Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Dwarrels


Toon

Posted at 14:17 on 11/10/2011

Toon

Tegen het onkruid van domheid lijkt soms geen kruid gewassen. Afschieten is een al te drastische optie, beter om er met woorden op te schieten, met als motto dat de pen machtiger is dan het zwaard. En dan vooral die zwaarden die in botheid worden geslepen.

Gisteravond hoorde ik iemand vertellen hoe hij door een ander werd bejegend. Dat laatste, bejegend, is misschien niet het meest geschikte woord, maar een ander schiet me even niet te binnen. De lesauto met zorgvuldigheid geparkeerd en vervolgens te horen krijgen dat “jullie Turken allemaal hetzelfde zijn”. Met een verzwegen conclusie die niets te raden laat en niet meer is dan een veroordelend waardeoordeel.

Al sinds enige tijd weet ik niet meer wat, wie of hoe een Turk is, of een Marokkaan, of hoe je mensen in het algemeen en in het bijzonder benoemt. Misschien wel zoals een Fries, Groninger, Zeeuw, Noord-Hollander of  Alkmaarder. Wat ik wel weet, is dat ik niet met elk mens bevriend kan zijn. Het zijn er nogal veel en bovendien ligt niet ieder ander mens me even goed. Soms letterlijk, dan gaat het om en over vrouwen, meestal in figuurlijke zin en in het algemeen. Mensen hebben zo hun eigen voorkeuren,  smaken en beperkingen, ook overigens ook.

Laat ik het positieve maar koesteren. Zoals een hardwerkende rijschoolhouder van Turkse origine, om een aansprekend voorbeeld te noemen. En meer dan dat, met hart voor de zaak, met hart voor mensen, met lokaal ombudswerk in zijn schaarse vrije tijd. Daar lijkt voor de bezoekers zijn afkomst geen rol te spelen. Afkomst, origine, dat ligt in het verleden, in het verlengde daarvan de toekomst.

Nu neem ik Atif als voorbeeld, een zoals dat wordt genoemd goed ingeburgerde allochtoon. Waar de grenzen liggen van goed, van ingeburgerd en van allochtoon kan ik maar moeilijk onderscheiden. Blijkbaar ben ik op de een of andere manier van Duits bloed, dat had ook Spaans kunnen zijn. Ook een soort allochtoon dus, maar als autochtoon gezien en beschouwd. Dat wordt als een voorrecht gezien.

Allochtoon, autochtoon, twee benamingen die eindigen met het woordje “toon”. Dat is waar het uiteindelijk om gaat: de toon.

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Sorry

Posted at 11:34 on 10/10/2011

Tweeduizend en elf, veel over van alles, soms over mezelf.

Een excuus is een verontschuldiging. Ver-ont-schuldiging.. Sorry is snel gezegd, soms gemakkelijk, hoewel niet steeds eenvoudig. Sorry, twee korte lettergrepen, soms kortaf uitgesproken. Soms tegen mezelf, zoals nu.

Meer dan een jaar geleden, in Frankrijk, sprak ik met stelligge overtuiging de woorden "ik word schrijver". Herhaaldelijk herhaald en inderdaad, ik schrijf het een en ander. Dat is anders dan een schrijver zijn, een nog zoekende schrijvende lijkt me een betere typering zonder waardeoordeel over hoe en wat ik schrijf.

Nu, na ruim een jaar, spelend met het Franse woord "ecrivain", schrijver. Zo mooi passend bij Charles Lemaire, pseudoniem. Een link, verbinding, met grootvader, Frankrijk, journaliste musicien. Poste Restante Daglan, mijn eerste boekpoging, een opeenstapeling van gedachten op losse vellen papier, eenzijdig afgedrukt.

Nu, na ruim een jaar, ben ik mijn excuses beu en meer dan zat. Ik ga schrijven en hoef dat aan niemand uit te leggen, behalve aan mezelf, laat staan me te ver-ont-schuldigen. Sorry. 

 

 

 

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer