Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Just live my life.

Stinkende hippies en galajurken.

12:56, 21/6/2009 .. 0 comments .. Link

Voor alles is een 1e keer. Ik heb een hekel aan 1e keren. Straks doet et pijn, doe ik het verkeerd, raak ik hopeloos verdwaald, ga ik ziek of word ik dood. Of het gaat goed, wat bij mij nogal weinig voorkomt omdat ik lompe exidenten aan schijn te trekken. Ja, wie parkeerd er dan ook z'n auto op het fietspad net op een plek waar de blik van een Orlando-lookalike de mijne kruist?! Somige mensen snappen er echt helemaal niks van.

Nu was donderdag weer zo'n dag dat ik blootgestelt werd aan het grote mensen leven (wat was het fijn een klein kind te zijn). Ik moest alleen met de trein en zag het al voor me dat ik in Maastricht uit kwam om vervolgens het ranceerterein op geranceerd te worden en 's avonds moest slapen in een trein waar in de 2e wereld oorlog een duitser was gewurgd wie z'n geest daar nog altijd rond spookt. Ik ben erg goed in het opfokken van mezelf, en als de dood voor alles wat met spoken en geesten te maken heeft, dus dit was een hele slechte. Nu kon er, als ik maar de goeie trein pakte, niks verkeerd gaan omdat dat ding nou eenmaal niet meer verder reed na het stadion waar ik er uit moest. En ik moest in stappen op peron1, en ik hoefde niet over te stappen en ik wist hoe een trein er uit zag (dus niet denken dat ik van m'n levenlang nog nooit in een trein had gezeten, ik ben niet uit de 3e wereld). Dus om 15.10, ik ben heel goed in nèt op tijd komen want dat ding vertrok 15.11, zat ik bij een raampje gekke bekken te trekken naar een kindje voor mij wat precies het zelfde naar mij deed. Toen ie er achter kwam dat ik dat vele malen beter kon dan hij, is ie maar weg gelopen, geen idee waarheen.

Ik heb een ondekking gedaan in die trein; er zijn daklozen die een treinkaartje kunnen betalen. Of ze rijden zwart. Maar er kwam er een langs die me een straatkrant wou verkopen, ik zei vrolijk; 'Ja hoor, kan ik bij u pinnen?' en hij zei heel sjagerijnig; Stomme trut! Ik snap niet hoe mensen zonder humor kunnen overleven in de verneukte wereld deze dag.. Dat zal ik em de volgende keer vragen. Ik heb overgens geen straat-/treinkrant gekocht, ik had geen zin om me helemaal voorover de buigen, m'n tas open te ritsen, m'n portemenee te pakken en er geld uit te halen voor iemand die mij stomme trut noemt. Sorry, ik ben wreed.
De rest van mijn 1e solo-treinreis was dood saai. Todat.. Er in Utrecht een hippie in stapte die het nodig vond om naast mij te gaan zitten, terwijl er in die hele coupé nog geen hond zat. Dat vind ik dus echt vervelend hè.. Ik schijn een uitdrukking in m'n gezicht te hebben die zegt; ik heb zin in een gezellig praatje. Als ik bij een stoplicht sta en het duurt lang, word IK altijd bezolven onder verhalen over het feit dat de wereld zo oneerlijk is omdat de auto's van rechts nu al voor de 2e keer groen licht krijgen en wij hier nog steeds staan. Mensen denken me altijd aan te kunnen spreken. En als ik 's ochtends met m'n out-of-bed-look voor het stoplicht sta om weer een dag naar het saaie geneuzel van de leraren te luisteren, is het laatste wat ik wil een gesprek over iets waar je toch niks aan kan veranderen. Een antwoord als; Dan gaat u maar soliciteren bij rijkswaterstaat en het allemaal anders doen is ook niet zeldzaam. Ook niet geliefd. Ze vinden me dan brutaal. Ik zei verdorie nog wel U! Terug naar de hippie..

Het was een ECHTE hippie. Zo'n een met een bloemetjes broek, een 'bodywarmer' met schapenvacht en een walm uit m'n mond waar iemand die nog nooit geblowed had acuut stoned van word. Ik hed nog nooit geblowed, dus ik heb besloten dat ik em vond stinken. Hij was stoned, en goed ook. Ik vind het altijd wel grappig als mensen dronken of stoned zijn in mijn bijzijn, ben ik een keer niet de gene die zich het meest voor lul zet. Het gene waar ik al bang voor was gebeurde, mijn praat-met-me-gezicht kon zich weer niet beheersen..

Hippie: Hou jij ook zo van vissen?
Leonieke: Ja hoor, gerookte zalm of een haring met uitjes op z'n tijd gaan er wel in!
Hippie probeerde verbaast te kijken, maar krijg dat maar eens voor elkaar in zo'n toetand.
Hippie: Heb jij ook goudvissen?
Leonieke: Nee niet meer.
Hippie: Waarom niet?
Leonieke: Ze zijn dood. Verdronken.
Hippie: Ja, dat gebeurt soms.
Ik vond em zo dom, dat ik besloot em dan ook maar gelijk aardig te vinden.

Er werd gelachen achter ik em mijn jaren 70 vriend. Ik richte mij op, keek achterom en zag een groep jongetjes van 17, 18 zich helemaal slap lachen (ik zeg jongetjes, want zo gedroegen ze zich). Toen ze in de gaten hadden dat ik, de gene waar zij zo om moesten lachen schijnbaar, naar hen keek werden ze stil; ik dacht dat we met een vròuwlijke comediant te maken hadden?! Ik richte me nog wat verder op, stak m'n tieten naar voren, keek heel vies (ik had al goed geoefend met dat kleine jongetje) en ben weer gaan zitten. De hippie had een ander slachtoffer uitgezocht inmiddels, een jonge vrouw die bang was dat ie haar zou verrachten te zien aan de blik in d'r ogen. Ik had medelijden met er. Even kwam het idee in me op om haar te vertellen dat ie best aardig is, maar ik hield me in. Van die randdebielen achter me heb ik trouwens de hele reis geen last meer gehad, al zeiden ze bij het uitstapen wel heel vrolijk; DAG MEVROUUUUUUUUW! Doeg doorgedraaide piemelbezitters.

Na deze treinreis was ik getreinontmaagd en ging ik lol maken in R'dam, om vervolgens de volgende dag de trein terug naar Zwolle te nemen om daar 's avond weer in een '1e keer' situatie terecht te komen. De treinreis terug was echt doodsaai. Ik heb van Utrecht tot Amersfoort naar 3 modepoppen moeten luisteren die zich totaal tegen elkaar uitlieten over hun modeopleiding. Ik probeerde in slaap te vallen, maar hun harde stemmen waren overheersender dan het snurk-gehalte. In Amersfoort kreeg ik er een enge neger met gouden tanden en zonnebril voor terug. Ik miste mijn vriend de hippie.

Nu dit avontuur overleefd had, zou je denken dat het leven me de tijd zou gunnen om bij te komen. Helaas het leven werkte even niet mee, die avond had ik m'n eindgala. Ik haat gala's. Nee, ik haat de dress-code bij gala's. Ik heb niks tegen gala's zelf, want gala's zijn party's en ik hou van party's. Maar die jurk!! En m'n haar en m'n schoenen en en en... Maar ik heb me over m'n haat heen kunnen zetten en heb 3kwartier gedaan over mn haar, dat is 3x zolang als normaal. Ik heb een echte gala jurk gekocht, waarin het leek alsof ik een perfect lichaam heb. En zelfs had ik schoenen waar je geen meter op kan lopen, laatstaan de magarena dansen. Toen ik helemaal opgetuigd was werd ik door mijn chauffeur in kortebroek en svi-poloshirt naar de Joffer gebracht. Ik stapte uit voor de rodeloper, moest terug de auto in omdat m'n mentor persee de deur voor me open moest maken, en stapte nog een keer uit. Iedereen viel dood achterover van verbazing; LEONIEKE IN EEN JURK??!! Dat ze dat nog mee mochten maken in hun leven was voor mijn mede gala-gangers een zegen.
15 zijn is klote op party's, en niet een beetje klote, nee echt heul erg klote. Ik kreeg een bandje, dat stond synoniem aan; ik ben nog geen 16 en mag dus geen alcohol. godver. Deste leuker was het dat ik de drank kreeg uit de handen van m'n leraren. Ik hield op dit moment echt ziels veel van ze. Nee wacht, ik vond ze gewoon aardig. En ze werden steeds aardiger, want aangeschoten leraren zijn echt om je dood te lachen. De grootste sjagerijn stond helemaal uit z'n dak te gaan, zo erg dat we even het idee hadden dat ie aan het eind van de avond gereanimeerd zou moeten worden. Ook de rest van de avond was een groot succes, afgezien van de keren dat ik half van een trapje donderde omdat ik op m'n jurk ging staan. On-dingen. EN, de magarena is ook te doen op onmogelijke schoenen (en een paar glazen bier).

Zo heb ik 2 dingen waar ik geen voorstander van ben overleefd in 2 dagen. Ik begin te denken dat ik het leven wel eens aan zou kunnen. Nee sterker nog, ik kan het leven aan, als is maar een spijkerbroek aan mag.

Liefs, Leonieke.



Stalen zenuwen.

10:36, 18/6/2009 .. 0 comments .. Link

De hele dag klamme handen en kriebels in je buik. Met de telefoon in je hand het hele huis door lopen na 4uur omdat je niet meer stil kan zitten van de zenuwen. Als dan de telefoon eenmaal gaat is het je oms die wil weten of je al wat gehoord heb. Nee oma, doei oma. Weer 14 rondjes om de tafel. En dan het verlossende telefoontje; JE BENT GESLAAGD.

Ik denk dat het bij heel veel mensen zo gegaan is, maar ik ben abnormaal, dus ik had nergens last van. De hele dag was gewoon, ja ehh.. gewoon een dag. Niks meer niks minder. Ben gewoon heel vrolijk het CSE gaan bellen om toch eindelijk die klote school voor volgend jaar eens te regelen (tevergeefs). Heel vrolijk msn gesprekken voeren zonder rillende vingers. Heel gewoon een glas cola drinken zonder dat je de helft op je net nieuwe shirtje morst omdat je zo zenuwachtig ben. Ik was de rustheid zelve. Misschien was dat wel omdat ik na 4 jaar uit m'n neusvreten en net doen als of ik de lessen ontzettend intressant vond, zonder problemen allemaal 7'ens en 8'en stond.  En omdat ik over al m'n examens een goed gevoel had, behalve over engels (waar ik nog een voldoende voor heb ook). Ik kon me er in ieder geval niet erg druk om maken. Integen stelling tot m'n oma..  Die was maar hierheen gekomen omdat ze het thuis toch niet hield van de zenuwen. Zucht. 'Oma, IK moet slagen, dus ik moet zenuwachtig zijn, en ik ben het niet, dus hoef jij het ook niet te zijn.' Had ze geen boodschap aan. Ik zat op m'n dooie gemakkie tennis te kijken, en ik werd eerder zenuwachtig van die kerel met z'n hemelse blauwe ogen. Oooooh t is al half 5, zouden ze je vergeten zijn? 'Nee oma, hij vergeet me echt niet, hij vergeet me nooit. Over 3 jaar zal ie denken; Wat was die Leonieke een leuke meid.' Ow. 1-0 voor Leonieke.
Toen ging de telefoon.. Ik sta rustig op van de bank, stoot m'n teen tegen de tafel, gebruik woorden die m'n ouders niet warderen, loop naar de telefoon, druk op het knopje en zeg; 'Hoi met Leonieke.' Waar moest jij vandaan komen?! 'Nou, gewoon van de bank.' Het duurde zo lang, zat je niet op de telefoon? 'Nee, dat zit niet zo lekkr.' Owja, met je mentor trouwens. Het is zo'n helder licht. 'Maar ik weet toch wel dat ik geslaagd ben, dus ik dacht; ik doe het lekkr rustig aan, zitten die andere wat langer in de stress. Is gezond.' Haha, nou gefeliciteerd je bent geslaagd! Ik slaak een kreet; 'Ik ben WAT?! Je had de gezichten moeten zien van mamma en oma, geweldig. Toen ging ik maar even lachen om ze geen hardverzakking te bezorgen. Zou anders best dom geweest zijn. Liggen ze in het mortuarium, kaartje om de grote teen met de tekst; Doodsoorzaak; Leonieke maakte een grapje dat ze gezakt was. Zou kut zijn.

Nu komt het punt waar ik een hekel aan heb. Iedereen komt gillend op je afgerent als of je een natuurramp heb tegen gehouden; Ooooooooh wat goeeed! Ik vind et eigelijk ook erg knap van mezelf dat ik 4jaar niks gedaan heb en toch geslaagd ben, maar ik ga toch ook niet zo hysterisch doen? ik doe hysterisch op andere momenten, momenten waarbij andere mensen denken; Mens, laat je nakijken. Dat is mijn kracht. Maar we wisten al 4jaar dat ik vandaag te horen zou krijgen dat ik geslaagd was, dus ik snap de comotie niet. Het leuke is wel; ik krijg cadeautjeeeees! Ik hou van cadeautjes. (: Ik gelijk de hele waslijst mensen die ik moest smsen als ik wist of ik geslaagd was smsen, en Julia Lauren en Timothy melden dat ze 's avond idd taart konden komen halen. Mn mobiel sloeg op hol, hij kwam niet meer uit zn "tril". Ik kreeg weet ik hoeveel smsjes heel snel achter elkaar, dus deed ie bzzzzzz bzzzzz en dat dan heel veel keer, maar hij kon niet meer ophouden, tot ik em van de trap naar benede gooide. Toen deed ie weer gewoon, want ja, hij deed et nog na z'n crash op de granieten vloer. Wonder schepsel.

Toen werd het avond. En toen kwamen Julia, Lauren en Timothy (ja, ik heb wel meer vrienden, maar die konden allemaal niet. ECHT). En die kwamen ook inderdaad, met cadeautjes, jipieeeeee! En toen kwam Perter en Karin met de kindjes, en toen kwam Lianka, en toen kwamen m'n oom en tante. En ik maar denken; Wat een spontane mesnen allemaal. Maar ze waren helemaal niet spontaan, m'n ouders hadden een suprise party voor me georganiseerd. Cool toch! Er kwamen opeens nog 3 taarten uit de schuur, dat beviel me opzich wel. Die taarten zijn nu op.
Het is niet te geloven, maar Timothy viel ontzettend in de smaak (ik wacht wel even tot je weer van de grond op je stoel gekrabbelt ben .. kunnen we weer?). Eerst bij m'n hond, die normaal iedereen vervloekt die niet bij het gezin hoord. Maar nu begon ze enthousiast tegen em op te springen (t is een meisje, dus misschien is dat et). En daarna bij m'n oppasskindje. Jesper had Tim gelijk omgedoopt tot klimrek en is de hele tijd niet verder dan een meter bij em vandaan geweest. De schatjes.. Ik kan mezelf wel voor m'n kop slaan dat ik geen foto's gemaakt heb.

Nu kijk ik op de klok en denk; Verrek, ik moet mn tas nog inpakken. Want ja, ik ga vandaag voor het eerst alleen met de trein. En niet naar kampen of iets anders dat binnen handbereik ligt, nee.. naar rotterdam. Ik lijk wel gestoord. Ik ga nu dus m'n tas inpakken..

Liefs, Leonieke.



Leonieke, aangenaam.

10:54, 13/6/2009 .. 1 comments .. Link

Voordat ik hier ga vertellen over mijn ozó intressante leventje, zal ik eerst even vertellen met wie jullie te maken hebben. Ik ben dus Leonieke, ik lijd een leven waarvan sommige stijl achterover klappen, en andere prijzen me de hemel in. Natuurlijk is er ook nog een groep die normaal tegen me blijft doen. Nu niet denken dat ik een of andere actrice ben, of dat ik de nieuwe presentratrice van TMF word, zo ontzettend fasinerend is het allemaal niet. Ik ben topsporter (ziejewel, valt allemala best mee). Nu vind ik dat de gewoonste zaak van de wereld, maar op school word je serieus verheven tot de hoogste plank. Als je 's ochtends met je sporttas en out-of-bed-look de school in komt slenteren en worden alle ogen op je gericht. En je hoort zo denken; Ooooh, zij is topsporter. En als de jongens van FC Zwolle dan binnen komen lopen (die gasten zijn al-tijd te laat; maar de training liep uit! not..) gaan weeer alle ogen naar de deur om de sportwonders te aanschouwen. En dan zou je denken dat daar in de 2e schoolweek de lol wel van af is, maar ze worden allemaal gehersenspoeld als er iemand met een sporttas en een sportieve blik in z'n ogen naar binnen komt. Je word na gekeken tot dat je de hoek om gaat om je sporttas in het daarvoor bestemde topsporthok te dumpen. Nu is dat nog al eens een inspiratie bron om grappen over te maken. Het hok ligt ergens weggepropt in een hoek, alle topsporters bij mij op school (ik zit op een topsportschool, dus het zijn er best wel wat) dumpen daar dus hun sporttas, EN ik ben het enige meisje dat zich elke dag met een veel te grote tas door de veel te kleine deuropening wurmt. En dàt vinden ze intressant. Kom je met ene voetballer het hok uitgelopen, gaan ze kijken of er geen volgespoten condoom in de prullenbak ligt. Ik snap de grap niet, zij vinden het om te gillen. Nouja, moeten zij weten.

Na die spetterende entreé doet iedereen weer normaal. Maar nog word ik na gekeken (al weet ik niet of dat met m'n topsportheid te maken heeft, of omdat ik wel een de nijging heb een gek sprongetje te maken, zo uit het niets). De lessen beginnen, ik en m'n vriendinnen halen onze slaap in, doen net of we het ontzettend intressant vinden, en bidden dat het maar snel pauze mag zijn. Je begrijpt het al, ik vind school dooooood saai. Ik vermoed dat dat volgend jaar alleen nog maar erger word, ik moet namelijk een opleiding gaan doen wat nisk te maken heeft met het beroep waar ik later de hagelslag voor op m'n brood ga verdienen. ik wil juf worden, echt lijkt me geweldig. Dus ik had me al braaf ingeschreven bij de opleiding; Onderwijsassistente. De intake was een makkie, ze werden allemaal gelijk stapel verliefd op me.
Een paar weken later waren de selecties voor Het Centre for Sports en Education. Juist, een school in de sporthal waas je 's ochtends traint, daarna naar school gaat, en 's middags weer traint. Helemaal aangepast programma zodat het te combineren is met de sport die je uitbeoefend op eredivisie niveau. Daar ging ik dus selectie voor doen, en werd aangenomen. Pure vreugde. Maar dat betekende wel dat ik geen onderwijsassistente kon gaan doen, dat was een beetje jammer. Dan ga ik wel HAVO doen dacht ik bij mezelf, kan ik daarna mooi juf worden, kost me nog een jaar minder ook. Nou, niet dus. Ik had afgelopen jaat zo'n vakkenpakket dat op geen enkel pakket van de havo aansluit. Nu is dat best wel klote, want dan moest ik een opleiging gaan doen die ik niet wilde. Maar omdat ik daarbij zoveel kon gaan trainen had ik dat er wel voor over (ook weer iets wat heel veel mede bewoners op deze aardkloot niet snappen, hun probleem). Het word nu dus waarschijnlijk Marketing & Comminucatie, en daar heb je (denk ik) economie voor nodig. Maar dat had ik ook niet afgelopen jaar, dus kan ik dat fijn in m'n zomervakantie doen.. Een heel jaar economie in 6weken. Ik ben gezegend.

Voor de rest heb ik niet zoveel moeite met het leven. Veel en leuke vrienden, waar ik volgend jaar door de basketbal (owja, had ik al vertelt dat basketbal m'n topsport is?) bijna geen tijd meer voor heb -schaam me dood-, een gezellige familie met een paar steekjes los, en een broertje dat ik afentoe wel aan de hond zou willen voeren. Thomas heet et. En de hond heet Lutka. die 2 mag je dus niet verwarren, dat zou een schande zijn. Lutka is namelijk vele mallen liever en braver dan Thomas, die moet echt nog op puppy-cursus. Alleen willen m'n ouders daar niet aan. Helaas.
Dan heb je nog m'n crush, dat begint onderhand deprimerend te worden. Maar dat komt in de volgende blogs vast nog wel een keer naar voren, denk ik. Nee, dat weet ik eigelijk wel zeker.

Nu jullie een beetje weten wie ik ben, ga ik eten, want ik heb honger. En dan ga ik douchen, want ik moet m'n benen scheren. doeeeeeeeeeei.

Liefs, Leonieke.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Stinkende hippies en galajurken.
Stalen zenuwen.
Leonieke, aangenaam.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer