Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Untitled




Basisschool. The fun begins.

Posted at 11:00, 24/8/2011

Nadat mijn familie en ik waren verhuisd naar een nieuwe stad moest ik enorm wennen aan de nieuwe omgeving. Met name de nieuwe personen. Ik ben niet erg sociaal ingesteld, dus ik vond het ook erg lastig om die paar vrienden die ik had achter te moeten laten. Een mobieltje had ik niet, dus ik contact met hen komen ging ook erg stroef. 2 weken had het maar geduurd voordat ik hen nooit meer sprak.

 

Instromen in groep 8, iedereen kent elkaar al en heeft al vriendengroepjes gemaakt, en dan komt jij aankakken. Ik was dus sowieso al buitengesloten, en omdat ik mijn mond niet open kon doen bleef dat dus zo..

 

...had ik verwacht tenminste, twee meisjes - zo'n zelfde type als mij - verwelkomde me hartelijk. Ze waren zelf ook niet zo open dus zochten ze elkaar op om toch iemand te hebben om mee te praten. Ik vond het geweldig en was blij dat ik niet meer alleen hoefde te zijn.

 

We spraken nooit met elkaar af en belde nooit. Zo was onze vriendschap niet ingesteld. Het was gewoon een 'lotgenoot' die wel een keertje wilde praten in de schoolpauzes. Ik vond het allemaal best, ik was toch niets anders gewend.

 

2 maanden na mijn aankomst in groep 8 leerde ik Herpina en Herpette kennen doordat we samen moesten werken met een opdracht. Ik deed al het werk, terwijl zij achterover leunden. Best, dacht ik. laat hun maar kletsen ik werk wel door. Ze waren er erg blij mee, dus ik mocht vaker met ze samenwerken. Na een paar keren begonnen hun ook mee te werken, en ik mee te kletsen. Het was erg gezellig en ik had het gevoel dat ik voor het eerst echte vriendinnen had gemaakt.

 

Maanden later ging ik nog steeds met mijn lotgenoten en de H's om. De H's en ik gingen wel eens buiten school iets doen. Mijn ouders waren zo blij dat ik nu eindelijk een keertje iets anders deed dan spelletjes op de computer.

 

De tijd vloog voorbij, en voordat ik het wist kwam de eindmusical er aan. Ik wilde hier liever niet aan meedoen, aangezien alle ouders kwamen kijken en de ogen op jouw gericht zouden zijn. Ik vroeg daarom om een klein rolletje, met maar een zin of twee en altijd met iemand anders op het podium. Achteraf gezien had ik beter een andere rol kunnen nemen, want mijn lerares vond het leuk om alle kleine rolletjes een solo stuk te geven in een liedje. De H's hadden beide een grote rol, Herpina mocht ook een solo stuk zingen, maar Herpette niet. Ze werd boos op me omdat ze graag wilde. Wat Herpette wilde kreeg ze. 'Je toch een zielig kind ben dat haar mond niet open durft te doen, dus ik neem jouw solo wel over' .  - haar woorden -

 

Dat was het einde van onze vriendschap voor Herpette. De jaloerse trol kreeg haar zin niet dus werd maar boos op alles om haar heen. Herpina wilde haar beste vriendin niet verliezen dus liet mij ook in de steek. Ze had er wel spijt van achteraf, maar durfde niet voor me op te komen.

 

Nadat de hele klas tegen me opgestookt was (ik had blijkbaar de rol van Herpette afgepakt en haar aan het huilen gemaakt), wilde ik zo snel mogelijk weg, naar de middelbare school. Ik hoopte op een nieuwe kans, op nieuwe vrienden. Maar met zo'n instelling als mij gaat dat niet zo soepel. Ik haatte de musical, ik haatte Herpette en ik haatte mezelf.

 

Hosting door HQ ICT Systeembeheer