Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Peru

weer thuis... 21 september 2009

20:28, 21/9/2009 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Ja, het is weer even geleden dat jullie van ons hoorden, maar ook onze laatste avonturen wil ik jullie niet onthouden. Zoals jullie weten gingen we op weg naar het Amazonegebied. Vanuit Cusco vlogen we met een binnenlandse vlucht in een klein uurtje naar Puerto Maldonado. Toen we het vliegtuig uitstapten viel de warmte als een hete deken over ons. Daar stond op het vliegveld een jonge gids op ons te wachten, met een bus gingen we naar het kantoor van de organisatie die de trip organiseerde. Daar konden we onze koffers op het  kantoor achter laten, met een klein beetje handbagage voor de komende dagen gingen we samen met nog een andere gids in de bus richting rivier. Voor onderweg kregen we een snack mee, dat bestond uit bananenchips, een vingerbanaan, een flesje vruchtendrank en wat Braziliaanse noten. De snack was in een mum van tijd verdwenen. Na een busrit van bijna een uur over een stoffige weg kwamen we aan bij de Tambopatarivier. Hier werden we ingescheept in een bootje met buitenboordmotor. Het inschepen gaat precies, we moeten om en om gaan zitten (rechts en links) anders klapt de boot om. Maar dat ging allemaal goed. Uiteindelijk was het ongeveer 3 uur varen tot we weer aan land gingen. Vandaar was het nog ongeveer een half uurtje lopen door het regenwoud naar onze Lodge Refugio. De lodge bestaat uit een open hoofdgebouw op palen gebouwd, met een bar met loungeplek en de eetzaal, en met op de eerste verdieping o.a. een relaxruimte met hangmatten. Aan het hoofdgebouw zaten de 'hotelkamers' geschakeld met looppaden. De hotelkamers bestonden uit deuren van gordijn, een aantal bedden met klamboe en een badkamer met wastafel, wc en douche met koud water. Maar het koude water was een weldaad in de komende dagen, omdat het wel erg heet werd in het regenwoud. 's Avonds zijn we er weer met de boot op uit geweest om kaaimannen te spotten. We hebben een aantal kleintjes gezien. De volgende morgen werden we om half vier!!! gewekt, vier uur ontbijt en om vijf uur ging het weer op pad. Dit maal lopend door het oerwoud om o.a. de zon te zien opkomen en vanuit een hoge uitkijktoren (brr wat eng) de omgeving met zijn dieren te spotten. Vooral voor de vogelaars ee must. Maar er waren ook apen te zien. Ik heb ze niet gezien, ik was te druk met de grote hoogte te overleven. Daarna ging de tocht verder door de jungle, richting een lagune. Daar werden we in een soort punter ingescheept en als we geluk hadden konden we otters zien. Maar helaas die waren al weer verdwenen. Wel hebben we vleermuizen en vogels en veel vlinders gezien. Na de vaartocht werd er weer teruggewandeld naar de lodge. Ondertussen waren we doornat van het zweet. Het bleek later dat het 42 graden celsius was geweest. Voor een frisse douche en siesta terug naar de lodge. 's Middags na 3 uur werd er weer een tocht ondernomen, toen zijn we naar een boer geweest die in het gebied verschillende soorten fruit en groente teelt voor o.a. de lodge en Puerto Maldonado.

De volgende ochtend was het weer zo vroeg dag, want toen gingen we onderweg naar de kleilikplaats. De plek waar parkieten en ara's klei likken om zo aan hun mineralen te komen. Na een kort boottripje was het een vrij lange wandeling ernaartoe. Maar uiteindelijk zagen we ze dan toch likken. Ook de terugweg was een mooie wandeling, maar o zo heet als het daar in het oerwoud is, dat is met geen pen te beschrijven. En wat nog moeilijker te beschrijven is, is de hitte die we 's middags hebben ervaren. We gingen toen naar een plek waar o.a. wilde zwijnen en apen gaan drinken. We zaten met zijn zestienen opeengepakt in een kijkhut met temperatuur hete sauna. Als je toen een pannetje koud water over ons heen had gegoten dan was de stoom van onze lijven afgekomen. Maar het werd nog heter toen een andere groep van 10 mensen er zich ook bij in persten. We hebben toen het hazenpad gekozen. Maar geen haas, wild zwijn of aap gezien. Dat was wel een kater'. 's Avonds was er nog de mogelijkheid voor een nachtwandeling om insecten en boomkikkers te gaan zien. Maar iedereen was bijna uitgeput. Uiteindelijk ging onze jonge gids met twee 'die hards' op pad. Ik ben toen maar vroeg onder de klamboe gedoen omdat we de volgende morgen  om half  6  gewekt zouden worden, zodat we ons klaar konden maken voor de terugreis naar de bweoonde wereld en later naar Nederland. Om half zeven vertrokken we weer voor een boottocht  van een paar uur, een bustocht van een uur en een vliegreis van twee uur richting Lima. Ons vliegtuig maakte een tussenlanding in Cusco. Daar hebben we lang aan de grond gestaan. Gewoonlijk zijn er twee wagens beschikbaar die de vliegtuigen van en naar de startbaan trekken, maar helaas was er één stuk. En het was topdrukte op het vliegveld. Er kwamen drie vliegtuigen binnen en er moesten drie vliegtuigen vertrekken. Maar uiteindelijk waren we dan toch aan de beurt en konden we vertrekken naar Lima. In Lima stond onze reisleidster op het vliegveld om ons te verwelkomen en uit te zwaaien. We hadden 3 uur de tijd om in te checken en te boarden. Die tijd hadden we ook echt wel nodig. Dus dat vloog om. Maar toen kwam nog die lange vlucht van 12 uur naar Schiphol. Gelukkig heb ik de helft van de vlucht slapend doorgebracht, zodat ik tamelijk fris in Nederland aankwam. Maar dat kon niet iedereen zeggen. We waren tenslotte al ruim 24 uur onderweg. Uiteindelijk waren wij om kwart voor zeven vanavond weer thuis. En zijn nu weer bezig met acclimatiseren. Gelukkig is het weer hier in Nederland ook nog prachtig zodat de overgang minder groot is.

Hartelijke groeten Gerrie

 

 

 

 



bestolen.... 16 september

21:26, 16/9/2009 .. 1 comments .. Link

Hallo allemaal,

Eergisteren zijn we s morgens vertrokken uit het hotel in Cusco richting Machu Picchu, onderweg al veel gezien. s Avond hebben we in een ander hotel doorgebracht in een superklein dorpje, waar echt niets te beleven viel. De volgende morgen zijn we met de bus naar het station gebracht om daar de trein te nemen richting Machu Picchu. Voor de trein hadden we onze paspoorten nodig, maar toen we op het station stonden bleek dat Johan zijn heuptasje met daarin zijn paspoort en wat geld had vergeten om te doen. De reisleidster heeft toen geregeld dat zijn tasje per taxi naar ons hotel in Cusco werd gebracht en Johan kon met de trein mee omdat de reisleidster van iedereen een kopie bij zich had.

Toen we aankwamen met de trein moesten we nog een stuk omhoog met bussen tot de Inka stad. Het was een overweldigend gezicht. Zo n oude stad bijna helemaal bewaad gebleven, met terrassen waar ze vroeger hun eten op verbouwden, de huizen waar ze woonden en de tempel en offerplaats. De stad is bewoond geweest tot de vijftiende eeuw, toen kwamen de Spanjaarden in Peru om het land te veroveren. De bevolking had gehoord dat de Spanjaarden alles wegroofden en vooral kapotmaakten en ze hebben daar niet op gewacht, maar alles wat van waarde was meegenomen het oerwoud in. Ook de doden hebben ze met zich meegenomen. Want toen in 1911 de stad ontdekt werd, was alles van waarde verdwenen en ook de doden. Dat het pas zo laat ontdekt werd had te maken dat de bewoners de Inkatrails die naar Macchu Picchu liepen (in totaal 4 Inkatrails) hadden vernield, zodat de Spanjaarden het ook niet konden vinden.

Nu is er een Inkatrail hersteld zodat mensen die dat willen een groot deel van een Inkatrail naar Machu Picchu kunnen lopen.  Wil je dat doen, dan doe je daar ongeveer 4 dagen over.

Later gingen we met de bus weer terug naar het station en van daaruit helemaal met de trein tot dichtbij Cusco. Een reis van drie en een half uur.

Toen we s avonds om half negen in het hotel aankwamen was daar Johans heuptasje ook gebracht door een taxichauffeur. De taxirit koste 30 sol, omgerekend zeven en een halve euro. Maarrrr al het geld was wel uit het tasje verdwenen..... Dus het was toch een duur grapje dat Johan zijn tasje vergeten had. En wie nu mooi weer gaat spelen met het geld zal altijd een vraag blijven, dat kan van degene die het van de hotelkamer heeft gehaald tot taxichauffeur, tot iemand van het hotel waar we nu zijn. Maar ik hoop wel dat het terecht is gekomen bij iemand die het echt niet breed heeft....

Het was gisteren dus niet zo n leuk begin van de dag, maar zo langzamerhand komen we er wel overheen.

Vandaag zijn we in Cusco gebleven, hebben genoten van het mooie weer en het prachtige plein bij de kathedraal, van alle mensen die er rond lopen en op de een of andere manier hun geld willen verdienen. We zijn ook op de lokale markt geweest. Dat was een heel mooie en kleurrijke markt. We hebben er allebei een fles Coca Cola gedronken voor 2 sol = 50 cent. Goedkoper krijg je de Cola nergens. Een heel verschil met het eten en drinken bij Machu Picchu gisteren. Daar kostte een klein flesje water al 8 sol = 2 euro. Een maaltijd kostte daar zelfs 33 dollar. Terwijl we vanmorgen langs een restaurantje liepen hier in Cusco, daar kon je een maaltijd eten voor 6 sol = 1 euro 50.

Morgen vertrekken wij met het vliegtuig richting de jungle. Ik denk dat dit vooreerst mijn laatste bericht is uit Peru. Maandagmiddag hopen wij weer in Nederland aan te komen.

Hartelijke groeten Gerrie

 



Van Puno naar Cusco 13 september

04:51, 14/9/2009 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken. Maar eerst hebben we de torens van Sillustani bezocht. Dit is een archeologisch complex met graftorens. De lokale gids wist veel te vertellen, maar wij waren meer gecharmeerd van de omgeving. Het complex ligt namelijk erg hoog aan de lagune van Umayo, en beneden bij de lagune gebeurde vanalles. Er werden koeien gevoerd met zeewier, er zwommen eenden rond, er liepen lama´s en de lokale bevolking was aan het vissen of riet snijden. En dat alles was van bovenaf te zien.

Hierna hebben we nog een lokaal boerengezin bezocht. Ze woonden in een typische boerderij, alles ommuurd. De boer had lama´s en varkens. We mochten van de kaas en zoete aardappels proeven. In het begin vertelde men dat men in Peru 3000 soorten aardappelen heeft, de gids van de afgelopen dagen meldde  zelfs 4000 soorten.

Na deze excursie werd de reis voortgezet richting Cusco. In tegenstelling tot de andere ritten was deze reis vrij rustig. Weinig bochten en weinig wegopbrekingen. De weg liep tussen de bergen door. Aan weerszijden was landbouwgebied omdat er ook een brede rivier stroomde. We hebben er veel koeien gezien.

Om half twee hebben we geluncht en daarna zijn we doorgereden naar Cusco. Waar we rond half vijf aankwamen. Op het eerste gezicht vonden we Cusco maar vies en rommelig. Er zat zelfs een vrouw op de stoep te plassen.... Maar ons hotel staat dicht bij de oude binnenstad en toen we naar het centrum liepen viel het ons op hoe schoon en netjes het daar is. Mooie oude gebouwen en kleine straatjes.

Morgen vertrekken we richting Machu Picchu. Eerst gaan we nog een markt bezoeken en dan overnachten we in een ander hotel en dan nemen we de trein richting Machu Picchu. De koffers blijven achter in het hotel in Cusco, waar we daarna weer zullen overnachten tot we vertrekken naar de Amazone. Onze groep bestaat uit 20 mensen waarvan er 14 naar de Amazone gaan. Maar dat ligt allemall nog in het verschiet...

Hartelijke groeten Gerrie 



Tikicacameer 12 september

04:20, 13/9/2009 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Vandaag hebben we een rustige dag gehad. Vanmorgen zijn we allemaal per fietstaxi naar de haven gebracht. Dat was een bijzonder gezicht, tien fietstaxi´s die erom streden als eerste bij de haven te zijn. Vooral toen de grote hobbel van het spoor genomen moest worden. Aangekomen in de haven zijn we daar ingescheept voor een tocht op het Tikicacameer. Allereerst deden we de Uroseilanden aan, dat zijn rieteilanden die drijven op het meer en waar kleine groepen mensen wonen. We zijn op een eiland geweest waar 7 gezinnen wonen in traditionele riethutten. Er werd voor ons gezongen en gedanst en we mochten in de hutten kijken en zelfs de kleding dragen. Het wordt vooral in stand gehouden voor de toeristen, maar het is toch wel erg leuk om te zien hoe men daar woonde en leefde. Daarna zijn we doorgevaren naar een groter eiland, geen rieteiland. Daar aangekomen zouden we een wandeling van een uur maken over het eiland, maar dat viel tegen we deden er ruim anderhalf uur over. Het was veel klimmen, maar uiteindelijk kwamen we op het dorpsplein aan, met de gebruikelijke kerk. Daarna moesten we nog een stukje door lopen en kwamen we bij ons lunchadres aan. Hier konden we kiezen uit forel of ommelet. Het smaakte na zo´n tocht prima. Na de lunch moesten we wandelend de tocht vervolgen, maar echt wandelen was het niet, het was één lange grote trap met ruim vierhonderd treden. Maar allemaal van stenen en dat liep niet echt makkelijk. Daarna ging de reis per boot terug naar Puno. Een tocht van bijna drie uur. We hebben dus bijna 6 uur op de boot gezeten vandaag, dat was heel erg fijn en ontspannen na 10 drukke dagen van veel indrukken. En daarbij het was prachtig weer.

Morgen vertrekken we al vroeg naar Cusco. Dat ligt gelukkig iets lager, want we merken het goed dat we zo hoog zitten, allemaal komen we af en toe lucht tekort. Vooral onze hotelkamer is erg benauwd, het heeft geen raam naar buiten en zit als het ware midden in het hotel, maar is wel lekker warm. Vanavond zijn we gaan eten in de stad en toen we terug liepen was het erg koud, veel kouder dan gisteravond. Maar daar zijn we gelukkig wel op voorbereid, we hebben genoeg kleding bij ons om ons warm te houden.

Hartelijke groeten Gerrie.



Titicacameer en meer 11 september 2009

22:15, 11/9/2009 .. 0 comments .. Link

Beste allemaal, we hebben de laatste dagen van alles gedaan en gezien, maar we zaten zo ver van de beschaving af dat er geen internet in de buurt was. Van Arequipa zijn we naar de Colca canyon gereisd. Een heel mooie trip met prachtig natuurschoon. Onderweg kwamen we ook langs het reservaat waar de Vucunias leven een Alpaca/Lamasoort dat bescherm is. De Vicunias hebben de zachtste haren, maar ook de minste opbrengst, maar nu mogen ze nog maar 1 maal per 4 jaar geschoren worden. Ook hebben we veel Alpacas gezien. Onderweg bij parkeerplaatsen biedt de bevolking allerlei dingen te koop aan, veel kleurige kleden, tassen etc. Maar ook dingen van baby Alpaca wol. Dat is zo zacht net bont. Johan had de laatste dagen veel hoofdpijn (komt van de hoogte), we zitten op ongeveer 4000 meter en daar kan iedereen niet zo goed tegen. Ans had gisteren ook een vervelende dag en is in het hotel gebleven. Terwijl wij alleen met de bus naar de plek gingen waar de condor zijn domicilie heeft. We hebben er dan ook ettelijke ziwen vliegen. Daarna hebben we een rondwandeling gemaakt. De natuur is overweldigend mooi daar in de Cannyon. Gisteravond hebben we gegeten in Chivay, tijdens het diner was er een optreden van een lokale band met o.a. panfluitmuziek en twee dansers. Ze voerden streekgebonden dansen uit. We overnachtten in een dorpje iets verder dan Chivay, de weg naar Chivay was er hobbelig en bochtig en in het donker ook best eng. Telkens kwamen we over het voormalig vliegveld van Chivay. Deze hebben Amerikanen in de jaren tachtig aangelegd omdat ze een aquaduct bouwden en er nog geen bestaande wegen bestonden. Tot de jaren tachtig had de bevolking nog nooit een vliegtuig gezien. Nu wordt het vliegveld alleen nog als weg gebruikt, maar ook door de komt van de Amerikanen zijn de lokale wegen verbeterd. Maar ze zijn lang niwet zo top als bij ons hoor.

Eergisteravond zijn we met een grote groep nog gaan zwemmen in de warmwaterbronnen bij Chivay. In baden van rond 38 graden konden we lekker ontspannen. Maar ja, we moesten wel heen en terug over die hobbelige weg en dat bekwam niet iedereen even goed.

 

Ik zal vandaag proberen wat foto´s op de weblog te krijgen,

Hartelijke groeten Gerrie 

 

 



Fotos uploaden?

00:59, 11/9/2009 .. 0 comments .. Link

Ja, die fotos houden jullie tegoed.

Ik krijg ze niet geplaatst, als iemand een idee heeft hoe ik dat wel kan doen, via een Peruaanse computer waar alles in het Spaans staat, graag tips.

Ik heb een cardreader bij me en die werkt wel hier op de computer, maar het overzetten van fotos is een probleem, groeten Gerrie



reality tour 8 september 2009

01:12, 9/9/2009 .. 0 comments .. Link

Vandaag hebben we onder leiding van een gids de armere wijken van Arequipa bezocht. O.a. een kindercreche voor halwezen, een gaarkeuken en een begraafplaats. Maar ook een prachtige markt.

En een steengroeve waar mensen werken van 6 tot 76 jaar. Een volwassen man kan 10 blokken per dag hakken en krijg 1 sol per blok. Dat maakt 10 sol omgerekend is dat twee euro vijftig. De blokken worden gebruikt voor huizen van arme mensen. Ze wonen en werken bij de steengroeve en alles is niet zonder gevaar.

Morgen gaan we naar de Colca Canyon waar de condors zijn. Een reis van 5 uur. En gaan dan naar grote hoogte.

De familie wacht op mij, ze willen gaan dineren en ik ook, dus tot de volgende keer, Gerrie



een vreemde taxirit... 7 september 2009

00:25, 8/9/2009 .. 0 comments .. Link

Hallo allemaal,

Gisteren (6 september) hebben we de hele dag bijna in de bus gezetebn. We moesten ruim 600 km rijden van Nasca naar Arequipa. Uiteindelijk kwamen we er rond 18.00 uur aan. We zitten in een prachtig koloniaal hotel. Met prachtig houtsnijwerk. Dichtbij de universiteit van Arequipa. ´s avonds zijn we naar het centrum gelopen voor het diner. Midden in de stad ligt de kathedraal aan een erg mooi plein met rondom allemaal restaurants en winkeltjes. We hebben ergens boven op een balcon gegeten. Lekker alpacavlees. Omdat het volgens onze gids niet verantwoord is om s avonds laat naar het hotel terug te wandelen  hebben we een taxi genomen. Formaat klein Fiatje. We ons daar met ons vieren bij  in geperst. Toen de taxichauffeur duidelijk proberen te maken naar welk hotel we moesten. Dit had enige voeten in de aarde. Hij had radiocontact met iemand die hem vertelde hoe te gaan, maar hij wees juist de verkeerde kant op. Nee, dat was niet goed, we hem ons papier met naam en adres van hotel laten zien, daarmee ging hij naar de taxi achter ons. De chauffeur bleek analfabeet, hij kon niet lezen wat op ons papier stond, en van het hotel had hij nog niet gehoord. Maar a la, de taxichauffeur achter ons, wist het hem gelukkig wel uit te leggen. Niets meer aan de hand dus. Maar ja onze taxi wilde niet meer starten, dat wer duwen. Harrie was al uit de auto, maar inmiddels had de taxichauffeur ons al genoeg van de helling geduwd en deed de auto. En inderdaad we kwamen langs ons hotel en even verderop giong hij staan toeteren voor een ander hotel. Maar de afstand terug was goed te lopen (kippeneindje) op de bel gedrukt en toen mochten we erin. Alles is hier beveiligd, ons hotel heeft een dikke muur en een poort die dag en nacht op slot zit. Ieder die naar binnen wil moet bellen.

Vanmorgen konden we uitslapen. Uitgebreid ontbijt en daarna zijn we om 9.30 uur richting stad gewandeld met de groep en hebben we het Sint Catharinaklooster bezocht. Een heel mooie en jonge gids leidde ons rond, Harrie was erg gecharmeerd vabn haar (en zij ook van hem, geloof ik). Het klooster is een complex met veel gebouwen, als het ware een dorp op zich. Heel vroeger gingen daar alleen kinderen van rijke ouders in het klooster. Het gebruik was zo dat de eerste dochter ging trouwen om het familiebezit veilig te stellen en de tweede dochter ging in het klooster en werd non. Ieder bracht een grote som geld en twee bedienden mee. De meisjes waren 12 jaar en werden eerst novice, dan na 4 jaar konden ze de gelofte afleggen en non worden. Maar dan moest er weer een heel groot bedrag ingebracht worden voor het eten en drinken en brandhout. Een gigantisch hoog bedrag. Daarom was het klooster ook alleen voor kinderen van heel rijke ouders. Dat is pas verandert ten tijde van paus Pius de zoveelste. Toen mocht het niet meer en kon iedereen het klooster in, maar dat betekende wel dat toen de nonnen zelf aan het werk moesten, terwijl ze nooit groot gebracht waren om te werken.

Er waren ook rangen en standen in het klooster, wanneer er nonnen waren die muziek konden maken, stonden ze hoger aangeschreven. Hoewel er altijd betaald moest worden om te kunnen intreden is er ooit een non uit Bolivia (dat hoorde nog bij Peru in die tijd) komen lopen (duur 2 jaar), omdat dat zo´n bijzonderheid was mocht zij er voor niets wonen en stond ze hoog in aanzien bij de andere nonnen.

Na het klooster zijn we de stad ingegaan en hebben onze SOLs goed laten rinkelen. Leuke dingen gekocht, maar ook veel weggeveven aan bedelaars die echt niet konden werken vanwege hun handicap.Het is schrijnend om te zien, en dan voelen wij ons wel heel erg rijk, en al is het een druppel op de gloeiende plaat, we zullen het de hele reis blijven doen. Natuurlijk kunnen we de hele wereld niet helpen, maar elk steentje is er één.

Vanavond gaan we uit eten bij een restaurant dat gerund wordt door een Duits echtpaar, Zig Zag. We laten ons verrassen.

Nog steeds is er geen verbetering in computer gekomen, dus iop foto´s moeten jullie misschien nog wel lang wachten, helaassss... Groeten Gerrie

 

 



zaterdag 5 september

21:19, 5/9/2009 .. 1 comments .. Link

Hallo allemaal,

Het laatst vertelde ik dat we s nachts al om vier uur vertrokken. Gisteren (vrijdag 4 september) zijn we inderdaad zo vroeg weggegaan uit Lima richting Nasca. Maar onderweg was daar nog een grote excursie c.q. boottocht richting de Ballestas eilanden. Een eilandengroep niet ver uit de kust waar miljoenen vogels leven, maar ook zijn er Humbold pinguins en zeeleeuwen te zien. De poep van de vogels werd vroeger van de eilanden afgeschraapt en gebruikt als natuurlijke kunstmest. Ook nu gebeurd dat nog wel, maar een keer per jaar meen ik. De boten varen naar de eilanden ook alleen in de ochtend om de dieren rust te gunnen. Daarom moesten we ook zo vroeg het bed uit. Het was een weergaloze ervaring en ik heb honderden mooie foto s ervan gemaakt. Maar helaas kan ik jullie nog geen plaatjes laten zien, omenteel maak ik gebruik van de computer in het hotel en deze is vrij antiek en langzaam en heeft geen poort voor mijn card reader. Dus jullie houden nog heel wat tegoed. Na de boottocht zijn we naar Huacachina gereden, dat is een oaseplaats in de woestijn met enorme zandduinen. Harrie en Johan hebben een rit in de buggy gemaakt over die duinen. Ans en ik hebben ons lekker ontspannen in het zwembad wat aanwezig was. Een heel mooie plek. Daarna zijn we verder doorgereden naar Nasca. We hebben de Panamerican highway gereden, dat is een enorme lange weg door de woestijn die door diverse Zuid Amerikaanse landen gaat. Alleen is in Panama een stuk waar deze weg niet doorloopt, en dat zal ook nooit gebeuren omdat het heel moeilijk is om daar een weg aan te leggen. Maar wij hebben er heel wat kilometers op afgelegd al in Peru. Het is onvoorstelbaar welke landschappen we onderweg hebben gezien. Veel woestijn en weerszijden van de weg bergen. Voor Nasca zijn we nog even gestopt om naar boven te kunnen gaan in een uitkijktoren waar we de Nascalijnen konden zien. Dat zijn zgn. petrogliefen, inkervingen in de aarde met verschillende afbeeldingen o.a.  een aap, kolibrie, spin. Het betse te zien vanuit de lucht. Maar vanuit de uitkijktoren waren er ook drie kleinere te zien.  Daarna zijn we naar het hotel gegaan.

Zaterdag  5 september. Vanmorgen stonden we niet zo vroeg op. Om 9.00 uur zijn we vertrokken naar de begraafplaats van Chauchillas. De begraafplaats is door grafschenners vroeger al leeggeroofd, maar aan de skeletten hadden ze niets dus die zijn bewaard gebleven. En niet alleen de skeletten, maar ook gemummieficeerde lichamen. Ze werden in foetushouding begraven. Dat is nog goed te zien. Nu is het wel geordend tentoongesteld voor bezoekers, maar niet lang geleden hebben ze nog her en der rondgelegen op het terrein. Bijzonder was het wel. De begraafplaats ligt midden tussen de bergen in de woestijn, en iets verderop ligt de hedendaagse begraafplaats. Na dit bezoek hebben we nog een traditionele pottenbakkerij bezocht en een goudzoeker/delver. Deze laatste liet zien hoe de stenen uit de bergen werden verpulverd en bewerkt om uiteindelijk goud over te houden. Een erg primitieve maar ook gevaarlijke manier. Maar het is nog wel hoe het daar gebeurd in de achterafstraten van Nasca. s Middags ging de groep zonder ons vliegen boven de Nascalijnen, wij zijn in de stad gebleven en hebben daar rondgekeken.

Morgenvroeg vertrekken we weer vroeg, omdat de reis naar Arequipa lang is.

Tot een volgende keer, Gerrie  



donderdag 3 september 2009

03:48, 4/9/2009 .. 2 comments .. Link

Gisteren hebben we een heel lange dag gehad. We zijn `s morgens al om 5 uur vertrokken, met een tussenstop in Zutphen om naar Schiphol te gaan. Om half 11 vertrok ons vliegtuig richting Lima en na 12,5 uur vliegen kwamen we daar aan. Lokale tijd ongeveer 16.00 uur. Nadat de groep bijelkaar was gezocht en we kennis hebben gemaakt met onze reisleidster ging het met een bus naar ons hotel. Het hotel ligt in de wijk Mira Flor. Een goede middenstandswijk. Peru heeft 28 miljoen inwoners waarvan er 8 miljoen in Lima wonen. Maar niet allemaal zo riant. Er is veel standsverschil. Gisteravond nog even wat de buurt verkend en wat gegeten en toen naar bed. Om 21.00 uur waren we al vertrokken naar dromenland. Vanmorgen om 6 uur werden we wakker, maar we hebben het nog kunnen rekken tot 7 uur en zijn toen gaan ontbijten. Om 9.00 uur zijn we met de bus en een lokale gids vertrokken naar de oude binnenstad. Deze binnenstad is cultureel wereld erfgoed van de Unesco en er mag niets meer aan veranderd worden. In de binnenstad staan o.a. de kathedraal en het presidentiele paleis. Ook zijn we naar de St. Fransiscuskerk geweest. Onder de kerk zijn catacomben met een heel oude begraafplaats met ontelbare beenderen. En het heeft de oudste, belangrijkste, grootste bibliotheek van Peru. Maar helaas worden de boeken niet goed bewaard en is alles aan bederf onderhevig.

Vanmiddag hadden we vrij spel. We zijn naar de kust gelopen en konden de Pacific bewonderen, maar er niet helemaal komen. De zee lag tientallen meter onder ons en we zouden een taxi moeten nemen om er te kunnen komen.

Later hebben we ons vermaakt in de stad met winkels kijken en koffie met taart eten. De stukken taart zijn aanmerkelijk groter en goedkoper dan in Nederland.

Vanavond zijn we met onze groep gezamenlijk gaan eten in de stad. En nu is het weer bedtijd. Vannacht gaat de wekker om 2.45 uur. We moeten om 4 uur in de bus zitten voor het vervolg van de reis. Dus voor nu, welterusten. Gerrie 



De dag ervoor....

13:31, 1/9/2009 .. 1 comments .. Link

Na een spetterend leuke verjaardag staan de dagen in het teken van de grote Peru reis. Er moet veel geregeld worden om het bedrijf goed achter te laten, maar gelukkig hebben we het getroffen met ons oppasstel, dus we kunnen met een gerust hart morgenvroeg vertrekken.

Vandaag staat in het teken van laatste spullen opruimen, koffers inpakken en afscheid nemen.

Ik hoop dat we tijdens de reis in de gelegenheid zijn om met ieder die het leuk vindt één en ander te delen, groeten Gerrie



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories

de dag vooraf...

Recent Entries

weer thuis... 21 september 2009
bestolen.... 16 september
Van Puno naar Cusco 13 september
Tikicacameer 12 september
Titicacameer en meer 11 september 2009

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer