Sommigen zullen het niet graag lezen - maar de manier waarop promotie gemaakt wordt voor onze uitgegeven muziek in Vlaanderen is erg bedroevend. De middelen zijn er nochtans wel. Ik nam het initiatief maar in eigen handen en "schonk" (mag je letterlijk interpreteren) van al mijn uitgegeven partituren één exemplaar aan de bibliotheek van het Conservatorium in Antwerpen. Binnenkort zijn deze composities dus daar te vinden en uit te lenen. Collega's componisten: doe mij na !

Gisteren werd mijn Kamerconcerto (bij gelegenheid "Kammerkonzert") voor de derde keer uitgevoerd, deze keer in Münster. De musici van Arco Baleno spelen het werk duidelijk altijd maar liever, wat mij natuurlijk plezier doet. Intussen is ook het nieuws gevallen dat het werk opgenomen wordt, samen met werk van Roland Coryn, waarop ik natuurlijk heel fier ben. Ik heb een tijd met Coryn gepraat. Een heel aardige en verstandige man - en een heel goeie componist. Münster is een leuke stad - een soort kruising van Leuven en Amsterdam met veel winkels en veel kerken. Een heel toffe tweedaagse !

De tweede van mijn "Etudes" voor piano is af, althans de "noten zijn geschreven"... Het is een ritmisch wervelend stuk, tja, het is echt mijn stijl, natuurlijk. Je hoort er wat Bartok in en ook wat Ligeti. Het is vooral leuk om spelen. Er volgt nog een derde etude, dat zal een traag stuk worden. Tegen december wil ik de drie etudes af hebben om ermee naar de uitgever te stappen. in 2011 wil ik de etudes zelf uitvoeren...

 

Veel Vlaamse componisten op het concert van Arco Baleno zondag in Brugge ! Arco Baleno blijft verbazen met  zijn enorme inzet om onze muziek te spelen ! Een zeer mooie uitvoering nog eens van mijn kamerconcerto, deze keer met een betere akoestiek dan de vorige keer. Enthousiaste reacties, ook van collega-componisten, en dat doet natuurlijk veel deugd ! Benieuwd naar Duitsland...

Gisterenavond werd nog eens mijn "Lied van Hiawadha" uitgevoerd - in de versie voor piano vierhandig - met mijn studenten uit de pianoklas en leerlingen uit de woord- en zangklas van de muziekacademie. Ik was onder de indruk van de emotionele impact van dit werk op het publiek. Men zou deze muziek "gemakkelijk" en "goedkoop" kunnen noemen - zie het juryrapport hieronder ... - , toch raakt ze de mensen. En vreemd genoeg, ze raakt mezelf ook. Dat zegt toch iets ? Kijk, ik vind dat je als componist - temidden van al de pessimisme - ook eens mag zeggen: "ik vind mijn werk goed". En bij deze zeg ik dit ook nog eens...

In de herfst speelt ensemble Arco Baleno nog twee maal mijn Kamerconcerto voor 7 instrumenten, dat door het ensemble ook werd gecreeërd in februari 2010 in Brugge. Eerste uitvoering is op 17 oktober in de Ryelandtzaal in Brugge - daarna op 3 november in Münster (Duitsland). Ook heeft het ensemble plannen om het werk op te nemen... Allemaal heuglijk nieuws dus !!

Voor meer info: zie: www.arcobaleno.be

 

Zo luidt het rapport van het leescomité uit Nederland, bestaande uit Martijn Padding, Cornelis De Bondt en Jan van de Putte:

"Over het algemeen stelt het leescomité vast dat er vrij weinig radicaliteit, weinig extreme keuzes te bespeuren zijn in de aangeboden werken. De composities zijn stuk voor stuk degelijk en goed gemaakt, maar getuigen eerder zelden van uitgesproken, gedurfde keuzes. Een tendens die ook in het Nederlandse muzieklandschap te bespeuren valt. Er wordt in de regel weinig ruimte genomen voor experiment; componisten bewegen zich doorgaans op of langs veilige paden van bepaalde stijlen. De zin voor avontuur en "rarigheid" die in bepaalde middens wel sterk aanwezig is, geraakt klaarblijkelijk moeilijk tot in het min of meer reguliere muziekleven - hetgeen natuurlijk samenhangt met ruimere maatschappelijke tendensen, maar ook een aanmoediging mag zijn om deze hoeken van de muziek actief op te zoeken."

En verder ook nog als commentaar op geselecteerde werken:

"Een voorbeeld van hoe een componist avontuurlijk en fantasievol een visioen kan najagen; een risicovol, extreem werk.."

"Dit werk zit uitstekend in elkaar, echt vakwerk. De compositie komt echter niet los van de modernistische traditie..."

"Een totaal origineel soort klankwereld... (...) "Ontregelend"

"Een speels, vitaal werk, dat opvalt door de ongebruikelijke combinatie van klanken.. een buitenbeentje.."

Het is delicaat om commentaar te geven op een jury-rapport... Temeer omdat het altijd reacties uitlokt als: "je bent gefrustreerd - je kan er niet tegen - je hoeft je daar niets van aan te tekken..." Ik ga hier dan ook geen namen noemen en het ook niet hebben over mijn eigen inbreng aan deze selectieronde. Alleen valt mij het juryrapport op door het veeltallig gebruiken van de woorden "extreem", "radicaal", "rarigheid",  "origineel"... De jury was duidelijk op zoek naar "buitenbeentjes". Op basis van de inzendingen, ik weet niet hoeveel dat er waren, stelt zij een diagnose op van hoe het er aan toe gaat in het Vlaamse muziekleven. Om er - verzoenend ! - nog even aan toe te voegen dat het er ook zo aan toe gaat in Nederland... Dat "we niet loskomen van modernistische tradities" kan ik al helemaal niet vatten... Hoe je componeert, wat je componeert zit toch steeds voor een deel verankerd in traditie ? De overgeleverde muziek - die wij terecht blijven cultiveren - inspireert ons inderdaad nog altijd. Copieert een componist dan steeds wat in het verleden is geschreven ? Of is hij gewoon een schakelelement in die traditie ? En probeert hij niet vanuit die traditie een eigen, persoonlijke stempel in zijn muziek te brengen?  Elke muzikale taal is persoonlijk. Muziek moet uit je eigen ziel komen. Dan komt ze persoonlijk en eerlijk over. Moet je dan per se gaan zoeken naar extreme klanktaal, naar experiment .. ? Iedereen heeft een experimentele fase gehad. Ik heb ook absurd muziektheater gecomponeerd. Maar ik zou die muziek vandaag niet meer schrijven.. Ik heb mijn eigen stijl, mijn eigen taal gevonden. En daarmee kan ik blijkbaar muziek schrijven die kan ontroeren, die gevoelens kan overbrengen. Is dat niet belangrijker dan het zoeken naar "rarigheid" ? Trouwens, wat is vandaag nog zeldzaam en nieuw  ... ? Prepared piano, electronica, ... : heeft het ook niet al zijn tijd gehad ? Geef me maar de late Ligeti: een serene, prachtige, transparante muziek die stoelt in een eeuwenoude traditie, maar toch zo persoonlijk en "nieuw" klinkt. Dat veel jonge componisten zich tot deze stijl geroepen voelen en dat "navolgen", is dat niet van alle tijden .. ? Is het niet op die manier dat je een traditie verderzet ? Waarom moet een traditie "gebroken " worden...
Het verslag van de jury is blijkbaar een oproep naar meer radicaliteit. Radicaal, extreem, .. : ik hoor niet graag die woorden. Het doet me denken aan andere, minder aangename "maatschappelijke tendensen"...

Tot slot: ik veronderstel dat het juryrapport openbaar mag gemaakt worden. Als dat niet het geval mocht zijn, gelieve het me dan te laten weten ...

Intussen is de eerste van mijn reeks "Etudes" af.. Een titel ? Ik weet het nog niet goed. Ik dacht ook aan "La Cappricieuse" of zoiets...  Een tweede etude is in de maak. Het wordt een zeer ritmisch stuk in samengestelde maatsoort. Opnieuw een beetje ... Ligeti achterna. Ik kan er niets aan doen: deze componist blijft me achtervolgen..

Ben nu eindelijk "goed" begonnen met het componeren van Etudes voor piano. Ik was al heel lang daarover aan het denken, maar nu is het eigenlijke schrijfwerk begonnen... De eerste etude (die volgorde moet ik later nog bepalen) is een soort "Arpèges composées" voor wie de Etudes van Debussy kent. Als kladtitel had ik al: "Arpèges ré-composées"... Wel eens leuk om iets voor mezelf (of voor andere pianisten) te mogen schrijven - ik bedoel zonder een opdracht en deadline...

 

 

Op 11 juli maak ik deel uit van de Bende van de Leeuw op Klara, samen met o.a. Maarten Van ingelghem, Hanne Deneire en Martin Valcke... Wat het concreet wordt is momenteel voor mij nog wat raadselachtig, maar dat het boeiend wordt, dat is al zeker. Ik kijk er naar uit...

Een echte "componistendag" op zondag 14 maart. In de voormiddag was er de Comavdag met een groots opgezet "symposium van de Vlaamse muziek" in het Lemmensinstituut. Een zeer lovenswaardig initiatief en Lucien verdient echt alle lof voor zijn moed en volharding ... Jammer genoeg was de opkomst - in de voormiddag tenminste - heel bedroevend... In de namiddag was ik er niet, dus ik weet niet hoe dat was. Waar waren al die 119 leden van Comav ? En waar waren de leerkrachten en mensen van het DKO ? Waar waren de uitgevers ? Zijn ze eigenlijk nog bekommerd om wat er leeft en gebeurt in het componistenlandschap van Vlaanderen ... ? Voor mij nog eens een signaal dat we moeten blijven vechten, en misschien nog een stukje harder. Wij, componisten, we gedragen ons te veel als arme schapen. Och arme, ons .. ! Laten we toch eens verdorie uitkomen voor onze zaak ! Wij zijn er niet enkel om af en toe eens vermeld te worden op een programma, je weet wel, de "verplichte" Vlaamse componist... Nee, wij schrijven goeie muziek en willen uitgevoerd worden ! Het was voor mij wel een zeer leerrijke ontmoeting met Piet Swerts, André Laporte, Alain Craens, George De Decker, Marc Matthys... Ik ben echt blij dat ik daar gespeeld heb.. In de namiddag moest ik naar deSingel voor de finale van Cantabile. Daar kreeg ik een heuse medaille ... (krijg je nog zoiets ... ?) en een geldprijs voor mijn compositie "Slaap als een reus...". Het stemde me wat milder als ik die jonge pianisten mijn werkje hoorde spelen... Mooi, dacht ik, het heeft nog wel zin...

Vandaag een zeer emotioneel moment beleefd: de "geboorte" van mijn kamerconcerto door Arco Baleno in Brugge. Ik ben een gelukkig mens: dit werk klinkt goed, zit goed in elkaar; ik kan zeggen dat dit een geslaagde compositie is. Wat me zo blij maakt, is dat de muzikanten het werk echt naar waarde schatten, en het ook zo spelen. Er gaat een enorme bezieling van uit... Dank je wel, Arco Baleno, een groter geschenk kan je als componist niet krijgen !

Gisteren ben ik in Brugge gaan luisteren naar de repetitie van mijn kamerconcert. Ik ben eigenlijk wel heel blij met die compositie, wat niet altijd het geval is als ik voor het eerst een werk hoor uitvoeren. Het stuk zit goed in elkaar, en ik vind mijn muziek ook al wat "volwassener" geworden, zeker wat betreft de strijkers... Al bij al zie ik echt uit naar de creatie...

Het "kamerconcert voor 7 instrumenten" voor Arco Baleno is vandaag afgeraakt. Het op computer zetten van deel 1 was een moeilijk karwei (door de vele aleatorische passages). Alles is opgestuurd, nu is het wachten op het resultaat... mijn werk zit er dan ook op ! Ik vind het persoonlijk een geslaagd werk. Heb er veel energie en tijd in gestoken, maar ja, dat is evident natuurlijk... Componeren in de vakantie is wel een opgave... ik mis die rust... Ik moet er zeker aan denken om een exemplaar op te sturen naar André Laporte, hij heeft het me expliciet gevraagd ! Ik ben ook echt benieuwd naar zijn reactie ... Intussen heb ik de versie Finale2009 gekocht, ben dus een beetje actueler. Ook kan ik partituren invoeren op onze nieuwe MacPro. En wat wordt het volgende project ? Even uitblazen eerst. Daarna misschien het derde deel van mijn "Concertino per aspera" afwerken en misschien laten uitgeven. En daarna misschien eindelijk eens een droom realiseren: componeren van etudes voor piano... Als er intussen geen nieuwe opdracht komt aangewaaid...

Het laatste deel van het kamerconcerto is af .. Nu ja, de muziek is volledig neergeschreven. Deel 1 en deel 5 moeten nog op de computer ingevoerd worden. Deel 5 wordt een epiloog, als tegenhanger van deel 1 (proloog). Het begint met een "religieus" koraal. Dat koraal wordt dan contrapuntisch omspeeld in de fluitpartij, zodat het stuk het karakter krijgt van een versierd koraal (ik moet ineens terugdenken aan mijn studies bij Rafaël D'Haene ). Het stuk mondt uit in een vrije structuur in zeer tonale sfeer (re groot !) en fragmenten uit deel 1 komen terug, zodat het stuk "rond" is... Benieuwd hoe dit hele stuk nu gaat klinken...

Ik ben begonnen met het vierde deel van het kamerconcerto: de tweede interlude. Het deel begint met een fugato in het klavecimbel. Daarna kan het nog alle kanten uitdraaien, maar het deel straalt wel karakter en pit uit, vind ik. Het tweede deel (interlude I) is af en is al doorgestuurd naar Arco Baleno. Ik wacht alleen benieuwd naar hun reactie...

Het derde deel van het Kamerconcerto - het "Lamento", zoals ik het noemde - is af. Op een bepaald moment moet je toch durven een streep zetten achter je stuk. Met dit deel had ik echt veel moeite. Het was eerst nogal schraal van instrumentatie, maar het moet ook een beetje die soort soberheid en schraalheid uitstralen. Het was moeilijk om tot een soort evenwicht te komen in de instrumentatie. Ik ben er nog niet helemaal tevreden over, maar ik wil mij niet nog dagenlangs "beklagen" in dit klaaglied... dus ga ik nu over tot het vierde deel. Dat wordt een ritmisch deel met misschien een lyrisch B-deel. Mijn einddatum nadert, dus ik moet echt doorwerken...

Ik ben begonnen met het derde deel van het "kamerconcerto": dat wordt een "lamento"... Het thema is gebaseerd op iets wat ik vroeger zeer schetsmatig componeerde voor de - zo ongelukkig uitgevoerde - "trajecten" enkele jaren geleden. Ik vind het wel een mooi thema en werk het nu uit in een soort fugatische vorm. Het componeren gaat nu wat moeizamer. De griepepidimie is hier overal aanwezig: onze jongste zoon is nu al ziek en ik vrees dat we allemaal gaan volgen de komende dagen... Of ik dan nog veel ga kunnen schrijven, is de vraag. Eigenlijk moet ik nu maar goed doorwerken...

Het tweede deel van het "Kamerconcert" is af. Het duurt ongeveer 2'20" en bestaat dus uit een "Scherzo-trio-scherzo"-structuur. Ook al is het moeilijk om dat van je eigen muziek te zeggen: dit vind ik goed geschreven. Dat gevoel had ik ook al bij het schrijven van mijn pianostukken dit jaar. Een "goed jaar" eigenlijk... Of ben ik serieus aan het "opengroeien" .. ? Enfin, ik ben tevreden. Hopelijk ook de muzikanten...