Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Justice

2/4/2007 - Rise and Shine.

Om half 7 ging de wekker.  Terwijl ik opstond fluisterde ik mijn lieve ventje toe dat hij nog even lekker kon blijven liggen. Op een sprintje ben ik naar de badkmer gegaan en heb ik me opgefrist en aangekleed. Vandaag was de dag dat mijn lieve ventje binnen 2 uur vliegen honderden km van mij vandaan zou zijn...  Om kwart voor 7 maakte mijn ventje zich klaar voor vertrek. Na een kop koffie hebben we de koffers gepakt en zijn we op pad gegaan.

Om half 8 zijn we vertrokken om de files enigzins te kunnen trotseren. Het ritje in de auto was gezellig, terwijl de radio zachtjes melodietjes neuriede.  Heel af en toe stonden we even stil, maar al met al was de rit goed verlopen. Toch merkte ik dat het naar mate de tijd verstreek het steeds iets stiller werd... We naderden Schiphol... Toen we er eenmaal waren meteen ingecheckt en een barretje opgezocht waar we koffie konden drinken en een broodje konden eten.  Al babbelend toch nog even van het samen zijn genieten.  En dan komt het moment waarop je samen naar de gate loopt...

Je spreekt elkaar nog lieve woordjes toe, knuffelt met elkaar en geeft elkaar kusjes en dan moet je elkaar los laten. Ik mocht niet mee  Hoewel ik mij besefte dat ik hem al miste, voordat hij mij eigenlijk goed en wel los moest laten, voelde ik mij ook heel blij van binnen. Blij voor hem dat hij de vlucht zou maken en een, hopenlijk, leuke week bij Fam tegemoet zou gaan.  Terwijl ik geduldig wachte of mijn ventje goed door de controle zou komen werd de rij alsmaar langer en langer. Er waren nog veel meer mensen die een zelfde bestemming hadden, zij het dan allemaal met een andere reden. Het moment waarop je tegen over elkaar staat, maar elkaar niet vast kunt pakken voelt heel.... Tjah eigenlijk niet te omschrijven. Een luchtkus, een zwaai, stilletjes zeggen dat je van elkaar houdt en vervolgens verlies je elkaar uit het oog... Maar niet uit het hart.

En dan maar hopen dat je er alles aan hebt gedaan om je ventje met een goed gevoel te laten vertrekken.  Op zo'n moment wil je altijd meer doen dan je daadwerkelijk kan. Terwijl hij naar het vliegtuig liep om zijn plaats op te zoeken liep ik naar mijn auto, mij afvragend of ik alles wel had gezegd wat ik wilde zeggen. Ik was blij dat ik hem nog een kaartje had gegeven terwijl we een broodje aten. Op die manier had hij toch tastbare steun, ondanks dat ik niet bij hem was. Hij zou het op elk moment weer kunnen lezen, wetende dat ik aan hem denk. Hopend dat het bij hem de twijfel weg zou nemen, want diep in zijn hart schreeuwde een stemmetje dat hij mij liever niet alleen liet. Ik hoop heel erg dat de woorden die ik heb geschreven hem er van verzekeren dat ik op hem zal wachten.  

Ik pakte mijn telefoon en stuurde hem nog een paar lieve woordjes per sms. Zo was ik er zeker van dat ik had gezegd wat ik wilde zeggen, ookal had ik het al eens uitgesproken. Er zijn momenten waarop daden meer boekdelen spreken dan woorden, maar ik wou hem niet te kort doen nu hij mij ook een week moet missen... Er volgenden nog een paar fijne en lieve berichtjes heen en weer en ik starte met een goed gevoel mijn auto om naar huis te gaan. Die zelfde weg weer terug, maar nu alleen...

Zoals beloofd heb ik hem een bericht gestuurd toen ik veilig thuis was aangekomen. De terugreis gaf me een heel rustig gevoel. Ik had immers geen haast en ik heb op mijn gemak en genietend van het zonnetje die weg terug gevonden naar huis.  Mijn hart sloeg een sprongetje over toen mijn telefoon geluid maakte. Een berichte! ja! Van mijn ventje! Hij was geland. Ik was ontzettend blij te lezen dat hij was aangekomen. Nu had ik er echt vrede mee. HIj is in goede handen.

En toch... Als je er over nadenkt dat iemand binnen no time zo ver van je vandaan kan zijn.... Gelukkig komt hij gauw weer thuis. Tot die tijd zal ik enorm mijn best doen om er op afstand voor mijn ventje te zijn.

Constant houdt ik mijn telefoon in de gaten, kijk ik even mijn mail na of ga ik even online... In de hoop dat ik bericht van hem heb. Vanavond ontving ik de sms met de vraag of hij kon bellen: JA!!! Niet veel later hingen we aan de telefoon. Het voelde heel fijn om zijn stem te horen. Na het telefoongesprek zijn we verder gegaan via msn. Wat heerlijk dat flessenpost al achterhaald is

Ventje en ik zijn beide moe van de reis hebben elkaar fijne dromen gewenst.

Nighty Night

 

 

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

A new day in the life of Justice

Recent Posts

Rise and Shine.

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me
My Blog's RSS

Friends

Page 1 of 1
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer