Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Marmotte 2014

Besluit

Zojuist besloten: GEEN marmotte 2014 voor ons.

 

Een half jaar hebben we getraind, voor onszelf gekozen, andere (sociale) activiteiten gelaten. Ik beken: ik lig eraf.

 

Tot volgend jaar.

 

B.

11:23 - 2/7/2014 - comments {0} - post comment

Heen en terug

"En als we die sporttas nu eens achter de passagiersstoel leggen?" Kan ik even proberen..""Waar heb je de koffie eigenlijk gezet?" - er is eigenlijk niets zo belangrijk als een goed gevulde thermoskan met koffie als je een lange autorit gaat maken. Twee racefietsen, een paar kledingtassen en wat bevoorrading, het blijft moeilijk om het allemaal netjes in een kofferbak te krijgen. De stilte in de parkeergarage - iets na zessen - lijkt het op deze ochtend ingewikkelder te maken. 

 

Toch rijden we, iets later dan gepland, maandag om 6.45 uur, de parkeergarage in Utrecht uit. Om daar precies vijf uur later weer naar binnen te rijden...

 

Het geloof dat we dan toch echt die cyclo gaan fietsen groeit met de kilometer die we achter ons laten. We zijn de Randstad al vergeten. Gaan we dan toch de Alpe d'Huez bestijgen, de Galibier trotseren?! We drinken de koffie, eten de gesmeerde broodjes - op reis kun je niet vroeg genoeg beginnen met broodjes eten, die zakken moeten immers leeg zijn bij aankomst - we maken elkaar bang voor de tocht die komen gaat, om elkaar daarna weer te motiveren en moed in te praten. We praten, luisteren muziek en lachen. Kortom, we zijn weg!

Maar als we de auto voltanken bij Maastricht gaat het mis.

Hans voert een vrij lang gesprek met Marjolein. Van afstand kijk ik naar zijn lichaamstaal. Zijn bewegingen. Mond. Uitdrukking. En ik weet het. Hans kan de grens niet over. Hij kan niet weg. Niet nu. 

 

We rijden naar een hotel, bestellen meer koffie, en bespreken alle opties en scenario's. Eerst gevoelsmatig, dan rationeel. Maar het staat als een paal boven water: we gaan terug.

 

Op moment van schrijven - dinsdagavond 21 uur, de Argentijnen zijn net ontsnapt tegen de Zwitsers - is de situatie onveranderd. Hans zijn schoonmoeder ligt op de intensive care. Morgen besluiten we of we donderdag nog naar de Alpen reizen. Ook al is mijn hoop geminimaliseerd, dat laatste flankje wil maar niet verdwijnen. Better stay tuned.

B.

20:39 - 1/7/2014 - comments {0} - post comment

Telefoontje

Ik sta met de makelaar van de benedenwoning te praten als de telefoon gaat. In het scherm van mijn telefoon verschijnt de tekst 'hans belt'. "Hansie, ik bel je met vijf minuten terug', ik hang meteen weer op, omdat ik me behoorlijk kan ergeren aan mensen die tijdens een fysiek gesprek rustig hun telefoon beantwoorden. Onmiddellijk begint er iets te knagen. Het is vrijdagochtend, iets na tienen. Hans is aan het werk; waarom besluit hij dan te bellen..? Ik werk zo snel als ik kan de makelaar, mogelijk nieuwe onderbuurman en bouwkundig inspecteur - ze wilden even op het dak kijken, voordat de onderste etage voor de overeengekomen prijs van eigenaar zou verwisselen - het huis uit en bel Hans terug.

 

"Hansie!" Met een rustig, toch lichtelijk gespannen stem antwoordt hij "Dude.."  Een paar seconden is het stil, waar gaat dit naartoe? Dan vervolgt hij "vannacht om drie uur werden we gebeld, er is een lever beschikbaar voor mijn schoonmoeder. Ze zijn nu in het ziekenhuis voor de laatste testen.."

Dat is geweldig nieuws. Een levertransplantatie is weliswaar een ingrijpende en risicovolle operatie, maar zeer waarschijnlijk met een grote gezondheidswinst en langere levensverwachting als resultaat.

Niets menselijks is Hans en mij echter vreemd; wat betekent dit voor ons..? Bij positieve testresultaten zal de transplantatie dit weekend plaatsvinden. De eerste dagen na de operatie zijn spannend, omdat het lichaam dan de nieuwe lever zou kunnen afstoten. Kortom, het geplande vertrek naar de Alpen van zondagochtend wordt voorlopig vooruitgeschoven. Of we gaan? En zo ja wanneer? Er zijn even geen antwoorden. Overmacht maakt zich hier meester en verzet ertegen eindigt in frustratie. Het voelt paradoxaal, want blijdschap en onzekerheid gaan hand in hand. 

Het is ondertussen zondagmiddag - we zouden de contouren van het Franse berglandschap in ons blikveld gehad hebben - en Hans zijn schoonmoeder lijkt te stabiliseren. En dat resulteert in een aardige kans dat we morgenochtend alsnog naar Frankrijk rijden.. Maar niets is zeker, in deze voorbereiding zeker niet. Dus, stay tuned!

 

B.

12:00 - 29/6/2014 - comments {1} - post comment

De laatste vlakke training

"We gaan volgend jaar de Marmotte rijden", hoor ik Hans roepen. Het is een schitterende dag in de nazomer van 2013. De invloed van zon, adrenaline en andere vrijgekomen postitief stemmende lichaamsstoffen lijkt nu groter dan op dat moment. Want ik hoor mezelf nog reageren, "ja, laten we dat doen!". Tja, en wie A zegt..... Bij het openen van de inschrijving waren we er als de kippen bij - dat is ook nodig, want de limiet van 8000 deelnemers is heel snel bereikt.

 

We maakten een trainingsschema, waarmee we in januari begonnen. In de drie á vier trainingen in de week werden tijdritten afgewisseld met hoog en laag intensieve interval- en langere duurtrainingen. Met name in de eerste maanden trainden we veel thuis op de tacx (Hans) of in de sportschool (Bernard). In mei reden we de eerste hoogtemeters in de Vogezen. Kou ging afwisselend gepaard met hagel en regen. Iets heroïsch had het wel, maar het lukte ons niet de traningskilometers te maken die we gepland hadden. Het weekend in juni dat we in de Ardennen nog wat hoogtemeters wilden maken, was Hans herstellende van een stevige longinfectie, en kwamen we opnieuw niet aan onze kilometers.

 

Nu, met nog één training in Nederland te gaan, staat de teller (sinds januari) op ruim 3300 fietskilometers. Daarmee zijn we klaar voor vertrek! We trainen volgende week nog twee of drie keer in de Alpen, om daarna enkele dagen volledig rust te nemen en zoveel koolhydraten te eten als we kunnen. Omdat die laatste trainingsweek in de Alpen, waaronder La Marmotte zelf, minder goed kan worden beleefd door fans - waarvan de afgelopen maanden een exponentiële groei is vastgesteld - houd ik die laatste week deze blog bij. Ik zal jullie vertellen over de vier Alpenreuzen die we gaan verkennen, de omgeving, de (wieler-)gekte, het (vele) eten en natuurlijk onze fysieke en mentale toestand. 

 

Stay tuned!

 

B.

 

 

19:53 - 26/6/2014 - comments {4} - post comment

Description


«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Home
User Profile
Archives
Friends

Recent Entries
- Besluit
- Heen en terug
- Telefoontje
- De laatste vlakke training

Friends
Hosting door HQ ICT Systeembeheer