Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Neil's gedachten op 'papier'....

29/4/2009 - R.I.P Oma

Gisteren was het ongeveer een week geleden dat mijn oma van 83 na een lang ziekbed overleden is. Het was ook de eerste keer in jaren dat de complete familie, op een paar mensen die in het buitenland zaten na, bij elkaar was. Het cliché van ‘elkaar ontmoeten tijdens huwelsfeesten of begrafenissen’ heeft niet zomaar de status van cliché gekregen..

Natuurlijks is er behoorlijk wat afgehuild. Ook ik heb tot 2 keer toe een traan gelaten. Hoewel we allemaal wisten dat onze oma, moeder van onze ooms en tantes, niet meer in staat was om nog maar enige strijd te leveren en we ons allemaal op een gegeven moment hadden verzoend met het feit dat het einde eraan zat te komen, kwamen er toch behoorlijk wat emoties vrij.

De dienst zelf verliep op één akkefietje na toch vrij rap door.. Ben zelf niet zo’n kerkganger (heb een behoorlijke aversie tegen georganisseerde religie). Nadat een neefje van mij een gedicht had voorgedragen voor zijn oma stond er opeens op het podium achter de spreekstoel één of ander heel vaag figuur die tegen iedereen begon te brabbelen. Aangezien we niet wisten of het iemand was die bij de bewuste kerk hoorde waar de dienst gehouden werd kon hij ongeveer 2 minuten lang zijn gang gaan. En toen hoorden we het volgende..: “De enige ware god is Allah..”

Ik respecteer een ieder zijn religie...het maakt mij helemaal niks uit wie of wat je aanhangt in je dagelijkse leven als inspiratiebron, maar op dat moment was ik bereid om deze klootviool hardhandig zijn leven te ontnemen... Gelukkig werd hij snel meegenomen door één van mijn ooms (wiens moeder daar lag opgebaard) en hardhandig de kerk uitgegooid.

Nadat het kerkelijke gebeuren achter de rug was verzamelden we allemaal bij mijn tante thuis om even op zijn surinaams samen te zijn, verhalen te vertellen en even goed na te lachen. Voor niet ingewijden: Je zou haast denken dat er een feestje gegeven werd.

R.I.P Oma..

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

8/4/2009 - Alle opties op tafel..

“De economische crisis…” Net zoals vele anderen ben ikzelf ook slachtoffer geworden van deze 3 woorden. Mijn ICT detacheerder -waar ik ongeveer 3 jaar voor gewerkt heb en waar ik sinds november van vorig jaar een contract voor onbepaalde tijd bij had(!)- heeft mij moeten laten gaan...of beter gezegd... Ik kreeg een lang verhaal te horen wat resulteerde in het feit dat ik weg MOEST. Bedrijven huren haast geen extern ICT personeel meer in...te duur. Hetzelfde werk moet nu met minder mensen gedaan worden...Dat drukt de kosten. Ergo... iedereen die ook maar even te veel is heeft een probleem, zo ook mijn detacheerder, dus zo ook mijn persoontje..

Aan de ene kant snap ik het wel..  Het bedrijf moet winst maken.. Waneer mensen gedetacheerd zijn heeft het bedrijf inkomsten. Zit je op de bank dan ben je het financiële equivalent van een slagaderlijke bloeding.. en een bedrijf kan mensen die aan de zijlijn staan maar zó lang op de loonlijst houden. Op een gegeven moment is het ledemaat niet meer te redden en wordt er overgegaan op amputatie..In mijn geval was dat na 2 maanden.

Aan de andere kant is dit natuurlijk wel de meest waardeloze periode om werkloos te zijn. Niet dat dat in betere tijden een pretje is, maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel.

Er zit echter voor mij één groot voordeel aan: Ik heb naast het versturen van cv’s tot ik een ons weeg behoorlijk wat tijd over voor mijn studie...en dat is dan weer wel lekker . Eerlijk gezegd.. het is ergens wel spannend om mee te gaan maken waar ik nu qua werk terecht ga komen..

Gisteren heb ik trouwens ook nog een tijd zitten dagdromen. Tijd genoeg voor, dus dat kan geen kwaad..: Mocht het nou echt HELEMAAL niet lukken om aan de bak te komen -wat ik niet zie gebeuren, maar je weet het maar nooit-, dan zou ik eventueel nog kunnen overwegen om alles te verkopen, een rugzak in te pakken en de wereld in te trekken. Heb het eerder gedaan toen ik naar Ierland vertrok jaren geleden..

Ik geef toe.. 2 seconden daarna barstte ik in lachen uit van dat idee, maar ik zeg nooit ‘nooit’... Er bestaat altijd de kans dat je leven een richting opgaat die je zelf niet voor mogelijk had gehouden.. Wat je met die kans doet ligt helemaal aan jezelf..

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

31/3/2009 - Sleur...pfff

Er zijn van die dagen dat alles in een waas voorbij lijkt te gaan. Ik heb dit gevoel nu al ongeveer 2 weken. Heb de indruk dat de dagen voorbij vliegen, maar ook het gevoel alsof elke dag precies hetzelfde is: Ik word wakker, sta op, ga douchen, trek mijn kleren aan, stap in de auto, rij naar mijn werk, sta in de file, ga aan het werk, stap in mijn auto, sta in de file, kom thuis, koken, eten, rommel wat op mijn pc, kijk wat tv en zoek daarna mijn bed op… en dat hele proces herhaalt zich weer de volgende dag haast zonder enige verandering.

Is dit nou wat we hier in Nederland ‘sleur’ noemen? Zo ja, it sucks! Ik heb sinds kort actie ondernomen om hieraan een beetje te ontkomen. Afgelopen vrijdag ben ik na mijn werk mijn 2 nichtjes (2 en 7 jaar) gaan opzoeken bij mijn broertje thuis… Dát was een goede afsluiter van de werkweek! Effe spelen met 2 deugnieten.. J

Zaterdag ben ik wat gaan drinken met een goede vriendin in Den Haag en zondag had ik voor het eerst in lange tijd weer een ongelooflijke kater…pff (die had ik liever niet gehad…)

Het gewenste effect is er nog niet, maar ik ben er mee bezig… Heb ook al met mijn broertje afgesproken om met hem mee te gaan wanneer hij in het weekend voetbalt. Iets wat ik in zijn jonge jaren nooit gedaan heb, omdat voetbal me totaal niet kon/ kan boeien. Het vooruitzicht echter om meer tijd met mijn broertje door te brengen heeft me echter over de streep getrokken. Het gaat niet om het voetballen.. J

Ik ben in ieder geval blij dat het weer begint bij te trekken. Sleur in combinatie met slecht weer is geen goede combo..

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

11/3/2009 - Eindelijk zon.

Na maanden van donker, grauw, koud regenachtig en ronduit depressief makend weer is EINDELIJK de zon eens doorgebroken vandaag en ik voel in mezelf reeds de verandering die dat teweeg brengt. Mijn energie-niveau is bezig om weer op peil te komen en ik voel bijna hoe die vitamine D aanmaak plaatsvindt! Dat laatste is natuurlijk een grapje, maar een betere bewoording voor hoe ik me voel met deze zon heb ik even niet. Goed, de temeperatuur mag voor mij wat hoger, maar ik klaag allerminst!

Ik woon hier al bijna 20 jaar en nog steeds vind ik de winter een vermoeiende periode in het jaar. Toen ik pas in Nederland was vertelde mijn ouweheer mij een keer dat de winter dé periode was dat depressiviteit als een razende om zich heen sloeg bij veel mensen. Ik snapte dat toen niet, maar 20 jaar later en nu begrijp ik het. Mensen hebben zonlicht nodig om zich lekker te voelen. Een lange periode van dat grauwe weer is echt funest… helemaal als je, net als ik, uit een tropisch klimaat komt. Je zou denken: “20 jaar…daar moet je toch wel aan gewend zijn?”. Nou nee.. ik denk niet dat dat ooit gaat gebeuren..

Nou weet ik dat er ook mensen zijn die de winter een heerlijke periode vinden en die die zon maar niks vinden (wanneer het echt bloedheet is). Iedereen zijn eigen ding zeg ik dan maar.. J

In deze tijd van cisis hier en crisis daar is er genoeg om lichtelijk depressief van te worden. Ik ga lekker naar buiten om te genieten van de zon… Is misschien een kleine pleister op een te grote wond, maar ‘it’s the thought that counts’..

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

4/3/2009 - 'Negatief' Nieuws

Ik kan me een tijd herinneren –jaren geleden- dat ik het nieuws op tv of kranten niet volgde. Er zat geen andere reden achter dan het feit dat het me totaal niet interesseerde. Mijn interesse tegenwoordig is er iets op vooruit gegaan, maar in zoverre mate dat ik via het internet volg wat er allemaal gebeurt in de wereld. Thuis zal je me niet zien afstemmen op het 8 uur journaal. Beetje raar om uit te leggen, maar zélf het nieuws lezen ipv luisteren naar iemand die je het verteld heeft bij mij dan toch de voorkeur. Bij het zelf lezen lijkt het altijd minder erg dan wanneer je zo’n monotone stem de feiten hoor opdrammen. Nu stond er vandaag op de nieuwssite die ik bezoek een artikel over RTL-Z. Mensen zijn pissed off, omdat de manier van het overbrengen van het financieel nieuws op RTL-Z te negatief zou zijn…en of dat misschien niet iets positiever kon! Tuurlijk..! Laten we collectief onze kop in het zand steken en doen alsof er niets aan de hand is! Sommige volksstammen zullen het nooit leren…

Laten we een paar dingen duidelijk stellen: We zitten in een economische crisis die we zélf veroorzaakt hebben. Er is geen andere schuldige dan de mens en zijn hebberigheid die geleid hebben tot de situatie waar we nu in zitten.

Deze economische crisis gaat een paar jaar duren…we staan net aan het begin. Des te eerder mensen dat accepteren des te beter.

Waarom zou nieuws hierover met de mantel der positiviteit bedekt moeten worden? Bij een vliegtuigramp gebeurt dat toch ook niet?

Oh…en breek me de bek niet open over de zogenaamde ‘plannen’ van het kabinet!! De werkende burger gaat WEER meer betalen! Ik wil wel eens aan die lui vragen HOE ze denken dat mensen dit gaan betalen? Het kabinet wil in gesprek gaan met de vakcentrales om de lonen te bevriezen…en daarnaast willen ze de belastingen omhoog gooien (alsof DAT zó goed gewerkt heeft de afgelopen tijd). “Impopulair maatregelen” worden ze genoemd. Begin te wennen aan die uitdrukking, mensen.. Jullie gaan het vaker horen..

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2009 - 40 en de Muur..

Over een paar maanden word ik 40. Volgens velen een mijlpaal in iemands leven. Zelf kan ik er niet echt wakker over liggen. Wat ik wel doe de afgelopen tijd is terugkijken naar mijn leven over de afgelopen 20 jaar. Tot mijn 20e woonde ik in Suriname en had ik een vrijwel onbezorgde jeugd –voor zover de politieke situatie in Suriname een onbezorgde jeugd toeliet- J, maar dat is weer een ander verhaal.

20 jaar geleden naar Nederland toegekomen en hier het leven ingerold, vastbesloten om er wat van te  maken hier en niet dezelfde fouten te maken als mijn ouweheer..

Het plan was om het allemaal te doen zoals elke ouder dat voor zijn/ haar zoon wil… Lieve vrouw ontmoeten, settelen, kids, een baan.. en omgaan met de ups en downs die bij het leven horen.

Afgezien van de lieve vrouw, het settelen en de kids heb ik ze allemaal gehad..

Volgens mijn moeder gaat het nog allemaal wel gebeuren, maar ik ga wat rationeler om met de situatie: Kids zitten er niet meer in…evenals die lieve vrouw… Ik ben al zo vastgeroest in mijn manier van leven dat het een heel moeilijke opgave wordt om dat te gaan veranderen. En ik ben een beetje moe van dat hele gedoe eromheen..

Hoewel ik het best jammer vindt is het allemaal niet eens zo’n groot probleem…

Echter…,ik begin mezelf er op te betrappen dat ik toch richting de misstappen van mijn ouweheer ga. Ik heb ze (gelukkig!!) nog niet gemaakt en denk wel dat ik een dusdanig moreel kompas heb om het juiste te doen mocht zich zo’n situatie aandienen..

Eén ding weet ik zeker: Voorlopig komt er niemand meer ‘binnen’ bij mij.. Jaren geleden heb ik me emtioneel afgesloten van de wereld.. Ik had een zogenaamde muur om mezelf heengebouwd waar niemand doorheen kon komen. In de loop der jaren heb ik die stukje bij beetje kunnen afbreken en heb ik mensen toegelaten… Ik heb nu echter geen zin meer om mensen toe te laten, dus die muur gaat weer omhoog..

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

19/2/2009 - Stranger things have happened...

Ik ben sinds een paar maaden niet helemaal mezelf meer. De reden daarvoor is dat er ongeveer een jaar geleden een zeker persoon na lange tijd in mijn leven was verschenen en een paar maanden geleden gaf zij te kennen dat ze eigenlijk helemaal geen relatie wilde… ze wilde wat meer ruimte voor zichzelf..

Ik mis haar..

Dit leest als de eerste de beste ‘lovesick puppy’ verklaring van een tiener wiens hart voor de eerste keer gebroken is, maar dat kan me niet schelen…

Ik ken haar al heel lang..ze was mijn vriendinnetje op de middelbare school en ik was toen al helemaal gek op haar.. We zijn opgegroeid en uit elkaar gegroeid en hebben elkaar een behoorlijk aantal jaren niet gezien of gesproken. Via een sociale community site zijn we weer in contact gekomen en ik wist al vrij snel dat dit de vrouw voor mij was.. De signalen die ik kreeg van haar gaven mij het gevoel dat dit wederzijds was…en voor een tijd was dat ook zo, daar ben ik van overtuigd.

Om een lang verhaal kort te maken… We gingen uit elkaar… Ik ben nu ongeveer 6 maanden verder en ik krijg haar niet uit mijn gedachten. Het is echt fucking cliché, maar ik word wakker met haar in mijn gedachten en ga ook op die manier ’s avonds mijn bed in..

Ze kent mijn gevoelens voor haar.. Zelf denkt ze dat ze niet in staat is om gevoelens van die aard voor een ander persoon te hebben.., maar dat geloof ik niet.. Zo ken ik haar namelijk niet…

We hebben elkaar nu al een hele tijd niet meer gezien.. Het contact wat we hebben gaat via de mail. Ik wil haar zo graag zien, maar ik weet dat wanneer ik bij haar in de buurt ben het direkt op zal vallen dat mijn gevoelens voor haar nog even sterk zijn..

En dat zou een hele ongemakkelijke situatie voor ons beiden zijn..

Mocht het gebeuren dat we weer bij elkaar komen (3rd time is a charm zeggen ze..) dan heb ik graag dat ze achter die keus staat..

Ik blijf van haar houden… dat zal niet meer veranderen..

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/1/2009 - Waar is de zon?

Pfff.. Ik heb het nu wel helemaal gehad met dit koude, trieste, deprimerende weer. Ik ben en blijf een tropenkind in hart en nieren, dus ik mis de zon. Het gaat mij nog niet eens om de temperatuur (die van mij best wel omhoog mag!) maar puur het gevoel van de zon die schijnt op mijn gezicht. Mijn vitamine D gehalte is volgens mij reeds gezakt naar een historisch dieptepunt en ik ben nu zelfs aan het overwegen een zonnebankcentrum in te stappen.. Een quick-fix, weet ik, maar ik ben wanhopig aan het worden! Aargh!!

Voor de rest ben ik een zeker persoon heel erg aan het missen.. Lang verhaal..ga ik jullie niet me vervelen.

In tegenstelling tot hetgene wat ik nu reeds geschreven heb hierboven ben ik best in een goede bui, al zou je dat dus niet denken. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van 2009 moet denken. Vorig jaar had ik reeds een vermoeden dat het een hoge ‘ups’ en diepe ‘downs’ jaar zou worden…en dat is ook gebeurd.. Ik ben er nu nog niet uit…

Wat ik wel merk is dat dit jaar (naar mijn gevoel) voorbij vliegt! Het is alweer mid-januari!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Mijn kijk op zaken in de wereld..

«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer