Dagboek van Kathleen

Week 23

Donderdagochtend eerst de wasmachine leeggehaald en alle minikleertjes aan de wasrek gehangen. Zag er echt grappig uit, die minikleertjes. Toen Gizmo binnenkwam, liep hij er ook direct langs om te snuffelen en te ruiken. Was voor hem ook weer iets nieuws he!
Op het werk aangekomen, Tinie heeft ondertussen haar regels gehad dus het zal nog een maandje wachten zijn :-) Er is blijkbaar ook al vervanging gevonden voor tijdens mijn zwangerschapsverlof, maar Tinie was het er helemaal niet mee eens, het leek ook wel een enorm lompe geit moet ik zeggen, ocharme ik hoop dat we zelf nog mogen zoeken naar een toffe collega!!
Het was trouwens een echt heksenketel op het werk, in de voormiddag bleven de mensen aan de lopende band binnenkomen, pfff ik had amper de tijd om naar het toilet te gaan en mijn blaas stond op springen! Ik was echt wel blij toen het eindelijk middagpauze was, maar toen lag er een enorme stapel op me te wachten met mensen om voor te stellen terwijl de contracten ook nog gemaakt moesten worden. Uiteindelijk een race tegen de klok geweest voordat we naar huis konden.
Donderdagavond rustig avondje gehad, lekker samen voor de tv gelegen. Kon het ook wel gebruiken want ik merkte dat ik te gestresseerd was.

Vrijdag hebben we eerst lekker uitgeslapen, een zalig gevoel om verlengd weekend te hebben :-) Dan zij we opgestaan voor Gizmo want hij was niet meer tevreden. Dirk is met hem bezig geweest en ik heb al die minikleertjes van de wasrek gehaald en opgeplooid. Zo schattig, ze liggen nu al klaar zodat ik mijn ziekenhuistas kan klaarmaken.
Rond de middag hebben we dan besloten om toch naar Pukkelpop te gaan, de laatste keer voordat we mama en papa worden. Ik had wel een paar dekentjes meegenomen zodat ik op het gras wat kan rusten als ik buikpijn krijg. We zijn dan nog langs de bank gereden voor geld en hadden ons in het centrum in de parkeergarage gezet. Dan hebben we aan Dusart de bus genomen richting Pukkelpop zodat ik niet te ver moest wandelen. In de bus was het enorm druk, we moesten rechtstaan. Opeens schoot ik in paniek, vraag me niet waarom. Het zweet drupte langs mijn benen af en ik begon me al bijna wijs te maken dat het vruchtwater was omdat ik echt wel heel fel zweette. Had het gevoel dat ik ging flauwvallen. Toen stopte die bus opeens heel hard en viel iedereen tegen mijn buik aan, echt een harde klap. Deed enorm pijn en ik had opeens hele felle krampen. Heb echt tegen Dirk moeten steunen om recht te blijven staan. Ben nog nooit zo blij geweest dat ik uiteindelijk uit een bus kon!! Maar toen kwam mijn volgende schrik, ik had nog nooit zo veel volk bijeen gezien op pukkelpop. Als ik daar al die mensen zag aanschuiven, werd ik er al misselijk van. Zoveel volk bijeen en wat als er dan nog iemand per ongeluk tegen mijn buik zou lopen of vallen. Dirk zag dat ik in paniek was en we hebben ons direct omgedraaid, zijn de straat overgestoken en hebben de bus terug naar huis genomen.
Ben thuis direct op de zetel gaan liggen want had echt wel felle steken in mijn buik en de kleine had sindsdien niet meer geschopt. Dirkje heeft eerst mijn buikje gemasseerd want alles was verkrampt. En dan hebben we een hele tijd moeten voelen voordat we opeens toch lichte schopjes voelde. Dirk heeft zijn hoofd een hele tijd op mijn buik gehad voordat ze in actie schoot. Ben nog nooit zo gerustgesteld geweest als toen. Gizmo merkte ook dat we een beetje in paniek waren. Hij kroop bij mij op de zetel en likte mijn hele buikje af, net alsof hij ons wou troosten :-)

Dirk is uiteindelijk terug naar Pukkelpop vertrokken en ik heb een paar uurtjes op de zetel geslapen, de pijn was echt te fel om rond te lopen. Toen ik wakker werd, ben ik aan de doopsuiker begonnen. Uiteindelijk ben ik in de auto gestapt en richting de Hof gereden want ze zijn er dit weekend 10 jaar open en er is drie dagen live muziek. Mama en papa gingen ook en ik had weinig zin om de hele avond thuis alleen te zijn. Heb daar een lekker ijsje gegeten en op mijn gemak wat gezeten. Onze kleine meid houdt blijkbaar van luide muziek want opeens was ze heel actief. En de muziek stopte rond 23u en toen was ze ook weer kalm opeens :-) Dat beloofd voor later! Ben daar vertrokken rond kwart voor 1 want toen was ik echt wel moe. Dirkje was ook net thuis toen ik thuiskwam dus we hadden een goede timing. Dirkje zei toch dat het goed was dat ik niet ben mee geweest want het was er zo druk dat er zelfs geen plaats was om ergens op het gras te gaan zitten. Dirk is nog effe buiten geweest met Gizmo en we hebben nog een hele tijd tv gekeken voordat we zijn gaan slapen. We lagen dus laat in ons bedje.

Zaterdag waren we nochtans al vroeg wakker. We hebben eerst wat ontbeten en hebben dan de auto volgeladen met de dozen om naar de kringloopwinkel te doen. Dan zijn we eindelijk van onze nest af. Daar waren ze er alleszins blij mee. We zijn dan nog langs Dirk zijn ouders gereden om te kijken of het park er op de zolder staat en het was in orde. Weer een aankoop die we dus niet moeten doen, ben eens benieuwd wat we uiteindelijk nog op onze geboortelijst gaan kunnen zetten?! Ach ja, zo veel te beter dan maken we een pamperrekening aan, daar heeft de kleine later ook nog wat aan.

Daarna zijn we naar de Macro gereden met Dirk zijn papa en broer. We hebben er een matras gekocht voor op het kinderbedje en verder vanalles van vlees en drank, was er stukken goedkoper. Ook de matras was maar de helft van de prijs in vergelijking met Premaman. Kwam dus goed uit! We waren pas rond 20u terug, hebben dan snel wat gegeten, ons omgekleed en dan zijn we naar de Hof gereden. Deze keer was de live muziek thans bijlange niet zo goed, maarja de sfeer is ook tof he. We zijn thans niet zo lang daar geweest, hebben twee drankjes gedronken en dan kreeg ik opeens mijn klop.

Zondag hebben we wel uitgeslapen tot iets na 10. We hebben dan de gordijntjes samen opgehangen op de kinderkamer. Daarna is Dirk effe moeten gaan helpen bij zijn broer. Ik heb dan ondertussen vilten bloemetjes in groen en roze op de gordijntjes genaaid. Is echt wel mooi geworden, nu zou ik nog mooie bloemen willen voor aan de muur dus moet ik binnenkort eens voor gaan kijken. Daarna heb ik eerst nog wat gepoetst en gestreken en dan heb ik verder gewerkt aan de doopsuiker. Dirk heeft ondertussen het gras nog gemaaid.
’s Avonds zijn we met mama en papa, Kristof en Tamara uit gaan eten in de Hof. Lekker, een driegangenmenu. Ik had zalm, mmm. En het was weer live muziek dus onze kleine meid was weer in haar nopjes, ze was superactief. We zijn daar rond half 11 vertrokken zodat ik toch nog op tijd in mijn bedje kon.

Maandag na het werk weer een etentje gepland. We zijn gaan steengrillen en bowlen met het Hofteam naar aanleiding van 10j De Hof. We werden ontvangen met aperitief en lekkere hapjes. Dan steengrill, ik had vis genomen, is toch iets veiliger he. Het was heerlijk, heb me echt te pletter gegeten. Daarna is de rest gaan bowlen, ik heb niet mee gedaan. Leek me toch niet zo’n goed idee. Zo een bal is niet zo licht en de bruuske beweging iedere keer… Heb wel mee gesupporterd, was ook tof. Had wel enorm dikke voeten, ik moest mijn schoenen bijna met de schaar uitdoen zo erg!! Het was echt wel gezellig want het was al 1u voorbij toen we thuiskwamen, een kort nachtje dus.

Dinsdag na het werk moest ik voor het eerst naar de prenatale kine. Ik had er gelukkig ’s ochtends nog net op tijd aan gedacht om een broek aan te doen in plaats van een kleedje en maar goed!! Heb een heel deel oefeningen moeten doen op een speciale zwangerschapsbal. Had het niet verwacht, maar het was vrij vermoeiend. Wel een hele lieve kinesiste dus dat was al een meevaller. Ik heb gewoon algemene spieroefeningen moeten doen en dan nog een aantal specifiek voor de doorbloeding van benen en voeten, zal zeker van pas komen! Ik moet over twee weekjes terug en dan zijn er oefeningen voor buik, bekken en rug.
Ik was rond half 8 thuis en Dirkje was er al. Hij had het eten al bijna klaar; lekkere vis voor mij en een paardenbiefstukje voor hem. MMM lekker gegeten! Daarna nog met de hond gaan oefenen, lekker op de zetel geplofd en vroeg gaan slapen. Ik was echt nog moe van de rest van de week/weekend. Denk dat ik al bijna vertrokken was toen mijn oor het kussen raakte.

Woensdag lekker fris opgestaan. Onder de middag hadden Tinie en Manuela een verrassing. We zijn gaan uit eten omdat ik net een jaar in dienst ben bij Plus. Is echt wel voorbijgevlogen die tijd! Was echt wel tof, had het niet verwacht dat ze er aan zouden denken. Lekkere pasta gegeten bij de Orangerie. Spijtig genoeg was het me wel niet heel goed bekomen. De hele namiddag zure oprispingen gehad, echt geen pretje. Had met momenten zelfs het gevoel dat ik moest overgeven. ’s Avonds thuis heb ik geen avondeten meer gegeten want voelde me echt niet denderend :-(
We zijn wel nog naar Hasselt gereden om met onze Gizmo te oefenen. Hebben gewandeld bij Abdij Herkenrode, maar het was een fiasco. Dirk voelde zijn polsen en schouders niet meer toen we terug thuiskwamen, ocharme. En ik had opeens spierpijn, denk van gisteren bij de kine ofzo.

In mijn babydagboek deze week:

Tot nu toe waren de ogen van de ongeboren baby gesloten. Nu gaan ze open. De wenkbrauwen en oogleden zijn welgevormd. Het kind reageert op fel licht, maar niet zo sterk als op geluid. Als zijn moeder in bikini ligt te zonnen, zal hij wel een oranje gloed waarnemen.
De baby begint onderhuids vet aan te maken. Zijn gerimpelde huid vult op, zijn spitse gestalte wordt langzaamaan ronder. De longen vormen steeds meer longblaasjes. De stembanden werken reeds. Als de baby deze week geboren zou worden, kan hij zachte geluidjes maken.
Eerst bewoog de baby vrijwel voortdurend, maar vanaf deze week ontwikkelt hij perioden van rust en activiteit – een teken van rijping van het zenuwstelsel.

De baby ‘ademt’ nu vaker. Vooral nadat de moeder heeft gegeten en veel glucose in haar bloed heeft, ademt hij fanatiek. De baby krijgt dan volop brandstof aangevoerd. De adembewegingen geven aan dat alles goed gaat met de baby.

En in de nieuwsbrief van Kind en Gezin:

Wat gebeurt er met jou?

Je hebt nu al een mooi bolrond buikje. Door je extra gewicht kan je iets trager en onhandiger worden. Luister daarom goed naar je lichaam en rust voldoende. Doe alleen wat je fysiek nog aankan.

Wat gebeurt er met je baby?

Voelen, zien en bewegen
Je baby zuigt nu al op zijn duimpje. Na de geboorte blijft deze reflex behouden. De tastzin ontwikkelde zich eerst, maar nu zijn ook de andere zintuigen alert. Je kindje kan al zijn ogen openen. De kleur ervan is nog niet definitief: die wordt pas na de geboorte vastgelegd.

Je baby beweegt heel vaak: 20 tot 60 bewegingen per halve minuut. Dit verschilt van dag tot dag. Hij begint wel te merken dat hij minder plaats heeft en gaat zich dus ook minder verplaatsen. Wanneer hij zich in een ongemakkelijke positie bevindt, zal hij zich in allerlei bochten wringen.

Prematuurtje
Wordt je kindje nu geboren, dan kan het al overleven. Je baby zal dan waarschijnlijk wel nog een tijdje op een speciale afdeling moeten blijven. Daar worden de hartslag, de ademhaling, enz. nauwlettend opgevolgd. Vooral de longen zijn nog niet voldoende rijp om op eigen kracht genoeg zuurstof op te nemen. Extra zuurstof is dan ook noodzakelijk. Bovendien zal je kindje een infuus krijgen en ook een sonde om de voeding rechtstreeks in de maag te brengen. Ten slotte is de kans op infecties ook groter bij een prematuurtje, omdat zijn afweer nog onvoldoende is. Om al die redenen is het dus beter dat je kindje zich verder in je baarmoeder ontwikkelt. Wordt je kindje toch te vroeg geboren, ga er dan zo veel mogelijk naartoe. Raak je kindje aan en vraag of je het tegen je borst mag leggen Dit noemt men ‘kangoeroeën’. Dit geeft je baby een veilig gevoel.

Week 22: 17/07/2008 - 23/07/2008

Week 21: 10/07/2008-16/07/2008

Week 20: 03/07/2008-09/07/2008

Week 19: 26/06/2008-02/07/2008

Donderdag was een vrij rustige dag op het werk, we hebben alvast geoefend in de testversie van Hiant zodat we morgen wat voorbereid zijn. Manuela mocht vandaag trouwens ook naar de gyneacoloog en nu blijkt dat ze toch al 6 weken en 3 dagen zwanger is, toch al een tijdje dus! Echt wel fijn om dit samen te beleven.
's Avonds ons moeten haasten naar Herk-De-Stad om naar de grond te gaan kijken. Echt een mooie lap en de bouwvoorschriften vallen heel goed mee. Oppervlakte max 230m², max 2 bouwlagen en geen garage in de kelder. En heel vriendelijke mensen die de grond verkopen. Vond het zelfs erg voor hun, ze verkopen de grond omdat zij een spierziekte heeft. Ze doen de grond dus zelf met pijn in het hart weg. We hebben alleszins afgesproken dat we de grond sowieso zullen kopen, waarschijnlijk gaan we maandag naar de notaris voor de overeenkomst. Wel gaan we een deeltje zo betalen zodat de notariskosten lager zijn en we moeten nog effe afwachten op de lening, 't kan dus nog een tijdje duren voordat de lening beschreven wordt.Echt wel toffe vooruitzichten, 2008 is voor ons zo'n speciaal jaar: gaan samenwonen, een hondje gekocht, zwanger, trouwen, een grond kopen en eind 2008 een kleine meid! Wel een heel hectisch jaar, ons leven is echt wel overhoop gehaald. Ik zei nog tegen Dirk dat ons leven in geen enkel opzicht nog lijkt op vorig jaar, behalve dat wij tweetjes nog steeds samen zijn We hebben alleszins al zitten nadenken over huisjes, plannen, verwarmingsmogelijkheden, .... Ik kijk er echt al naar uit!

Vrijdag ben ik vroeger opgestaan om me nog te douchen vooraleer ik ging werken. Toen ik uit de douche stapte en mijn kleedje aan deed, schrok ik enorm. Ik heb een reusachtige buik gekregen!! Het viel me opeens heel erg op dat mijn buik op een aantal dagen tijd zo hard gegroeid is. Onze kleine meid begint nu echt haar plaats wel in te nemen!
Het was een enorm hectische dag op het werk met de implementatie van Hiant. Het was echt wel zoeken met zo'n nieuw programma en ik vond het moeilijk om mijn aandacht er bij te houden. Onder de middag zijn we met de collega's frietjes gaan eten. Dirkje was pas heel laat thuis en ik lag al te slapen op de zetel dus aan ons vrijdagje hebben we niet zo veel gehad.

Zaterdag zijn we vroeg opgestaan om in Hasselt naar de braderie te gaan. Ik heb mijn eerste soldenkoopjes al gedaan, drie nieuwe beha's want mijn andere exemplaren zijn nu echt te klein. Ik schrok wel, in 1 beha heb ik een D-cup moeten nemen terwijl ik normaalgezien maar een B heb. Nu word ik echt wel geconfronteerd met mijn grotere borsten!! We hebben ook nog wat babykleertjes gekocht, een sweater en schoenen voor Dirk en een Bluetooth oortje zodat Dirk draadloos kan bellen in de auto.
Dan zijn we naar Dirk zijn ouders gereden omdat zijn papa pas terug thuis is van het ziekenhuis. Het zal nog een lange revalidatie worden lijkt me zo... Toen we terug thuis waren, kwamen opeens Cindy, Gino en Sita achterom. Gino wou computerlessen want ze hebben pas hun eerste pc gekocht... 's Avonds zijn we met Dirk zijn ouders nog naar Herk-De-Stad gereden om hun onze grond te laten zien. Toen we thuiskwamen ben ik op de zetel in slaap gevallen, ik was echt stikkapot.

Zondag hebben we eerst wat uitgeslapen en dan zijn we in actie geschoten. Dirk heeft het plan getekend voor Danny zijn huis zodat hij er de electriciteit op kan tekenen. Ondertussen heb ik staan strijken en de gordijnen in de keuken opgehangen. Dan zijn we samen begonnen met het kinderkamertje leeg te maken. De bureau is er nu al uit en staat op het derde kamertje, maar de tweede bureau hebben we wel nog niet afgebroken. Dat zal voor binnenkort zijn. Nu nog kleuren kiezen om te verven, hoewel Dirk hier niet veel zin in heeft. Hij vindt het zonde om opnieuw te verven terwijl er nog maar pas geverfd is. Khoop thans toch op een ander kleurtje want donkergroen is niet direct toepasselijk voor een meisjesbabykamer!!
In de latere namiddag zijn Danny en Anastasia nog effe thuis geweest om hun plan te bekijken en dan zijn we opnieuw effe naar Herk gereden want zij wilden de grond ook zien. Toen we thuiskwamen zijn Dirk en ik kebab gaan eten, ik had er al zo lang zin in!! De groentjes zien er daar toch altijd vers uit en ik ben er al dikwijls geweest zonder toxoplasmose op te lopen, dus nu zal het ook wel geen kwaad kunnen zeker...
Daarna zijn we bij mijn ouders op bezoek geweest, ze waren net terug van Tenerife. Ons mama zei direct dat mijn buik nogal gegroeid was. Ik ben dus niet de enige die het ziet! Mama had al slabbetjes, spuugdoekjes en een heel lief speelgoedje voor ons gekocht, allemaal roze van Winnie the Pooh. Echt schattig! Toen we vertelden dat we grond gekocht hadden, schrokken ze wel effe. Ze vonden de keuze van de grond heel goed en waren enthousiast maar toch ook wel bezorgd had ik de indruk. Ach ja, we zullen alleszins toch alles op het gemak doen en gaan ons er zeker geen pijn voor doen. Dan wachten we nog wat langer moest het niet haalbaar blijken. We waren rond half 11 thuis en toen hebben we nog effe in de boeken van AVL gekeken naar voorbeeldhuizen. We zien allebei het liefste de piramidestijl dus we weten waarvoor we kunnen sparen! Rond 11u ben ik toch mijn bedje ingekropen want ik had weer zo pijn aan mijn bekken. Dirkje is nog verder op huizenjacht gegaan op internet.

Week 18: 19/06/2008-25/06/2008

Donderdag opnieuw een dagje op de zetel. Pfff begin het echt wel kotsbeu te worden, ik kijk nu al uit naar maandag! Ik heb mijn namenboekjes erbij genomen, we hadden wel al een mooie meisjesnaam maar twijfelden allebei een beetje omdat die naam waarschijnlijk al heel snel afgekort zou worden, wat we niet zo leuk vinden! Ik heb een hele tijd zitten lezen en heel wat mooie namen gevonden.
Toen Dirk 's avonds thuiskwam, zijn we naar Tom&Co gereden om nieuw eten te halen voor Gizmo. Was wel een meevaller want zijn nieuw eten is nog goedkoper als het puppyvoedsel. 

Vrijdag opnieuw een zeteldagje. Ik heb al een heel lijstje met mooie namen verzameld ondertussen. Nu binnenkort nog eens alles bekijken, eerst de naam op zich, dan zorgen voor een mooie betekenis en nog opletten dat de combinatie voornaam-achternaam mooi klinkt!
's Avonds kwam onze huisbaas langs om te vragen wanneer we het gras nog eens gingen maaien aan de voorkant. Pretentieuze zak! Ik heb hem verteld dat we dan eerst een ander grasmachine moeten kopen omdat de andere kapot is. Toen ook nog commentaar dat we het de vorige keer ruim lang hadden gemaaid en dat we beter een kortere stand kunnen maaien. Wat een commentaar, dat hij het zelf komt doen als het niet goed genoeg is!

Zaterdagochtend hadden we een afspraak bij de bank om te kijken welk bedrag we zouden kunnen lenen. In principe zouden we kunnen ingaan op het aanbod van Splendid, hoewel onze eigen middelen maar heel nipt zijn. Ook zouden we bijna 1400€ per maand moeten afbetalen. Voor de bank geen probleem, maar zelf twijfelen we toch. Op dit moment zou het heel nipt lukken, maar als eens onze kleine meid er bijkomt, weten we het niet. En vermits er daar toch ook wel wat kosten bij komen kijken, we gaan er alleszins nog een nachtje over slapen vooraleer we een beslissing nemen.
In de namiddag zijn we bij de hobbyshop een grasmachine gaan kopen en Dirk heeft 's avonds het gras nog gemaaid, op de kortste stand! Naderhand kwam de huisbaas klagen dat het nu wel vrij kort was. Hij kan de pot op, als het niet goed is dan stikt hij er maar in. Kheb ook tegen Dirk gezegd dat we het voortaan altijd zo kort doen, anders moeten we veel te dikwijls het gras maaien.
Tegen half 8 was Dirk het gras achter nog aan het maaien, en mama en papa waren er al. Ze kwamen op bezoek omdat ze morgen naar Tenerife vertrekken. We hadden champagne koud gezet en hapjes gemaakt. Het was gezellig. Hebben buiten onder de parasol gezeten want het was echt heel mooi weer. Nadat ze vertrokken waren hebben Dirkje en ik nog een hele tijd buiten gezeten, totdat de beestjes begonnen te bijten! Toen zijn we gaan slapen!

's Ochtends werd ik wakker van de jeuk, ik ben overal gebeten! Pfff, ik haat muggen! Ik ben al vroeg opgestaan en ben bij de bakker een lekker ontbijtje gaan halen voor Dirk. Daarna nog een hele tijd op de zetel gelegen, mijn laatste dagje platte rust hoop ik. Dirk zijn mama is tegen de middag effe thuis geweest en iets daarna kwamen Cindy, Gino en Sita ook binnen. We hebben onze nieuwe lessen van Grosemans uitgeprobeerd en Gizmo was inderdaad heel kalm naar Sita. Dirkje heeft een pc besteld voor Cindy en Gino en in de namiddag zijn we met Dirk zijn mama naar Wendy gereden. Amai, khoop dat onze kleine meid ook zo rustig is als Tuur. Echt een lief klein hummeltje en heel rustig. Slaapt 's nachts zelfs al 6u lang door. Zalig! Naderhand zijn we nog een ijsje gaan eten in Diest met Dirk zijn mama om merci te zeggen voor al haar hulp in huis met poetsen enzo. 
' Avonds vrij vroeg gaan slapen, we hebben het in bed nog een hele tijd gehad over het huis van Splendid en uiteindelijk besloten dat we het niet gaan doen. We twijfelen allebei nog te fel en willen onszelf er zeker geen pijn voor doen. We willen zeker zijn dat we ons prinsesje nog een mooie toekomst kunnen geven. We gaan dus OF eerst wat verder sparen OF al eens kijken voor een grond en dan nog wat verder sparen. We zullen zien, alleszins de ogen goed openhouden!

Maandag was ik al vroeg wakker, kon niet goed slapen. Ben al vroeg vertrokken naar het werk. Was echt tof dat ik weer een stapje in de wereld mocht zetten. Ik voelde me bijna zoals mijn eerste schooldag. Was echt tof om mijn collegaatjes opnieuw te zien. Tinie was er ook terug. Wel weer effe wennen, ik had het gevoel dat ik achterliep, duurde een hele tijd voordat ik terug mee was met alles. Ik ben blij dat ik vandaag terug kon gaan werken want deze week starten we met de implementatie van ons nieuwe computerprogramma en dan wil ik er toch vanaf het begin goed mee kunnen werken.
Onder de middag op mijn gemakje op kantoor gebleven, heb buiten gezeten in het zonnetje met ons namenlijstje en ik heb alvast mijn favoriet, nu Dirk nog proberen te overtuigen  Mijn collega's kennen alvast mijn favoriet en vinden hem mooier dan Dirk zijn favoriet tot nu toe. Heb trouwens tegen Manuela gezegd dat ze eens een zwangerschapstest moet doen, vermoed echt wel dat ze zwanger is want heeft al lang haar regels niet meer gehad, buikpijn, pijn aan haar borsten, lijkt me heel duidelijk dus... Zelf gelooft ze het niet, maarja ik geloofde in het begin ook niet dat ik zwanger was, ik merkte de symptomen zelf ook niet op. Ze gaat alleszins morgenochtend een test doen.
Toen ik terug thuiskwam had Dirk een haan meegebracht voor bij de kippen te zetten, hij was er zo trots op  Ik ben direct met de deur in huis gevallen en hem overtuigd van mijn favoriete naam, ' t was gelukkig zo gebeurt. Hij vond het ook een hele mooie naam, de betekenis is ook mooi en ook haar achternaam past er bij. Nu zijn we dus zeker van de naam, echt wel tof, het schept direct een nog innigere band nu we haar met naam kunnen noemen als we met haar praten... Was wel tof thuiskomen, want Dirk zijn mama had het huis ook gepoetst.
Ben wel effe gaan liggen want had redelijk felle buikpijn. Ik merk het toch dat ik de hele dag gezeten heb. Opeens belde mijn broertje om te vragen of hij mocht langskomen. Ze waren er rond 20u en hadden een heel mooi rieten wiegje bij waar Tamara nog in geslapen heeft. Echt heel lief, en nog met roze afgewerkt zelfs, heel toepasselijk dus! Het staat nu al in de living te wachten op de komst van ons prinsesje. Het was heel gezellig, maar ik was toch blij toen ze vertrokken want ik had echt nood aan rust. Ben onmiddellijk mijn bedje ingekropen, mijn buikje ingesmeerd en in slaap gevallen! 

Dinsdag ben ik opgestaan met buikpijn, echt vervelend want 't is een vrij intense pijn. Toen Manuela binnenkwam, vroeg ik onmiddellijk hoe de test was geweest. Ze glimlachte en ik wist al genoeg!  Vind het echt super!!! Is zo tof om samen met iemand zwanger te zijn, dan kunnen we samen lekker emotioneel zijn en ervaringen delen. Je hebt dan altijd iemand die je iets kan toevertrouwen en je begrijpt. Ben alleen benieuwd hoe lang ze zwanger is maar ze mag donderdag naar de gyne dus nog effe afwachten! Dan loopt er binnenkort een maxibuik en mediumbuik rond bij Plus, en wie weet ook nog een minibuik daarna als Tinie ook snel opnieuw zwanger is. Ben echt superenthousiast en heb dadelijk naar Dirkje gebeld met het goede nieuws. Onder de middagpauze zijn we naar Standaard Boekhandel gegaan om wat boeken over zwangerschap te kopen, was leuk om te doen. Heb haar ook mijn namenboekjes meegegeven want nu heb ik ze zelf toch niet meer nodig he!
Het was al bij al wel een vermoeiend dagje en ik was blij toen ik thuis op de zetel kon gaan liggen. Dirkje heeft op Immoweb nog een paar interessante gronden gezien, dus gaan we zeker nog verder uitpluizen. Dirkje heeft morgen een dagje verlof dus dan gaat hij eens op onderzoek uit! 

Woensdag druk dagje op het werk. Onder de middagpauze ben ik met Manuela naar de Zeeman gegaan om baby T-shirtjes te kopen zodat ze die kan laten bedrukken voor haar mama en papa. Dirk is ook nog effe binnengesprongen na de middag, heel enthousiast over een grond in Herk-De-Stad, op de verkaveling bij Nikita. Toen we een jaartje geleden al eens aan het rondkijken waren, vonden we het daar al interessant maar toen hadden we er het geld nog niet voor. Super dus dat er daar nog een grond vrij is! We hebben alleszins een afspraak met die man morgen voor alle bouwvoorschriften en dergelijke te overlopen, kijk er al naar uit!
Na het werk zijn we nog effe het stad in geweest, naar Standaard Boekhandel. De boek van Danny Grosemans gekocht over Honden en kinderen, en nog een mooie babyboek. Dan hebben we nog een zak spekkensnoep gekocht voor Dirk zijn papa, want die ligt vanaf vandaag in het ziekenhuis. Toen we thuiskwamen hebben we Gizmo eten gegeven en dan zijn we naar het ziekenhuis vertrokken. We zijn niet zo heel lang gebleven want ik had heel fel buikpijn en bekkenpijn. Volgens mij zijn mijn bekken en heupen aan het uitzetten want als ik rondloop doet het heel erg pijn. Eens thuisgekomen, ben ik direct mijn bedje ingekropen.

En volgens mijn dagboek wordt onze kleine meid geregeld samengeknepen. De baarmoeder trekt namelijk geregeld samen. Sommige samentrekkingen gaan ongemerkt voorbij, andere merkt de moeder op als harde buiken. Tijdens zo'n harde buik wordt de baby door de baarmoeder stevig omhelsd. Haar longen worden een beetje samengeknepen, haar armen tegen haar lichaam gedrukt. Eventjes stroomt er minder bloed door de placenta, en staat de toevoer van zuurstof op een laag pitje. De baby stopt eventjes met ademen en ondergaat een krachtige, opwekkende massage. Zo'n omhelzing stimuleert het groeiende zenuwstelsel om zich verder te ontwikkelen.
Het kindje heeft nu bruin vet tussen de schouderbladen en rond de nieren. Bruin vet is een goede brandstof. De eerste dagen na de geboorte, als de baby nog weinig moedermelk binnenkrijgt, kan ze zich met het voorraadje bruin vet warm houden.
De speekselklieren werken ook reeds en elke drie kwartier leegt de baby haar blaas. Ze kan langzaam haar ogen bewegen achter de nog steeds gesloten oogleden. En hoewel het oor nog niet volledig volgroeid is, kan ons kindje toch al reageren op geluiden.

Week 17: 12/06/2008-18/06/2008

Heb nog nooit zo slecht geslapen als afgelopen nacht. Heb eerst liggen ronddraaien tot 2u-half 3 en was om 5u alweer wakker. Heb mijn handen op mijn buikje gelegd in de hoop onze baby te voelen, maar nog niet... Zal toch nog wat geduld moeten oefenen. Het zou me nochtans toch al meer geruststellen moest ik de bewegingen voelen. Ben zo dikwijls moeten opstaand om naar het toilet te gaan, een wonder dat het meisje naast me niet wakker werd. Gelukkig wel geen bloedverlies meer. Om 7u heb ik effe naar Dirkje gebeld, hij sliep nog ocharme. Heb hem dan maar in eens sms gezet wat hij allemaal moest meebrengen voor me want die nachtkleedjes hier zijn een echte ramp. Als ik rechtsta moet ik het omhoog houden anders heb ik niks meer aan!!! Rond half 8 kwam het ontbijt, was wel lekker maar toch smaakte het niet. Ik was veel te ongerust...
Gelukkig wat kunnen babbelen met het meisje naast me, dan kon ik mijn gedachten tenminste effe verzetten. Ze is nu 29 weken ver terwijl ze nog zo slank is als een den. Is al van 18 weken daar met vroegtijdige contracties en moet daarblijven tot de kleine er is. Ocharme dan mag ik nog van geluk spreken! Ze had haar eerste maanden 431 keer overgegeven en was 10kg afgevallen. En dan maar denken dat zwanger zijn leuk is  Er komt toch heel veel bij kijken, en zeker die ongerustheid continu. Je weet nooit of alles daarbinnen ok is met het kleine mensje.
Rond 8u belde Manuela me om te vragen hoe ik me voelde, ze was zo geschrokken 's nachts. Vond het wel lief dat ze me belde. Hebben niet zo lang kunnen praten want iets daarna kwam de verpleegster binnen om mijn bloeddruk en temperatuur te nemen en met de doppler naar het hartje luisteren. Alles bleek nog ok en het was een hele geruststelling om de hartslag weer te horen.
Rond 10u kwam Dirkje binnen met een hele valies vol spulletjes, een krant en wat boeken voor mij om te lezen. Ocharme Dirkje, hij wou niet in ons bed slapen als ik er niet was en heeft met Gizmo beneden op de zetel geslapen... Voel me zo schuldig dat ik hem die miserie aandoe! Ik was zo blij om hem te zien, had hem echt enorm gemist. Als er zoiets gebeurd heb ik er juist nood aan om dichtbij hem te zijn en een goeie knuffel te krijgen!
Dirkje was er nog maar pas toen de verpleegster opnieuw binnenkwam. Omdat ik geen bloedverlies meer had mocht ik zelf naar de gyneacoloog gaan in de Gerlachestraat en ze zouden me er ergens tussenin nemen voor een uitgebreid onderzoek. Ik heb me dan wel nog effe gedouched want voelde me allesbehalve fris na al dat bloedverlies. Heb nog in een potje moeten plassen voor een urineonderzoek en dan hebben Dirk en ik de kamer opgeruimd. We zijn dan nog eerst effe bij papa langs geweest om hem het nieuws te vertellen en hebben nog effe de papieren voor de hospitalisatie in orde gemaakt en dan zijn we naar de gyneacoloog geweest. De hele wachtzaal zat vol en tovh mocht ik direct binnen. De gyneacoloog was heel lief en nog voor ze me onderzocht wist ze al wat er aan de hand was! Ze vermoedde dat er een probleem was met de placenta, en wat bleek met de echo ja hoor! De placenta was blijkbaar een heel stuk gezakt en lag bijna voor de baarmoederopening (1,3 cm er van af) en dat had gezorgd voor het bloedverlies. Ons kleintje had er gelukkig niks van gemerkt beweerde de gyne. Wat een geruststelling, de mama kan meer lijden dan de kleine he  
Ze heeft dan nog een heel uitgebreide echo gedaan, het hartje gecontroleerd (er waren al 4 kamertjes dus dat was heel goed!) en ze heeft het geslacht ook gezien, drie streepjes van de schaamlipjes, 't is een meisje!! Ik was zo blij want stiekem hoopte ik wel al op een klein prinsesje! Ze is volgens de gyneacoloog ongeveer 16à18 centimeter lang en weegt 194gram. Haar armpjes waren ongeveer 3cm lang, hoofdje 4cm en onderbeentjes 3,2cm. We schrokken allebei dat er al zoveel veranderingen zichtbaar waren. Je zag heel duidelijk de ruggengraat met alle werveltjes, haar ribben, de botjes in haar vingers en teentjes. Echt fascinerend hoe zo'n klein wezentje op zo kleine tijd verandert. We hebben ook nog een nieuwe echo meegrekegen van haar gezichtje.
Uiteindelijk heeft de gyne me 10 dagen platte rust voorgeschreven in de hoop dat de placenta terug naar boven groeit. We mogen sowieso ook niet meer vrijen, al zeker niet tot de volgende controle. Ik moet nu ook al sneller terug op controle om zeker te zijn dat het niet erger wordt. Blijkbaar hadden de dokters in het ziekenhuis gisternacht toch wel gelijk om me daar te houden want er was dus echt iets mis. Ik moet het vanaf nu rustiger aan doen, mag niet meer poetsen en veel rondlopen, maar moet heel veel rusten!
Toen we buitenkwamen bij de gyne zijn we eerst naar mijn werk gereden om Manuela het slechte nieuws te brengen. Komt echt heel slecht uit want Tinie is ook een week met verlof, dus Manuela zit de hele week alleen. Had echt medelijden met haar, maar niks aan te doen spijtig genoeg. Als ik het zelf voor het zeggen had, had ik er ook niet voor gekozen. Wel was Manuela de eerste die wist dat we een dochtertje zullen krijgen. Ze was ook superenthousiast, misschien omdt ze later ook zelf op een dochtertje hoopt!?
Vooraleer naar onze ouders te gaan om hun het nieuws te vertellen, zijn we nog effe gestopt bij mijn tante. Groot was onze teleurstelling toen bleek dat ze geen plaats meer heeft als onthaalmoeder  We hadden er zo op gehoopt om onze kleine meid bij haar achter te laten, dan wisten we tenminste dat ze in goede handen was. We zullen dan toch verder moeten kijken voor andere oplossingen, Dirkje heeft dan ook direct gebeld voor een afspraak met de nieuwe crèche die hier in Lummen gaat openen. Ze komt maandag bij ons langs. Hopen dat we daar ook een goed gevoel bij gaan hebben!
We zijn dan eerst langs Dirk zijn mama gereden en dan naar ons mama. Mama was al helemaal ongerust omdat papa het haar al had verteld, alleen wist ze nog niet wat er nu echt aan de hand was. Ze was dan ook enorm opgelucht toen ze hoorde dat met onze kleine meid wel alles in orde was. Eigenlijk wel grappig, als we vroegen wat ze dachten dat het geslacht was, raadde iedereen het juist. Alleen wijzelf dachten altijd dat het een jongetje was!!
Toen we thuiskwamen ben ik op de zetel gaan liggen om te rusten want ik had echt wel felle buikpijn van al het rechtzitten. Heb de hele avond platgelegen en ben vroeg naar mijn bedje verhuisd. 

Vrijdag heb ik eerst lekker uitgeslapenen tegen de middag ben ik beneden op de zetel gaan liggen. Is thans zo vervelend, heb de rolluiken moeten dichtdoen want anders staart iedereen zo naar binnen. Is echt stom dat we zo dicht bij de straat liggen. Ik heb heel wat tv gekeken, liggend mijn mails van het werk gecontroleerd en veel geslapen. Iets na de middag was Dirk zijn mama thuis en ze heeft eerst Gizmo uitgelaten en eten gegeven. Ze vertelde dat Wendy ondertussen ook bevallen is van een jongetje, Tuur. Dan heeft ze thuis een aantal uren gepoetst. Ze is rond 16u vertrokken omdat ze nog naar het ziekenhuis ging om Tuur te bezoeken. Rond 18u was Dirkje thuis. We zijn dan met Kristof en Tamara iets gaan eten in de Hof omdat ik hem wou vragen of hij peter wil zijn. Ik had een papflesje met daarin een gedichtje om het hem te vragen. Gelukkig zei hij ja  We zijn wel niet lang gebleven, redelijk snel gegeten en zijn dan terug naar huis gereden zodat ik kon gaan liggen want als ik rechtzit merk ik direct dat ik terug enorme buikpijn krijg!

Zaterdagochtend hadden we een afspraak bij Splendid voor gronden en woningen. We zijn dus eerst daarnaartoe gegaan. Toen we thuiskwamen was Dirk zijn mama al thuis en had ze al gedaan met poetsen. Wel leuk thuiskomen op die manier! Cindy en Sita waren er ook. Dirkje heeft dan ook aan zijn zusje gevraagd om meter te worden en ook zij was heel enthousiast! Dirk en Cindy zijn de inkopen daarna gaan doen terwijl Sita en ik op de zetel lagen, naar de Leeuwenkoning aan het kijken. Toen ze terug kwamen van inkopen te doen, hebben we eerst gegeten. Dan is Dirk bij zijn broer gaan helpen voor de electriciteit en heb ik geslapen.  

Zondag weer lekker uitgeslapen en naderhand naar de zetel verhuisd. In de late namiddag kwamen mama en papa op bezoek, ze hadden zelfs eten bij zodat ik niks meer moest klaarmaken!! Het was bijna traiteur aan huis! Soep, hoofdgerecht en nagerecht, echt heel lekker! Mama heeft de strijk gedaan die er lag en geholpen met de gordijnen korter maken terwijl Dirk en papa de gordijnstokken hebben opgehangen. Ik vond het zo vervelend om te blijven liggen terwijl iedereen zo druk in de weer was. Ik heb wel al liggend geholpen om de gordijnen korter te maken. In de veranda en de living is er nu telkens toch al 1 raam klaar, de twee belangrijkste toch al. Nu kan ik lekker in de zetel liggen zonder dat iedereen binnenkijkt. Dinsdag komt mama terug langs om de andere gordijnen op te hangen. Ik ben weer vroeg gaan slapen omdat ik toch niks anders te doen heb... Is echt wel vervelend omdat ik me niet ziek voel ofzo!

Maandag opgestaan rond 10u, ik voelde me eigenlijk al stukken beter. Ik merk wel dat die platte rust echt helpt. Als ik nu effe rechtop zit voel ik me zelf ok! Het is alleen als ik echt langer zit of rondloop dat ik felle pijnscheuten voel in mijn buik. Ik heb de indruk dat mijn placenta linksonder ligt, want ik heb altijd daar pijn. Rond de middag ben ik effe naar de winkel geweest omdat ik in de reclame had gezien dat ze een speciale zwangerschapspyjama hadden. Heb er twee meegebracht, 1 gewone en 1 speciale voor borstvoeding. Nu heb ik tenminste iets om aan te doen als ik hier op de zetel lig. Want mijn gewonen nachtkleedjes zijn allemaal te kort en kleren zitten te strak rond mijn buik. Ook als ik nu terug zou moeten naar het ziekenhuis heb ik tenminste iets fatsoenlijks in plaats van die belachelijke nachtkleedjes. Ik heb ook mijn kalender van Kind en Gezin ingevuld en in de keuken opgehangen. Echt een leuke kalender, hele mooie foto's erbij enzo.
Dirkje was thuis rond 18u en om 19u kwam die mevrouw van de kindercrèche. Het leek wel allemaal heel interessant maar we verschrokken toch effe van de prijs, 24euro per dag!!! En wij waren van plan om in te stappen op het aanbod van Splendid. We zullen dan toch nog wel eens effe moeten hertellen want 24euro per dag is 500 per maand als ik fulltime werk! Echt wel een enorme som. Zaterdag moeten wel alleszins toch naar de bank om te kijken welk bedrag we mogen lenen. Ik ga ook nog eens rondkijken of ik geen andere onthaalmoeders vind waar de prijs beter meevalt.

Dinsdag ben ik vroeg opgestaan om me te douchen. Ben dan op de zetel in slaap gevallen totdat mama en Tamara thuis waren. Ze hadden een grote wasrek bij voor buiten, wel ideaal nu het zo mooi weer is. Zeker als er lakens moeten drogen duurt binnen anders zo lang. Ik heb op de zetel gelegen terwijl mama en Tamara nog een aantal gordijnen hebben korter gemaakt, gestreken en opgehangen. Het was grappig, ze hadden stiekem mijne kalender gelezen en gehoopt onze namen te ontdekken. De jongensnaam heb ik erop gezet omdat we die toch niet meer nodig hebben (Sander) en bij de meisjesnaam heb ik rarara geschreven. Ons mama had weer eten bij voor 's middags. Lekkere broodjes en fruitsla. 's Namiddags hebben ze de ramen nog gewassen, de strijk gedaan en boven nieuwe lakens gelegd. Rond 15u zijn ze vertrokken.
Ik heb dan nog effe geslapen en rond 16u was Danny Grosemans er voor Gizmo. Hij is een dikke 2u thuis geweest en heeft Gizmo en zijn baasjes goed geobserveerd. Ik heb thans de indruk dat Gizmo de afgelopen week veel rustiger is, ik denk omdat hij nu bijna niet in zijn ren zit. Meestal ligt hij binnen naast me te slapen. We hebben alleszins een heel deel tips gekregen en moeten ook ander eten voor hem kopen zodat hij breder wordt.

Woensdag begon als een saai dagje. Ben het zo beu om op die zetel te liggen. Er is hier in huis niks te doen want iedereen komt helpen met strijken, wassen en poetsen. Zou graag het kinderkamertje opruimen maar dat mag ik ook niet! Heb buiten op het ligbed gelegen want het was veel te mooi weer om op de zetel te liggen. Ben zelfs ingedut zo zalig was het buiten. En Gizmo lag naast me te slapen, zo lief  Daarna naar binnen gegaan want het was er zelfs wat te warm aan, dan ben ik begonnen aan het invullen van onze belastingsbrieven. We krijgen allebei terug, joepie! Da's ook de eerste keer. 's Avonds zijn we effe naar de Hof geweest want ik had zoooo zin in een ijsje. Lekker geweest! We hebben Rob en Ilse ook nog gezien en hebben nog effe iets gedronken met hun. Van Jean een grote parasol meegekregen en dan terug naar huis. Dirk heeft de parasol nog opgezet en dan zijn we gaan slapen. 

Ook onze kleine meid heeft deze week niet stilgezeten: Ze weegt nu ongeveer 200 gram en is volgens onze boek van kop tot teen ongeveer 16cm lang. Onze meid is dus mooi op schema. Ook ademt ze al zelf, niet om zuurstof te krijgen want die krijgt ze nog via de navelstreng. Toch zijn de adembewegingen voor de foetus van levensbelang. Ze zorgen dat de longen zich vullen met een laagje vruchtwater om de longen te doen groeien. Ook is het een oefening voor het ademhalingscentrum in de hersenen, dat signalen stuurt naar de ademhalingsspieren. Hoe meer signalen, hoe meer zenuwuitlopers er naar de spieren zullen lopen. Zo ontstaat er een netwerk dat goed is voorbereid op zijn toekomstige taak. De ademhalingsspieren worden op deze manier ook sterker, zonder training zouden ze niet in staat zijn om meteen na de geboorte de ademhaling op gang te brengen.

Week 16: 05/06/2008-11/06/2008

Donderdag was ik niet op kantoor, maar zat ik op opleiding in Antwerpen. 's Avonds hebben we eens een aantal websites bekeken in verband met nieuwbouw en sleutel op de deur. Stukken duurder dan het huisje dat we gezien hadden maar dan wonen we natuurlijk wel in een nieuw huis met alle nodige voorzieningen en waar zelf geen werk meer aan is. Kheb alleszins een deel infobrochures aangevraagd en dan zullen we nog eens opnieuw met de bank moeten gaan praten over het bedrag dat we mogen lenen. Wordt mogelijk nog vervolgd ...

Vrijdag was een toffe dag op het werk. Alles stond in het teken van Janien haar jubileum bij Plus, al 10 jaar. Onder de middagpauze werden de collega's van onze regio uitgenodigd op een receptie. In de voormiddag dus snel contracten maken, pizza's bestellen, een gedichtje schrijven, ... hectisch dus maar wel tof. Sofie is ook gekomen met de kleine Tibe en het was echt vertederend om te zien. Zo een lief schattig ventje en zo braaf!! Een droom van een baby. Heb trouwens ook mijn eerste keer gezondigd sinds ik zwanger ben, heb wat van een glas champagne genipt maar het smaakte wel! Voelde me achteraf een beetje schuldig maar dat was snel voorbij, hoeveel vrouwen roken zelfs niet als ze zwanger zijn dus dan zal dat kleine glaasje wel geen kwaad kunnen voor die ene keer. 

Zaterdag is Dirk al rodn de middag vertrokken naar Werchter classics waar hij van wacht was. Hij kon dus spijtig genoeg niet mee naar het Plusfeest. Ik was toen al enorm moe dus heb nog een paar uurtjes op de zetel geslapen, ben nog boodschappen gaan doen en heb me dan gedouched en aangekleed. Rond 17u30 stond ik bij Manuela en Silvio thuis en zijn we vertrokken richting Brussel. Het feest was gewoonweg prachtig. Alles stond in het teken van de vier natuurelementen: water, vuur, lucht en aarde. Niet alleen de show, maar zelfs de catering was er op afgesteld. Ook een heel aantal nieuwe klanten ontmoet. Toch vreemd, als je hen alleen van aan de telefoon kent maak je je er onmiddellijk andere voorstellingen bij. Was soms echt een verrassing maar allemaal toffe mensen. Op het einde begon ik wel buikpijn te krijgen, echt stekende pijn opzij in mijn buik. Denk dat het was van veel recht te staan, heb me er alleszins niet te veel zorgen over gemaakt en toen ik effe ging zitten trok de ergste pijn ook weg. Rond 1u zijn we daar vertrokken, ik ben richting Halen gereden omdat Manuela en Silvio allebei gedronken hadden. Tegen dat we thuis kwamen lagen ze allebei al half te slapen  Toen ik thuis in Lummen arriveerde, was het ongeveer 2u, Dirk was ook net thuis. We waren allebei nog niet oe en hadden elkaar gemist, dus hebben we het nog gezellig gemaakt.

Zondag vaderdag en we moesten vroeg op voor een uitgebreid ontbijt bij mijn ouders. Heb Dirkje ook een pre-vaderkesdagcadeau gegeven. Een klein Bonsai-boompje want dat ziet hij zo graag. Als hij deze in leven kan houden krijgt hij volgend jaar een groot exemplaar heb ik hem beloofd. Het ontbijt thuis was zalig: koffiekoeken, broodjes, fruitsalade, worstenbrrodjes, champagne en vers geperst fruitsap, taart, eitjes... we hebben onszelf dempig gegeten! Had achteraf wel buikpijn, maar weet niet goed of het echte buikpijn was of van te veel te eten. Naderhand nog eventjes thuis geweest, met Gizmo gaan wandelen, wat opgeruimd en dan zijn we gaan uit eten in de Hof. Hadden een lekkere drie-gangenmenu, mmmm wat een eten de afgelopen dagen.... Was wel tof om de typische zondagse klanten nog eens te zien en effe een babbeltje te slaan want is ondertussen al een tijdje geleden dat ik hun nog gezien heb.

Maandag was ik al heel vroeg op het werk. Khad 's nachts slecht geslapen, continu liggen woelen in bed, zo onrustig. Denk dat ik me wat te veel zorgen maak over die buikpijn, zal blij zijn als ik dinsdag op controle mag bij de gyneacoloog dan weet ik tenminste dat alles in orde is met onze kleine spruit daarbinnen. Ik kijk er nu al naar uit om hem/haar te voelen bewegen dan voel ik onmiddellijk dat alles ok is daarbinnen.
Toen Manuela binnenkwam schrok ik wel enorm. Blijkbaar is Tinie in het weekend naar spoed gebracht met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ik vond het zo erg voor haar en was er echt niet goed van. Vandaag moet Tinie dan ook geopereerd worden zodat ze donderdag hopelijk wel naar New York kan vertrekken. Ik denk dus dat ze deze week waarschijnlijk niet meer kan gaan werken. Ik heb dan ook naar de gyneacoloog gebeld om mijn afspraak van dinsdag te verplaatsen. Makkelijker gezegd dan gedaan thans... geen plaats meer tot begin juli, nog bijna een maand wachten dus. Die vrouw aan de telefoon was dan ook nog heel onvriendelijk dus eindelijk heb ik gezegd dat ze het dan maar volledig moest annuleren!! Heb uiteindelijk wenend opgehangen. Was er echt niet goed van, ik had al zo veel schrik met die buikpijn enzo en nu met Tinietje erbij was ik nog ongeruster. Manuela heeft hier al wat afgezien met mij, ik heb tranen met tuiten geweend omdat ik zo'n schrik had nu iemand zo dicht in mijn omgeving zoiets meemaakt.
Ben onder de middag buiten een luchtje gaan scheppen, kon er echt niet meer tegen. Heb wenend naar Dirkje gebeld en hij dacht al dat er iets mis was. Was echt stom voor hem want hij kon me niet troosten over de telefoon. Hij heeft wel direct een afspraak vastgelegd bij de huisdokter zodat hij me tenminste een beetje kan geruststellen. Uiteindelijk een heel bewogen dagje geweest, om de zo veel tijd kwamen de traantjes weer boven en kon ik ze niet tegenhouden.
Toen ik thuis kwam, was Dirkje al thuis en had hij het eten al gemaakt. We zijn daarna direct naar de dokter gereden en hebben daar uiteindelijk tot 21u moeten wachten voor we binnen mochten!! Hij kon niet zo veel doen, alleen urine-onderzoek, weging, en met de doppler naar de hartslag luisteren. Alles bleek in orde, dus ik was toch al een beetje gerustgesteld. Toen we terugkwamen nog effe langs Dirk zijn ouders gereden en dan zijn we gaan slapen.

Dinsdag opgestaan met buikpijn, druk dagje geweest op het werk en veel aan Tinietje gedacht. Was blij toen ze belde en zei dat alles ok was. 's Avonds hebben Dirkje en ik gebarbecued omdat het de laatste dag mooi weer was, ben thans vroeg gaan slapen want de buikpijn was echt wel heel overheersend.

Woensdag opnieuw opgestaan met buikpijn, redelijk lage buikpijn en continu aanwezig. Tinietje is op kantoor langs geweest en mag morgen toch op vakantie vertrekken. Maar goed dat alles in orde is gekomen, had veel erger kunnen zijn. Ben er nog altijd niet goed van!
's Avonds zijn Dirkje en ik vroeg in ons bedje gekropen en wilden we het nog gezellig maken Was echter blijkbaar tegen de wil van onze kleine ukkepuk. Ik kreeg opeens heel felle bloedingen. We schrokken allebei enorm. Omdat er ook bloedklontertjes bijzaten raakte ik echt in paniek en ik had ook heel fel pijn. Dirk sprong onmiddellijk recht en in zijn kleren om naar spoed te rijden nog voor ik uit het bed geraakte. Ik had echt schrik in de auto, en niet zozeer voor die bloeding maar voor Dirk!!! Hij is tegen 160km/u naar spoed gereden, we waren er op nog geen 10minuten. Achteraf bekeken alleszins wel een goede oefening voor de grote dag!
Eens daar aangekomen moesten we wachten op een gyneacoloog. Gelukkig was er binnen de 5 min een assistent van de gyneacoloog van wacht. Hij heeft mijn bloeddruk genomen, en omdat de bloeding gestopt was ondertussen vermoedde hij dat alles ok was. Ze hebben me dan naar de afdeling materniteit gebracht om voor de zekerheid met de doppler naar de hartslag te kijken en te controleren of er toch geen vroegtijdige contracties waren. Na heeeeel lang zoeken hebben ze uiteindelijk de hartslag gevonden. Dirk en ik waren echt mega-ongerust omdat het zo lang duurde voor ze iets vonden!!! Wel alles was ok ermee, 152 slagen per minuut wat heel normaal is!
Ze hebben ons dan effe in die kamer laten wachten en zijn buiten op de gang gaan overleggen, echt angstaanjagend want ik voelde dat er iets mis was of dat ze op zijn minst onzeker waren. Toen ze terug binnenkwamen, zeiden ze tegen Dirk: We gaan uw vrouw voor de zekerheid toch een nachtje hier houden! We schrokken alleei enorm en we kregen amper tijd om na te denken of vragen te stellen want opeens ging alles zo snel. Voor we het wisten stond ik in een kamer met een nachtkleed in mijn handen. Ik ben met Dirk nog effe de gang opgegaan om Manuela te bellen, want zij is dan morgen helemaal alleen op kantoor. Eerst kon ik haar niet bereiken, maar uiteindelijk kreeg ik haar dan toch te pakken. Ocharme het was al half 1 's nachts gepasseerd en ze schrok echt wel.
Ik vond het zo verschrikkelijk dat Dirk moest vertrekken, heb tranen met tuiten geweend toen ik eens in bed lag. Ik was zoo ongerust over onze kleine schattebout en ook over Dirkje. Was bang dat hij onderweg iets aan de hand zou hebben met alle stress. Ik was dan ook enorm opgelucht toen ik een smsje van hem kreeg dat hij veilig thuis was.

 En ondanks alle commotie de afgelopen week, toch nog een klein stukje over alle veranderingen bij onze kleine spruit:
Tot nu toe was de baarmoederholte groter dan de vruchtzak met baby. De baby kon naar hartelust bewegen zonder dat ik het voelde. Geleidelijk vult de baby de holte in de baarmoeder helemaal op. Hij wordt omsloten door de baarmoederwand. De baarmoeder is een holle spier die steeds verder uitrekt naarmate de baby groter wordt. De baarmoederwand wordt dunner en deukt als een trampoline in wanneer de baby zich afzet, zeker nu de bewegingen van de baby krachtiger worden. Eindelijk zijn de benen nu langer dan de armen, zodat hij flink kan schoppen. Dat alles maakt dat sommige moeders de baby nu reeds voelen schoppen. Wie voor het eerst zwanger is, moet meestal nog enkele weken geduld oefenen. Bij mij dus ook zo, ik voel onze kleine ukkepuk nog niet  
Intussen is de baby van kruin tot stuit 12 centimeter lang en weegt ongeveer 110 gram. Op het hoofd groeien donshaartjes, de nageltjes zijn gevormd. De bovenrand van de baarmoeder reikt tot halverwege het schaambotje en de navel.

Week 15: 29/05/2008-04/06/2008

Donderdag opgestaan met buikpijn en krampjes. Op het werk werd het alleen maar erger. Rond de middag kon ik het bijna niet meer uithouden, verschrikkelijk! Ben niet buiten geweest tijdens de pauze, gewoon op mijn stoeltje blijven zitten... Iets na de middag ging ik naar het toilet en opeens bloedverlies, ik schrok mezelf verrot! Helemaal in paniek en kon niet eens iets zeggen want Tinie was in gesprek met een uitzendkracht. Dan heb ik maar direct de telefoon gepakt en naar de gyneacoloog gebeld. Gelukkig mocht ik onmiddellijk langskomen. Heb me nog nooit zo ongerust gevoeld, het leek effe of de wereld onder mijn voeten uitzakte. Een half uurtje wachten heeft nog nooit zo lang geduurd.... Uiteindelijk bleek het niks ergs, hartslag was nog ok enzo. Er was gewoon een bloedvaatje gesprongen in de baarmoederhals. Dit was blijkbaar niet abnormaal, de baarmoederhals wordt veel weker tijdens een zwangerschap en er stroomt meer bloed doorheen. Was toch wel enorm verschrikken. De gyneacoloog zei dat het maximum een paar dagen mocht duren vooraleer het bloedverlies voorbij is. Ben toch nog altijd een beetje ongerust, hoewel het horen van de hartslag me al wat gekalmeerd heeft. Ik zal thans pas echt gerust zijn als het bloedverlies over is en ik over twee weken terug op controle mag bij de gyneacoloog.
Toen ik thuiskwam woorden gehad met Dirkje, we hebben daarna echt een hele tijd rond de tafel gezeten om wat te praten, voelde me zo verdrietig, teleurgesteld en onbegrepen. Toen eens alles wat bezonken was, zijn we naar de Ikea in Brussel gereden en daar hebben we het kinderkamertje gekocht! Was wel leuk, wel moeilijk want er is zoveel keuze. Uiteindelijk witte meubeltjes gekozen, een bedje en kastje. We hebben al een commode die we dan wit kunnen verven zodat alles bijpassend is. Als we dan de muren in kiwigroen met wit verven en witte gordijntjes hangen gaat het wel een fris kamertje worden. Ik kan al niet meer wachten om er op te ruimen, te verven en alle meubeltjes te zetten.

Vrijdag een rustig avondje gehad want Dirkje was van wacht en hij was pas redelijk laat terug. Daarna nog samen voor de tv gelegen en dan gaan slapen.

Zaterdag zijn we in Lummen centrum effe naar de markt geweesten toen we daarna thuis de krant aan het lezen waren, zagen we opeens een huisje in Lummen staan dat maandag via openbare verkoop geveild wordt. We zijn er effe gaan kijken en het huisje was echt in goede staat, op keuken en badkamer na! Wel al CV, beneden dubbel glas en goed onderhouden. Ik heb dan een smsje gestuurd naar Manuela om een dagje vrijaf te vragen zodat we maandag samen naar de openbare verkoop kunnen.
Dirkje werd opgeroepen en hij moest vertrekken, dus dan ben ik effe naar mama en papa gereden, ben samen met hun boodschappen gaan doen. Toen ik terug thuis kwam heb ik het gras gemaaid omdat onze huisbaas er continu over zaagt. Kheb wel afgezien, twas eigenlijk wel te zwaar voor mij, khad er naderhand echt buikkrampen van dus ga het toch niet meer doen voortaan. Dirkje was blij dat het gebeurd was toen hij terugkwam, maar ook boos omdat ik mezelf zo geforceerd had. 
's Avonds me gedouched en dan zijn we naar Hasselt Live gereden, we zijn dan eens door de stad gewandeld en hebben een terrasje gedaan. Rond 12u was ik thans echt moe, dus zijn we vertrokken zodat ik mijn bedje in kon.

Zondag waren we uitgenodigd bij mijn ouders voor een etentje. We hebben het dan nog gehad over onze plannen met het huisje. Dirk en ik hopen er echt op! We hebben wel onze maximumprijs vastgelegd op 125.000 euro omdat we toch nog heel wat zullen moeten verbouwen. Kheb nu eigenlijk geen zin meer om nog aan het kinderkamertje te beginnen want khoop dat we al in ons eigen huisje zitten tegen dat ons kleintje geboren wordt! 

Maandagochtend vroeg opgestaan, ons trouwboekje klaargelegd, samen ontbeten en dan naar onze afspraak bij de bank om te kijken welke bedragen we mogen lenen. Was blijkbaar geen enkel probleem om te lenen. We zijn dan naar het Berkenhof gewandeld, ons strategisch geplaatst zodat we goed konden bieden  Er was eigenlijk niet zo veel volk daar, buiten ons nog twee koppeltjes, ook nog jonge mensen. We hadden dus het gevole dat het wel eerlijke concurrentie zou worden. Twasd ook een hele vriendelijke notaris en twas eige,lijk wel leuk om te bieden, Dirkje ging er helemaal in op... Uiteindelijk boden we 112.000euro en de twee andere koppeltjes zwegen. Niemand bood hoger. Het huis werd voorlopig aan ons toegewezen en de notaris gign samen met de familie in beraad over het geboden bedrag. Een koppel vertrok al naar huis dus Dirk en ik waren echt al happy, we dachten echt wel dat we het huisje zouden hebben!! Bleek dus niet zo... na een vijftal minuten kwam de familie met de notaris terug binnen. Ze bleken niet echt tevreden metr het geboden bedrag en de notaris vroeg opnieuw of er iemand hoger wou bieden. Opeens reageerde er een oude man die er nog maar net was komen bijzitten. Zo'n dikke nek in kostuum, à la Jean Luc Dehaene. Zijn bod kwam opeens echt uit het niets gevallen. Het bieden was dus terug begonnen en die mannen gingen zelfs vlotjes over onze 125.000euro heen. Zij hadden dus het hoogste bod  wij waren zo enorm teleurgesteld, pfff echt oneerlijk. Toen puntje bij paaltje kwam bleek dat die mannen zelfs niet eens wisten over welk huis het ging, ze waren er nog nooit geweest!! ZER beweerden gewoon effe 'voor de fun' mee te komen bieden. Echt onrechtvaardig... We zijn helemaal depri naar huis gegaan...
We zijn dan samen effe richting Ikea gereden voor gordijnstokken zodat we toch nog iets nuttigs gedaan hadden op mijn verlofdagje. Toen we terug naar huis reden begon het enorm hard te onweren, het regende pijpenstelen. We zijn uiteindelijk tegen 50km/u over de autostrade naar huis moeten rijden, met momenten was het echt wel akelig. Toen we thuis kwamen zat Gizmo zelfs in zijn hok te schuilen van de schrik, ocharme. Onze tuin stond ook blank, gelukkig niet binnen. Onze Gizmo was superhappy topen hij naar binnen mocht. We waren nog geen half uurtje thuis toen Dirk werd opgeroepen omdat er met het onweer een heel aantal sites platlagen. Hij was pas tegen de ochtend terug thuis. 

Dinsdag en woensdag de teleurstelling wat te boven gekomen. We hebben nog wat rondgekeken voor oudere huisjes, openbare verkopen, ... maar niks echt interessant. Vind het wel enorm zonde, want het huisje in Lummen was een koopje geweest. Dirk en ik willen toch graag een vooruitzicht op een huisje hebben tegen dat ons kleintje er komt. Ons huisje nu is niet echt veilig wat electriciteit en verwarming betreft en vermits we met een stoof stoken is het boven ook nooit echt warm. We blijven alleszins verder kijken en hopen opnieuw toevallig op een koopje uit te komen. 

Ons babietje blijft snel groeien. Hij toont nu ook de eerste reflexen, een teken dat het zenuwstelsel zich snel ontwikkelt. Hij slikt, zuigt op zijn duim, reageert op aanraking. Zijn spieren worden krachtiger. Hij kan zijn knieën, ellebogen en ook vingers buigen. De gezichtsspieren vormen af en toe een frond, grijns of glimlach. Het hoofdhaar en de wenkbrauwen blijven groeien. Als de baby donker haar krijgt, beginnen de haarzakjes nu reeds met de aanmaak van pigment dat het haar zal kleuren.
De zachte botten, nu nog van kraakbeen, nemen kalk op uit het bloed en verbenen. De ledematen en ribben hebben reeds een kern van stevig bot. Op een röntgenfoto is reeds een mini-skelet zichtbaar. De botten blijven echter flexibel, zodat de baby uiteindelijk nog door het geboortekanaal kan. Het laatste restje staart is verdwenen, de anus heeft zich gevormd. De baby groeit nu 15 gram per week.
De placenta is een hardwerkende fabriek van zwangerschapshormonen, zoals progesteron, oestrogeen en HCG. Al die hormonen zorgen ervoor dat het immuumsysteem van de moeder eventuele indringers afstoot om de zwangerschap in stand te houden. Oestrogeen zorgt bovendien dat de baarmoeder rijkelijk van bloed wordt voorzien. Progesteron houdt de baarmoeder rustig en voorkomt dat ze het kleintje naar buiten drijft. HCG maakt de moeder misselijk, maar is na een viertal maanden bijna volledig verdwenen.

Week 14: 22/05/2008-28/05/2008