Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Hip, vrijgezel Ún moeder

Toos Hopeloos

Posted in Unspecified

Jaaa hoor, het consultatiebureau. Een oproep voor mijn oudste zoon (Rune, bijna 4) en een paar dagen later eentje voor mijn jongste zoon (Olivier, bijna 1) Uiteraard beschikken de lieden van de planning niet over de logica om ze samen op één langer consult te zetten. Nee hoor, Rune mag dinsdag om 16.00 en Olivier de donderdag om 08.30. Geweldige tijden ook, alsof we geen leven hebben zeg. Zo maar even bellen. Na een bandje gehoord te hebben met een aantal opties kom ik in het juiste menu waarin ik verblijd word met de mededeling dat er nog 4 wachtenden voor mij zijn. Er begind een bandje met kinderliedjes te spelen. Zucht. Alsof kinderen naar het consultatiebureau zouden bellen om hun eigen afspraak te verzetten. Waarom in godsnaam deze kinderliedjes? Wáárom?

Ah, bingo! Een chagrijnige stem klinkt; 'afsprakenbureau met Toos?' Ik overweeg terug te chagrijnen. Nee, toch maar niet. Ik zeg dat ik de afspraken samen wil voegen. Dat kan niet volgens Toos. Op mijn vraag waarom zegt Toos dat ze het beter vindt dat baby's in de ochtend op consult komen en peuters en kleuters in de middag. 'anders wordt het wel een drukke bende hé' mekkert Toos. Ik zucht. 'mevrouw, ik neem mijn beide zoons mee voor ieder consult.' Onzin natuurlijk, maar ik heb weinig zin om de halve stad door te fietsen, en al helemaal geen twee keer. En al helemáál niet omdat Toos de Doos zegt dat dat zo hoort te gaan. Toos zucht op haar beurt ook:  'Nou, vooruit dan maar.' Hang de vlag uit, denk ik. Ik bedank en hang op. Stelletje neuroten, alsof kinderen naar het bureau komen voor de rust die het uitstraalt. Je moet die paars aangelopen hoofdjes eens zien als ze uit zo'n spreekkamertje komen met een plakkertje op hun been. Daar kan geen kudde kleuters tegenopschreeuwen.

De Consternatiebureaudag breekt aan. Ik leg Rune uit wat we gaan doen en dat hij geen prik zal krijgen. Ik druk hem op het hart zich een beetje gedeisd te houden en rustig te gaan spelen daar. Oliviertje vindt het allemaal wel best. Ze hebben er zin in. Ik niet. Ik hou niet van die goedgemutste dames die aan mijn kinderen zitten en in 3 minuten een oordeel over ze vellen.  'Krijgt Olivier borstvoeding?' zegt de goedgemutste dame. "Toos Mastenbroek" zegt haar naamkaartje. Hm, zal wel een opvlieger hebben gehad tijdens mijn telefoontje. 'Eh, nee. Hij is al bijna 1 ook hé'  Ik grinnik, 'Rune nog wel' roep ik over mijn schouder. Ze hoort het niet, de volgende baby is al aan het inchecken. Rune wordt gewogen en gemeten, allemaal prima. Hij gaat spelen met de autootjes. Dan is Olivier aan de beurt. Kleertjes uitwurmen, omslagdoek om en naar de weegschaal. 'Zo Oliebol, nu ben jij lach ik hem toe' Toos vraagt me of ik hem wel vaker zo noem. Ja Toos met een mast in 'r broek, we noemen niet allemaal onze kinderen "moppie"of "skatje" Ze vertelt dat kinderen een verkeerde associatie met een woord kunnen krijgen. Nu gaat Toos Kansloos me een beetje vervelen. Heeft ze iets tegen mij ofzo? Zou ze 'r mond houden als ik haar 60 euro gaf? Ik hoop dat de kinderarts snel verlossing van deze vervelende en verlepte graftak komt brengen.

'Lopen jullie mee?' vraagt onze Toos. Ik schrik. Nee. Olivier zou toch bij de kinderarts op consult moeten? 'Ja mevrouw, maar de kinderarts is er alleen 's ochtends hé' Ik ga er niet op in. Al zou ik zweren enige trots op het belegen gezicht van Toos Stijlloos bespeurde. Rune komt met tegenzin mee, Oliebollebeebie vindt het nog steeds allemaal leuk. Rune mag plaatjes benoemen. Na 7 plaatjes heeft hij er geen zin meer in. De poes noemt hij zonnebril, de kerk een grasspriet en de schoen een trapleuning. Ik spoor hem aan goed te kijken en te zeggen wat hij ziet. Maar Rune heeft het wel gezien in het kamertje. Toos past nog wat pedagogische truukje toe, maar ik zie aan Rune dat hij Toos ook niet zo mag. Toos neemt het erg serieus en is van mening dat we misschien eens een afspraak moeten maken bij een oogarts. Ik knik heftig. Tuurlijk Toos, denk ik. Mijn Runemans onderscheidt op een kilometer afstand een merel nog van een spreeuw. Oogarts? Ga lekker zelf.  Misschien kan 'ie je oog voor kinderen en hun gedrag aanleren...

 

En dan is Olivier. En Olivier mag op een matje liggen. Ze doet wat testjes, die Oliebolletje allemaal lachend ondergaat. 'Wat een vrolijk Fransje' kirt ze. Zal ik zeggen dat hij een verkeerde naamassociatie kan ontwikkelen aan dit soort koosnampjes? Voor de 30ste keer hou ik me in. En dan gaat de la open. Een verzameling flesjes om van Toos een Toos Overdose te maken komt tevoorschijn.  Terwijl ze bezig is een shot te maken vraagt ze wat naar de ontwikkeling van Olivier. Ik vertel dat hij lacht, staat, kraait, babbelt, met regelmaat poept, goed eet en goed slaapt. Op haar beurt vertelt Toos weer dat Olivier wat koortsig kan worden en onrustig kan slapen. Wederom knik ik. Alsof ik dat na al die prikken nog niet zou weten. Ik krijg ook toestemming voor paracetamol. 'Bij kruidvat zijn ze niet zo duur' knipoogt ze.  Ja, dus? denk ik. 1: Ik hoef jouw toestemming helemaal niet hierover en 2: al kost het me een godsvermogen, als dat mannetje ziek is, is dat wel het laatste waar ik me druk over maak. Even later jenst ze de naald in het lieve spekbeentje van mijn Oliviertje, die het op een krijsen zet. Ik gris hem van het matje af en hou 'm tegen me aan. Rune komt er bezorgd bijstaan: ' heeft die mevrouw jou zeer gedaan? da's niet zo lief hé' zegt hij tegen zijn broertje, Ik leg voor het idee maar even uit dat het voorkomt dat Olivier dan ziek wordt. Toos valt me bij: Het moet, anders wordt Olivier misschien wel ziek.' herhaalt ze. en ze voegt snel toe dat ze natuurlijk Olivier geen pijn wil doen. Ze geeft Olivier een aai over zijn bolletje. Na haar statement mogen we weg. Pff.

'O' zegt Toos, laten we gelijk een nieuwe afspraak maken. Alleen voor Olivier dit keer. 'Tuurlijk' antwoord ik, nadat ik me er zeker van heb gemaakt dat hij die keer wel bij de kinderarts kan. Alles beter dan deze vervelende kruidenheks denk ik. Op de terugweg scoren we een loempia bij de Vietnamees en eenmaal thuis is binnen een kwartier alles rustig. Een vriendinnetje belt of ik tijd heb voor koffie en komt langs. Als het Consternatiebureau ter sprake komt zegt ze: 'die vrouw vroeg of mijn dochter borstvoeding kreeg, tsssss' We lachen ons krom om Toos Empathieloos. Toos zal zich ook wel kromlachen om ons. Jonge moeders. Als ze niet per ongeluk Toos Humorloos heet dan...

01:53 - 2/3/2009 - comments {0} - post comment


Description

Home
User Profile
Archives
Friends
Recent Entries
- Toos Hopeloos
Hosting door HQ ICT Systeembeheer