Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Reisformaat zijn is leuk

Home - Profile - Archives - Friends

ZINLOOS GEWELD

Posted on 20/9/2012 at 01:32 - 0 Comments - Post Comment - Link

ZINLOOS GEWELD MET EEN LEGUAAN
Poeh! Ik heb weer veel meegemaakt, je wilt het niet weten! Neem dat laatste niet letterlijk, want natuurlijk wil je het weten.

Goed. Nu ik dit schrijf zit ik naast mijn moeder op de bank. Voor ons liggen resten van Pizzahut. Mijn moeder kijkt met een blik die ik niet kan plaatsen naar de televisie. Op het scherm speelt zich alles behalve onschuldigheid af. De film...: Magic Mike

OH SWEET BABY JESUS!

Mijn god, ik kan niet eens uitleggen wat...wie...waar..hoe..SWEET BABY JESUS!!!!!

Goed, laten we het hebben over mijn ervaring bij de protest actie op 18 september. Iets tegen zinloos geweld op het eiland bij de gouverneur. Nee, niet het restaurant.

*ahum ahum*

Het was laat. De lucht was donker. Geen sterren. Ik en mijn moeder waren al laat. Ongeduldig stonden we voor een kwartier voor de brug voordat hij openging. Toen namen we maar de boot, waarop mijn moeder zo misselijk werd dat ze bijna in mijn schoot overgaf. Rennend langs het water en het Iguana Cafe (waar ze mij trouwens een verbod hebben gegeven) naar de gouverneur. Eenmaal aangekomen stond er een groep mensen in witte kleding met kaarsjes. Ik en mijn moeder gingen braaf zitten op een bankje. Achter mij waren twee mannen bezig met vissen. Er was een spastische vis die maar niet stil in het emmertje wilde liggen. Maar ja, als ik een vis was zou ik ook niet stil liggen in een emmer. In ieder geval, de visserman schreeuwde: ONBESKOFTE VIS en met een oerkreet sloeg hij de vis op de grond. BAM! Ik zweer het, ik voelde de pijn van die vis. Hij was wel meteen dood maar goed. Na een halfuur kwam er een lange donkere man naar ons toe met een rood zakdoekje om zijn hoofd (roodkapje imitatie, ik weet het zeker). We kwamen allemaal naar voren naar de poort. EN WAT ER TOEN GEBEURDE NOU MIJN GOD...
Roodkapje gaf een speech. In het Papiaments. Ik verstond er niks van. Voor mij is Papiamentu net zoals Chinees. Toen ging hij naar binnen en kwam een paar minuten later terug. Weer een speech in het Papiaments. Vrouwen gingen tekeer, je wilt niet weten! BULLSHIT BULLSHIT schreeuwden ze allemaal. Ik stond daar echt met grote oogjes te kijken naar die vrouwen. Een dikke oudere meneer kon alleen maar SILENCIO schreeuwen. Nou ja. Ik heb het geprobeerd, Maarten Schakel.

EN DAN NU! HET GROTE VERHAAL OVER DE LEGUAAN. Dit is echt gebeurd, dus ga er voor zitten en probeer niet te huilen.

Mijn moeder en ik zaten in de auto. We hadden mijn favoriete chips gehaald bij de Albert Heijn. De Appie geeft mij sowieso al de kriebels. Airco die op Ice Age level staat, O.B tampons(die hebben ze niet overal, en ze zijn duuuuuuuurrrrr) en gratis Wifi die helaas erg traag is. Maar goed, we reden dus over de weg. De lucht was grijs en het had een paar seconden geleden even vluchtig geregend. De hele dag was het al regenachtig en grijzig, dus het wegdak was nat. Mijn moeder en ik hadden een discussie over iets onbelangrijks. We namen een bocht naar links. Maar tot mijn grote schrik zag ik een leguaan liggen. Oh nee. Het lieve beest wilde de weg oversteken. Helaas deed hij dat op een tempo dat een slak nog zou kunnen inhalen. Ik gilde verschrikt naar mijn moeder: MAM! STOP! Mijn moeder, totaal in paniek: IK KAN NIET STOPPEN HET IS TE GLAD! En toen…KADENG. Hmm, nee. KABOEM. Uhh, nee. KRAK. Het was een mix van een bonk en een krak. De banden van onze dolfijnen auto reden over het onschuldige nekje van de leguaan. De tranen stroomden over mijn wangen. Ik schreeuwde tegen mijn moeder: MAMAAA!! WE HEBBEN EEN LEGUAAN OVERREDEN! Mijn moeder wist niet hoe ze moest reageren en stamelde: Er zijn er genoeg van!
Helemaal overstuur begonnen we ruzie te maken in de auto. Uiteindelijk hield ik mijn mond maar. Ik besloot te rouwen en na te denken over de moord. Ik was medeplichtig. Ik was een ooggetuige. Als ik zou zwijgen en de waarheid uit zou komen kreeg ik waarschijnlijk een even zware straf als mijn moeder. Misschien had die leguaan wel een gezin. Of net een promotie gekregen. Ik voelde me zo schuldig. Toen ik thuis kwam ging ik stilletjes naar mijn kamer. Ik besloot even op Google te gaan zoeken naar de leguaan. Hier op het eiland is het een beschermde diersoort. Goed dan. Ik was dus een moordenaar. Daar ging mijn leven. Ik ga niet naar Ecuador om bergen te beklimmen en gele sneeuw te eten. Ik ga niet naar Bonaire toe in een vliegtuig om examen te doen. Nou ja.


BYEEEEEEEEEEE!!!

KabouterPien

SPORTSCHOOL EN ONZIN

Posted on 5/9/2012 at 19:33 - 0 Comments - Post Comment - Link

HOOOOOOOOOOOOI!!!!!!!!!!!!!!

Zo, het enthousiasme vliegt er weer vanaf.

Terwijl ik dit typ ben ik aan het oppassen op twee kleine meisjes. Witblonde krulletjes, melkwit klein lichaampje, fel blauwe oogjes, korte vingertjes en teentjes die lijken op kleine parels. Monsters dus.

Laat ik het vandaag even hebben over mijn ervaring bij de orthodontist. Zoals jullie misschien weten, ik heb een beugel. En als ik naar de ortho ga is het een heel ingewikkeld proces. Maar wat er vandaag gebeurde! Niet normaal. Ik had een andere assistent dan normaal. Assistent ja. De orthodontist zelf komt heel vlug even binnen en verdwijnt dan weer. Ik vertrouw het allemaal niet. Het is gewoon een groot complot van tandheelkundigen. En die enorme kies in de voortuin? Wedden dat daar het hoofdkwartier zit? En in de slotjes van mijn beugels zitten zenders, zo kunnen de gestoorde assistenten mij altijd vinden! Oke, ik draai door. Laat maar. Waar had ik het ook al weer over? Ik weet het niet meer. Nou ja.

En dan de sportschool! Voor het eerst in mijn leven ben ik gaan sporten. Oeh! Spannend! Ik zal even verslag geven over mijn ervaring. Het was traumatisch, bezweet, moeilijk, lekker (oh mijn god, nu ik dit schrijf klinkt het vies maar goed) en ongelooflijk wonderbaarlijk magisch. Oke, hier komt het! Ik voelde mijn hart kloppen. Ik stapte met trillende benen de ruimte binnen. Samen met mijn moeder die al 9 jaar sport, mijn broer die een twintig koppen groter is dan ik en mijn vader die de meest gespierde kuitspieren heeft op de hele wereld. En dan kom ik. De eh, kabouter? Nee grapje, eigenlijk ben ik stiekem een superheld. Verstopt in het lichaam van een 15 jarige dwerg! Goed. Ik liep naar binnen. Wat zagen mijn onschuldige ogen -OMG ER VLIEGEN VOGELS TEGEN HET RAAM. Sorry ik word afgeleid. Wat een domme vogels. In ieder geval, wat zagen mijn onschuldige ogen? Een oude man met een vettig knotje bovenop zijn hoofd, bloeddoorlopen ogen en een shirt dat doordrenkt was met oude mannen zweet. En natuurlijk andere oudere mensen die fanatiek aan het sporten waren. De zweetdruppels en het geluid van intens gehijg vlogen rond. Een beetje bang ging ik op een apart toestel zitten. Ongemakkelijk begon ik. Een beetje onderzoekend keek ik om me heen. Daar was de oude man. Hij wreef zijn gerimpelde oude mannen derrière op zo'n sportbal. Heel intens en bijtend op zijn lip. Met rode wangen negeerde ik het. Goed, aarzelend stuntelde ik naar het volgende toestel. Met een moeilijk gezicht las ik de instructies. Bij dit aparte apparaat moest je telkens je benen spreiden om je bovenbenen te trainen. Nou heb ik van mezelf bovenbenen gemarkt van gelatine, dus je kan je wel voorstellen dat ik ze wel wat strakker zou willen hebben. En daar ging ik! Netjes mijn babyroze handdoekje op de stoel en elegant vleidde ik neer op de stoel. Rustig begon ik mijn benen te spreiden. Oh, dit kon ik wel. Het ging steeds beter. Pareltjes zweet vormden zich op mijn neus. Maar toen. In mijn ooghoek zag ik de oude man staren. Ik keek verward op. NEE! Terwijl ik rustig mijn benen zat te spreiden, bekeek die oude man mij. Glazige ogen, open mond en gehijg. Nee nee nee! Nu weet ik waarom mijn vader zegt dat ik gewoon een boerka moet dragen! De rest van mijn tijd bij de sportschool spendeerde ik aan rennen, omdat dat het minst seksueel opwindend was vond ik. Die oude man was heftig bezig met zijn sixpack. Niet dat hij er eentje had hoor. Onder die lading bierbuik, eh nee. In ieder geval, om half negen ongeveer was het wel tijd om te stoppen. Samen met mijn moeder liepen we naar de kleedkamer. En nee, de oude man achtervolgde ons niet. Jeetje, nu ik eraan denk…Wat ben ik blij dat ik niet in jacuzzi ben geweest! Nou ja, bij de regels stond: no intimacy allowed. Dus ik zou toch veilig zijn. Ik liep dus naar de kleedkamer en kleedde me om in bikini. Ik opende de glazen deur van de steamer en BAM. Een wolk van stoom en eucalyptus geur sloeg in mijn gezicht. Wauw! Ik stapte naar binnen met een hoopvolle glimlach. Opgewonden ging ik op het bankje zitten. Oh. Mijn. God. Dit was geweldig. Ik voelde hoe elke porie van mijn lichaam zich opende en hallo zei tegen de wereld. Toen ik eruit kwam voelde mijn huid zo zacht aan als babybilletjes. Maar dan de babybilletjes met een beetje luieruitslag, want ik was wel een beetje rood.

Mooie ervaring toch? Goed, dan vertel ik nu even over mijn discussie met mijn moeder. De stelling was:
Maakt leuke sportkleren het sporten leuker? Ik ben er heilig van overtuigd dat een leuke sportoutfit het sporten leuker maakt. Sportbeha's met glitter pailletten, een paar shorts in neon kleuren en een stel glow-in-the-dark gympen. Als je het koopt ben je toch een beetje gemotiveerd om te gaan sporten? Ik bedoel, als je een slobberig shirt dat je gratis hebt gekregen bij je Chippie abonnement aantrekt en een joggingbroek die drie maten te groot is, dan voel je je toch ook niet lekker? Nee toch? Mijn moeder zegt dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet tijdens het sporten. Het gaat om jezelf. Ja ja, misschien wil ik er graag aantrekkelijk voor mezelf uit zien? Natuurlijk is dat een beetje narcistisch. Maar een beetje je best doen voor jezelf mag heus wel, vind ik. Het is niet de bedoeling dat je jezelf insmeert met vaseline en gaat rollen in een bak met glitter, om maar even een voorbeeld te noemen. Ik heb trouwens ergens gelezen dat het een hobby is voor sommige mensen om zich in te smeren met vaseline en dan rond te kruipen als een slak. Nou, lijkt me hartstikke leuk. Iedereen zijn eigen ding! Wat ik ook te ver vind gaan is makeup naar de sportschool. Eh nee. Kom op...

Wat ben je van plan? Ga je die oude man versieren ofzo? Als je gaat zweten smelt ongeveer de helft van je masker eraf. Dan zit je wenkbrauwpotlood niet op je wenkbrauwen, maar op je wangen! En de laatste keer dat ik gecheckt heb, had ik geen wenkbrauwen op mijn wangen. Meisjes met teveel makeup vind je tegenwoordig heel vaak. Kijk, het liefst smeer ik mijn hele lichaam in met foundation. Ik draag veel makeup. Maar toch zorg ik ervoor dat ik alles netjes blend en match. Ook ik ga de fout soms in. Te heftige blush omdat ik als een spastische debiel mijn kwast in het doosje prop. Foundation die zo dik was dat ik niet meer kon zien waar mijn neus was. Contour die ervoor zorgde dat mijn wangen ingezogen leken. En nog veel meer. Jeetje, ik heb het vaak over makeup. Laat ik het over iets hebben wat misschien iets meedraagt aan deze trieste samenleving.

Ik heb mijn fan stuk gemaakt. Nu denk je wel, jeetje! Heeft Pien nu al fans? Nee, mijn goede vriend. En als ik fans had, dan zou ik ze Kaboutertjes noemen. En mijn fanclub heet dan: De Grote Socialistische Democratische Liberale Republieke Communistische Christelijke Kabouter Beweging. En de afkorting is dan: GSDLRCCKB. Vraag me niet hoe je dat uitspreekt, daar moet ik nog even over nadenken. En dan nu terug naar het onderwerp, ik heb mijn fan stuk gemaakt. Die mini helikopter die wind blaast enzo. Het was weer een avontuur, jongens en meisjes. Laat ik beginnen.

Het was warm. Zweetdruppeltjes vormden zich op mijn bovenlip, voorhoofd en neus. Hijgend stond ik in mijn kamer. Ik ging naar de sportschool en ik moest mijn sportkleren aan doen. Eerst mijn broek. Maar het was zo warm! Gefrustreerd lanceerde ik mijn vinger op de aan-knop van mijn fan. AH! Een orkaan van koelte blies in mijn gezicht. En toen begon het gevecht, het intense gevecht a la Sparta. Ik wilde mijn sportbroek aantrekken. Ach, wat vervelend. Hij zat perfect, maar achterstevoren! Neeeeee! Dat haat ik zo erg. Waarom is kleding achterstevoren en binnenstebuiten niet gewoon maatschappelijk acceptabel? Nog meer gefrustreerd probeerde ik het broekje uit de doen. Het lukte niet! Ik kreeg het intens warm. Met een oerkreet sloeg ik de fan in mijn richting. BAM! Kapot. Het venster dingetje vloog de kamer door. Die sterke fan draaide nog steeds, op zijn laatste krachten. Ik was op de grond gaan zitten. Met mijn broek om mijn enkels. Ik was helemaal in shock. Mijn fan. Mijn lieve fan, die mij altijd afkoelde. S' Avonds bedroog ik hem wel altijd met de airco, maar die deed zijn werk iets beter. Die kletste niet, en mijn fan maakt altijd geluid. Ik had meestal geen idee waar hij het over had. Het klonk meestal zo: BBBRRRRPPPFFFF. Eh ja. Ik had dus mijn fan stuk gemaakt. Ik word er emotioneel van als ik eraan denk. Nu heb ik hem ook aanstaan. Maar ik vind het zo zielig. Hij voelt zich vast vreselijk kaal, zonder dat venster. Ik zal hem repareren. Nee, correctie, mijn vader zal hem repareren. Er zit allemaal stof op en dat vind ik vies.

Goed, dan ga ik nu! Ik hoop dat je mijn stuk educatief vond. Nu ga ik productieve dingen doen.

BYEEEEEEEEE!!!

KabouterPien

Het Is Warm

Posted on 29/8/2012 at 21:02 - 0 Comments - Post Comment - Link

Laat ik maar met de deur in huis vallen en zeggen dat ik geen inspiratie heb.

Het is er gewoon niet. Ik heb geen idee wat ik moet schrijven. Dat terwijl ik ALTIJD een idee heb. Mijn brein wilt vandaag gewoon niet. De laatste tijd heeft het een beetje last van gigantische aardbevingen. Die aardbevingen schudden gewoon al mijn ideeen eruit. Ik word er heel moe van. Nu vooral met de hitte.

Waarom is het zo warm?

Duh, je leeft in een tropisch klimaat. Dat wist ik ook wel.

Zag je dat? Ik word gek en ik begin tegen mezelf te praten. Dat doe ik altijd al maar goed.
Zal ik dan maar beginnen met mijn avontuur op mijn scooter vanochtend? Nee? Pech gehad.

Het was een prachtige ochtend. De zon piepte af en toe tussen de wolken uit. De vogels zongen hun ochtendliederen en ik rook het vers gemaaide gras...er is geen gras in de buurt maar goed.
Vol goede moed stapte ik op mijn scooter en stak mijn sleutel in het sleutelgat. Ik startte de motor en toen kwam het. Dat geweldige brommende geluid van mijn voertuig. Het is onbeschrijfelijk mooi. Als engelen die in mijn oren zingen. Met glazige oogjes en een glimlach gaf ik gas. Als Speedy Gonzales scheurde ik de K-sectie uit op Blue Bay. Ik reed naar de poort en groette de bewakers vriendelijk. Het voelde alsof ik over de weg vloog. Ik was helemaal in mijn element. En toen kwam het. De harde realiteit. Ik wilde net linksaf gaan. Mijn onschuldigheid werd geplet. Ik voelde een hobbel. Ik stopte en kneep mijn ogen dicht. Met bonzend hart reed ik terug en bekeek mijn werk. Ik ben een moordenaar! Ik had een leguaan overreden. Niet zomaar een leguaan, maar een kleintje. Nee, geen hagedis. Ik weet het verschil heus wel. Ik stopte abrupt mijn scooter en bekeek het organisme even. Dit kwam wel vaker voor, maar meestal was ik de dader niet. Ik voelde mezelf misselijk worden. Met vuurrode wangen en een trillende onderlip reed ik door.
EEN GEPLETTE LEGUAAN.
Het verliet mijn gedachte maar niet. Ik was een moordenaar. Een leguanen moordenaar. De hele leguanen community zou nu mijn hoofd willen afhakken. En straks kan ik niet meer op het terras zitten van Iguana Cafe. Misschien komt de hele dierenbescherming achter me aan...Ik ben te mooi om te sterven!

Oke grapje, dit was natuurlijk niet echt gebeurd. Maar het zou wel erg zijn als het echt gebeurd zou zijn, toch? Misschien moet ik maar niet spotten met de leguanen community. Waarschijnlijk bestaat die echt. Heb ik al genoeg geschreven? Volgens mij niet. Laat ik dan maar een lijstje maken met de vervelende dingen die mij vandaag zijn overkomen.

1. Ik had krullers in mijn haar, maar het was compleet mislukt. Ik leek net ontplofte bezemsteel.
2. De krullers laten mijn haar naar plastic ruiken, gevolg: mijn haar ruikt naar plastic.
3. Het is heel erg warm en er wordt gespeculeerd dat er weer een orkaan aan komt. Ik ben doodsbang.
4. Ik viel bijna in slaap in de grote pauze. Heel leuk.
5. Mijn Victoria's Secret Bodylotion is bijna op.....

Kom op. Jongens. Serieus. Dit spul is duur en het ruikt naar aardbeien. EN het heeft glitters. Dit is een ramp. Nou denk je wel, hoezo? Wat is daar zo erg aan? Koop dan gewoon nieuwe. Eh, nee. Ik ga mijn geld niet uitgeven aan een dure bodylotion die ruikt naar aardbeien en een formule heeft die glitters bevat waardoor mijn benen glinsteren als een discobal? NEE. Hoewel ik met trillende handjes, rode wangen en grote oogjes voor het Victoria's Secret rek sta, ik kan het niet. Die aankoop heeft te veel impact gemaakt op mijn onschuldige leventje. Ik kan het niet nog een keer aan. Pien, heb je dan geen geld? Jawel. Pien, waarom wil je het dan niet opnieuw kopen? Geef ons een reden!
Luister, mijn goede vriend. Deze aankoop was traumatisch. Ik heb uren in de rij gestaan voor een flacon met magische lotion. Ik ben bijna aangevallen door de verkoopsters daar toen ik vroeg om korting. Die blik in de ogen van de verkoopster. Het geeft me elke dag weer kippenvel. Zou ze misschien een monster zijn onder die kilo's cosmetica? Ze zag er niet eens zo spectaculair uit. Blush die totaal niet bij de ondertoon van haar huid paste, winged eyeliner die leek alsof ze uitgeschoten was en een veel te heftige lipstick in combinatie met de rest van haar gezicht. Ik dacht echt zo van: Oh...Doe je auditie voor clown? Maar dat zei ik niet hardop. Dat zou ik wel gezegd hebben als ik meer moed had gehad.
In ieder geval, ze was niet heel erg vriendelijk. En sindsdien geeft die winkel mij paniekaanvallen.
En ik ga niet zeggen welke winkel, maar jullie kunnen allemaal raden welke het was. Nou ja, ik ga er nog steeds heen. Alleen ik neem altijd iemand mee als bewaker. Gewoon voor de zekerheid. Je weet maar nooit!

Goed, dan ga ik nu stoppen met schrijven. Dankjewel voor het lezen van mijn blog!

Byeeeee!

KabouterPien







Hosting door HQ ICT Systeembeheer