Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Lajolie

Update

{ 20:13, 16/11/2012 } { 0 comments } { Link }
Er is weer van alles veranderd sinds mijn laatste blog. Zo kon ik mijn telefoon na reparatie ophalen, viel hij daarna gelijk weer vijf keer uit, moest ik hem weer op laten sturen en heb ik hem afgelopen week opnieuw opgehaald. Tot nu toe gaat het goed en gelukkig viel alles onder het contract en bleef het beperkt tot heen en weer rijden. Het scheelt dat ik momenteel in een outplacement zit waardoor ik geen verplichtingen heb met betrekking tot mijn werkgever, waardoor ik de tijd had om een half uurtje te rijden om mijn telefoon op te halen. Wel leuk hoor, haal ik die telefoon op, zegt die man tegen mij; 'ja maar je hebt toch smartcare service, dan hoef je hem niet te brengen maar wordt hij opgehaald'. Helaas hebben ze mij destijds aan de telefoon gezegd dat ik daar geen gebruik van kon maken omdat mijn telefoon niet helemaal 'dood' was. Nouja, ik was blij dat mijn telefoon weer goed functioneerde, maar ik heb hem wel laten weten dat ik bij het einde van mijn contract klant-af ben bij de provider waar ik nu zit. Wil ik in de zomervakantie graag weten hoe het zit met een buitenland bundel, bezoek ik in de stad de shop van mijn provider, krijg ik te horen dat ik dat maar even zelf op internet op moet zoeken. Nou, wat vind je daar nou van??? Ik stond met mijn oren te klapperen. Vandaag heb ik ook een nieuwe sollicitatiebrief verstuurd. Of eigenlijk, een motivatiebrief. Nadat ik het voorbeeld naar mijn coach had gestuurd belde ze vrijwel gelijk op. "Waarom wil jij deze functie doen?" Daar kon ik vrij goed antwoord op geven; ik pas bij deze functie omdat ik graag faciliteer en de sector waarin deze baan zich bevind spreekt mij erg aan. Ik hou van probleemoplossend handelen en vind het een uitdaging om klanten te woord te staan en hun problemen en klachten goed op te lossen. Nou, een heel goed onderbouwd verhaal aan de telefoon dus, maar toen kwam het. "Dat staat niet in je brief". Ok... ze had natuurlijk helemaal gelijk. Ik was aan het ratelen over waar ik goed in was en wat de weg naar deze sollicitatie toe was, maar vergat aan te geven waarom deze functie en dit bedrijf zo goed bij mij passen. Een echte eyeopener. Gelukkig. Zeker omdat ik een echte carrieremove ga maken, is het heel belangrijk ervoor te zorgen dat mijn brief past bij de functie. Want anders ligt ik gelijk op de stapel afwijzingen, want mijn huidige opleiding sluit totaal niet aan bij de meeste functies die ik nu ambieer. Vervolgens kreeg ik van mijn goeroe coach een hele preek. Ik moest niet te snel gaan, geen gefrustreerd persoon worden die 100 brieven geschreven heeft (ik zit op twee nu, dus valt mee he..) en zegt dat de arbeidsmarkt echt slecht is nu. Nou al met al; ze had volledig gelijk denk ik. Maar ik was er wel even door uit het veld geslagen. Ik wil graag actie ondernemen en vind het moeilijk om thuis te genieten van mijn vrije tijd en intussen te connecten met mensen die er toe doen. Toch lastig hoor.. Voor volgende week hebben we een nieuwe afspraak gemaakt, zodat ik beter weet wat ik wel en niet moet doen op dit moment. Ik zit nog maar net in het outplacement traject, dus ze heeft ook wel gelijk dat je de tijd moet nemen voor het ontwikkelen van mijzelf, mijn toekomstbeeld en de nodige connecties voor het vinden van een nieuwe baan. Dus heb ik me voorgenomen het maar even rustig aan te doen. Wel heb ik vandaag aan het eind van de middag die motivatiebrief en cv opgestuurd, in de hoop dat ik daar (het is een training, geen traditioneel sollicitatiegesprek) aan de training deel mag nemen. Het zou toch een geweldige verrassing zijn om straks tijdens het kerstdiner te kunnen vertellen dat ik een nieuwe, uitdagende baan heb gevonden??? Wordt vervolgd!

Zie je wel

{ 21:15, 25/10/2012 } { 0 comments } { Link }
Mijn vorige blog is inmiddels een tijdje geleden, maar wat kan ik me nog goed voorstellen hoe ik me toen voelde. En hoe ik geprobeerd heb in het 'hier en nu' te denken, wat me eigenlijk nog best goed af ging in vergelijking met een tijd geleden. Ook vandaag had ik weer zo'n momentje waarbij ik mezelf best een beetje verbaasd heb, over het feit dat ik toch vrij snel de boel de boel kon laten en gewoon weer verder kon gaan. Mijn telefoon heeft al een tijdje kuren. Daar ging een hele slechte service van mijn provider aan vorig, maar daar ga ik nu maar niet verder op in. Terug naar mijn telefoon; die valt regelmatig uit als ik de wifi aan heb staan. Dat is erg vervelend, vooral als je midden in een belangrijk telefoongesprek zit. Ik heb dus een tijdje geleden naar de helpdesk gebeld en die zeiden dat ik er maar mee naar een service punt moest gaan. Je betaald per maand aardig wat euro's aan toestellease, maar het is dan maar wel gewoon je eigen probleem en zoek het zelf maar uit. Maar goed, ik ben dus vandaag daar even langs gegaan. Omdat ik nog een afspraak meer had, ben ik erover weg gegaan. Met goed gevoel ging ik aan het eind van de middag terug om mijn telefoon op te halen, maar het zal niet waar zijn; hij was niet gemaakt. De beste man heeft geprobeerd een software update uit te voeren, maar daarna wilde mijn telefoon niet eens meer aan. Nou is het zo dat ik in het verleden al diverse keren een telefoon op heb moeten sturen met alle gevolgen van dien. Misschien ligt het wel aan mijzelf heb ik mij bedacht; mijn telefoons vallen toch heel erg vaak uit, op onverklaarbare wijze.. Maar de meneer in de winkel kon er natuurlijk ook niks aan doen, maar ik kan je wel vertellen dat ik flink boos was. Des te meer omdat ik geen verzekering heb en hier niet voor gekozen heb. Ik kwam daar om mijn 'basic' probleem te laten verhelpen en niet om mijn telefoon naar de knoppen te helpen. Dus als men straks geld eist van mij, dan wordt het weer een hoop gedoe want ik ben niet van plan dat te betalen. Want dan had ik de situatie gewoon zo gelaten en de wifi minder gebruikt. Tja, en dan ga je je opwinden he. Over wat als en stel dat. Op de terugweg, bij mijn moeder in de auto, was ik echt heel erg boos. Krijg ik zo'n stom leentoestel mee en ben ik mijn eigen vertrouwde telefoontje 2 weken kwijt. En dan heb ik het nog niet eens over de mogelijke reparatie, het geld wat daarmee wel of niet gemoeid gaat en het gedoe van heen en weer reizen om het spul weer op te halen. Mijn lieve mams kon mijn bui goed begrijpen. "Je mag het me honderd keer vertellen, als je maar niet boos wordt op mij". Daar zei ze iets heel pakkends, want mijn humeur was inmiddels zodanig gedaald dat ook mijn moeder het moest ontgelden. Maar toen ze dat zei vond ik wel dat ze gelijk had, dus heb ik me maar een beetje rustig gehouden. En tegen mezelf gezegd 'ok, je mag er even boos over zijn, maar zo meteen leg je het naast je neer en ga je verder met de dag. Je hoort vanzelf wel wat het wordt'. En warempel; tijdens het avond eten (ongeveer een uurtje later), heb ik heel relaxed zitten eten en kletsen. En nu, deze avond, zit ik nog wel veel te klooien met mijn leentoestel, maar is de grote boosheid van binnen wel weggezakt. Eerst maar eens kijken hoe het loopt. En dat is toch best een hele grote verbetering met vroeger, toen ik hier de hele avond voor nodig had gehad en wellicht de volgende dag ook nog met een rotgevoel op was gestaan. En in dat geval was die dag dan ook nog eens verprutst. Dus ik kan rustig stellen dat ik er beter in wordt. Best goed eigenlijk. Want zeg nou zelf, één uurtje boos zijn in vergelijking met vroeger een hele dag; dat is toch niks???

Leven in het nu

{ 15:36, 14/10/2012 } { 0 comments } { Link }
Al lang ben ik bezig mezelf te trainen om te leven in het hier en nu. Dat dit een lastige opgave is blijkt maar al te vaak. Maar ik blijf proberen.. Precies net had ik weer een momentje waarop ik dacht 'kom op, leven in het hier en nu'. Ik ben bezig met het maken van een carriereswitch en dat dit een goede keus is blijkt wel als ik merk hoeveel gedoe ik nu heb met al die verschillende contracten bij al die werkgevers. Alsof dat allemaal niet al lastig genoeg is, ben ik afgelopen week ook nog geopereerd en dat geeft (logisch) nog wat extra moeilijkheden. Zo is één van mijn werkgevers niet bereidt mij door te betalen tijdens mijn ziekte. Wellicht staan zij in hun recht, zij het niet dat ik daar fantastisch goede dingen doe en daar toch vrij weinig voor betaald krijg. Een oudere collega van mij hoorde dit verhaal en was zeer .... verrast is niet het goede woord. Not amused is denk ik beter. Terwijl ik mij probeerde voor te bereiden op de komende operatie stuurde hij mij een opbeurende mail waarin hij aangaf in gesprek te willen gaan met de betreffende mensen. Hoe dat afgelopen is weet ik niet. (Ik heb hem er wel naar gevraagd maar daar heeft hij helaas niet op gereageerd..) Met lichte tegenzin heb ik mijn werkgever een mail gestuurd met daarin de stand van zaken na de operatie. In het kader van zelf het goede voorbeeld geven leek me dat toch het beste. Op de kwestie zelf ben ik overigens nog niet terug gekomen. Maar ja, dan schiet op je vrije zondag even het woord werk of doorbetaling door het hoofd en daar heb je hem weer; het zware gevoel in je maag wat je liever niet hebt. Dus probeerde ik in mijn hoofd het vaste zinnetje herhalen; genieten van het hier en nu. Van de rust in mijn fijne woonkamer die af en toe verstoord wordt door ons kwetterende vogeltje. Maar door die ene gedachte over werk lijkt het wel alsof alles naar boven komt; het contract ontbinden bij de andere werkgever, wat ga ik straks doen met werk, hoe gaat dat met mijn 'freelance' baantjes, heeft dat nog gevolgen voor de ww bij een andere werkgever enzovoort. Gelukkig zijn al die zorgen ook ergens goed voor: het bevestigd mij des te meer in de keuze voor een nieuwe baan. Voor één werkgever. Voor één contract waar je op zondag in principe niet over na hoeft te denken. Voor werk waar ik me goed bij voel. Voor werk waar ik het beste uit mijzelf haal. Ik ben ervan overtuigd dat het kan. Dat ik meer in mijn mars heb dan ik nu kwijt kan. En in dat opzicht kan ik niet wachten om te beginnen met die nieuwe baan, ook al weet ik nog niet hoe die eruit gaat zien. Rust in de zakelijke kant en nieuwe uitdagingen en ontwikkelingen bij mijzelf; liever nog vandaag dan morgen! En met die toch enigszins blije gedachte kan leven in het hier en nu een stukje beter. Ik weet waar ik het voor doe, dus het komt goed. Ik ben weer bij het nu.

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Links


Categories


Recent Entries

Update
Zie je wel
Leven in het nu

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer