Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Justin Dieke

Donderdag 19 jan 2012

Weer naar Rotterdam. Om 16:30 uur was onze afspraak. Erg druk op de afdeling. Bijna een uur wachttijd.

We moesten bij de assistent naar binnen. Ze keek of de hechtingen nog op de plek zitten en het Amnion nog goed vast zit. Dat bleek allemaal zo te zijn. Dat is goed nieuws. Naderhand nog even bij de dokter naar binnen. Hij vertelde eigenlijk hetzelfde als de assistent. Maar toch zei hij nog  wel dat er  altijd een risico bestaat voor verkleven. Daarom moet Justin de tijdelijke prothese weer in.

Hij heeft de dokter gevraagd of hij alles weer mag doen. De dokter zei dat er geen beperkingen meer zijn. Hij kan dus weer trainen en eigenlijk alles wat hij wil. Wel moet hij zijn oog een beetje beschermen van invloeden van buitenaf als hij buiten is. Douchen kan, maar bij het wassen van de haren, het hoofd nog even naar achteren om water en zeep niet in het oog te laten lopen.

We moeten terug komen op 2 februari. Dan is er weer een controle. Hij moet wel blijven zalven tot de volgende afspraak. In de ochtend doe ik het voordat ik naar mijn werk ga. Daarna als ik thuis kom. Dan haal ik ook de prothese er uit om zijn oog en prothese schoon te maken. Voordat hij naar bed gaat, doen we nogmaals de zalf in onder zijn onderste ooglid.

Justin is erg ontspannen. Hij heeft al lange tijd geen pijn. Hij is super positief en wil dolgraag alles weer doen wat hij altijd heeft gedaan. Hij ondergaat het zalven zonder tegenstribbeling en met goede discipline. Hij begrijpt niet goed waarom mensen denken dat hij depressief zou moeten worden.

Hij heeft de zin van het leven in de kop. Hij is al in de bios geweest met z’n kameraden. Heeft een zooi gasten op bezoek gehad om el classico  te kijken. Met een biertje erbij natuurlijk. Hij is weer te vinden in de sportschool en heeft zijn school ook alweer hervat.

Hij heeft een motto (te vinden op zijn facebook): I can go on, so you must can go on   

Justin met prothese 05 jan 2012

Justin verbonden op 01 jan 2012

Info

Informatie over de dingen die ons nu bezig houden:

·         http://www.oogziekenhuis.nl/oogaandoeningen-en-oogafwijkingen/operatieve-verwijdering-van-het-oog-en-een-kunstoog-behandelingen.html

·         www.kunstoog.nl

·         http://nl.wikipedia.org/wiki/Amnion

Woensdag 11 jan 2012

We moesten ons melden om 10:30 uur in het oogziekenhuis in Rotterdam. Voor een opname. Er zou een Amnion geplaatst worden.         

(Amnion is een deel van een placenta. Wordt geplaatst tussen de oogleden en de oogbol. Voorkomt verkleven van de oogleden door litteken weefsel)

We moesten 2 uur voor de operatie aanwezig zijn. De operatie duurde ongeveer een uur. Dan nog even wakker worden. Vanaf het wakker worden moest hij nog 2 uur blijven. Om 17:00 uur nog even met de dokter gesproken en uiteindelijk om 17:30 uur weer naar huis.

De dokter vertelde dat de operatie goed gelukt was. De prothese die hij een aantal dagen heeft gebruikt mag hij voor een week niet in. De prothese wordt bij de volgende afspraak weer besproken. Dan wordt ons ook verteld of Justin nogmaals een Amnion moet laten plaatsen.

Verder is het niet meer nodig om te spoelen en de vele druppels in te doen. Nu alleen nog maar 3 keer per dag zalf in het onderste ooglid doen. Nu wordt het dus tot 19 januari alleen maar zalven. Dat brengt een beetje rust in de tent. Hij moet wel een ooglap voor. Vanwege het aangezicht en om infectie te voorkomen.

Zondag 08 jan t/m Dinsdag 10 jan 2012

Deze dagen alleen maar thuis gebleven en constant op de klok gelet om de spoelingen op de juiste tijd te verrichten. Op dinsdag zouden we gebeld worden door het oogziekenhuis, om ons te laten weten hoe laat we op woensdag bij hen moesten zijn.

Zaterdag 07 jan 2012:

Vanaf 07:00 uur moeten we om de 2 uur het oog spoelen en van druppels voorzien. Tevens 3 keer per dag nog een andere druppel erbij en ook nog zalf. Ook moet de prothese er 4 tot 5 keer uitgehaald worden, zodat het oog zonder prothese wordt gespoeld en zodoende kan ook de prothese schoon gemaakt worden. Een volle dag werk dus. De eerste spoeling om 07:00 uur en de laatste om 23:00 uur. Zaterdag avond is Justin nog even bij een vriend gebracht door ons, omdat hij die dag 18 geworden was. Iedereen was verrast en blij om hem te zien. We hebben hem voor de laatste spoeling weer opgehaald.

Vrijdag 06 jan 2012

Als we de volgende ochtend binnen komen is er een zuster bij Justin. Hij moet zich aankleden om bij de specialist op het spreekuur te komen. We zijn net op tijd en gaan met hem mee. De dokter verteld ons dat de operatie gelukt was, maar dat er altijd de mogelijk blijft bestaan dat het weer gaat verkleven en dat er altijd nog kruit vrij kan komen. Om dan de ruimte voor de prothese vrij te houden, is er besloten om een tijdelijke prothese te plaatsen. Dan kan de plaats waar de prothese zit in ieder geval niet verkleven.

Rond 12:30 uur gaan we naar de poli-ok waar de protheses worden gepast en geplaatst. De verpleegster trekt de kast open en er staan heel veel dozen met allemaal oog prothesen. Linker en rechter ogen, allerlei kleuren en vele verschillende maten. Ik denk wel duizenden.

Er wordt voor Justin blauw groene ogen uit de kast gehaald. De eerste wordt gepast. Maar deze is de groot en Justin vergaat van de pijn. Hij wordt onwel en misselijk. Blijkt dat hij nog niets heeft  gegeten. Daardoor is hij sneller onwel. Hij wordt weggestuurd om te gaan eten en even te rusten. Hij moet later terug komen.

Als we aan het eind van de middag weer bij de poli-ok komen, heeft de verpleegster 2 kleinere protheses klaar liggen. De kleinste wordt ingebracht. Deze gaat er zonder problemen in. Justin heeft er ook geen last van. Deze wordt het dan voorlopig. Om  ze kunnen bepalen of Justin vandaag naar huis mag, moeten Nicole en ik ook de prothese in en uit kunnen doen. Nicole heeft er angst voor en mag ik het doen. Het lukt me. Ik kan de prothese d.m.v. een klein zuignapje eruit halen en er ook weer eenvoudig in schuiven. Door de prothese onder het bovenste ooglid te schuiven en het onderste ooglid naar beneden te trekken en over de prothese te laten vallen.

Terug op zijn kamer, met een prothese in, wordt me uitgelegd hoe we zijn oog kunnen spoelen en voorzien van oog druppels. Als dat allemaal gedaan is, mogen we naar huis. Laat op de avond komen we thuis en zijn helemaal geradbraakt. We gaan lekker plat. Vanaf morgen moeten we het oog gaan verzorgen.

Donderdag 05 jan 2012

Wederom op weg naar het Leyenburg. Eerst bij de heelkunde nogmaals zijn wonden bekijken. Daarna naar de oogarts.

Bij de heelkunde is van zijn linkerhand alle verband weggehaald. Alleen 2 pleisters omdat er nog een beetje open waren. Van de rechterhand zijn de wonden in de handpalm opnieuw verbonden. Deze keer hebben ze aquagel, een soort vilt wat smelt op de wonden om infectie te voorkomen en dode huidcellen te weken, erop gedaan. Deze moeten zaterdag vervangen worden.

Bij de oogarts is het heel erg schrikken. De dokter zegt dat er binnen het oog de boel aan het verkleven is. Vooral door littekenweefsel. Hij was er al bang voor en zegt er niets aan te kunnen doen. In het slechtste geval zal er nooit een prothese in kunnen. Hij verwijst ons door naar het oogziekenhuis in Rotterdam, daar zitten de specialisten.

De dokter schrijft een fax voor de artsen in Rotterdam. Zijn assistent wil deze versturen, maar de fax gaat er niet door. We besluiten maar direct naar Rotterdam te gaan en te proberen een arts te spreken. Onderweg belt het Leyenburg dat de fax erdoor is gegaan.

Aangekomen in Rotterdam melden we ons bij de artsen. Maar daar heeft niemand de fax gezien. Gelukkig hebben we een kopie meegenomen. We worden doorgestuurd naar de spoed eisende hulp. Daar worden we in de wacht gezet, om later weer in de molen terecht te komen. Als we met een assistent in een spreek kamer zitten, haalt hij er een arts bij. Blijkbaar wordt de ernst van de zaak ingezien en wordt er actie genomen. Besloten wordt om de afdeling te benaderen die de oogoperaties doet. De arts is niet te bereiken. De assistent die ons als eerste ontmoette, zorgt ervoor dat we op het spreekuur in de middag terecht kunnen en dat we als een van de eerste worden geholpen. De specialist kijkt ernaar en zegt dat de verkleving operatief moeten worden verholpen. Tevens moet er nog kruit resten worden verwijderd. We moeten direct blijven en er zal direct die middag een operatie plaats vinden.

Weer gaat Justin onder narcose en zal er weer aan zijn oog gesleuteld worden. Hij moet een nachtje blijven.  In dit ziekenhuis mogen we niet blijven. We gaan om een 20:00 uur naar huis.

Woensdag 04 jan 2012

Justin wordt wakker en heeft een dik linker oog. Hij klaagt ook dat hij het wazig ziet.  Wij zijn lichtelijk in paniek. We willen toch niet zijn andere oog verliezen. We hebben maar het ziekenhuis gebeld. Eerst waren we gerust na het gesprek met een verpleegster. Maar later bellen ze terug of we toch maar even langs komen.

De dikte komt omdat de zwelling van het rechtere oog wat doorgelopen naar het linker oog. Het wazige is niet verklaarbaar. Kan zijn omdat Justin zijn linker oog wat meer moet belasten. Wij weer met een gerust hart naar huis.

Dinsdag 03 jan 2012

Vandaag een rustig dagje thuis. Wel verschillende mensen op bezoek gehad. Alleen maar zalven. Justin slaapt wel veel. Hij is erg moe. Hij heeft geen pijn.

Maandag 02 jan 2012

Als ik mijn bed uit kom en bij Justin ga kijken is hij nog niet wakker. In de nacht hebben ze het infuus bij hem weggehaald. Verder had hij de nacht redelijk door gebracht zonder al teveel pijn. Justin eet en drinkt wat. Dan moet hij worden gewassen. De verpleegster vraagt of zijn vader het moet doen of de verpleegster zelf. Hij laat zich dus wassen door de leuke zuster.

Er werd ons medegedeeld dat de oogarts en iemand van de heelkunde na het spreekuur bij Justin zouden komen kijken om de boel eens onder de loep te nemen. Maar plots stond daar de oogarts. Hij wilde Justin op zijn de kamer bekijken. Maar omdat er te weinig licht was en niet de juiste apparatuur beschikbaar, zijn we met de dokter mee naar beneden gegaan naar zijn eigen kamer. Deze wandeling en het voor het eerst zien van zijn gezwollen oog, deed hem duizelen. Hij werd onwel. Hij is even gaan liggen om bij te komen. Hij had het koud en was vermoeid. Na een half uurtje ging het weer met hem en heeft de dokter de boel schoongemaakt en bekeken. Daarna weer terug naar de 11de en wachten op de dokter van de heelkunde.

Het verband van de wonden op zijn gezicht en handen werden, zover nodig, weggehaald of vervangen. Het waren in ieder geval geen “bokshandschoenen” meer. Daarna mochten we naar huis. Thuis moest er 3 maal daags zalf in zijn oog gedaan worden om infectie te voorkomen.

Zondag 01 jan 2012

Om 05:30 uur wordt Justin van de OK naar de afdeling op de 11de etage gebracht. Waar Nicole en ik al die tijd op hem hebben gewacht. Het aangezicht is verschrikkelijk.

We hebben vanaf dat moment bij zijn bed gezeten en geacht totdat hij wakker zou worden. Als hij wakker wordt is het de Justin zoals we hem kennen. Positief en vol met bravoure. Ziet het probleem niet. Wil zsm weer aan het werk. Had erger kunnen zijn zegt hij. Ik heb er nog een over en kan gewoon alles doen. Ik ben er toch nog!

Als de dokter boven op de zaal komt, geeft ze ons meer details over de situatie.

·         Het oog is verwijderd. Alles is schoon gemaakt.

·         De spieren functioneren nog. Wat betekend dat een prothese mee zal bewegen als hij met zijn goede oog beweegt.

·         De oogleden zijn in tact, met wat brand wonden. Wat in houdt dat hij zijn oog open en dicht kan doen.

·         Alle andere wonden, hand, kin en gezicht, zullen herstellen en in een later stadium niet meer zichtbaar zijn.

Alleen onze vrienden, waar we op bezoek waren, en de kameraden van Justin, waar hij op bezoek was, weten van zijn ongeluk.  Verder hebben we de hele ochtend familie en andere bekenden op hoogte gebracht van het hele gebeuren. Nicole was naar huis gegaan om haar vader in te lichten en zich zelf op te frissen. Nadat ze terug was ben ik langs huis geweest om te douchen en om te kleden.

Justin was verder de gehele ochtend aan het slapen. Die middag zijn Nicole en ik al die tijd bij hem gebleven. Hij was dan wakker en dan weer aan het rusten. Pijn had hij niet. Hij kreeg natuurlijk pijnstillers, paracetamol en diclofenac, 4 keer per dag. Daar wordt je wel moe, rustig en pijn vrij van. Ook moest de narcose nog uitwerken.

Aan het eind van de middag kwamen de eerste bezoekers. Familie en vrienden van Justin. We zaten op een gegeven moment met 14 man bij hem op de kamer. Hij had geen kamer genoot, dus werd er door de verpleegsters geen probleem van gemaakt.

Na het bezoek is Nicole nog even gebleven. Maar uiteindelijk ook naar huis gegaan. Er is nog een zoon en een hond thuis. Quinten heeft nog een paar dagen bij vrienden gelogeerd, zodat we hem niet zouden verwaarlozen. De hond is ook uit logeren gegaan. Ik ben bij Justin gebleven. We hebben nog een stukje over de gang gewandeld  en in de ontspanningsruimte even naar de tv gekeken. Dat ging allemaal goed. Ik heb in een ander kamertje in het ziekenhuis gelegen en de nacht daar doorgebracht.

 

Zaterdag 31 dec 2011

Het is bijna middernacht op oudejaarsavond. Het moment om de kurken te laten knallen, de glazen te vullen, te heffen en te proosten met vrienden en je gezin. Daarna naar buiten om de mooie lichten van het vuurwerk te zien en de harde knallen aan te horen.

Dan komt even na middernacht Justin langs om ons allemaal een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Justin was op bezoek bij zijn vriend. Die woont om de hoek van onze goede vrienden waar wij op bezoek waren. We waren dus heel dicht bij elkaar.

Maar dan begint de nachtmerrie die 2012 heet. Tegen 00:30   een aantal vrienden van Justin naar mij toe en vertellen me dat er iets is met hem aan de hand is. Zonder aarzeling ren ik de hoek om op zoek naar Justin. Ik vind hem bij de buren. Op de grond. Zijn kleding onder het bloed. Zijn handen kapot. Wonden op de kin en in de nek.  Maar het ergste is de natte doek op zijn ogen. Ik haal de doek weg en zie dat vooral zijn rechter oog dik is en vol met kruit en bloed.

Ondertussen is Nicole ook bij Justin aangekomen en schrikt verschrikkelijk. Is heel erg overstuur van datgene wat ze ziet. 

Hij is bij de tijd, maar heel erg suf en heeft behoorlijk veel pijn. Voornamelijk aan zijn ogen. Dus zonder na te denken bel ik 112 en zorg ervoor dat de ambulance hem komt halen. Gelukkig is de ziekenauto er binnen 15 minuten en tillen me met een aantal Justin op de brancard. Had van een aantal mensen om me heen dat hij een vuurpijl in zijn oog had gekregen.

Voordat de ambulance wegrijd, wordt hij door de dame en heer van de ambulance verzorgt. Dit neemt nog wel een kwartier in beslag. Nicole was ondertussen met Joel en Dave naar het ziekenhuis Leyenburg gereden. Ik ben bij Justin gebleven en de rit in de ziekenauto gemaakt.

In de ziekenauto wordt Justin voorzien van morfine en wordt hij aan de praat gehouden door de verzorger. Ze verteld, zonder twijfel, dat het er niet goed uitziet. Justin verteld nog dat de vuurpijl in zijn hand en voor zijn oog uit elkaar is geknald.

Als een speer naar het oogziekenhuis van Leyenburg. Daar staan de mensen van het ziekenhuis hem op te wachten. Nicole en zijn kameraden zijn er ook al. Verplegers nemen Justin onder handen en zorgen dat de wonden aan gezicht en handen verbonden worden. De oogartsen, die van de oliebollen weggeroepen moesten worden, waren ook al heel snel aanwezig. Kijken in zijn oog en hebben al snel een conclusie.

Zijn rechter oog is volledig verbrand en niet meer te redden. Onze wereld stort in en de schrik hakt er keihard in.

Mylene, onze vriendin waar we oudjaar aan het vieren waren, was ook nog naar het ziekenhuis gekomen om ons te ondersteunen.

Later kwam ook nog de neurochirurg om naar Justin te kijken. Hij wil dat er een scan wordt gemaakt van zijn hoofd om er achter te komen of de schade nog groter is dan alleen het oog. Gelukkig wordt er geen verdere schade ontdekt. Een kleine opluchting. Maar een schrale troost. Rond 03:30 uur wordt Justin de OK ingereden om aan zijn oog te worden geopereerd.

Hosting door HQ ICT Systeembeheer