Geniet volluit!

Posted on 9/12/2011 at 11:39 - 0 Comments - Post Comment - Link

Het heeft even geduurd, maar ik durf het bij wijze van keihard op straat te schreeuwen; Ik geniet weer. Ik genoot wel, maar met mate. Ik kon niet zomaar doen alsof alles leuk was, volgens de psychoanalyse (ik heb opgelet tijdens psychologie ;)) waren 'onbewuste conflicten nog niet verwerkt'. Nou en dat heb ik maar even gedaan: flink sporten, leuke dingen doen en héél veel (vrolijke) muziek luisteren.

En oké, er komt soms een moment van terugval de hoek om, (lees: Glennis Grace-Margherita, en dan elk woord uit dat lied kunnen herkennen) maar nu ga ik met een big smile naar school, geniet van de momenten met vriendinnen en met familie. Puur om het feit dat het ook zo voorbij kan zijn. En ja, ik geloofde er ook nooit in als mensen dat zeiden. Maar het overlijden van opa heeft me dat flink doen beseffen en me dus uiteindelijk een andere visie op het leven gegeven. Waarom sikkeneuren als iedereen je zoveel te bieden heeft? En als er dan personen zijn die je ongeloofwaardig vinden, dan laten we dat maar zo.

Enjoy your life, I do!

Vooroordelen

Posted on 4/12/2011 at 19:05 - 0 Comments - Post Comment - Link

Het is bij iedereen wel algemeen bekend: Je kent iemand niet, en puur op basis van zijn/haar lichaamshouding verg je een oordeel.

Sinds een paar maanden ken ik haar, door wederzijdse vrienden. Ik heb haar nooit echt gesproken, tot 2 weken geleden. Daarvoor kwam ze bij mij over als een nors, en kieskeurig meisje. Ik kon er niks aan doen, en had dat beeld wat niet veranderen kon. Maar langzaamaan begon het toch aan me te klagen. Ik vroeg me af waar ik mee bezig was. Ik zou haar vaak kunnen tegenkomen bij gelegenheden, en kon het niet maken om mezelf zo te blijven gedragen.

Op een feest, waar zij ook was, raakte ik met haar in contact. Er viel een 'last' van m'n schouders af: Ze was hartstikke aardig! Ik kon wel door de grond zakken. Hoewel er ergere dingen in het leven zijn, vond ik dat ik het goed moest praten. Zij wist weliswaar niks van mijn oordeel over haar, maar ik wilde haar mijn beschuldigingen kenbaar maken. Ik vertelde haar dat ik me echt schuldig voelde over het feit dat ik een bepaald beeld over haar had, terwijl ik haar niet eens kende. Vol begrip en vertrouwen nam ze mijn woorden aan. Vanaf nu laat ik eerst iemand zijn zegje doen, en ga ik niet gelijk oordelen. Heb deze les geleerd ;).

First Blog: Terugblik op hoe het ooit begon

Posted on 24/11/2011 at 17:22 - 0 Comments - Post Comment - Link

De aftrap van het bloggen begint met een terugblik op hoe het allemaal begon.

Er was eens een begin, met de volgende gedachte:
Als je wat bereiken wil moet alles uit de kast. Maak gewoon een plannetje en doe het dan. En leer voor je geluk te vechten...!

Medio januari 2010 begon ik met een van m’n grootste uitdagingen: afvallen. Nooit gedacht dat ik, een jaar later, nog steeds het resultaat elke ochtend in de spiegel mag bewonderen. En ja, trots passeert m’n ego.

Wat begon als een voornemen waarvan ik dacht:”Nah, als het lukt dan lukt het, en lukt het niet dan niet”, werd uiteindelijk werkelijkheid. Begrijp het niet verkeerd, want mezelf op een voetstuk zetten is niet mijn ding. Maar het is ook niet vanzelf gegaan. Ik was allang blij met het feit dat de motivatie er was. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik de basis op kon bouwen. Zo is het me gelukt om ruim 2 maanden niet te snoepen. Hoogstens twee ‘versnaperingen’ in de week, meer écht niet. Het dagelijkse 2x50 minuten-sporten ritme is er nu natuurlijk wel uit, maar ik sport nog graag met alle liefde en plezier.

Toen ik eenmaal ‘finishte’ na een kleine 20 kilo te zijn verloren, kwamen de positieve weerzijden. De complimentjes, waarvan ik keer op keer verlegen van word. Het raakt me, echt waar! . En natuurlijk het shoppen is, sinds het afvallen een genot. Wat nou L/XL? Ik graai elke keer naar een XS/S. Als je er dan achterkomt dat er alleen nog maar een L hangt, denk ik soms:”Hwmmm…had ik nou maar een L.” Dan kijk je een rek verder en zie je je vertrouwde S’je hangen, weliswaar een ander kledingstuk…máár tien keer leuker!

Ook de keerzijde heb ik moeten ondervinden. Zo zal ik niet ontkennen dat het soms niet lastig is om een hele SAS-week in te plannen. (een dag is dus niks!). Soms heb ik gewoon behoefte aan een chocola, maar ik kan mezelf tegenhouden. Klinkt stom, maar nu ik er van bewust ben hoeveel calorieën (ja ik let er op) in sommige producten zit, denk ik er dus eerst twee keer over na voordat ik iets eet. Wil niet zeggen dat ik niet geniet van bepaalde dingen, want dat word me nog vaak genoeg gevraagd:”Of ik wel geniet?”. Ik geniet volop, maar met mate. En daarbij geniet ik meer van iets gezonds, dan iets ongezonds.

Een goed dieet dat vol te houden is bestaat niet. Sonja Bakker, shakes, Dr. Frank; het zijn allemaal jojo-effecten (ik klink bijna als een diëtist ). Het moet, denk ik, gewoon vanuit jezelf komen met de juiste motivatie en stimulatie. Als je er zelf niet achter staat lukt het ook echt niet. Kun je proberen wat je wilt, helpt niet. Ik kan ook wel gaan lullen wat wel helpt en wat niet, maar dat is voor iedereen verschillend. Bij mij hielp sporten ontzettend goed, het verschilt per persoon.

Vooral het feit dat ik in augustus voor het eerst met vriendinnen op vakantie ging, zag ik als het ultieme streefpunt. Een klein deel van me, deed het voor buitenaf. Achteraf sla ik mezelf wel drie keer voor me kop, ben blij dat het dus meer om dat merendeel van me ging. Want ook de nadelen heb ik voor m’n neus gekregen. Mensen krijgen een ander beeld van je, en dat is ook een fout vanuit mezelf geweest. Je krijgt een stoot zelfvertrouwen, not normal! En dat daar misbruik van word gemaakt is achteraf pas in te zien . Het is een strijd met mezelf geweest, maar de strijdbijl mag dan ook begraven worden. Het is klaar, over, done. Ik heb iets bereikt door er voor te gaan.

En ze leefde nog gezond en…gelukkig?