Verzetsheld Jørgen Bech, geb. 13-03-1920, overl. 28-09-1944
• 29/5/2006 - Den Vaderlant Ghetrouwe Blijf ick tot in den Doet
Onlangs ben ik in contact
gekomen met mijn tante Letty. Zij is een dochter van de broer van mijn
opa Bech en heeft in de oorlog een paar keer contact gehad met Jørgen.
Zij had mijn weblog ontdekt en heeft contact met mij gezocht en een
paar weken geleden heb ik haar opgezocht. Zij bleek een enorme
hoeveelheid interessante informatie te hebben over Jørgen, waaronder
het boekje "Den Vaderlant Ghetrouwe Blijf ick tot in de Doet". Een
uitgave van Het Comité "Nationale Gedenkdagen" ter gedachtenis aan de
twee op "Offem"gevallen illegale jonge strijders en aangeboden aan de
medeburgers van Noordwijk op de officiëelen herdenkingsdag - 3 mei
1947. Het stelde zich daarbij tweeërlei doel voor ogen:
In
de eerste plaats wil het onze jonge mensen er door aansporen dezelfde
trouw en liefde voor vaderland en vrijheid te tonen als de gevallenen
deden. Voorts zal het trachten de netto-opbrengst te besteden aan het
plaatsen van een eenvoudige gedenksteen op de plaats waar zij hun leven
voor de vrijheid opofferden. Het houdt zich overtuigd van Uw aller
sympathie en medewerking, waarvoor het hartelijk dank zegt. (Aldus het
voorwoord van het genoemde boekje)
Naar ik nu constateer komen de beide foto's (van mijn oom en de gedenktekening ) uit dit boekje.
Voor het volledige verhaal wil ik graag de tekst uit dit boekje integraal overnemen en hieronder weergeven:
Jørgen Bech
Jørgen Bech, zoon van een Gereformeerd predikant, werd den 13en Maart
1920 te Pinacker geboren. In 1929 vertrok het gezin Bech naar Wolfheze,
in welk plaatsje Jørgen de lagere school bezocht. Vervolgens was hij
leerling van het gymnasium te Arnhem, deed daar in 1939 eindexamen en
vertrok naar Utrecht, waar hij zich aan de universiteit liet
inschrijven als medisch student.
Jørgen was een veelzijdig begaafd
jongmensch. Hij was muzikaal en speelde uitstekend viool en orgel.
Sinds 1938 was hij organist van de Stichtingskerk te Wolfheze, waar
zijn vader geestelijk verzorger was.
Aan de universiteit te Utrecht studeerde Jørgen vol enthousiasme en met succes.
Een schoone toekomst scheen weggelegd voor dezen jongen, die - geleid
door zijn liefde voor God - zooveel moois en goeds in de wereld zag en
met zooveel toewijding zich voorbereidde tot een nuttig en dienstbaar
leven.
Al spoedig echter kwam het hart van dezen rechtschapen
mensch in opstand tegen het onrecht, dat zijn medemenschen tijdens de
bezettingsjaren moesten ondergaan.
In 1942, in een ziekenhuis te
Den Haag, kwam Jørgen in nauw contact met de ellende, door den bezetter
over velen gebracht. Een Jood pleegde zelfmoord; Jørgen zag diens lijk
in het ziekenhuis.
Van dat oogenblik af, wist Bech wat hem te
doen stond. Het was zijn aard niet stil te zitten en af te wachten
wanneer anderen in nood verkeerden. Hij was als goed Christen opgevoed,
gewend zijn principes trouw te blijven en te verdedigen. Hij wilde nu
actief strijden tegen de belagers van zijn medemenschen. Bech sloot
zich aan bij de ondergrondsche strijders.
Begin 1943 weigerde Bech
de z.g. "studenten-verklaring"te teekenen en werd hij gedwongen de
universiteit te verlaten. Hij vond echter een plaats als co-assistent
in het gemeenteziekenhuis te Arnhem, zoodat hij zich toch kon blijven
bekwamen voor zijn toekomstig beroep.
Te Arnhem werkte hij bijna
een jaar. Met zijn vrienden werden daar o.a. pogingen gedaan om
gevangen Joden, die in het zieknhuis werden verpleegd, te helpen
ontvluchten, welke pogingen helaas zonder succes bleven.
In Febrari
1944 hielp Jørgen een door de Duitschers gevangen genomen Hollandisch
meisje uit het ziekenhuis ontvluchten. Hij was verplicht zelf onder te
duiken en ging via Almelo naar Den Haag. Studeren was verder onmogelijk.
In Den Haag kwam Bech in contact met de illagale groep "Trouw" en kort
daarna werd hij opgenomen in een K.P. Deze overgang van
levensomstandigheden was voor een mensch van Jørgen's aard en aanleg
wel bijzonder groot.
Bij deze K.P. leerde hij Ed Maier kennen.
Eduard Victor Maier
Ed
Maier werd den 20en Mei 1916 te Singaradja (N.O.I.) geboren en woonde
gedurende zijn jeugd in Ned. Indië. Bij het uitbreken van den oorlog
was zijn vader nog resident van Benkoelen (Sumatra).
Na de H.B.S.
te Medan te hebben doorloopen, kwam Ed in 1937 naar Nederland en nam
zijn intrek in Leiden, waar hij Indologie ging studeren, om later -
evenals zijn vader - B. B. ambtenaar te kunnen worden.
Ed Maiere
was één van die actieve, bijzondere menschen, die voor zeer veel zaken
belangstelling koesteren en - ondanks hun vele tijdroovende
werkzaamheden voor beroep of studie - gelegenheid vinden zich over te
geven aan diverse liefhebberijen en daarin uit te blinken. Hij was een
goed sportsman en o.a. een amateur-fotograaf, wiens foto's getuigen van
een grondig vakmanschap en hoogen artistieken aanleg. Hij studeerde
vlot en toen de Leidsche universiteit gesloten werd, stond voor zijn
laatste examen.
De vrije, uitstekende opvoeding die Ed genoten had,
de sfeer van zijn vaders werkzaamheden en zijn eigen studie, hadden hem
de waarde leeren kennen van een "recht-door-zee"-levenshouding en
hadden hem doordrongen van een diepen eerbied voor de menschelijke
rechten.
Als jong intellectueel - aanstaand bestuursambtenaar - gaf
hij zich rekenschap van zijn verantwoordelijkheid tegenover zijn
vaderland voor het behoud van deze rechten en hij was zich bewust van
zijn plicht ze te verdedigen. Hij dacht er niet aan zich aan die
verantwoordelijkheid te onttrekken. Eerlijk en rechtuit van karakter,
stuitte hem de Duitsche methoden en maatregelen tegen de borst. Hij kon
het steeds toenemende onrecht, de onderdrukking en de doelbewuste
vernietiging van zijn vaderland niet verkroppen. Hij kon niet lijdelijk
blijven toezien.
Na de overrompeling van Indië door de Japanners
ontving hij van zijn ouders geen berichten meer. Ongetwijfeld heeft de
verbittering over de Japansche wandaden, waar hij onmachtig was van
nabij tegen te strijden, Maier gesterkt in zijn verzet tegen de
Duitsche dwingelandij. Vanzelfsprekend gehoorzaamde hij niet aan het
Duitsche bevel, na de sluiting van de Leidsche universiteit, zich aan
te melden voor arbeid in Duitschland. Met valsche "Ausweise" gewapend
vond hij in den beginnen een plaats bij het Roode Kruis te Den Haag,
war hij tot Juni 1944 werkte.
In Leiden zocht Maier contact met de
ondergrondsche bewegingen. In Februari 1944 werd hij medewerker van het
illegale nieuwsblad "de Kroniek" te Leiden.
In Juli van dat jaar werd hij opgenomen in een K.P. van den "Raad Van Verzet".
Daar ontmoette hij Jørgen Bech.
Maier en Bech
Met
grootten moed hebben Maier en Bech - deze twee veelbelovende
jongemannen, die met recht tot de besten van Nederlands zonen mogen
worden gerekend - voor de K.P. gewerkt. Menige gevaarlijke opdracht
werd door hen gezamenlijk uitgevoerd.
Hoe verschillend ook opgevoed
en hoe verscheiden ook van aard, deze twee flinke jongens moeten elkaar
in die spannende dagen goed hebben leeren kennen, elkaar hebben leeren
begrijpen en vertrouwen.
Beide hebben zij geweten wat zij riskeerden.
Beide hebben zij hun leven gegeven.
Na de bevrijding van ons land is nog het volgende bekend geworden.
In September 1944 namen Bech en Maier deel aan een overval op een
zwarthandelaren-café te Leiden. Eenige dagen later werden zij op straat
herkend door iemand, die hen aanwees aan een paar Duitsche militairen.
Een poging tot ontvluchten mislukte. Zij werden gearresteerd en
overgebracht naar het landgoed "Offem" te Noordwijk, waar een Duitsche
instantie zetelde.
Een Noordwijksch illegaal werker, die bericht
kreeg van hun verblijf op "Offem", heeft getracht in contact te komen
met beide gevangenen wat echter niet gelukte. Wel heeft hij ze gezien.
Hij vertelde, dat deze jongens er wel vermoeid, doch vastberaden,
uitzagen.
Na urenlang onafgebroken verhoor werd Ed Maier op 27
Sept. 1944 en Jørgen Bech een dag later op het landgoed "Offem"
gefusilleerd.
Een Roomsch-Katholiek geestelijke uit Noordwijk
verzocht den Duitschers toestemming om de jongens geestelijken bijstand
te mogen verleenen, voordat ze, naar hij al vreesde, gefusilleerd
zouden worden, hopende tevens hun naam en woonplaats te vernemen. Met
de mededeling, dat geen prijs werd gesteld op geestelijken bijstand,
werd dit verzoek botweg geweigerd.
Bech en Maier, werden begraven
op de plaats, waar zij gefusilleerd waren. Na de bevrijding werd hun
stoffelijk overschot overgebracht naar de Algemeene Begraafplaats te
Noordwijk, waar zij op het soldaten-kerkhof naast elkaar een laatste
rustplaats hebben gevonden.
Voor de nabestaanden moet het een
grooten troost zijn te weten, dat deze jonge helden op God vertrouwden
en bereid waren heen te gaan.
Hun hart had den weg egwezen, dien zij hebben ingeslagen.
Zij konden niet anders handelen dan zij deden en waren trouw aan hun overtuiging.
Zij hebben recht op onzen innigen dank.
Dat God hen in genade moge hebben ontvangen.
Noordwijk, Mei 1947
Twee illegale werkers verraden
(Krantenartikel met onbekende datum)
De Proc. fiscaal bij het Bijz. Gerechtshof alhier, eiste hedenmorgen 6
jaar gevangenisstraf tegen een 70-jarige man uit Leiden, die in Sept.
1944 twee studenten uit de illegaliteit, Ed. Maier en J. Bech, aan de
Duitsers heeft verraden. Deze jongens hadden een gewapende overval
gepleegd op een café. De verdachte die bij deze overval aanwezig was,
herkende hen later op straat en maakte de Duitsers op hen attent. Als
gevolg van dit verraad zijn beide studenten te Noordwijk gefusilleerd.
Als verzachtende omstandigheid voerde hij aan dat hij eigenlijk
ondoordacht heeft gehandeld, aangezien hij op dat ogenblik niet had
begrepen dat het hier een illegale actie betrof en destijds in de
overtuiging verkeerde dat het niet anders was geweest dan een brutale
roofoverval op een café waar zwarte handelaren verkeerden. Uitspraak
over 14 dagen.
Zoals we nu weten is Jørgen later weer opgegraven in Noordwijk en herbegraven op het Ereveld in Loenen.
|
Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 5/4/2006 - De rectificatie is nu ook via Internet te raadplegen
• 23/3/2006 - Rectificatie is inderdaad geplaatst
Vandaag, bij thuiskomst, lag er een
exemplaar van de Nijefurd Nijs Friso Workumer krant met daarin op
pagina 7 de volgende rectificatie:
In de Friso van week 30 vorig jaar heeft een artikel gestaan over
Jørgen Bech die werd omschreven als een verrader in de Tweede
Wereldoorlog. Dit artikel, geschreven door mevr. T. de Jong uit
Leeuwarden, berust niet op waarheden. De heer Bech was juist lid van
het verzet in de oorlog. Onze welgemeende excuses. De redactie.
Magertjes, maar ok, het is een rectificatie waarin het misverstand in ieder geval publiekelijk is gemaakt.
Tot op heden kan ik helaas mijn eigen weblog nog niet terug vinden in
Google, maar hoop ik wel dat middels de verschijningsvorm van de krant
op Internet de rectificatie op een gegeven moment in Google terug te
vinden is en de naam van mijn oom ook langs deze weg gezuiverd wordt.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 22/3/2006 - Radiostilte of niet..
Het is wat rustig aan het
onderzoeksfront en weinig nieuws om te melden, maar op de achtergrond
gebeurt er toch nog wel het een en ander.
Zo heb ik vandaag
contact gehad met de Friso krant en hebben ze aangegeven dat ze vandaag
de rectificatie geplaatst hebben en dat ze me een exemplaar van de
Friso krant zouden toesturen.
Daarnaast heb ik afgelopen dagen
het boekje " Fietsend verzet" van Tiny de Jong binnen gekregen. In het
artikel waarmee alles begon
(http://64.233.179.104/search?q=cache:QJ6DbjOceSsJ:www.nijefurd.net/friso/wk-30/wk30.p05.pdf+%22jurgen+bech%22&hl=nl&gl=nl&ct=clnk&cd=3)
stond dit boekje genoemd en ik had het vermoeden dat het artikel een
extract was uit dit boekje. Echter bij het vluchtig doorlezen kon ik
geen enkele link vinden naar mijn oom en is het genoemde artikel dus
alleen en alleen maar gebaseerd op een persoonlijke publicatie van Tiny
de Jong uit haar "geheime" dagboek.
Haar boekje zo lezend,
denk ik wel dat ze te goeder trouw is en ze destijds in het verzet het
bericht doorgespeeld kreeg met de genoemde strekking, maar dat achteraf
gezien het bericht niet geheel conform de werkelijkheid was.
Ik moet er nog steeds achteraan om te onderzoeken wat mijn oom destijds
in het verzet voor activiteiten ontplooid heeft en op basis van welke
gronden hij door de duitsers is terecht gesteld.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 15/3/2006 - Rectificatie
Vandaag de stoute schoenen aangetrokken
en de krant benaderd waar het onjuiste bericht destijds in is
verschenen. Ik had ze vorige week al een mailtje gestuurd, maar omdat
ze daar niet op reageerden, heb ik ze daar vandaag nog eens aan
herrinnerd en prompt kreeg ik een mailtje terug dat ik maar contact
moest zoeken met de schrijfster van het artikel en dat zij verder
weinig voor me konden betekenen. Prompt heb ik ze daar op terug gemeld
dat zij als eindredactie en uitgever van dit bericht de morele
verantwoordelijkheid hebben om een dergelijk wrang bericht over iemand
die voor het Vaderland is gestorven, recht te zetten..
Het
benaderen van de schrijfster van het artikel zou me hooguit opleveren
dat ze geen nieuwe onjuiste artikelen zou publiceren, maar de krant
zelf zou het reeds gepubliceerde bericht mijn inziens moeten
rechtzetten.
Vrijwel direct hierop kreeg ik een bericht dat de
krant volgende week het artikel zou rectificeren. Vanzelfsprekend zal
ik dat nauwlettend in de gaten houden.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 14/3/2006 - Foto's
|
Mijn oom Jørgen Bech naar wie ik vernoemd ben
Zijn grafsteen op het Ereveld in Loenen
Het Verzetsmonument op het Landgoed Offem in Noordwijkerhout
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 14/3/2006 - Wat meer details ...
Via mijn oom Wim Bech heb ik ooit een CD
gekregen met divers fotomateriaal van de familie van mijn vader en daar
ben ik een foto van Jørgen tegengekomen en ook van het graf op het
ereveld in Loenen.
Tevens weet ik nu uit de overlevering van de familie dat mijn oom
gefusileerd is op het landgoed Offem in Noordwijkerhout. Hier staat
klaarblijkelijk een verzetsmonument (heb ik zelf nog niet gezien, maar
ga ik zeker binnenkort opzoeken) waarvan ook een foto beschikbaar is.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 11/3/2006 - Een tweede bevestiging
Omdat ik graag nog wat meer
bevestiging wilde hebben, had ik ondertussen ook een mailtje gestuurd
naar de Oorlogsgravenstichting met de vraag of zij me meer informatie
konden verstrekken.
Gelukkig kreeg ik hier al heel snel antwoord op:
Bij onze stichting is niets ten nadele van uw oom, de heer J. Bech, bekend.
Alle informatie die wij in ons dossier hebben, wijzen op een goed
Vaderlander.
De naam van uw oom staat ook in de Erelijst der Gevallenen. Deze lijst is
vervaardigd door het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie (nu Nederlands
Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) in Amsterdam.
Op de onderstaande site trof ik de naam aan van Bintje Vos, de vrouw die uw
oom heeft helpen ontvluchten uit het ziekenhuis in Arnhem waar hij werkzaam
was als co-assistent. Het lijkt mij duidelijk (zie onderstaande link) dat
Bintje Vos een dubieuze rol speelde, maar ik kan mij dat van uw oom niet
goed voorstellen. Ik denk dat hij door haar geprovoceerd is. Waarom zou een
verzetsman die al sinds 1942 actief is, in februari 1944 voor de Duitsers
gaan werken?
Naar aanleiding van de ontvluchting moest uw oom zelf onderduiken. Via
Almelo kwam hij in Den Haag terecht. Daar kwam hij in contact met de heer
E.V. Maier, geboren 20-05-1916. Uw oom is begin september 1944 samen met hem
opgepakt en gevangen gezet in Noordwijk. Daar zijn zij op 27 (Maier) en 28
(uw oom) september 1944 gefusilleerd.
http://72.14.203.104/search?q=cache:mLNl6UwGwGAJ:home.hetnet.nl/~rheden4en5mei/nieuwe_pagina_7.htm+%22bintje+vos%22&hl=nl&lr=&strip=1
Met deze wetenschap was ik er nu wel zeker van dat er sprake was van een onjuiste berichtgeving
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 11/3/2006 - De confrontatie met mijn ouders
Met deze informatie heb ik mijn ouders maar
eens opgebeld en hun verteld welke informatie er over hun broer/zwager
op Internet te vinden was en wat hen hiervan bekend was.
Vanzelfsprekend was hun het genoemde artikel van Tiny de Jong niet
bekend, maar wel dat Jørgen in februari 1944 met Bintje Vos uit het
ziekenuis van Arnhem gevlucht was en dat hij vervolgens naar Den Haag
is gegaan en daarna in Leiden bij een verzetsdaad is opgepakt en
uiteindelijk in Noordwijkerhout op een landgoed is gefusilieerd. Ook
zij wisten de naam van Maier te noemen, maar de exacte toedracht van de
verzetsdaad was nooit bekend gemaakt. Er zou sprake zijn van een
weggeworpen wapen in een gracht van Leiden en dat iemand dat heeft
verraden aan de Duitsers.
De genoemde Bintje Vos was een vriendin van Jørgen en mogelijk was er
ook een relatie, maar ook dat was bij hen niet exact bekend.
Ik heb ze hierop toegezegd dat ik nog eens verder zou gaan spitten bij het NIOD.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 11/3/2006 - De confrontatie met de schrijfster van het artikel
Met de opgedane kennis, heb ik contact
gezocht met de schrijfster van het artikel. (Tiny de Jong). Er stond
immers in een aantal maanden daarvoor genoemd artikel van haar zelfde
hand een telefoonnummer genoemd, waarop ze gebeld kon worden voor het
stellen van vragen. De persoon in kwestie was zelf in de oorlog actief
geweest in het verzet als koerierster en was anno 2005 bezig om delen
uit haar geheime dagboek van toen te publiceren in de lokale krant.
Op het moment dat ik haar belde en door de telefoon mijn naam (Jurgen
Bech) noemde, viel er aan de andere kant een akelige stilte en moest ze
er even een stoel bijpakken. Ik heb haar vervolgens verteld dat ik een
neef was van een in haar artikel genoemde verrader en dat ik nu op zoek
was naar de waarheid en de achtergrond van het artikel.
In eerste instantie bleef ze achter de inhoud van haar artikel staan,
totdat ik haar confronteerde met de wetenschap dat mijn oom begraven
ligt op het ereveld van Loenen. "O, ja, dat is dan wel vreemd, hoe zou
dat nou kunnen".
Uiteindelijk kreeg ik talloze voorbeelden voorgeschoteld van wat er
mogelijk aan de hand geweest had kunnen zijn. Van mensen die eerst fout
waren en later weer goed werden tot verkeerde berichten die door het
verzet onderling werden doorgegeven. Ik heb dit toen ter kennisgeving
aangenomen en heb haar bedankt voor de informatie en toegezegd dat ik
nog verder zou gaan speuren.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 11/3/2006 - Het eerste bewijs
In eerste instantie ben ik eens gaan zoeken
naar stichtingen waar men meer wist over gestorven verzetshelden en
zodoende ben ik terecht gekomen bij de Oorlogsgravenstichting.
(www.ogs.nl). Vervolgens heb ik het Slachtofferregister geraadpleegd en
kreeg ik na het ingeven van de naam Bech de volgende gegevens:
Achternaam: Bech
Voornaam: Jørgen
Voorletters J.
Beroep: Student, lid verzet
Geboorteplaats: Pijnacker
Geboortedatum: 13-03-1920
Overlijdensplaats: Noordwijk
Overlijdensdatum: 28-09-1944
Begraafplaats: Nederlands ereveld Loenen
Gemeente: Apeldoorn
Provincie: Gelderland
Land: Nederland
Vak: D
Nummer: 353
Uit deze gegevens begreep ik al heel snel dat mijn oom begraven ligt op
het Nederlands ereveld van Loenen en daar kom je niet terecht als er
sprake is van onvaderlands handelen. Kortom ik kreeg hier al mijn
eerste bevestiging dat mijn oom zeer zeker actief geweest is in het
verzet en zeer zeker geen verrader is geweest.
|
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
• 11/3/2006 - Aanleiding
Onlangs heb ik in Google mijn eigen naam
("jurgen bech") eens ingetikt en kwam ik terecht bij een nog in cache
staande HTML pagina
(http://64.233.179.104/search?q=cache:QJ6DbjOceSsJ:www.nijefurd.net/friso/wk-30/wk30.p05.pdf+%22jurgen+bech%22&hl=nl&gl=nl&ct=clnk&cd=3)
waar vermeld stond dat Jurgen Bech, geboren te Pijnakker en wonende te
Renkum, Wolfheze in 1944, een verrader zou zijn.
Omdat mijn vader een broer heeft gehad die Jurgen (of eigenlijk Jørgen)
heette en mijn vader zelf in Renkum, Wolfheze is geboren in 1929, was
dit onmiskenbaar een artikel over mijn oom.
Echter binnen de familie is mijn oom altijd omschreven als een persoon
die actief was in het verzet tijdens de tweede wereldoorlog en ik was
dan ook zeer (onaangenaam) verrast bij het lezen van het genoemde
artikel.
Ik zelf ben naar mijn oom vernoemd en wist tot voor dit artikel vanuit
de overlevering van mijn familie niet meer dan dat hij gefusilieerd was
in de tweede wereldoorlog en als oudste zoon van de familie actief was
in het verzet.
Hierop ben ik me dan ook maar eens gaan verdiepen in de materie en ben
er achter gekomen dat er sprake is van onjuiste berichtgeving in het
genoemde artikel.
Kortom mijn oom Jørgen is een verzetsheld en dat zal ik aantonen ook.
|
Permanent Link
|
|
|
|
Page 1 of 1
Last Page | Next Page
|
|
