Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
islam

Description

het gaat over de islam


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

welkom

 


Posted: 12:00, 1/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

verhalen

De wrede vrouw en haar kat...

Er was eens een vrouw die een kat had. Het was een wrede vrouw en ze behandelde haar kat slecht. Op een dag vertelde de Profeet (Allah's vrede en zegeningen zij met hem) zijn  Metgezellen een verhaal over de slechte vrouw. "Zij zorgde niet goed voor haar kat," zei Hij. "Ze gaf hem niets te eten of te drinken," Hierdoor werd de kat erg mager en haar vacht begon uit te vallen. De vrouw had een slecht humeur. 

Als ze boos was, schopte ze de kat of gooide haar de deur uit en moest ze de hele nacht buiten blijven.Het duurde niet lang of de kat werd bang voor de vrouw. Elke keer dat ze in de buurt kwam, schreeuwde de kat en kroop onder een tafel of een stoel. De buren van de vrouw waren boos op haar. Op een dag kwam een buurman haar opzoeken. "Je bent erg wreed voor je kat!" zei de buurman. "Een kat is ook een schepsel van Allah, net zoals wil dat zijn. Je maakt een grote fout!" 

De vrouw werd erg boos toen ze dit hoorde. "Ga weg!" schreeuwde ze tegen de buurman. "Die kat is van mij. Als ik hem slecht wil behandelen dan doe ik dat! Ga weg en Iaat me met rust!" De buurman werd ongelukkig toen Hij hoorde. Toen bedacht Hij een plan om de kat te redden. Hij ging terug naar zijn huis en wachtte tot het donker werd. Naast hem hoorde Hij de wrede vrouw tegen haar kat schreeuwen. "Ga weg jij, jij smerig beest!" riep zij. 

"Ik wil je vannacht niet in mijn huis hebben!" De buurman hoorde dat de wrede vrouw haar voordeur opende. Toen hoorde Hij de kat schreeuwen en jammeren alsof de vrouw haar op straat gooide. Toen, sloeg zij de deur dicht. De buurman wachtte even om er zeker van te zijn, dat de vrouw niet weer naar buiten zou komen. Toen ging Hij de straat op. Daar was de kat, die zielig voor de deur van de vrouw zat. 

De kat was aan het schreeuwen en snuffelde bij de deur en hoopte dat de vrouw haar weer binnen zou laten. Het hart van de buurman was met medelijden voor de kat gevuld. "Jij arm beest," zei hij. "Kijk eens hoe dun je bent! Hij boog zich voorover en pakte de kat op. Hij aaide het.over zijn kop tot het stopte met huilen. "Ik neem je mee naar mijn huis," zei de buurman, "en ik geef je wat te eten." 

Toen hij thuis was vulde hij een bord met wat eten en gaf dat aan de kat. De kat at dat hongerig. Het bord was al spoedig leeg. De buurman vulde het opnieuw. En weer at de kat alles vlug op. Maar tenslotte had de kat genoeg gegeten en ging op de grond liggen en viel in een diepe slaap. De volgende ochtend kon de wrede vrouw haar kat niet vinden. Ze keek overal. Ze zocht in de straat, ze zocht op de markt. 

Ze sloeg op de deur en schreeuwde boos. De buurman opende de deur. "Ik weet wel, dat jij mijn kat gestolen hebt!" schreeuwde de vrouw naar hem. "Jij bent een dief. Geef het meteen aan mij terug!" "Nee," zei de buurman. "Je bent een wrede vrouw en je verdient het niet een kat te hebben!" "Ik wil die kat! Geef het terug" schreeuwde de vrouw. Ze werd al bozer en bozer. "Ik geef je de kat niet terug tot je belooft dat je hem vriendelijk zult behandelen" gaf de buurman als antwoord. Toen de vrouw dat hoorde, lachte zij in haar vuistje. "Domme man!" dacht ze. "Ik hoef alleen maar te beloven dat ik mijn kat goed zal behandelen en hij geeft hem aan mij terug!" De vrouw deed dus alsof ze niet meer boos was en glimlachte naar de buurman. "Natuurlijk zal ik mijn kat goed behandelen als je hem aan mij teruggeeft!" zei ze met vriendelijke stem. "Beloofd?" vroeg de buurman. "Ja, ja dat beloof ik" antwoordde de vrouw. "Je zult de kat genoeg te eten geven en hem 's nachts niet op straat gooien?" wilde de buurman weten. "Natuurlijk niet," zei de vrouw gedwee "ik zal de kat te eten geven en er van nu af aan goed voor zorgen. Ik zal de kat nooit meer wreed behandelen!" Hield de vrouw haar belofte? 

Nee, dat deed ze niet Maar helaas had de buurman haar geloofd. Hij wist niet dat ze loog. Hij gaf de kat aan haar terug. De wrede vrouw nam de kat weer mee naar huis en behandelde haar slechter dan ze ooit gedaan had. Ze bond een touw om de nek van de kat en dat touw bond ze aan een stoel vast. En opnieuw gaf ze de arme kat niets te eten of te drinken. Het dier werd  dunner en dunner en zwakker en zwakker en na een poosje stierf de arme kat. 

"Wat is dat vreselijk wat ze gedaan heeft!" riep een van de Metgezellen van de Profeet (vrede en zegeningen zij met). "Wat een ontzettende wrede en slechte vrouw!" "De Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) was het hier mee eens. "Allah werd hierdoor ook erg boos op de wrede vrouw," vertelde hij de Metgezellen. De vrouw was niet alleen wreed. Ze had ook nog gelogen. Ze had een grote zonde begaan omdat ze en levend schepsel van Allah zo slecht behandeld had. De man die de dorstige hond te drinken had gegeven was al zijn zonden vergeven door de vriendelijke daad die hij voor een levend dier had verricht. Maar deze vrouw, die haar kat zo wreed had behandeld was niet vergeven en zo stuurde Allah  haar naar de Hel.


Posted: 12:20, 30/4/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Een goede daad


De Profeet Mohammed (vrede en zegeningen zij met hem) dacht altijd aan de kleine  schepselen en de dieren die op de aarde leven.
Ook deze kleine schepselen zijn schepselen van Allah en moeten met zorg en vriendelijkheid behandeld worden.
De Profeet(vrede en zegeningen zij met hem) heeft ons altijd geleerd dat te doen, en het is een plicht van de moslims om ons
 aan die regel te houden. "Jullie worden door Allah beloont voor jullie vriendelijkheid aan de levende wezens heeft de Profeet(vrede en zegeningen zij met hem) gezegd. "Allah wil dat de mens voor de dieren zorgt. Ook bomen en planten hebben onze eerbied en zorg nodig. "Zelfs het verzorgen van bomen en planten is een goede daad," zei de Profeet(vrede en zegeningen zij met hem). "Het is een daad van liefdadigheid voor een moslim," zei hij," om een boom te planten of de grond te bewerken zodat vogels, mensen of dieren daarvan kunnen eten."
Moge Allah Zijn Profeet zegenen en vrede over hem uitstorten. Hij kwam als zegen voor de mensheid, de dieren en alle andere schepselen die op de aarde leven. De Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) vertelde zijn Metgezellen veel verhalen over het vriendelijk behandelen van de dieren. Hij vertelde hen, hoe Allah deze vriendelijkheid beloont en de wreedheid straft. Hier volgen een paar verhalen die de Profeet(vrede en zegeningen zij met hem) verteld heeft over een paar manieren. waarop we goed voor de dieren kunnen zijn en er voor zorgen op de manier die Allah ons bevolen heeft.


Posted: 12:13, 30/4/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

 De profeet Nooh, vrede zij met hem

Nooh, vrede zij met hem, was een grote man.
Hij was geen koning. hij was niet rijk. hij was geen baas.
Hij was een man die machtig was.
Hij had een goed hart en was goed voor alles wat op de aarde leefde.
Hij dankte Allah altijd voor alles wat hij gekregen heeft.

Nooh is naar zijn volk gestuurd om ze te vertellen dat er maar een God is. Allah is één. Allah is machtig. Allah heeft alles gemaakt. Allah heeft de mens gemaakt. Allah heeft deze prachtige wereld gemaakt waar wij op leven. Allah heeft de mens hersenen gegeven om te denken. Gelukkig maar! Zijn volk geloofde Nooh niet. Zij vonden hem gek. Zij geloofden in hun standbeelden van hout of van steen. Standbeelden die niet konden horen of praten. De sjataan heeft hun wijs gemaakt dat deze standbeelden met Allah konden praten. Gelukkig waren er nog mensen die Nooh wel wilden geloven. De arme en zwakke mensen vonden zijn woorden prachtig. Eén God. Allah die alles heeft gemaakt. Allah die de mens heeft gemaakt. Allah die deze prachtige wereld heeft gemaakt. De andere mensen, de rijke mensen, wilden Nooh maar niet geloven. Hoe kan Nooh een profeet zijn, vroegen zij zich af? Nooh is maar een mens en dat Allah met hem praat, dat kan al helemaal niet. De rijke mensen waren gemeen tegen Nooh. Zo gemeen dat ze Nooh begonnen uit te schelden. Nooh was een man met een goed hart en bleef volhouden. Hij probeerde de rijke mensen te laten geloven dat Allah maar één was en dat Allah ze gemaakt heeft. en dat Allah deze prachtige wereld heeft gemaakt. Dit heeft hij negenhondervijftig jaar volgehouden!

Nooh kwam er eindelijk achter dat bijna niemand hem wilde geloven. Hij vroeg Allah of hij deze mensen wilde straffen. Allah zei tegen Nooh dat hij een hele grote schip moest maken.

 

Een schip met drie verdiepingen. één voor de mensen en één voor de dieren en één voor de vogels. De mensen die niet in Allah wilden geloven, lachten hem uit. Wil jij je grote schip op zand laten varen? Er waren geen rivieren, of zeeën waar de schip kon varen. De grote schip was klaar en alle mensen die in Allah geloofden en dat waren er maar weinig, gingen op het schip. Maar ook alle dieren en vogels. Van elke dier en vogel verzamelde Nooh het mannetje en het vrouwtje. 

Toen begon het water overal vandaan te komen. Uit de lucht, uit de grond. Nooit had men zoveel water gezien. En het bleef maar doorgaan. En het water steeg en steeg. Nooh die veilig op het schip zat zag zijn zoon en riep: Mijn zoon, kom op het schip en geloof in Allah. 

 

De zoon zei: Ik ga naar een hoge berg waar het water niet bij mij kan komen?. Nooh zei: Vandaag kan niemand ontkomen aan het water, ook al ga je op de hoogste berg van de hele wereld. Maar de zoon van Nooh luisterde niet naar zijn vader en ging naar de hoogste berg.

 

 Het water kwam toch bij hem en heeft hem meegenomen. Het water bleef maar stijgen, totdat iedereen en alles eronder zat. Behalve Nooh, de mensen die wel in Allah geloofden, de dieren en de vogels. Die zaten veilig op het grote schip. 

Hoe lang het water bleef stijgen weet alleen maar Allah. Misschien was het maar een paar dagen, of een paar weken, of een paar jaren. Nadat alle mensen die niet in Allah wilden geloven waren meegenomen door het water, ging het water eindelijk zakken. Nooh, de mensen die wel in Allah geloofden, de dieren en de vogels konden veilig uit hun schip. 

Ze konden weer gelukkig gaan leven en alleen Allah aanbidden. Na heel veel jaren verder, voelde Nooh dat hij niet meer lang te leven had. Hij riep zijn zonen bij elkaar en zei: Ik laat voor jullie één boodschap achter: Geloof alleen in Allah.                          


Posted: 12:13, 30/4/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

verhaal

Jij en jouw ouders 

Lang geleden was er eens een hele grote appelboom. Een klein jongetje genoot er erg van om elke dag bij de boom te spelen. Hij klom tot de boomtop, at de appels van de boom en soms sliep hij zelfs in de schaduw van de boom. Hij hield van de boom en de boom vond het erg leuk dat de jongen met hem speelde.

De tijd ging voorbij... Het kleine jongetje werd groter en hij speelde niet meer elke dag bij de boom. Op een mooie dag, kwam hij weer terug naar de boom en hij keek bedroefd. 

"Kom je met me spelen?" vroeg de boom aan het jongetje ." Ik ben geen klein kind meer, ik speel niet meer met bomen" zei de jongen "Ik wil nu speelgoed maar ik heb geld nodig om die te kopen"

"Sorry, ik heb geen geld" zei de boom....." maar je kan al mijn appels plukken en verkopen, zodat je wel geld hebt".Het jongetje was erg blij. Hij plukte alle appels van de boom en ging met een glimlach op zijn gezicht weg.Vanaf de dag dat alle appels van de boom geplukt waren kwam de jongen niet meer terug.De boom voelde zich verdrietig .

Op een dag kwam de jongen weer terug, en de boom was erg blij."Kom met me spelen" zei de boom.

"Ik heb geen tijd om te spelen "antwoordde de jongen, "ik moet nu werken voor mijn gezin, we hebben namelijk een huis nodig, kun je me helpen?"

"Sorry, maar ik heb geen huis" zei de boom, "maar je kunt mijn takken eraf hakken om een huis te bouwen". De jongen deed dat en ging vervolgens weer weg met een glimlach op zijn gezicht. De boom was blij dat hij de jongen gelukkig kon maken, maar de jongen kwam daarna niet meer terug. De boom werd daar eenzaam en verdrietig door.

Op een hete zomerdag kwam de jongen terug naar de boom. "Kom met me spelen" zei de boom.Ik ben verdrietig en ik word ouder. Ik wil gaan varen, daardoor ontspan ik mezelf. Boom, kun jij me een boot geven?" "Weet je wat jongen, je kunt mijn boomstam gebruiken om daar een boot van te maken, je kunt dan ver weg gaan varen en gelukkiger worden".Dus dat is wat de jongen deed. Hij hakte de boomstam uit, om een boot te maken waarmee hij ver weg kon gaan varen. 

Sindsdien duurde het erg lang voordat de jongen weer terugkwam. Eindelijk,nadat er vele jaren voorbij waren gegaan ging de jongen weer eens op bezoek bij de boom. "Het spijt me jongen, verontschuldigde de boom, maar ik heb niks meer voor jou, mijn appels zijn op"

"Appels? Die kan ik toch niet eten, ik heb geen tanden meer" zei de jongen. "Ik heb ook geen boomstam voor je om in te klimmen"zei de boom. "Klimmen? Daar ben ik nu te oud voor geworden" zei de jongen ” Ik kan je echt niets meer geven, zei de boom met tranen in zijn ogen," het enige wat er nog van mij over is zijn mijn stervende wortels"

"Ik heb niet veel meer nodig"antwoordde de jongen " alleen een plekje om uit te rusten"ik ben moe geworden na al die jaren". "Goed! riep de boom ineens, "oude boomwortels zijn gemaakt om op te leunen en uit te rusten, kom lekker bij me zitten en rust lekker uit!". De jongen ging zitten en de boom was zo blij dat er naast zijn glimlach ook nog eens een traan op zijn gezicht verscheen.

Dit verhaal is voor iedereen. Je moet de boom zien als jouw ouders. Toen we klein waren vonden we het allemaal leuk om met pappa en mamma te spelen...Toen we groter werden deden we dat niet meer, maar we kwamen wel naar pap en mam toe als we iets nodig hadden of wanneer we in de problemen zitten. Het maakt niet uit wat er is, onze ouders zullen er altijd voor ons zijn, en zullen ons alles geven om ons gelukkig te maken. Misschien denk je dat de jongen gemeen is tegenover de boom maar dat is precies de manier waarop wij onze ouders behandelen. Als je jezelf in het verhaaltje van de jongen herkent, begin dan eens wat meer aandacht aan je ouders te geven, wees goed voor ze, net zo goed als ze voor jou zijn. Zij (en dan voornamelijk je moeder!) zijn inshallah jouw sleutel tot het paradijs. Doe je best, en vergeet niet je ouders te vertellen hoeveel je van ze houdt. Ze houden namelijk ook van jou!


Posted: 12:12, 30/4/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer