Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
$ title
LindaP

$ description
My thoughts

$ menu
[home] [profile] [archives] [friends]

$ Nog meer verrassingen (29/10/2012)

Sjee wat kan er een hoop veranderen in een weekend tijd.

Vrijdagmiddag de schok van mijn leven gehad toen ik hoorde dat ze je ontslagen hebben. Opslag was ik mijn boosheid vergeten en ik kon alleen nog maar denken dat ik er voor je moest zijn. Dat je niet alleen moest zijn na dit slechte nieuws en dat je steun nodig had van iemand die net zo verbijsterd was als jijzelf. Daar dacht je zelf anders over, dat moet je zelf weten. Ik heb je iig laten weten dat ik er voor je ben als het nodig is en het verhaal komt er toch wel een keer uit.

Daarnaast kwam mister "leuk" langs. Die is ineens een stuk minder leuk. Oppervlakkig als ik ben knapte ik op hem af toen ik zijn kapotte ondergoed zag. Bah! Als je toch naar een meisje toe gaat en je hebt ook maar het vermoeden dat er meer dan alleen gezoend gaat worden dan trek je knap ondergoed aan en zorg je dat je schoon bent. Dat laatste is een gok, want toen ik zijn kapotte ondergoed zag was ik al klaar. De sfeer was weg en goeie sex zou er zeker niet meer komen! No way, ever in my life, dat daar nog wat mee gebeurd.

Maar dat maakt niet uit. Ik heb een geweldig weekend gehad. Ik ben met de liefste mensen uitgeweest en kom steeds meer tot de ontdekking hoe lief de mensen zijn die ik nu om me heen verzamel. Ik zou ze niet meer willen missen! Misschien is het wel even goed zoals het nu is.

Ga jij maar even met jezelf aan het werk, vind een fijne nieuwe baan, zorg dat alles op de rails komt en als er daarna nog plek voor mij is dan merk ik dat vanzelf wel. Ik heb ineens niet zo'n haast meer, want ik weet dat ik er zelf ook nog lang niet ben! Misschien dat ik het als een soort van zegen moet zien dat je me op een afstand hebt gehouden. We gaan het meemaken. Als je maar wel weet dat je altijd bij me terecht kunt, maar ik geloof dat dat je wel duidelijk is inmiddels!

[0 comments] [post comment] [link]

$ Wat nu (25/10/2012)

Dubbel is mijn leven...

Ik duik de kroeg in om mijn blauwtje weg te drinken en kom een ontzettend leuke man tegen. Een dusdanig leuke man die mij mee uit vraagt. Als we elkaar voor de 2e keer zien is ie nog leuker. En dat vind hij ook van mij. Ook de derde keer dat we elkaar zien is leuk. En gezellig. En we lachen en zoenen en er is aantrekkingskracht.

Maar ipv hiervan te genieten zoals het hoort zit ik hier nog steeds aan jou te denken. Terwijl bij jou geen enkele blijk van interesse meer is. Je kijkt me niet meer aan, je zoekt me niet meer op, je glimlacht niet meer naar me. En ondanks dat dat een opluchting zou moeten zijn irriteert het me. What the hell is wrong with you. Hoe kun je in godsnaam doen alsof er niks gebeurd is. Alsof tussen ons niks heeft bestaan. Was het voor jou echt een spel om te kijken hoe ver je kunt gaan? Dan heb je dat bij deze gewonnen. Maar netjes is het niet, om zo met andere mensen om te gaan. Ik moet iedere dag weer de neiging onderdrukken om aan andere collega's te vertellen wat gebeurd is. 1 collega weet het, die houdt haar mond wel. Maar als je op deze manier doorgaat weet mijn afdeling het binnenkort ook, want ik raak hier gefrustreerd van. Ik wil je aanraken, ik wil van je wegrennen, ik wil met je praten, ik wil je vergeten.

Ga uit mijn hoofd, zorg dat ik vergeet wat gebeurd is. Dan kan ik verder met mijn leven en misschien die heerlijke man die me wel leuk vind een eerlijke kans geven! Dat verdiend ie namelijk, hij doet keihard zijn best voor me!

[0 comments] [post comment] [link]

$ Verward (23/10/2012)

100 soorten gevoelens razen door mijn lijf. Teleurstelling, verwarring, verliefdheid, boosheid, onbegrip en nog meer teleurstelling!

Waarom vraag je iemand mee uit als je niets van haar wilt. Waarom draai je om iemand heen als je je op het moment supreme terugtrekt. Wat voor verwarring zorgt er voor dat je je dat niet met iemand wilt delen. Hoe kun je iemand aankijken en haar gevoelens met 1 blik beantwoorden terwijl je een dag later keihard nee zegt. Waarom doet het me zoveel. Waar is het de ommekeer gekomen van pesten en teasen naar echt verliefd worden en er misselijk van zijn. En waarom, waarom kan ik alleen maar aan jou denken...

Het zou zoveel makkelijker zijn als ik het los kon laten, als ik niet meer boos en teleurgesteld zou zijn, als ik zou snappen wat er met je is. Laat me binnen, dan help ik je.

Tranen staan in mijn ogen. Mijn keel knijpt zich dicht, maar ik laat het niet toe. Ik ben namelijk stoer en niet in staat emotioneel te reageren. Normaal gesproken. Maar nu? Ik weet niet wat er met me is. Ik denk Erwin, ik droom Erwin, ik slaap Erwin, ik adem Erwin en bovenal wil ik Erwin. What's wrong with me, laat je niet zo kennen, hij is maar een man. 1 met emotionele problemen en een bindingsding waar je u tegen zegt. Ren weg van dit gevaar, wees blij dat ie je afgewezen heeft!

Misschien is dat het juist. The thrill of the chase. Hij heeft je afgewezen, dat maakt hem nog spannender en nog meer een uitdaging dan ie al was. Een man die zegt dat ie jou niet wil. Bestaat die? Blijkbaar!

Ik droom van de feestdagen. Samen. Voorstellen aan mijn ouders, ik zou het met trots doen! De kroeg in met de fabeltjes, ze zouden er niks van snappen. Voorstellen aan Loes, want zij is keuringsexpert. En ze zou je goedkeuren, ik weet het zeker. En Sander zou je ook met een brede grijns een hand geven, zijn biertje opheffen en zeggen: knap hoor, je hebt haar ondersteboven gekregen. Caro zou je giechelend aankijken en zeggen: ze lijkt bijna niet meer op Linda, maar ik hoor binnenkort alle details wel.

Morgen moet ik naar je kantoor om facturen te brengen die je moet tekenen. Ik zie er als een berg tegenop om je onder ogen te komen. Het zal een keer moeten ik weet het, maar komt er ook een moment waarop we dit gaan bespreken? Komt er een moment waarop je me toe zal laten? Of is met onze laatste sms wisseling de kous afgedaan en is het daarmee klaar voor jou? Voor mij niet, ik kan nu niet normaal tegen je doen. Ik kan je niet meer glimlachend aankijken en ad-rem reageren op je opmerkingen. Waarschijnlijk kijk ik je morgen niet eens aan. Ik hoop dat je in bespreking bent. Maar tegelijkertijd hoop ik dat ook niet. Ik wil dat je ziet wat je met me doet. Dat je ziet dat ik er voor je wil zijn. En daar bovenop wil ik dat je me wilt en dat je zo dapper bent om een gesprek met me aan te gaan. Leg het me uit, ik heb de blik in je ogen gezien, ik weet dat je mij net zo leuk vind als ik jou. Wat het ook is, ik zal achter je staan, vertrouw me!

[0 comments] [post comment] [link]

$ Vreemde wending (21/10/2012)

En dus heb ik vrijdag moeten smsen om te vragen of ik nu wel of niet een blauwtje had gelopen.

Nee, was het antwoord, je hebt geen blauwtje gelopen, maar op dit moment zit ik een beetje met mezelf in de knoop en dat moet ik eerst oplossen voordat ik verder kan.

Een blauwtje dus...

 

Gelukkig had ik vrijdagavond een feestje. Kansloos dronken worden werd mijn doel :-)

En ik mag mezelf feliciteren, de missie was meer dan geslaagd. (mede dankzij de combinatie van bier en sambuca)

Het begon als een reunie met oud medewerkers, het vervolgde in een drum 'n bass feest en het eindigde in het café ernaast. Dat laatste is een beetje een waas in mijn geheugen. Ik herinner me dat we binnenkwamen, gedag zeiden aan de bar en neerploften op een kruk aan een tafel. Het volgende dat ik me herinner is dat zowel mijn vriendin als ik schaamteloos hebben zitten zoenen, midden in het café, met iemand waar ik amper 3 woorden mee gesproken had...

Blijkbaar heb ik tijdens deze kansloze actie mijn telefoonnummer afgegeven, want zaterdagavond kreeg ik ineens een sms van een onbekende M. Dat het gezellig was de avond ervoor en of ik iets met hem wilde gaan drinken om de ontmoeting overnieuw te doen. Oh, en of ik facebook had, ik kon hem onder de naam M.. F.. vinden. Aangezien ik geen gezicht meer bij het nummer had ben ik meteen gaan checken en wat ik zag viel niet tegen :-D

Dus einde van het liedje, geen date met degene van wie ik al een tijdje wakker lig en hartkloppingen krijg, maar een date met iemand die ik me amper herinner, maar wat ik me ervan herinner was dat ie heerlijk zoende en een schattige lach had... Wordt vervolgd!

[0 comments] [post comment] [link]

$ Verliefd zijn is niet leuk! (18/10/2012)

Verliefdheid. Nu pas weet ik hoe verschrikkelijk het is. Dat het helemaal niet fijn is als je kriebels in je buik krijgt als hij naar je kijkt. Dat het totaal niet wenselijk is om te gaan stotteren en tomatenrood te worden als hij iets aan je vraagt. En dat, zolang je verliefdheid onbeantwoord blijft, het echt niet tof is om 's avonds naar je telefoon te kijken of ie stuk is, 's nachts alleen maar te kunnen dromen van het moment dat je of te horen krijgt dat het éénrichtingsverkeer is, of dat je de gelukkigste vrouw op aarde wordt en niet meer te kunnen eten van de brok die ergens tussen je maag en je slokdarm inhangt.

Deze week heb ik iemand uit mijn omgeving laten weten dat ik verliefd op hem ben. Ik heb het hem gemaild, want aankijken durf ik niet en later heb ik het ook nog via het web op mijn social media geplaatst. En hij reageert dus niet. Gisteravond dacht ik nog, hij zal misschien geschrokken zijn, hij komt morgen wel naar me toe. Maar ook vandaag hoor of lees ik niks. Niet kunnen eten is nòg erger niet kunnen eten geworden. Onrustig slapen is zo'n beetje de standaard de afgelopen nachten. Hoe moeilijk is het, je verteld iemand dat ze op moet zouten of je verteld haar dat je er net zo over denkt. In beide gevallen kun je allebei verder leven. Tot aan vanmiddag was ik er dus van overtuigd dat ie me niet moet. Ik had me al voorgenomen vanavond naar de sportschool te rennen en me daar achter de gewichten te verstoppen. Tot ik op zijn afdeling kwam en de blik in zijn ogen zag toen ie naar me keek. Dat was geen gewone blik, dat was de blik van iemand die net zo verliefd is op mij als ik op hem. Of is dat iets dat ik nu juist graag wil zien en maak ik er meer van dan het is.

Zal ik hem dan maar weer smsen en vragen of ie alsjeblieft even wil reageren? Ik ben toch geen puber? Hij ook niet, hij kan best even laten weten hoe het bij hem zit. Of ligt dat anders bij mannen? Ik dacht dat ik aardig wat ervaring had, verliefd worden zou mij niet meer gebeuren! En nu, nu zit ik weg te dromen als ik via het smoelenboek zijn foto oproep (hoe triest) kijk ik op zijn facebook naar die leuke foto's die hij er op heeft staan (pathetic) en fantaseer ik over hoe leuk het zou kunnen zijn als we het weekend samen zouden zijn (ieuwlll hoe burgerlijk)

Laat het verlossende woord er maar snel uit komen bij hem, dan kan ik verder met mijn zielige leven. Als ik vanavond niks heb gehoord vraag ik hem morgen hoe het er bij hem voor staat, dan ben ik hopelijk maandag weer de oude!

[0 comments] [post comment] [link]

$ Stoute schoenen (7/10/2012)
Vandaag de stoute schoenen aangetrokken en die ene leuke jongen gevraagd of ie wat wil gaan drinken. Ik weet direct weer waarom ik nooit het initiatief neem, want het duurt om te beginnen veel te lang voordat iemand zijn sms eindelijk leest en vervolgens is het zo'n teleurstelling als ie daarna (na het lezen) geen antwoord geeft! Ik ben weer even genezen :-D
[0 comments] [post comment] [link]

$ Toen en nu (3/10/2012)

Wat leek mijn leven een tijd lang perfect. Leuke man, leuk huis, fijne vrienden, nooit geldgebrek en alles goed voor elkaar. Maar het bleek niet genoeg...

Na een paar jaar "gelukkig" samen te zijn geweest kwam bij mij steeds vaker de vraag naar voren of ik wel op deze manier oud wilde worden. Mijn vriend en ik waren maatjes, beste vrienden, we konden alles met elkaar bespreken en hadden altijd de grootste lol samen. Maar diezelfde lol had ik met mijn broertje kunnen  hebben en de rest van de relatie eigenlijk ook. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en ben ik alleen verder gegaan. Dit tot grote schok van onze omgeving. Een paar mensen heb ik op de hoogte gesteld van de echte reden waarom, de rest leeft nog steeds met het idee dat ik last had van het 30ers syndroom. Laat ze maar, ik weet dat ik de juiste beslissing heb genomen.

Alleen leven met de verantwoordelijkheid van een koophuis en de liefste huisdieren van de wereld is niet altijd makkelijk. Ik heb geen riant salaris en het is vaak lastig om de eindjes iedere maand weer aan elkaar te knopen. Vaak hou ik toch een stukje maand over aan het eind van mijn salaris... Maar tot nu toe lukt het aardig. Ik kan niet alles meer doen wat ik leuk vind, ik kan niet meer eindeloos shoppen tot mijn kast uitpuilt van de kleding die ik toch niet draag, maar daar staat tegenover dat ik thuiskom op mijn plekje. Ingericht op de manier zoals ik dat mooi vind, verbouwd op de manier waarop ik dat mooi vind, met de keuken van mijn dromen, de badkamer waar ik het liefst 24 uur per dag zou zitten en de wc die het in menig woonmagazine prima zou doen.

Op dit moment is dit het leven dat ik prettig vind en waar ik voor kies. Geen verantwoording, geen jaloezie, geen moeilijk gedoe. Een paar minnaars die het leuk vinden om leuke dingen met me te doen en me mee uit te nemen. Ik voel me weer mooi, aantrekkelijk en leuk. Dat gevoel was ik toch een hele tijd kwijt. Ongetwijfeld zal niet iedereen mijn levensstijl ideaal vinden. Mijn moeder zou het liefst zien dat ik lekker gesetteld met een leuke man, huisje boompje beestje leef. Dat komt ook vast ooit, maar nu geniet ik even van het gevoel dat mijn mannen, vrienden en vriendinnen me op dit moment geven. Ik leef!

[0 comments] [post comment] [link]
Hosting door HQ ICT Systeembeheer