote mensen, lelijke mensen, knappe mensen, verlegen mensen, drukke mensen, kortom echt van alles. En oja, natuurlijk niet te vergeten dat ik ook ik-weet-niet-hoeveel barmannen heb ontmoet, erg opvallend hier in USA) en zo ongelofelijk veel meegemaakt dat het gaat duizelen als ik er aan terugdenk.

 

Zo vergelijk ik bijvoorbeeld mijn eerste uren in New York met de eerste uren van steden die ik bezocht heb tijdens mijn reis: in NY geen idee hebbende waar ik naartoe moest, ik half paniekerig door de straten dwaalde. Dan de reis, na twee maanden op jezelf aangewezen zijn, waar ik absoluut geen moeite meer had met mijn eerste voetstappen in een nieuwe stad. "Ach, ik zie wel hoe het uitpakt", dacht ik telkens.  

 

Of het feit van totaal geen planning hebben. Zo zat ik zaterdagavond in Savannah met een van mijn nepvriendinnen en tussen ons in de kaart van Amerika. "Waar zullen we morgen naar toegaan?" "Kweenie, Miami ofzo?". "Ja, waarom niet!" Dus hals over kop naar Miami vertrokken. Zelfde geldt voor mijn vlucht van Miami naar Boston. Als mensen mij vragen waarom ik dat heb gedaan zal ik ze antwoorden: "Waarom? Waarom niet zul je bedoelen?!" Dat is ook zo'n beetje mijn standaardantwoord geworden: Waarom niet? Ik bedoel, alle mogelijkheden staan open, dus waarom zou ik mezelf nog 'waarom' moeten afvragen?

 

Nu ik terugkijk op mijn reis ben ik blij met mijn keuze. Ik was in Miami met de Superbowl (dwz dat ik alle celebs heb gezien), heb het lichaam van James Brown kunnen zien in New York, stond op Times Square met oud en nieuw (ach bij nader inzien best hilarische toestand), heb het gebied van Kennedy Space Centre gezien, etcetc, en oja, als klap op de vuurpijl zijn we ook nog naar Titusville gegaan!

 

Sinds twee dagen ben ik weer terug in New York. Toen de trein vanuit Boston the Big Apple binnenreed kon ik echt niet wachten om weer rond te lopen in de stad die 24 uur leeft. Wat een genot en wat een geweldige stad!

 

Morgen vlieg ik terug naar Nederland en ga ik de draad weer oppakken. Waar, met wie, hoe en wat?

 

"Ik zie wel hoe het uitpakt"

"Komt wel goed!"

 

Ok, ik hoop dat ik jullie leuke verhalen heb bezorgd de afgelopen tijd. Vanuit New York wil ik al mijn trouwe lezers groeten. En mocht je de kans hebben een reis te maken: DOEN!

 

Ik bedoel, waarom niet?

 

Liefs, Iris

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

16/2/2007 - brr

 

Hoe de zon ...

 

 

...binnen een paar uur plaatsmaakt voor sneeuw:

 

 

Gisteren was het toch echt de hoogste tijd Florida te verlaten. Onverwachts heb ik daarom een vlucht naar Boston (ten noorden van New York) geboekt. Dat zou betekenen: van strand naar ijs. Het is te idioot voor woorden hoe je het ene moment het vliegtuig instapt met een shirtje en eruit rolt met een winterjas, sjaal en handschoenen. Nou ja goed, waarom niet, dacht ik. En zodoende zit ik nu in het hostel in Boston sinds gisteren.

 

Om een uurtje om 19 kwam ik hier aan en binnen een half uurtje stond ik paraat om de stad te verkennen. Aan twee jongens op straat vroeg ik waar ik wat barretjes kon vinden en jawel, vijf minuten later zat ik met deze studenten uit Boston in de kroeg. Dat was nog eens een ontvangst! Later op de avond zijn we nog naar een lokale zaak geweest, vlakbij mijn hostel.

 

Vandaag was het dan tijd om Boston eens onder de loep te nemen. En dat heb ik geweten! Voorzien van een dikke sjaal, een winterjas, een wollentrui, dikke panty's en een paar goede handschoenen ging ik vol goede moed op pad. En mijn god, wat was het glad. Pakken sneeuw her en der en op de stoep 100% ijzel.

 

 

Uiteindelijk heb ik toch nog een lange wandeling gemaakt (niet een keer gevallen) en de tocht onderbroken met een bioscoopje: Music & Lyrics met Hugh Grant. 's Avonds in een pub wat gegeten en de tocht naar huis uitgesteld vanwege de kou. Maar ja, hoe langer ik wachtte, hoe kouder het werd..brrrr, eenmaal buiten viel er weinig meer te lopen door alle ijzel, dus een taxi genomen naar het hostel.

 

In Boston wonen ontzettend veel jongelui, het is een echte studentenstad wat ik gisteren bij aankomst gelijk al merkte.

 

Morgen vertrek ik naar New York, zo'n 3,5 uur met de trein vanaf hier.

 

Dit zijn trouwens de mensen met wie ik een week in Florida ben opgetrokken, dat overigens erg fijn was. Ik bedoel, elke dag leer je weer nieuwe mensen kennen, meestal voor een dag, en als je geluk hebt voor 2 dagen, of misschien zelfs 3! Dat is vermoeiend en op een gegeven moment heb je ook geen zin meer om continu te vragen 'waar kom je vandaag' of 'hoe heet je' omdat je toch weet dat het van korte duur is. Daarom was ik blij dat ik met deze mensen langer kon omgaan dan een uurtje of wat!

 

 

xxx

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/2/2007 - Auto

 

Ja, daar ben ik weer, terug in MIAMI na een avontuur van vier dagen. Hoe ik hier weer terechtkom:

 

Zoals ik schreef zat ik in Fort Lauderdale, hier eerst wat foto's..:

 

Dit is de muur in de Coyote Uglysaloon in Fort Lauderdale: vol met ondergoed van dames

 

 

 

Sja, dit is Fort Lauderdale! Volgende dag de bootjes (rond de 5-10 miljoen dollars) bekeken:

 

 

En wat huisjes a 30 miljoen:

 

 

's Avonds (zaterdag) was het alweer tijd om te gaan, want ik werd opgehaald met de auto door vier mensen uit Miami die ik in het hostel heb leren kennen. Dus zodoende zijn we gereden naar Cocoa Beach, iets onder Kennedy Space Center (vlakbij Orlando). Daar in een hotel geslapen en de volgende ochtend naar het Space Center, dat erg leuk was om te zien.

 

 

 

 

In dit gebied is ontzettend veel wild te vinden, dus we hebben veel krokodillen gezien! Na het bezoek zou ik eigenlijk richting Orlando gaan en de rest terug naar Miami, maar we besloten nog een nachtje ergens te verblijven. Dat werd dus in Titusville!! Het eerste hotel dat wij probeerden kostte slechts ZES dollar de neus. Dat werd m dus niet, aangezien het eruit zag alsof we ieder moment beroofd konden worden. Sja, volgende dan maar. TIEN dollar de man, en ja dat hebben we gedaan. En die tien dollar was inclusief kakkerlakken. Wat een ranzig hotel was dit! Nou ja, we moesten toch vieren dat we in Titusville waren, dus op naar de lokale kroeg. Een Ierse pub, waar wij op twee anderen na de enige gasten waren! Geweldige zaak!

 

Goed,  de volgende dag zou ik dan proberen om naar Orlando te komen, om vervolgens vanuit daar een trein te nemen richting het noorden. Echter, de auto moest om 17 uur terug zijn in Miami, dus was er geen tijd om mij in Orlando af te zetten. En om nou zes uur te wachten op een Greyhound bus in de middle of n? Neen, dus sja, toen ben ik maar weer meegereden naar Miami! En jawel, uiteindelijk stonden we dus in de file, dus 17 zouden we nooit meer halen...en aangezien het regende zijn we naar de Adventura Malls geweest, een immens winkelcentrum. 's Avonds zijn we daar naar de bios geweest (Smokin' aces).

 

Eenmaal terug in het oude vertrouwde hostel kregen Claus, Sue en ik een luxe kamer toegewezen! (althans, luxe voor een reiziger). Dat wil zeggen: eigen bed (geen stapel), tv (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! dit is een droom voor iedere hostelbezoeker), eigen badkamer etc. Heerlijk...

 

nu is het zaak om weer terug naar NYC te komen en de Amtraktrein was mijn plan. Probleem is dat tussen hier en NYC weinig te doen is met de trein...ik probeer nu dus een vlucht naar Chigaco te boeken voor morgen.

 

xxx

 

 

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

10/2/2007 - Bodyshots & 'do we drink f****** water in this bar?'

 

Ja dus weer terug in Miami en het was erg gezellig. Die avond hebben twee Italianen voor ons (Heike en mij) gekookt, echt heel schattig. Alles moest perfect en wij mochten alleen maar zitten. Zo hoor het tenslotte ook . Daarna zijn wij naar de Mansion gegaan, wat een totaal ander publiek trok dan toen ik er was tijdens de Superbowlweek. Nog steeds het tafeltjesgebeuren, maar geen patsers die met hun vermogen lopen te zwaaien! De volgende dag zaaaalig weer dus naar het strand en 's avonds met de mensen van het hostel gegeten.

 

Nou ja goed, het was wel genoeg Miami na anderhalve week, dus de volgende dag ben ik naar Fort Lauderdale gegaan, een kustplaats boven Miami. De trein vertrok voor mij te vroeg (8.50 enom op het station te komen moet je ook anderhalf uur uit trekken) dus ik dacht 'ik ga met de lokale bus'. En dat had ik dus beter niet kunnen doen. VIER UUR heeft het mij gekost. Bus in, bus uit, en uiteindelijk stond ik weet-ikveel-waar met mijn hebben en houwen. Er was geen bus meer te bekennen en twee bussen hadden mij op de verkeerde plek afgezet. Uiteindelijk met de taxi naar het hostel gegaan, wat ook weer niet heel ver van de plek was waar ik stond.

 

Dit hostel is erg leuk en de voorzieningen zijn prima. Ik zat in de tuin gisteren, rondkijkend met wie ik een gesprekje kon aanknopen. Veel keus was er niet, want er zat maar 1 groepje mensen. NEDERLANDERS! Neeeeee, dus toen volgde een gesprek in Nederlands, waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had...'s avonds met een jongen naar downtown geweest, gegeten en naar de Coyote Uglysaloon (van de film!!) geweest. Mijn god, dit was een groot gekkenhuis. Ik was nog nooit in zo'n bar geweest. Zo'n zes wilde vrouwen die achter de bar staan en op de bar dansen en de mensen pushen om te drinken. Om de drie minuten wordt er een 'bodyshot' gedaan, waarbij je een shot moet oplikken vana de buik van een van de dames . Of wat dacht je van een fles drank in je mond? Of voor lul worden gezet als je geen alcohol bestelt? Of bhmaten raden voor drank (de heeeeele wand hangt vol met ondergoed!!!)? Zelfs kerels die eral helemaal aan zijn worden nog gepushd te drinken, gisteren zelfs tot kotsens aan toe (echt waar!!). Kerels weigeren niet, want....een fles drank geserveerd krijgen tussen de benen van een dame terwijl de man op de bar ligt met zijn hoofd?!  Krijg geen verkeerd beeld, het is namelijk geen sexclub!!! Jammer dat ik geen foto's kan uploaden hier, want ik heb een paar mooie! Ik keek vol verbazing toe hoe ook de barvrouwen shots achterover slaan, terwijl ze aan het werk waren!!!

 

Ik ga ontbijten en een fiets huren (serieus, een fiets)! Vanavond word ik opgepikt met de auto en rijden we naar Orlando, zodat we morgen naar het Kennedy Space Centre kunnen.

 

xxx

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

7/2/2007 - Foto's

 

Dit troffen wij gisteren aan in Key West:

 

 

GADVERDAMME! In een winkel nog wel...

 

Na een busrit van Key West naar Miami ben ik sinds vandaag weer terug van weggeweest. Vanochtend om 9.00 uur vertrok de bus en ik was uiteraard bijna te laat, omdat de lokale bus voor het hostel niet kwam opdagen. Key west is nog altijd een eiland he, je kunt nergens van op aan.

 

 

Hier zie je het hostel in Key West. Op vijf minuten loopafstand zat je al in de Duval Street, en daar gebeurt 'het' allemaal. Zoals ik schreef is er in elke bar live muziek, op elke dag van de week:

 

 

We zijn naar het zuidelijkste puntje van Florida gelopen (vijf minten lopen):

 

 

Ik weet niet wat het was in Key West, maar op 1 dag heb ik zo'n 8 complimentjes gekregen over mijn schoenen!! En dat allemaal van vreemden!

 

Gisteravond naar 'de bios' geweest in Key West! Waarom ik dat tussen aanhalingstekens schrijf: Kijk maar:

 

 

5 dollar om in een piepkleine ruimte met acht anderen te zitten en vervolgens een dvd'tje van een uur te kijken! Tja, dat wisten wij vantevoren ook niet, er stond toch echt 'cinema'  buiten!

 

Nou ja, eenmaal terug in Miami zit ik weer in hetzelfde hostel als eerst, heb zelfs om dezelfde kamer gevraagd! De rust is teruggekeerd na de Superbowl. Celebs kunnen we nu alleen nog per toeval spotten! Hier Carmen Electra, een paar dagen geleden, voordat ze naar een feest ging:

 

 

En nog een andere beroemdheid:

 

 

Een en al gezelligheid die week dus!

 

 

En dan de game zelf:

 

 

REGEN!

 

gelukkig was het weer vandaag errug goed! Hopen dat het zo blijft. Ik ga nu uitzoeken wat mijn plannen zijn voor deze week. Ik had het geweldige id om naar New Orleans te gaan. Daar is vanaf vrijdag een groot feest, buiten in de straten, maar sinds Katrina rijden er geen treinen meer van Miami naar N.O., en om nou 30 uur in een bus te zitten...neuh bedankt, dus ik laat weten wat het wordt !!

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

7/2/2007 - Drijfnatte Superbowl

 

En wat was het een gekkenhuis, afgelopen dagen in Miami, niet normaal! Allerlei festiviteiten vonden plaats rondom de Ocean Drive in het kader van de Superbowl. Dit had dus allang niets meer te maken met football. Ik bedoel:

 

*een concert van Fergie, Jennifer Lopez en Marc Anthony (jaja, dat heb ik gezien, over de hekken welteverstaan, maar dat terzijde) heeft volgens mij niks te doen met football!

*Een rode loper voor een hotel waar ik een foto van Carmen Electra en andere beroemdheden waarvan ik niet weet wie het zijn, heb gemaakt die naar een party gingen

*Op de valreep Gloria Esterfan voorbij zie lopen

 

En ja, als je de echte 'big boys' kent, kom je zo binnen bij de beste party's, waarvan de prijzen oplopen tot ja DUIZEND DOLLAR. Niet dat je zomaar binnenkomt als je een kaartje hebt, want je kunt pas een kaartje kopen als je op de lijst staat. Zo stonden diverse beroemdheden voor de deur en kwamen vervolgens niet binnen omdat ze niet op de lijst stonden. Nogmaals, welkom in Miami.

 

Ook kranten berichten over de celebs die voor deze gelegenheid naar Miami komen. Zo staan er in de Miami Herald zelfs weddenschappen over wie waar die avond te spotten valt! Nog een keer: dit is Miami!

 

En dan de dag van de game...ik was vol verwachting van wat er gebeuren zou! De hele week een groot feest in Miami, dus dit kon alleen maar beter worden!

 

NIET DUS! Regen regen en regen, de hele dag regen! Het weer was beroerd! Iedereen was doorweekt, aangezien hotels en barren erop gerekend hadden dat liefhebbers buiten zouden kijken! Een groot drama en de sfeer was ver te zoeken! Zeker nadat de Chicago Beers verloren hadden en aangezien de meeste fans in Miami voor dat team waren....

 

Dus de volgende dag ben ik vertrokken met de bus naar Key West, het zuidelijkste puntje van Florida. Prachtige reis, met een de ene kant de Golf van Mexico en aan de andere kant de Atlantische Oceen! In de bus een meisje uit Porto Rico ontmoet en met haar naar het hostel gegaan waar wij nu verblijven.

 

Key West is klein en heel toeristisch. Er zijn veel barren en elke bar heeft live muziek, echt superleuk!

 

Ik kan hier geen foto's uploaden, want ik ben mijn kabel vergeten, dus dat komt dan morgen vanuit Miami, als ik weer terugga!

 

xxx 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/2/2007 - Poedeltjes, tafels, voorrang en andere zaken

 

Van de orkaan die vannacht door Central Florida (14 doden tot nu toe) raasde hebben wij hier helemaal niks gemerkt overigens.

 

Het leven staat hier eigenlijk op zijn kop, met de Superbowl in het vooruitzicht. Het is druk, alle hotels zitten vol en er staan lange rijen met auto's op de weg. Gelukkig heb ik tot en met zondag bij weten te boeken, vanwege wat annuleringen. Dat bekent dat ik hier lekker kan blijven, niet heel vervelend dacht ik zo.

 

Dit is het hostel:

 

 

 

Er is zelfs een zwembad aanwezig en het kookstel is buiten, echt superleuk!

 

Jess aan het koken

 

Gisteren zijn Jess en Alex naar the Everglades vertrokken. In de eerste instantie zou ik meegaan, maar aangezien ik getroffen ben door een infectie van bultjes en ook nog een wond heb op mijn voet, heb ik besloten niet mee te gaan. De meiden zeiden: "Iris, jij vindt Miami vast leuker. Ik bedoel, we gaan lange wandelingen maken, fietsen, kanoen, kortom op avontuur."

 

?

 

Ik dacht toch echt dat ik sportief overkwam deze week, nou niet dus! Vandaag kreeg ik een sms: ze hadden heerlijk door de modder gelopen "you would have hated it!" Ik ontmoet Jess en Alex in of na het weekend in Key West.

 

Gisteravond:

 

Ik ben ondertussen heel erg beniewd geworden naar The Mansion, een club vlakbij ons hotel, dat een van de beste tenten van Miami schijnt te zijn. Dat moet ik natuurlijk zien, maar aangezien de meiden weg zijn en mijn kamergenoten of te oud (boven de 40) of moe zijn, beluit ik gewoon alleen te gaan! De club bevindt zich om de hoek van ons hostel en om 2315 staat er al een rij. Ik wacht twee minuten en dan komt een van de uitsmijters naar mij toe. "How many?", vraagt hij. "One", antwoord ik. Wat wilt hij, dacht ik?? Hij knikt en vervoert mij langs de hele rij opent de ingang en ik kan -uiteraard na de toegang betaald te hebben- doorlopen! Hetzelfde gebeurt met twee andere meiden. Natuurlijk laat ik niet merken dat dit he-le-maal geweldig is en loop ik met een norse blik naar binnen. Wow! Nou dat moet dus gevierd worden met een coctailtje a 14 (!!!!) dollars. Dit is dus een peperdure club, maar wat is het prachtig binnen! Geweldig, en dan die mensen...wat een genot om naar te kijken. Het gedeelte dat normaal een dansvloer is is voor het Superbowlweekend verandert in een tafeltjesarea.

 

Tafeltjes:

Ik ken deze gewoonte uit de clubs in New York. In Nederland kunnen wij in een disco aan de bar zitten of er zijn altijd wel banken waar je kunt 'chillen'. In the USA niet. Hier moet je een tafel 'kopen'. Niet echt natuurlijk, maar om daar te kunnen zitten moet je minimaal voor 300 dollar drinken. Dat bekent dat je of een fles champagne of een fles vodka moet kopen die in de winkel slechts 30 dollar kost en je hier een vermogen voor betaalt. Bloedmooi dames, gehuld in minirokjes en topjes, serveren de flessen en zo kan iedereen zien wie geld heeft en dus een tafel koopt.

 

Enfin, ik raak in gesprek met twee voetballers uit het nationale USA team

 

 

Het is echt een superavond en rolde om 6.30 mijn bed in.

 

Vandaag dus laat wakker en over the Ocean Drive gelopen, de boulevard waar alle podia voor de Superbowl staan. Deze weg is dit weekend afgesloten voor auto's, dus vele dames met poedeltjes, gehuld in een roze t-shirt en als het even meezat nog een strikje of hoedje op (!!)-, skaters en andere feestvierders liepen door de straat. In een van de gebouwen -ontworpen door Versace- vindt een private party plaats. Typisch Miami: private party's. Zeker deze week vinden er vele plaats, echt een gekkenhuis.

 

Hier wat foto's:

 

 

Dit is het gebouw van Versace

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

31/1/2007 - Een glitter & glamour-wereld, genaamd: Miami

 

In Miami draait het voor velen om:

 

*The looks

*Telefoons ->continu bellen

*Dolce & Gabbana

*Geld

*Celebs

*Hotspots

*Appartementen

 

Gisteravond:

Ik zit in de tuin van het hostel als twee jongens langskomen om The Mansion (club) te promoten. Gratis entree en gratis drank voor de dames deze avond! In The Mansion, dat is toch die tent waar al die beroemdheden komen?! Wij natuurlijk daarheen met de tickets die we hadden gekregen. Er staat een rij van meisjes in te korte en te strakke spijkerrokjes, naaldhakken, jongens met gouden sieraden en leren jackets etc. Na een gesprek met een van de jongens die in de club werkt blijken wij (bij nader inzien: uiteraard) er ingeluisd te zijn. Gratis entree? In The Mansion? Impossible! De betreffende jongen, die overigens een kwal van een kerel is, kan niks voor ons doen. Ondertussen stoppen er limo's voor de deur en is er speciaal een parkeerplek vrijgehouden, pal voor de club, voor een celeb (weet niet wie). Iedereen moet opzij zodat deze heren er fatsoenlijk langskunnen.

 

Kortom: dit blijkt dus echt een kwestie te zijn van vriendjespolitiek. Sommige mensen worden voorgelaten, omdat ze the big boys kennen. Dit is dus de wereld van de celebs. De wereld van mensen die graag laten zien dat zij geld hebben.

 

Dus...uiteindelijk belanden wij in een outdoorclub/bar. Geen gedoe bij de ingang, gewoon id laten zien en doorlopen. Stukken beter en ik mag aannemen dat ook de sfeer hier beter was. Ik loop een rondje en zie een trap waar mensen op en af komen. Een uitsmijter staat voor de trap. Er blijkt een private party te zijn boven waar je uitgenodigd voor moet zijn. Ik vertel de uitsmijter dat ik alleen ben en hij laat me waarempel doorlopen! Ik beland in een kleine club. Boven schijnt een of andere footballplayer (Superbowl) aanwezig te zijn. Wat een private party nou precies inhoudt is mij nog niet helemaal duidelijk, maar het ziet er wel 'cool' uit. Ben ik toch nog even stiekem de Miamiwereld ingekropen!

 

Vandaag was het weer prachtig: zon zon en zon. Dus lekker gechilld. De Superbowlfinale vindt hier dit weekend plaats dus dat wordt een gekkenhuis. Alles is in voorbereiding en het hele strand staat vol met podia. Heb vandaag geprobeerd wat nachten bij te boeken maar ALLE hostels zitten vol! Dus morgen vertrekken we (Met Jess en Alex) naar The Everglades en dan door naar Key West, om vervolgens weer terug te keren naar Miami, na het weekend!

 

Voor zo ver het verhaal over blingbling!

 

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

30/1/2007 - Miami: kijken en bekeken worden?

 

Meiden, opgelet! Ik zeg: welkom in ... MIAMI :

 

 

Als je goed kijkt zie je dat dit mijn voeten zijn! Dat wil zeggen dat ik een voetenmassage heb gehad van ... deze kerel !

 

 

Dat is niet verkeerd voor 1 dagje Miami he ! Maar goed, ik was nog in Savannah gebleven.

Nadat we het spookhuis om 6.15 hadden verlaten, twee dagen geleden, hebben we de trein genomen naar Miami. Dat betekende: twaalf uur treinen, maar het was een mooie reis. Bovendien had ik gezelschap van Jess, de Australische die ik in het hostel in Savannah had ontmoet.

Eenmaal op de plaats van bestemming was het wachten op een bus die ons naar Miami Beach zou brengen. Wachten, wachten, wachten, anderhalf uur! Maar aangezien het klimaat vele malen bter is dat NY of DC was dit geen groot probleem.

Het hostel is prima: drie minuten van het strand! Helaas geen strandweer, het is 'slechts' 22 graden!

 

De volgende dag zat ik op een terrasje en ja hoor, hier komen (naast de oudelui) de mooie mensen. Dus tja, ik zat nou eenmaal in de buurt van een paar mooie kerels. En jawel, 's middags lagen Jess en ik met hen op het strand. Alles moest 'cool' en we moesten uiteraard op de beste plek liggen om te kijken en bekeken te worden. Want dat is nou eenmaal Miami, volgens hen!

 

Daarna terrasje gedaan en naar het hostel gestrompeld vanwege ernstige blaren (1 dag op slippers lopen en hop blaren). Zit ik even in mijn kamer, wordt er op de deur geklopt, staat meneer daar met een potje zalf voor mijn voeten! Zie het resultaat op de bovenste foto's! JALOERS? Een van de meiden pakte uiteraad gelijk een cam om de zaak vast te leggen, waarop zijn reactie was: 'zal ik mijn shirt aan- of uitdoen?'

 

Dat is mij tot nu toe opgevallen. De mensen die hier komen zijn 'cool' en willen hip zijn. Dat betekent dat mensen met hun (Gucci/D&C)zonnenbrillen op binnen zitten (dat ding dient dus heus niet voor de zon, maar eerder om er gaaf uit te zien), elkaar vaak in het Spaans aanspreken, alleen op de beste plekken willen zitten omdat dat 'sexy' is (geleerd van de gespierde jongens). Er wordt inderdaad gezegd dat het hier kijken en bekeken is en dat klopt als een bus. Jess en ik stelde de jongens namelijk voor om op een terras te zitten in de zon, maar neeeen, we moesten perse naar het terras van Next, want tja, dat is nou eenmaal een coole tent. En toen ik daar om pleisters vroeg voor mijn voeten kon dat echt niet, volgens de jongens :/ Who cares! Als mensen in Mi Madre een pleister vragen vind ik dat toch ook niet raar! Hoe dan ook: dit waren duidelijk foute types!!!

 

's Avonds met Jess en Alex (die kwam ik toevallig hier tegen in het hostel en ken haar uit DC en Philly) naar bar Deuce geweest, een van de oudste barren in Miami.

 

Bezig met het opzetten van de festiviteiten rond de Superbowl, as zondag

 

 

Ik ga naar een terrasje of zal ik naar het zwembad gaan in ons hostel?!

 

-x-

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

27/1/2007 - 'Iris, u r the only person in this hostel'


ODZ: SCHREEF IK HIERVOOR NOU ECHT 'HOSTELS: HELEMAAL ZO GEK NOG NIET'???
 
Ja, Washington DC. Daar was ik gebleven. Samen met Alex en een ander meisje ben ik woensdagavond naar Capitol City geweest, de bar vlakbij het hotel. Daar gegeten, maar geen Breddon en Breven gezien (twee jongens die ik eerder die week in deze tent had ontmoet > die namen!!)


In Capitol City aan de L43!

Daarna weer richting hostel vertrokken en iets na 22 uur al in een diepe slaap gevallen! De volgende dag uitgecheckt, maar omdat mijn trein pas 's avonds zou vertrekken had ik nog even. Ik moest mijn koffer naar de 'basement' brengen, aangezien daar de grote lockers waren. Het enige probleem was: ER GING ALLEEN EEN LIFT HEEN EN GEEN TRAP.  Dus ik op de lift wachten....toen ik de lift binnen wilde stappen ging mijn hart tekeer (kleieieieiein) en ben ik snel gevlucht. Een oudere dame (ja echt!!) heeft mij begeleid in de lift naar beneden! Zij werd gelijk mijn nieuwe vriendin, want samen zijn wij 's middags naar het Holocaust Museum geweest, dat erg indrukwekkend was.


Hier wat foto's van een paar dagen Washington DC:


White House


Capitol

Om 19.30 de trein genomen, daar ging ik dan! Elf uur in de trein, en waar heen?? Ik wist alleen de plaatsnaam: Savannah. En ja, ik had een adresje van een hostel. En oja, ik had gehoord dat het er zou spoken, maar of dat nou echt waar zou zijn?!

De reis verliep goed en was zelfs comfortabel. Ik heb kennis gemaakt met twee mannen die voor de gein al vijf (!!!) dagen met de trein aan het reizen zijn. Zonder ergens uit te stappen!!

Om 7 uur in de ochtend gearriveerd op het station in Savannah >ik zeg: 20 graden met zon, ik herhaal 20 graden met zon!<. Met de taxi naar het betreffende adres gereden...dat DICHT bleek te zijn. Oh mijn god, daar stond ik dan weer voor een dichte deur. Nog maar een keertje gebeld dan...en jawel, de deur ging open. Een man in zijn pyama keek mij verdwaasd aan. Dit bleek dus de eigenaar van het hostel te zijn die met zijn familie hier woont. Retesnel ingecheckt na zijn mededeling dat ik de enige gast was...en na het artikel over Savannah uit het Parool gelezen te hebben was ik hier eigenijk niet zo blij mee...Daar stond namelijk in dat hier geesten rondzweven en dat hier vreemde dingen gebeuren..maar goed, ik had zowaar een heel appartement tot mijn beschikking (vlakbij een begraafplaats, zul je net zien..). Na een uurtje of wat hoorde ik gekraak..'daar zul je het/ze hebben, de geesten komen me halen', dacht ik. Maar neen, het waren twee Australiers! Ook zij kwamen hier logeren! Ik ben nog nooit zo blij geweest om mensen te zien!

Dit is het spookhuis:



Zij sliepen in een ander deel van het vreemde huis. Na een paar uurtjes slapen zijn wij op pad gegaan. Wat een mooie stad is dit zeg! De bomen, de straten, parken: echt geweldig. Maar het feit dat het hier zou spoken zat me toch niet lekker.

Hier een korte impressie van Savannah:







U ziet: veel groen. Dat klopt, de bomen zijn prachtig en het is een van de mooiste steden waar ik ben geweest.
Echter, 's avonds is alles anders. Dan spookt het en komen doden tot leven (echt waar!!). Ik bedoel, heb je ooit pratende stoplichten gezien (serieus!!)? Of een verwarming die 'opeens' uitgaat?  Of een eigenaar die je vertelt dat de kraan 's nachts moet druppelen? En dan die gekke begraafplaats en de bladeren van de bomen die er 's nachts toch echt heel anders uitzien...en dat idiote appartement waarvan we continu alles op slot moeten doen! Het schijnt zelfs zo te zijn dat deze stad is gebouwd op dode mensen...

Hoe dan ook, het is erg gezellig met de twee Aussies. Gistermiddag zijn we naar een van de vele bars geweest en allejezus wat kan een van die twee Aussies (een meisje van 24) drinken zeg! Pitchers, fles whiskey in haar mond! En dan 's avonds ook nog doorgaan!! We zijn in een hele leuke bar beland met live westernmuziek. Allemaal mensen met een 'southern' accent...

Ik ben benieuwd of de geesten ons vanavond met rust laten, zo niet dan..hey wacht..waar is mijn pen?????? Ik zou toch zweren dat ik die net naast mij neer heb gelegd...ik weet het zelfs zeker dat ie daar net lag...hier klopt iets niet...En het is nog niet eens nacht...




 
Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

25/1/2007 - Hostels: helemaal zo gek nog niet!

 

Ik vermaak me nog steeds in Washington, al klopt het beeld wel een beetje van grijze gebouwen, werkende mensen, een sombere stad. Althans, rondom mijn hostel is dit wel het geval. 's Avonds is het rustig in de straten en ik zou dan ook niet zo snel in mijn uppie weggaan. We zijn niet ver verwijderd (vijf minuten loopafstand) van het Witte Huis en alle andere officiele gebouwen, dus dat zegt misschien al genoeg!

 

Vandaag heb ik echter de 'grijsheid' verlaten en ben ik naar Georgetown, een wijk in DC, geweest met de bus (slechts vijftien minuten). En dat was erg leuk, een gezellige studentenbuurt, veel jongelui, winkels en restaurants. Maar nou ook weer niet dat je zegt 'goh hier zou ik willen wonen'. Ook hier was het namelijk rustig op straat. Het had iets weg van een dorpje, jaja een dorpje in het 'serieuze' Washington! Tis echt de omgekeerde wereld in vergelijking met New York! Daar gaat het leven 24 uur per dag door, en heeft een week tien dagen! 

 

Gisteravond met Alex (Duitsland) en een ander meisje waarvan ik de naam niet weet naar de Dupont Circle geweest, een rotonde waar veel bars en restaurants zouden moeten zitten. Zouden moeten zitten ja, want zoveel was er nou ook weer niet te beleven. We hebben gegeten in Bricksellers EN zij hebben het grootste bierassortiment ter WERELD! 1200 verschillende biertjes, waarvan er eentje zelfs 45 eu kost! 'Can I have a Heineken, please?'

 

Toen ik weer terug in het hostel was nog enkele uren in de lounge doorgebracht. toen ik 's nachts op mijn kamer aankwam was het weer zover: Een SNURKER! Houdt het dan nooit op? Dit keer iemand van een jaar of 60 (met witte en grijze haren). Komt er ook nog bij dat mijn 'bovenbuurvrouw' elke ochtend om 6 uur de mand uit moet...ben je dan lekker mee! Maar ik moet toch eerlijk zeggen dat het leven in een hostel best geinig is! Ik heb al veel mensen leren kennen: mensen die voor een paar dagen hier zijn, die een paar weken rondtouren of zelfs iemand die al twee jaar op pad is! Er zitten altijd mensen in de lounge dus eigenlijk is het altijd gezellig. En de douches zijn schoon (niet altijd warm water, odz 'ik ben een reiziger dus heb dat niet nodig')

 

Morgen is het alweer mijn laatste dag in DC. Ik heb namelijk een treinticket naar Savannah geboekt, richting het zuiden, elf uur treinen! De trein vertrekt om 19.30 dus ik heb morgen nog tijd om naar het Holocaust Museum te gaan en als ik vroeg wakker ben (weieieieieieieieieinig kans) wil ik een beroemde begraafplaats bezoeken.

 

Goed, ik ga zo met Alex naar de bar hier in de buurt.

 

-x-

 

------------------

Ik vond een artikel in het Parool over Savannah, hier een alinea:

 

Waarom Savannah zo veel geesten lijkt te tellen? De stad is, zo luidt een van de verklaringen, letterlijk gebouwd op haar doden. Met het groeien van de bevolking moesten begraafplaatsen wijken voor huizen en kantoren. Sommige doden werden 'herplaatst', andere niet, en soms komen ze ineens tevoorschijn. Zo werd in een van de statige panden tijdens een renovatie een gemummificeerd lichaam in een muur gevonden. Neem daarbij dat er voor het ontstaan van de stad ooit een begraafplaats voor indianen was en dat de latere bevolking bestond uit een mix van kolonisten, avonturiers, piraten, handelaren, slaven en 'voodooïsten', en zie: alle ingrediënten voor een goede ghoststory zijn present.

 

Het hele artikel is te lezen op http://images.webads.nl/stir/parool_stir.htm

 

 


Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

24/1/2007 - Philadelphia/Washington D.C.

 

Waar was ik gebleven, ja bij Philly. Nou de betreffende avond verliep natuurlijk geheel anders dan gepland, zoals altijd! Toen ik rond 21 uur het hostel verliet sneeuwde het en ijzelde het als de neten! Voorzichtig lopen dus. Ik was zo ongeveer de enige op straat! Dit was echt even wennen, na NYC! De straten waren echt prachtig, zo wit. Even wat gegeten ergens (ik was de enige, het was overal leeg!) en toen naar Drinkers Pub, waar ik had afgesproken met een barman die ik eerder die middag had ontmoet. Ik was te vroeg dus ging maar aan de bar zitten en raakte in gesprek met twee jongens uit Philly. Erg gezellig, zo gezellig dat ik de barman met wie ik af had gesproken niet eens heb gezien de hele avond!

 

Kom ik 's nachts aan in mijn hostel, jawel, lag er een SNURKER! Neeeee, ja echt. Nou ja, ik sliep redelijk snel, maar werd ook snel weer wakker, want om 7 uur, ik herhaal z-e-v-e-n uur begon iedereen in de kamer al te rommelen, heen en weer te lopen en weet-ik-wat-voorn- dingen te doen. Jeeeezus, nou dat is dus het bestaan van een reiziger!

 

Veel mensen die ik gesproken heb (reizigers) vinden Philly een saaie stad. Ik vind van niet. Het centrum is schattig en doet klein aan. Er zijn leuke straten, barren, en dingen om te zien. Philly zelf is trouwens heel groot.

 

Om 10.30 uitgecheckt en om 13 uur de trein genomen naar Washington. Geweldig he! Loop je het ene moment in New York, dan drink je een biertje in Philly en dan sta je ineens op het station van DC (=Washington)! Met de taxi naar een hostel, ingecheckt en daar stond ik dan weer: bepakt en bezakt, maar dan nu in DC.

 

Wat zal ik eens gaan doen dacht ik? Heb wat rondgewandeld in de buurt, maar het werd al snel donker, dus snel naar een cafe vlakbij het hostel gegaan. En jawel, wat zag ik daar?? LIKEUR 43 (=favoriet drankje van de vrouwelijke Mi Madre crew)! De eerste keer dat ik dit drankje in de USA zag! Dus ik moest natuurlijk even proeven of 43 hier hetzelfde smaakte als in Utrecht haha. Daarna richting hostel gelopen en in de lounge gezeten. Inhoud: 2 oude grijze mannen, 1 kale man en 1 mens waarvan ik nog steeds niet weet of het nou een man of vrouw is.

 

Toen ik beter keek zag ik dat er op de 2e verdieping ook nog een lounge was en daar kwam ik zowaar twee bekenden tegen! Deze twee meiden sliepen ook in het hostel in Philly en met hen heb ik daar gegeten. Geinig he, dus vanavond gaan we naar Dupont Circle, veel restaurants daar.

 

Ook dit hostel bevalt goed (het is stukken groter) en heb goed geslapen (8 meiden op de kamer). Vandaag rond 10.30 uit het hostel vertrokken en op pad gegaan. Ik ben net terug en wat een geweldige dag heb ik gehad!! Het ene mooie gebouw na het andere, ongelofelijk was het. Het begon bij het Witte Huis, toen de Washington Monument opgeweest (prachtig uitzicht), Supreme Court, Library Congress etc. Wat een wandeling, mijn god het was echt supermooi, ook het weer was trouwens geweldig.

 

Alle musea zijn hier trouwens gratis, dus ik ben even naar het toilet gegaan in het Natural History Museum. Ben ik toch in een museum geweest.

 

Nou dat was m weer!

Groetjes!

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

21/1/2007 - ' Philly'

 

Hoi!

 

Gisteren heb ik New York verlaten na een ge-wel-dig diner in de Buddha Bar, wat een tent, wat een eten, en wat een mensen komen daar zeg! Ongelofelijk...Om 12.00 de trein genomen naar Philadelphia, slechts anderhalf uur reizen. Zeer relaxte trein, het leek wel een vliegtuig: zachte stoelen, beenruimte waar je u tegen zegt, het was rustig en er is zelfs een restaurantje aanwezig!

 

Det treinrit verliep dus goed, totdat ik in Philly na een korte taxirit voor mijn hostel stond, dat

DICHT was! Tussen 10.30-16.00 is het elke dag dicht en moet iedereen het pand verlaten en kan er niet ingechekt worden. Godsamme, daar stond ik dan, in het piepkleine en donker steegje. Dus mijn koffer heb ik achtergelaten in een cafe en s middags weer opgehaald. Beetje rondgewandeld in de tussentijd, ook even naar Chinatown geweest. Rond 17.00 heb ik ingecheckt en ik was zoooooo bang...ik dacht: 'hostel, ranzig, open doucheruimte etc', maar neen! Het is schoon (zelfs de toiletten en douches), rustig (nog geen 10 mensen op de kamer), gratis poolen, gratis koffie en thee, boeken, lounge, kortom echt prima! Ik ben ook gelijk maar member geworden van deze Hostel Company haha.

 

Ik heb gelijk allerlei reizigers ontmoet waarmee ik 's avonds in de stad ben gaan eten. Daarna met een meisje uit New York naar bar Heat geweest en daarna wezen 'clubben'  in Club 27, pal tegenover het hostel! En dan bedoel ik niet aan de andere kant vd straat, maar ECHT RECHTtegenover ons gebouw! En mijn god, ik ben nog nooit in zo'n club geweest, wat daar allemaal gebeurde...de Philly's gingen werkelijk 'crazy', geweldig! Je had ze eens moeten zien, ik heb nog nooit zoveel mensen tegelijk uit hun dak zien gaan!

 

Kon daarna dus zo de mand inrollen (2.30 gaat de deur hier vh hostel dicht!!), en onder het genot van al het gedreun van de club heb ik geprobeerd de slaap te vatten (dat ook nog lukte, het is wonderbaarlijk!).

 

En ja, om 945 ging de muziek aan in het hostel (ja echt, er zijn luidsprekers in de slaapzalen), aangezien iedereen om 10.30 moet opzouten!! Niet dat ik nog sliep toen, want veel reizigers vertrokken rond 8 uur al...

 

Vandaag de stad met heel veel historie verkent, wat een leuke stad is dit zeg! Zo anders dan NYC! Veel rustiger...mooi, schoon. Ik heb de Liberty Bell bezocht en diverse andere historische zaken waarvan ik niet meer precies weet wat het ook al weer was. Verder hele dag gelopen (en het was kouououd!!), zalige dag. Ook naar een overdekte foodmarket geweest, echt superleuk! Thee gedronken in een bar en vanavond met de barman op stap !

 

Ik twijfel of ik nog een dagje Philly 'doe' of mrogen naar DC ga. Ik houd jullie op de hoogte! Ik kan hier geen foto's uploaden, want heb mijn laptop niet mee.

 

-x- 

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

19/1/2007 - Bye Bye New York

 

v e e l  p l e z i er  i n  d e  w i n d  i n  h o l l a n d!

 

Nog slechts anderhalve dag mag ik mijzelf een 'New Yorker' noemen (al zegt men dat je er 2 jaar moet wonen om jezelf zo te mogen noemen), daarna word ik een reiziger, a.k.a. backpacker. Geef mij de eerste benaming maar. Met mijn nieuwe oerlelijke feloranje koffertje zal ik het oosten van de VS ontdekken. Hoe wat en waar? Ik heb nog geen idee, ik heb alleen de eerste twee nachten geboekt in een hostel in Philadelphia. Met 28 man op een kamer slapen (18 dollar per nacht), ach in het kader van low-budget moet dat kunnen, nietwaar? Ik hoop mijn blog dan nog te kunnen bijhouden vanuit i-netcafés.

 

Hoe heb ik het leven in New York ervaren de afgelopen twee maanden?

 

Het begon allemaal op Schiphol. Geen tranen oid, maar gewoon 'doei, tot over drie maanden!':

 

 

Ik kwam op een zaterdagavond aan in mijn residentie en dacht 'ik ga eens even rondwandelen'. Eenmaal buiten dacht ik 'waar ben ik in godesnaam aan begonnen? Wat doe ik hier?!' Ik kende niemand, kende de weg niet, geen idee wat ik moest doen. Ik dacht aan de zaterdagavond in Utrecht, lekker op stap...geen gedoe, je kent iedereen, weet waar je moet zijn....was ik maar daar! Nou ja, ik ben dus direct weer terug naar de residentie gegaan en heb zo ongeveer iedereen aangesproken die ik rond zag lopen daar. Uiteindelijk klikte het met Sandra (Spanje) en nam zij mij de volgende dag op sleeptouw. En WEG was het beeld van Utrecht. Ik zou twee maanden lang in NY gaan wonen! Whoeiiii te gek! En ik kan nu zeggen: wat een wereldtijd!

 

En zo voelde ik me eigenlijk al vanaf dag twee op mijn gemak. Althans, overdag en 's avonds, want slapen? Ho maar. De eerste week heb ik weinig geslapen. Ik lag in bed en keek uit op allerlei gebouwen vanaf de 17e verdieping. Ik kon het niet geloven (nog steeds niet)! Het was in mijn hoofd te druk om te slapen. Alle nieuwe indrukken, beelden, mensen etc. raasden elke nacht voorbij. Enfin, na een weekje of wat kon ik gewoon rustig slapen en tja, nu wil ik niks liever dan 's ochtends in mijn bed blijven liggen.

 

Maar helaas, ik moest elke dag naar school. En ja, de inhoud van de lessen was een tegenvaller. Ik bedoel, het leek meer op een tekenles dan een les Engels. Ach, nu ik het resultaat bekijk is het eigenlijk best geestig. Dat laatste ding is trouwens een leeuw:

 

 

Maar desalniettemin was school toch altijd leuk. Veel mensen leren kennen en het geeft je een basis voor het leven hier.

 

New York is een geweldige stad, een wereldstad en ik ben heel blij dat ik hier twee maanden heb gewoond. Ik heb mijn ogen uitgekeken de afgelopen tijd. Een ritje in de taxi was altijd een feest, lekker naar buiten kijken, heeeerlijk om te zien hoe Manhattan aan je voorbij schiet. Niet normaal wat ik allemaal heb gezien en heb gedaan. Stond ik gewoon op het Empire State Building, liep ik over Times Square, shoppen in SoHo, naar het lichaam van James Brown, een bezoek aan de VN, even naar de bios in NY, naar een musical etcetc. Het nachtleven is hier immens. Musicals, clubs, ongelofelijk veel barren en restaurants, megabioscopen, en dan heb ik het nog niet eens over alle shows: cabaret, comedy, toneel etc. Er is elke avond genoeg te doen, maar het is ontzettend duur. De toegang voor een club kost je al snel zo'n dertig dollar en voor een coctailtje ben je ook gauw tien dollar kwijt, maarrrr, dan heb je ook wat! De muscials die ik bezocht heb, Hairspray and Beauty and the Beast, waren echt fantastisch, nog nooit heb ik zo'n goede show als B&B gezien!

 

 

Ja stappen is hier onwijs leuk, trendy en spannend. We zijn naar diverse clubs geweest, veel bars, veel ontiegelijk hippe restaurants etc. Na een week had ik zelfs al een 'lokaal feest' te pakken (van de barman) dat ik niet had willen missen! De laatste twee weken ben ik vaak op christelijke tijdstippen thuisgekomen. De vermoeidheid sloeg toe en als ik aan mijn bed dacht kon je me opvegen. Dus gewoon een kwestie van het even iets rustiger aandoen. Geen probleem voor mij. En het feit dat dat geen probleem was, dat ik een avond als niet verloren beschouwde als ik thuisbleef zei voor mij genoeg: ik voel me hier thuis! (Al zou ik hier niet willen wonen)

 

Veel mensen heb ik hier ontmoet uit allerlei landen, maar ook New Yorkers. En ja, ALLE New Yorkers houden ervan om te praten over...juist ja New York. Vele gesprekken heb ik gevoerd over de stad en waarom het nou zo geweldig is. De mensen die ik heb ontmoet zag ik overigens maar één keer, daarna hoor je nooit meer iets van ze. En dat schijnt dus ook weer typisch New York te zijn (dat hoor ik dan weer van andere NY'ers). Negen van de tien keer als ik NY'ers ontmoette was ik alleen. Alleen naar een bar of alleen ergens eten leverde altijd goede resultaten op! Altijd aanspraak van mensen die ook alleen zijn (zie je erg veel hier). Ik was een van de weinge van mijn 'vrienden' die alleen ergens wat ging drinken. Ik snap niet waarom anderen dit niet deden (ja verlegenheid), maar dit waren echt de leukste momenten.

 

Zo ontmoette ik op mijn tweede dag hier al de barman (bij nader inzien is hij niet voor niks een BARMAN van beroep hahaha). Hij heeft mij kennis laten maken met veel bars, heel veel bars! Dan de twee jongens uit café Noir die ik ontmoette op eerste kerstdag. Met hen heb ik de kerst doorgebracht (ja veel café Noir, want dat heb ik gebombardeerd tot mijn stamkroeg). Of de kerels uit café Noir met wie ik een hele zaterdagmiddag coctailtjes heb gedronken. Of die gast uit club Crobar die mijn vriendin en mij naar de 'luxe ruimte' loodste in die disco met champagne etc. Ja, alleen maar jongens, dat klopt, maar ja wat wil je als alleen reizende vrouw! Bovendien is NY de grootste singlestad ter wereld, dus zo gek is het niet natuurlijk haha. Tip: neem altijd een boek mee als je alleen op pad gaat, gehijt dat mensen gaan vragen wat je leest (=contact!). (Ja ik was Giphart aan het lezen: Het feest der liefde. En om nou de passage te gaan beschrijven die je op dat moment aan het lezen bent?! "It's about...love!")

 

Momenten om niet te vergeten. Het zijn er zo veel, maar vooral het feit dat je ergens ALLEEN naar toe gaat vind ik geweldig. Lekker in je uppie op je dooie gemak New York verkennen. En net doen alsof je hier 'echt' woont, ipv de toerist te spelen. Alsof het dagelijkse kost is om door wijken als East Village oid te lopen! Je hoeft met niemand rekening te houden, niet te wachten en je bent 100% op jezelf aagewezen. En ik moet zeggen dat dat me goed is afgegaan!

 

Even dacht ik daar anders over, met kerst. Toen kwam de reisdip, even voelde ik me eenzaam en ik dacht: de mensen hier zijn niet mijn echte vrienden en ze zijn zo anders, maaarrr na een dag of drie was ik godzijdank weer de oude. De mensen die ik heb leren kennen de afgelopen weken zijn erg leuk en ik denk zelfs dat ik ze ga missen! Dat had ik op t begin niet kunnen denken! Mensen kunnen tijdens een reis al na twee dagen je beste vrienden zijn! Maar om nou te zeggen dat ik vrienden voor het leven heb gemaakt? Neuh...iedereen gaat terug naar huis en hop na een week ben je alle namen weer kwijt!

 

 

 

Ik ga het gekke (crazy) leven in New York missen. Nooit weet je wat je hier te wachten staat. De stad slaapt nooit en er valt al tijd iets te beleven, of je nou alleen bent of niet. Ach en op elke hoek vd straat kun je wel een internetverbiding vinden, dus alleen ben je nooit ;). (heb nu ook Skype ontdekt, wat een wondermiddel is dit zeg).

 

Ik zou nog zo veel kunnen schrijven over mijn ervaringen en dingen die ik niet op de blog heb gezet omdat er te veel andere zaken waren om te vertellen etc. Maar ik doe het niet. Dan rest mij nog u te melden:

 

 

 

Liefs, Iris

 

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

18/1/2007 - foto's afgelopen week

 

Met Ciska, een vriendin van mijn moeder, in restaurant Boom in Soho:

 

 

 

Het beroemde café/restaurant Pastis in Meatpacking District. Twee uur wachten is hier eerder regel dan uitzondering!

 

 

Met Chris in Pastis:

 

 

Outletcetre Jersey Gardens in New Jersey. Koopjesjagen, dat wel, maar gezellig winkelen? Beoordeel zelf:

 

 

 

Met Claudin en Adrien in stamkroeg café Noir in SoHo:

 

 

's Avonds naar Beauty and the Beast:

 

 

Ja, en ondertussen moeten we ook nog naar school en een beetje tekenen enzo daar. Lijkt sprekend he!

 

 

 

De...subway:

 

 

De dagelijkse koffiepauze om 10.30:

 

 

 

Gisteravond een verjaardag in club/restaurant Le Souk:

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

17/1/2007 - Dames en heren, het is begonnen: de winter

 

Ik heb onmiddelijk besloten om vooral NIET richting het midden van de USA te reizen (bijv. Chigaco): te koud . Vandaag lijkt New York in de ban te zijn van de winter. Wat een kou ineens! Hoe ik anderhalve week geleden nog lekker in een t-shirtje rondliep en nu met een capuchon en sjaal om mijn hoofd gewikkeld de stad afstruin. Het vroor vandaag en ik besef nu pas hoeveel geluk we hebben gehad met het weer de afgelopen weken! U begrijpt, het is dus geen doen om naar de bar te gaan om de foto's up te loaden. Donderdag is het de laatste dag dat ik mijn laptop heb, dan zal ik de boel oploden (Ik laat mijn spullen namelijk achter in Queens, bij de broer van Naomi).

 

Vandaag wederom een kaartje bemachtigd voor een musical (korting: maarliefst 50  hele procenten). Dit keer voor Beauty and the Beast. Wat een geweldige show! Nou ben ik geen grote Disneyfan, maar dit...echt prachtig. De decors en kostuums zijn in deze musical echt fantastisch. Kaartje heb ik gekocht bij TKTS. Zij verkopen kaarten voor shows voor dezelfde avond tegen gereduceerde prijs. Van tevoren heb je geen idee welke shows ze aanbieden. Je maakt de keuze pas als je in de rij staat en het bord ziet met de shows van de dag.

 

Gisteren was het Martin Luther King dag, dus freeeeee! Op naar de Jersey Gardens, een grote shoppingoutlet in New Jersey, zo'n veertig minuten met de bus vanaf hier. T is nou niet dat je zegt: gezellig winkelen, maar de prijzen maakten een hoop goed! In een overdekt winkelcentrum (ja dat was het) heb ik van 10 tot 17 rond gebanjerd. Tja, dat verveelt natuurlijk geen moment! Het warenhuis Macy's, hier in NYC, heeft nu trouwens ook geweldige aanbiedingen...vandaag een jas van DKNY voor 40 dollar op de kop getikt. Nou, dat maak je niet snel weer mee denk ik!

 

Na al het shoppen 'The devil wears Prada' gekeken met mijn 'huisgenoten'. Errug leuk, want...in deze film worden het café/restaurant Pastis en de bakkerij Magnolia aangehaald en JA, wij zijn daar geweest, uiteraard.

 

Ik zit nu in de lounge van de residentie, met vier Brazilianen die alleen maar met elkaar om wensen te gaan. En deze vier mensen wei-ge-ren om Engels te praten, wat hier dus wordt beschouwd als asociaal. Daar zit ik dan tussen, ben je dan lekker mee. Een blik wordt je niet gegund. Dan ga je je toch ernstig afvragen wat dit soort mensen hier doen!

 

Enfin, ik ga slapen. Morgen komt er een inspectie op school. Dat betekent dat wij morgen op tijd moeten zijn, niet mogen eten en drinken in de klas, telefoons uit moeten zetten enzo :/ .

 

Groetjes!

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

15/1/2007 - Paniek op de 17e verdieping

 

Zondag, chilldag ! Dus ja, we zitten net in de lounge wat aan te rommelen, totdat er een vrouw van de security binnenkomt. Of één van ons Spaans spreekt. Helaas. "Waarom?", vraag ik. Schijnt er dus een meisje uit Argentinië vandaag in NY aangekomen te zijn en to-taal in paniek te zijn . Huilen, drama zaaien, chaos maken en men weet niet waarom. Ze wil naar huis en onder geen beding hierblijven. Dus haar koffers zijn alweer ingepakt en ze is klaar om te gaan. Onmogelijk natuurlijk, dus nu zit ze nog op haar kamer. Sociaal wezen dat ik ben ben ik net even gaan kijken of alles in orde met haar was (terwijl ik haar nog nooit had gezien)  en mijn hemel: dit was echt ellendig. Huilend met haar moeder aan de lijn, schreeuwend dat ze weg wilde. Ik probeerde haar nog op andere gedachten te brengen, maar dat was vrijwel onmogelijk. De vrouw van de security zei dat ze zoiets nog nooit had meegemaakt en zij is bang dat het meisje in kwestie gekke dingen gaat doen. Logisch dat je je nog niet helemaal op je gemak voelt de eerste dag, maar dit is wel erg extreem ...

 

Vanmiddag een zalige zondag gehad. Goede benaming, de Zalige Zondag, de ZZ. Deze ZZ bestond uit een brunch in het beroemde restaurant Pastis (ook bekend van Sex and the City), in het Meatpacking District. Ik probeerde gisteren een reservering te maken, maar ze zaten vol. Wij dus op goed geluk erheen. We hoefden 'maar' een uurtje op een tafel te wachten! En ja, dat is niet lang voor Pastis, want normalitair kan de wachttijd oplopen tot 2,5 uur! Het was namelijk rustig volgens de barman (en dat terwijl het hele resaurant proppievol stond met wachtenden)! Uiteindelijk dus een prima tafel gekregen met Chris en Claudin en lekkerrr gegeten En de bediening was ook nog eens uitmuntend, dat zou je in Nederland niet snel meemaken op zo'n drukke dag! Foto's kan ik nu helaas niet uploaden, aangezien de site geblockt wordt hier thuis. Daarna rondgewandeld in de buurt en thee gedronken (met taart, want het is zondag, dus dan moet er gehighteat worden)...

 

Gisteren ben ik met Cisca, een vriendin van mijn moeder, de hele dag opstap geweest. Zij is stewardess en vloog deze week naar NY. Zodoende ontmoetten wij elkaar gisteren in haar hotel (gelegen in hartje Midtown, wowwww) en wilden wij naar een show gaan 's avonds. Maaaarrr, daarvoor hadden wij wel kaartjes nodig, en om daar nou twee uur voor in de rij te staan?! Neuh...,dus toen zijn we naar SoHo gegaan. Lekker gelopen daar, gedronken in Café Noir en gegeten in Boom, geweldig!

 

Sja en dan is nu het moment aangebroken dat ik ziek ben  . Misschien heb ik wel een of ander virusje opgelopen of vermoeidheid, ik weet het niet. Ik blijf maar denken: "Beter hier dan tijdens mijn reis waar ik met 27 man op een kamer slaap..." Heb t dus niet bont gemaakt dit weekend en zit nu nog steeds heel braaf in de lounge! Hoop dat ik me morgen beter voel om naar New Jersey te gaan, naar de outlet stores. We hebben namelijk vrij van school ivm Martin Luther Kingdag!

 

Beeeeeeeeeeeeeter.

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/1/2007 - Vandaag geleerd: deja fuck, double book and real state bride

 

“Ladies, there we go!

Penisman: Raise your hands please!”

 

Want ja, er waren ook enkele mannen aanwezig bij deze ‘Sex and the Citytour’ in New York City. Vrijwillig? Ze zeiden van niet, maar ondertussen wel genieten van alle wetenswaardigheden over het andere geslacht...ja dat kennen we nou wel.

 

Onze guide, Liz Thompsen, is een echte city-girl en zou zo één van de Sex and the Citygirls kunnen zijn. “Ik lijk het meeste op Samantha!!!” roept ze door de bus, overigens voornamelijk gevuld met giebelende meidengroepjes (waar wij ook bij horen).

 

Dan begint de drie en een half uur durende tour, althans bijna. Voordat we van start gaan moeten alle deelnemers aangeven op wie ze het meest lijken: Carry, Samantha, Charlotte of Miranda. “Because we all look like one of them.” Of het een moeilijke keus was? (...)

 

Deze middag zullen wij langs alle hotspots van de populaire serie rijden en zo nu en dan ergens een stop maken. Om 15 uur moet iedereen gereed staan vlakbij de Colombus Circle, vlakbij het Plaza Hotel, waar veel scenes plaatsvinden, die we ook te zien krijgen op de kleine televisieschermpjes in de bus. Dan vertekt de bus, via 5th Avenue (Tiffany’s & Co en andere hotspots van de serie zijn hier gevestigd) op naar locatie nummer 1. De locatie van ... de Tarzan (do I need 2 say more?!). De sexshop The Pleasure Chest (7th Ave and Perry street). Iedereen natuurlijk excited, want we ‘mogen’ een kijkje nemen binnen! Lachûh natuurlijk én we krijgen ook nog 15% korting op aankopen. Dat moet natuurlijk gekkenhuis zijn voor die arme verkoper: drie keer op een dag een groep gillende vrouwen binnen.

 

 

 

 

We rijden door Greenwich, East Village, West Village en het Meatpacking District. In deze gebieden vinden de meeste scenes plaats. We zien peperdure winkels, parken, speeltuinen, bars en restaurants, straten, alles waar ook maar iets is gebeurd in de serie wordt aangewezen (van de plek waar Miranda Carry vertelt dat zij zwanger is tot het straatje waar Carry wordt beroofd). Als bewijs zien we direct hierna de bijbehorende scene.

 

De beroemde Magnolia Bakery in the Bleeckerstraat mag ook zeker niet overgeslagen worden. Ik geloof dat dit de winkel is waar de dames graag brood of andere zoetigheden kopen. Deze bakker is ongelofelijk populair in NY en het was dan ook propvol. In het weekend schijnt hier zelfs een lange rij te staan, tot aan het volgende blok! Logisch, want de cupcake die wij kregen smaakte werkelijk voortreffelijk! Overigens verkopen ze niet meer dan twaalf cupcakes aan een persoon:

 

 

 

Vlakbij deze bakkerij woont Carry (in de serie). De scenes in het huis worden opgenomen in de studio in Queens, maar haar voordeur is in Manhattan. Ontzettend dure straat natuurlijk, fotootjes maken en weer verder.

 

 

Op naar het huis van Samantha (of beter gezegd: de voordeur van). Zij woont in het Meatpacking District, een hippe wijk in opkomst. Veel hotspots zijn hier gevestigd. In één of andere gore straat wijst onze guide ons de deur van de blonde dame.

 

We rijden verder langs allerlei belangrijke plekken en eindigen onze tour in een bekende bar: d’Oneals, de bar van Steve en ...?

 

 

Hier genieten wij uiteraard (duh) van een cosmootje, zoals de Sex and the Citydames ook regelmatig doen!

 

 

 

Aan het eind van de tour zijn er wat cupcakes over en degene die de vraag goed beantwoordt wint een cakeje.

 

De vraag:

Maak af:

“Dirty Martini? ....”

Antwoord:

“Dirty bastard.” (Samantha)

 

En...dan hier nog wat vocabulary, niet heel onbelangrijk dacht ik zo, aangezien ik hier kom om Engels te leren! Insignis-dames, opgelet!

 

*double-book = to schedule 2 dates in 1 night

*deja fuck = when you re having sex with someone and you realize that you ve slept with them before

*gherkin = a small penis

*real estate bride = a woman who marries to get an apartment.

 

De laatste dagen zijn nu helaas aangebroken, althans in New York. Het feest gaat gewoon door in andere steden! Zul je net zien, ga ik hier bijna weg, word ik ziek. Gisteren had ik een tafel gereserveerd in Club BED voor een diner, voordat ik weg wilde gaan werd ik ziek (toevallig net na het bezoek aan het Museum of Modern Art. Aantal minuten binnen: 60. Te vermoeiend). Dus de rest van de avond maar in mijn kamer gespendeerd (en geleerd, want vandaag hadden we een proefwerk haha).

 

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/1/2007 - m u s e u m!!

 

Zoals ik al eerder scheef is het bezoeken van/'wonen' in een stad vermoeiend. De eerste periode ren je van hot naar her en is het een grote chaos in je gedachte. De vermoeidheid begint nu dus lichtelijk toe te slaan en ik doe het even (heel even maar hoor) wat rustiger aan. Zo heb ik vannacht voor het eerst sinds lange tijd twaalf uur geslapen! Te laat wakker dus voor de les, maar goed, ik had al andere plannen gemaakt. Vandaag wilde ik namelijk een tour doen door het stadion van de Yankees, in The Bronx (een van de wijken van NY). Kom ik daar aan om 12.10 (na eerst in de verkeerde metro gezeten te hebben), was de tour tien minuten geleden gestart. Een aangezien er maar één rondleiding per dag is stond ik daar verloren en eenzaam! Want ja, het was erg rustig op straat en voelde me daar nou niet zo comfortabel in mijn eentje. Ik wilde ook nog een beroemde begraafplaats bezoeken daar, maar besloot dat ik dat beter met iemand samen kon doen. Bovendien was het vandaag heel koud, te koud om buiten te lopen.

Ik snel naar school dus, want ik had afgesproken met Claudien. Samen met haar en Audrien (ofzoiets, na een paar weken kun je niet meer naar iemands naam vragen, dus moet ik daar morgen via-via even achter komen) naar SoHo gegaan, gelunchd en genoten van de mojito's.

 

Gisteren:

 

 

Jawel, dit is een m u s e u m! Dit is het American Museum of Natural History, vlakbij Central Park. Het is en blijft een museum, dus hoe je het ook went of keert, eenmaal binnen begin ik al te gapen. Niet dat het saai was, maar dat is nou eenmaal het wel en wee van een museumbezoeker. Veel opgezette dieren én een ruimte vol met skeletten van dino's, een van de leukste delen van het museum.

 

 

 

Een hele ervaring om in een museum te zijn in NY ;), morgen gaan we weer, zo leuk! Dit keer naar het Museum of Modern Art, een wereldberoemd museum. Chris heeft vrijkaartjes geregeld.

 

Na ons 'uitstapje' ben ik naar de film Dreamgirls geweest, voor de ontspanning. Goed bevallen.

 

Maandagavond zijn we met wat mensen naar Le Souk geweest, een Marokkaanse tent (club/restaurant). Goede keus, want het was erg leuk en ook nog een danseres:

 

 

 

 

Met Ryo, de Japanner

 

Ik zat overigens gisteren in onze lounge met een jongen uit Taiwan. En vroeg mij waar ik vandaan kwam en ik zei:

"The Netherlands".

"WHERE?!"

"Holland, u know"

"Ah, Poland".

"No, Holland."

"No, I don't know".

 

De eerste persoon die nog nooit van Nederland gehoord heeft!

 

Ik ga weer, moet fit zijn voor het museum morgen. 't Is niet zomaar iets van  'daar gaan we wel even heen' namelijk.

 

Kus!

 

ps, van de gaslucht in Manhattan deze week trouwens niks gemerkt

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

8/1/2007 - Black Gospel

 

Acht uur, zondagochtend! Dat was nou lang geleden! Gisteren was het dan zover, om half tien had ik met Ryo afgesproken voor de Abyssinian Baptist Church in Harlem. Deze kerk is gebouwd in 1808 en is de oudste zwarte kerk van NY. Op de zondagochtend mogen buitenstaanders de mis bijwonen. Dat mensen hiernaar benieuwd zijn bleek wel uit de lange rij die voor de kerk stond. Alle leden kregen uiteraard voorrang en er mocht een gelimiteerd aantal bezoekerds naar binnen. Omdat wij inmiddels wel weten hoe het werkt met de wachttijden stonden wij eindelijk een keer vooraan in de rij (slechts anderhalf uur wachten dit keer!). Eenmaal binnen begon de mis waarbij wij uiteraard ook konden genieten van black gospel muziek. Ik had echter toch een circusgevoel: aapjes kijken en een verstoring van de dienst. met al die toerisen met camera's e.d. Hoe dan ook, het was een mooie en indrukwekkende dienst. Voor velen is het gebruikelijk daarna te brunchen in Harlems bekendste restaurant: Sylvia's. In dit soulfoodrestaurant is elke zondagmiddag livemuziek en al vrij snel kregen wij een tafeltje toegewezen in dit afro-Amerikaanse restaurant.

 

 

 

 

 

Buiten is elke week een kleine markt:

 

 

By the way, toen wij in de rij stonden heb ik ook nog ff Chris Zegers gesignaleerd!

 

De warmte was maar van korte duur (hoewel het nog wel warm is voor de tijd van het jaar), maar de zon blijft schijnen. 's Avonds ben ik met Chris naar de bios geweest: Children of Men. Van tevoren zei ik: "Chris, geen actiefilm, maar een simpele komedie o.i.d." Zijn antwoord: "Ja, ja dat is goed." Zaten we in de film: bloed, doden, oorlog, schieten, geweld, chaos. Mijn god, wat een film. Ben overigens nog nooit in zo'n grote bios geweest, volgens mij.

 

Vandaag was onze leraar ziek, dus kregen wij vervanging. Sjezus, wat een les! Moesten we in een kring gaan staan en elkaar dingen gaan vertellen...mijn hemel wat hebben wij gelachen zeg, niet te geloven. Werden wij toch even behandeld als een kleuterklasje! Hilarisch! Enfin, goede organisator die ik ben gaan wij vanavond met wat mensen naar Le Souk, een restaurant/club.

 

Ik heb onlangs een boekje gekocht: Culture Shock! A survival guide to customs and etiquette: The Netherlands. Dit boekje is bedoeld voor Amerikanen die Nederland willen bezoeken en de gewoonten willen leren.

 

De eerste zin: Water, water, water everywhere. In the Netherlands you are never far away from water. Een tip: invite your neighboor for a cup of coffee to make his or her acquaintance as soon as you settled in. Of: ask for a bonuscard in the super market. And Don't forge a birthday. This is a major social blunder!

 

Geestig om te lezen.

 

Doei!

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer